Home Tags Posts tagged with "Γκαραγκάνης Blog"
Tag:

Γκαραγκάνης Blog

Γκαραγκάνης Blog: Ο Βέλεθ, ο Δώνης και η… ποδοσφαιροφοβία

 

Η υπόθεση Βέλεθ ανέδειξε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο οργανισμός του Παναθηναϊκού στη διαχείριση κρίσεων. Γράφει ο Λάμπρος Γκαραγκάνης.

Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι είναι πως ο Παναθηναϊκός που γνωρίζαμε έχει τελειώσει. Δίχως τούτο να είναι απαραίτητα κακό, διότι όταν κάτι τελειώνει κάτι νέο αρχίζει, το μέτρο σύγκρισης με τον Παναθηναϊκό των Βαρδινογιάννηδων και των Γιαννακόπουλων πρέπει να πάψει να υφίσταται. Στο ποδόσφαιρο, πιο συγκεκριμένα, τα… ψωμιά που έχει να φάει ακόμα ο σύλλογος για να προσεγγίσει το κανονικό του μέγεθος είναι πολλά.

Τα τσιτάτα, που θυμίζουν το 2014 (μην θυμίσουμε ξανά τις συνέπειές τους), περί ελπίδας, οράματος και επιστροφής προκαλούν γέλιο και… συμπάθεια προς τους εμπνευστές τους. Εκτός αν άπαντες είμαστε ικανοποιημένοι με το Κύπελλο Ελλάδας και τον Ολυμπιακό να είναι από τώρα φαβορί για ένα ακόμα Πρωτάθλημα. Με τον Παναθηναϊκό στο -25 πχ. Είπαμε, όλοι μαζί, να προσπαθήσουμε ο καθείς από το πόστο του να βοηθήσουμε την ομάδα να επιστρέψει.

Αυτό από την αποδοχή της κάθε κουταμάρας και την έλλειψη στρατηγικής απέχει πάρα πολύ. Γνωρίζω είναι… αντιτουριστικό το άρθρο, ωστόσο δεν ενδιαφέρει τόσο εν προκειμένω η αποδοχή του αλλά το καλό του συλλόγου. Που έχει σοβαρό πρόβλημα να αντιμετωπίσει, όταν με αφορμή ένα ενδιαφέρον για παίκτη του στοχοποιούνται πρώην παίκτης και προπονητής με ιστορία στο κλαμπ και ο γιος του, ο οποίος προέρχεται από τα σπλάχνα της ομάδας.

Οι κανονικές ποδοσφαιρικές ομάδες πουλάνε παίκτες σε καλή τιμή, όπως θα έπρεπε να γίνει με τον Βέλεθ, και κάνουν υπερβάσεις για να ενισχυθούν (όπως επιβάλλεται να γίνει με τον Γκατσίνοβιτς).

Δεν είναι το θέμα ο Δώνης, αλλά η «αρρώστια»

Για όλα τούτα, ώστε να μην υπάρχει παρεξήγηση, δεν μέμφομαι τον επίσημο Παναθηναϊκό. Άλλωστε δεν έχει τοποθετηθεί επί του θέματος και ορθώς έχει πράξει… Αλλά αυτή τη μειοψηφία, για την οποία έχει γίνει ξανά λόγος από τη στήλη, που προσπαθεί να χαρακτηρίσει όλους τους υπόλοιπους. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε μικρή μερίδα κόσμου, αλλά και Τύπου.

Να σηκώνουν το δάκτυλο και να το παίζουν… πατεράδες του συλλόγου, όσοι τον «υποβίβασαν» το 2018 λέγεται ντροπή. Να μπαίνει στο στόχαστρο ο προπονητής που έκανε διαπραγμάτευση με προπονητικά κέντρα το ίδιο καλοκαίρι, ώστε να πετύχει την πιο χαμηλή τιμή, επίσης.

Να ευθύνεται ο γιος του (!) επειδή ο μάνατζερ του Βέλεθ παίζει παιχνίδι… τσέπης στην πλάτη του Τριφυλλιού είναι να τρελαίνεσαι. Ναι, από ένα εκατομμύριο στόπερ στον κόσμο, στη λίστα του Δώνη ήταν ΚΑΙ ο Βέλεθ. Μαζί με άλλους τέσσερις κεντρικούς αμυντικούς. Δεν αντιλήφθηκα την ίδια ανησυχία όταν πρώην άτυπος τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, λειτουργώντας ως στέλεχος άλλης ομάδας, επιχειρούσε να ξηλώσει το ρόστερ προς όφελος ανταγωνιστή του. Εκμεταλλευόμενος, μάλιστα, την άθλια οικονομική κατάσταση των Πράσινων.

Πρόκειται για μία «ασθένεια» σπάνια, αλλά σοβαρή. Ποδοσφαιροφοβία λέγεται και ο Παναθηναϊκός νοσεί. Ναι, στην Ελλάδα έχει αδικηθεί και αδικείται από τη διαιτησία. Ναι, άξιζε πολλά παραπάνω Πρωταθλήματα. Ναι, η αθλητική δικαιοσύνη τον κυνηγά σταθερά. Αυτά και άλλα πολλά από το να μπαίνουν στο στόχαστρο Παναθηναϊκοί, μόνο και μόνο επειδή έτσι πρέπει, πάει πολύ. Καιρός, λοιπόν, να επανδρωθεί η ΠΑΕ με κάποιο στέλεχος που να χειρίζεται τόσο δύσκολες υποθέσεις. Είτε λέγεται αθλητικός, είτε τεχνικός διευθυντής. Να γνωρίζει την αγορά, να έχει καλή σχέση με τον προπονητή, να διαθέτει τεχνογνωσία και να ξέρει Αγγλικά. Και ας μην είναι ποδοσφαιράνθρωπος…

Τι ισχύει στην περίπτωση Βέλεθ – Δώνη

Ο Γιώργος Δώνης δύο παίκτες του Παναθηναϊκού ήθελε να εντάξει στο δυναμικό της Αλ Φατέχ. Τον Τάσο Χατζηγιοβάνη και τον Σωκράτη Διούδη. Αυτούς πρότεινε στον αθλητικό διευθυντή των Σαουδαράβων και τη διοίκηση. Αν αυτό το τρίπτυχο δεν συμφωνήσει, τότε η Αλ Φατέχ δεν προχωρά στην απόκτηση παίκτη. Βλέπετε, παντού υπάρχουν νόμοι και κανόνες. Ο Χατζηγιοβάνης κόπηκε από τον αθλητικό διευθυντή, με τον Διούδη δεν προέκυψε εξέλιξη.

Ο μάνατζερ του Φραν Βέλεθ, Αλβάρο Βιθκαΐνο (πολύ απλά γιατί αυτή είναι η δουλειά του και δεν είναι κακό), γνώριζε πως ο Ισπανός πελάτης του θα έμπαινε στη λίστα της Αλ Φατέχ για αυτό και τον πρότεινε. Ο Δώνης εκτιμά τον παίκτη και τον τοποθέτησε στη shortlist με τους στόπερ, όπως και ακόμα 3-4 ποδοσφαιριστές που μπορούσαν να έρθουν με δανεισμό (φθηνά) ή με αγορά (πιο ακριβά). Τα συμβόλαια ξένων στην Αλ Φατέχ φτάνουν και τα 2 εκατ. ευρώ. Το γνωρίζει ο Βιθκαΐνο, για αυτό και κυνήγησε τη μεγάλη προμήθεια.

Η Αλ Φατέχ, η οποία έχει ως πολιτική να μην διαπραγματεύεται με ομάδες, αλλά να δίνει στους εκπροσώπους των παικτών όλο το μπάτζετ ολοκλήρωσης μεταγραφής πρόσφερε ένα σημαντικό ποσό συνολικά για την περίπτωση του Βέλεθ, ενώ ταυτόχρονα κινήθηκε και προς τους υπόλοιπους στόχους της. Ο Βιθκαΐνο, θέλοντας να εξασφαλίσει μεγάλη προμήθεια, και μεγάλο συμβόλαιο για τον πελάτη του, θεώρησε ότι με 200.000 ευρώ μπορεί να κάνει δουλειά. Ορθώς ο Παναθηναϊκός είπε όχι, αλλά θα έπρεπε να προβληματιστεί πως ο βασικός του στόπερ κοστολογήθηκε τόσο.

Η δουλειά πιθανότατα δεν θα γίνει, ωστόσο το Τριφύλλι καλείται να βάλει στο τραπέζι έναν παίκτη που γνωρίζει ότι με όσα και να ανανεώσει (αν το κάνει) θα χάσει λεφτά. Αν ο Δώνης ήθελε να κάνει κακό, θα τον υπέγραφε ελεύθερο 1.1.2023, με συνέπειες για τον παίκτη και τον Παναθηναϊκό ενδεχομένως. Μέσα στη χρονιά, μάλιστα… Αν ο Δώνης ήθελε να κάνει κακό, θα προχωρούσε και υποθέσεις άλλων αθλητών των Πράσινων που προτάθηκαν μέσω των εκπροσώπων τους στην Αλ Φατέχ. Και η ζημιά θα ήταν μεγαλύτερη από ό,τι αν φύγει ο Βέλεθ. Το σταματώ εδώ…

Είναι απίστευτο, αλλά οργανισμός να παλεύει τόσο πολύ και να αντιπολιτεύεται την ιστορία του δεν πρέπει να υπάρχει. Αυτό δεν γιατρεύεται ούτε με 500 – 135.000 τσιτάτα την ημέρα για τον Παναθηναϊκό που μεγαλώνει και επιστρέφει. Δεν γίνεται να μιλούν νάνοι, για το μέγεθος του Παναθηναϊκού. Το γνωρίζουμε όλοι, για αυτό τον αγαπάμε, για αυτό και ασχολούμαστε. Ως Λάμπρος ελπίζω μόνο στο γήπεδο πλέον ως εφαλτήριο για την επόμενη ημέρα, που θα πλησιάζει τον Παναθηναϊκό που μας μεγάλωσε ο οποίος «σφαλιάρωνε» Μπαρτσελόνες και Γιουβέντους…

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Η αλλοίωση, ο θρίαμβος και το όνειρο

 

Η διπλή νίκη του Σαββατοκύριακου για το Τριφύλλι και η αποτυχία του ΠΑΟΚ να εκτοπίσει τον Παναθηναϊκό από την κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αρχίζοντας ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για το δράμα που βιώνει ο ΠΑΟΚ. Η ομάδα που έχει πάρει το 1/4 των βαθμών της με πέναλτι, διαμαρτύρεται για φάση που υπάρχουν δύο πέναλτι στα οποία υπέπεσαν οι παίκτες της. Αντικειμενικά, πάντως, υπάρχει αλλοίωση αποτελέσματος στον τελικό του ΟΑΚΑ και σε αυτό έχουν δίκιο οι Θεσσαλονικείς. Από το 49’ θα έπαιζαν με δέκα παίκτες, αν ο διαιτητής αποφάσιζε αυτό που είδε αν δεν έμπαινε στη διαδικασία να ζυγίσει την αντίδραση των οπαδών του ΠΑΟΚ η οποία θα έθετε σε μεγαλύτερο κίνδυνο τον τελικό.

Τη δεύτερη κίτρινη, στο τάκλιν στο κεφάλι του Βιγιαφάνιες, την παραδέχτηκε άλλωστε ο ίδιος ο Λουτσέσκου με την αλλαγή του ελάχιστα αργότερα. Ο ΠΑΟΚ, στα πέτρινα χρόνια του Παναθηναϊκού, προσπαθεί να πάρει τη θέση του στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με τους τίτλους που έχει αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε σε έναν αιώνα, επομένως η επικοινωνιακή αξιοποίηση της ισχύος της διοίκησής του αποτέλεσε μονόδρομο. Μέχρι και την Ελλάδα στα δύο, με χυδαιολογίες περί βορρά και νότου, χρησιμοποίησε ο επικοινωνιακός μηχανισμός αυτός.

Απέτυχε παταγωδώς, οπότε τσάμπα τα «καύσιμα» που εισέπραξε. Δυστυχώς, «τσίμπησαν» ελάχιστοι Παναθηναϊκοί και ενέδωσαν βλέποντας ότι ο ΠΑΟΚ πολεμά τον Ολυμπιακό κτλ. Ναι, αυτό μπορεί να το έκανε και να το κάνει. Ταυτοχρόνως, πολεμούσε και πολεμάει τον Παναθηναϊκό για να δημιουργήσει νέο δίπολο. Αλλοίωση, για να τελειώνουμε, σαφέστατα υπήρξε στο ΟΑΚΑ, αλλά εις βάρος του Παναθηναϊκού. Που από το 49’ έπρεπε να παίζει με παίκτη παραπάνω.

Η δικαίωση του Ιβάν και των «μαχητών» του

Μέσα σε ενάμιση μήνα ο Παναθηναϊκός νίκησε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ τέσσερις φορές. Ομάδες που λογίζονται καλύτερες από αυτόν, με μεγαλύτερο μπάτζετ κτλ. Κάτι που επαναλαμβάνεται, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δημιούργησε μία ομάδα, που ενδεχομένως στην αξιολόγηση να μην παίρνει δέκα αλλά οκτώ. Παίζει, όμως, πάντα για οκτώ, επιβάλλει τη δική της τακτική, πορεύεται με αυτή, χάνει ή κερδίζει με αυτή. Στον τελικό ο Παναθηναϊκός είχε στόχο το γκολ έως το ημίχρονο, όπως συνηθίζει στη Λεωφόρο. Το βρήκε, άρα στη συνέχεια ήξερε πως να το διαχειριστεί.

Δεν ήταν συνολικά ανώτερος του ΠΑΟΚ. Ήταν, όμως, πιο αποφασισμένος και όσο άντεξαν τα πνευμόνια των πρωταγωνιστών του, έβγαλε τη γνωστή μαχητικότητα και τη δίψα για το αποτέλεσμα. Λόγω της απόφασης του διαιτητή να διατηρήσει με έντεκα παίκτες τον ΠΑΟΚ, το Τριφύλλι πιέστηκε στο δεύτερο ημίχρονο. Εξαιτίας ορισμένων λανθασμένων εκτιμήσεων της άμυνάς του και του Μπρινιόλι, θα μπορούσε να έχει γίνει και το 1-1. Ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι πως κερδίζει, πλέον, τόσο σημαντικά παιχνίδια, ακόμα και όταν δεν είναι πολύ ανώτερος από τον αντίπαλό του. Έτσι νικούν οι μεγάλες ομάδες, έτσι κατακτούν τρόπαια οι φανέλες.

Ξυπνάς ένα πρωί και υπογράφονται οι συμβάσεις

Και όχι οποιοδήποτε πρωί… Μετά το τρόπαιο του Κυπέλλου, το καλύτερο δώρο για επιδόρπιο ήρθε από το Δημαρχείο Αθηνών. Εκεί που οι εμπλεκόμενοι φορείς στη Διπλή Ανάπλαση υπέγραψαν τις συμβάσεις για το νέο γήπεδο ποδοσφαίρου και τις εγκαταστάσεις του ΑΟ. Μετά την κίνηση των 59 της κύριας παρέμβασης στο Εφετείο και των 50 της αγωγής στο Πρωτοδικείο, το πράγμα έμοιαζε να ζορίζει. Η πρόθεση των μελών του Ερασιτέχνη να τρενάρουν ή και να μπλοκάρουν τις εξελίξεις, προς το παρόν, έπεσε στο κενό. Και λέμε προς το παρόν, διότι είναι άγνωστο αν θα συνεχίσουν να σέρνουν τον ΑΟ στα δικαστήρια και μετά την υπογραφή των συμβάσεων.

Τι αποφάσισαν, λοιπόν, τα νομικά επιτελεία των εμπλεκόμενων; Δεν συνιστά εκποίηση περιουσίας του Παναθηναϊκού η υπογραφή των συμβάσεων. Σύντομα θα κατατεθεί παραίτηση του ΑΟ από το αίτημα επικύρωσης του αποτελέσματος της ΓΣ στο Εφετείο και η συνέχεια θα δοθεί όταν παραδοθούν οι εγκαταστάσεις. Τότε, ναι, θα υπάρχει εκποίηση περιουσίας. Αν αποφασίσει ο Ερασιτέχνης ότι πληρούν τις προϋποθέσεις που θέλει (υπάρχει το δικαίωμά του αυτό στις συμβάσεις) και τις παραλάβει προς χρήση.

Μην μπερδεύεστε… Πρόκειται για μία νομιμότατη νομική ντρίμπλα, για την οποία έχουν συμφωνήσει οι κορυφαίοι νομικοί των εμπλεκόμενων στη ΔΑ έχοντας στα χέρια τους ισχυρές γνωμοδοτήσεις. Ουσιαστικά, τι αποφασίστηκε με την υπογραφή των συμβάσεων; Η εγκυρότητα του αποτελέσματος της ΓΣ έδωσε και στον ΑΟ το δικαίωμα να υπογράψει και όλοι μαζί να «φωνάξουν» πως το έργο θα γίνει. Οι διαβουλεύσεις, παραμονές του τελικού Κυπέλλου, ήταν συνεχείς. Έπεσαν πολλές λύσεις στο τραπέζι, που δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε και να περιπλέξουμε την κατάσταση, προκρίθηκε αυτή η «ποδιά» στους ενάγοντες.

ΥΓ1: Για 40-50 άτομα από κάθε ομάδα χάλασε η εικόνα του τελικού, ο οποίος για λίγο δεν τινάχτηκε στον αέρα. Η αστυνομία αντί να συμμαζέψει αυτούς, τα έβαλε με τους γέροντες, τις οικογένειες και τα παιδάκια στην 7Α. Αν υπάρχει και λειτουργεί ελεγκτικός μηχανισμός στην αστυνομία, ας μελετήσει τις κινήσεις της διμοιρίας στο διαχωριστικό της 7Α με την 7Β και ας πράξει αναλόγως.

ΥΓ2: Έρχεται καλοκαίρι με προετοιμασία ενόψει Ευρώπης και με τον σχεδιασμό που θα γίνει να θεωρείται ο πιο κομβικός των πολλών τελευταίων ετών. Άποψη, ότι πέραν των πρωτοκλασάτων παικτών που πρέπει να έρθουν και του κορμού ο οποίος επιβάλλεται να παραμείνει, καλό θα ήταν να γίνει μία επένδυση σε ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στη second unit γραμμή.

ΥΓ3: Προαίσθημα και μόνο… Μία σπουδαία κίνηση με παίκτη «κράχτη» θα γίνει. Μεγάλο όνομα, με βαρύ συμβόλαιο. Για να δούμε.

5 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Η μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού είναι η συνέπεια

 

Η αλήθεια της στατιστικής του Τριφυλλιού στα δέκα τελευταία ματς και το μάθημα που πρέπει να δώσει στον τελικό Κυπέλλου.

Από τις 19 Φεβρουαρίου και την ήττα 1-0 στο Αγρίνιο από τον Παναιτωλικό, ο Παναθηναϊκός έδωσε δέκα παιχνίδια σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Απολογισμός 7-3-0, με 13-2 γκολ. Οι 4 νίκες είναι διαδοχικές, ενώ τα παιχνίδια που το Τριφύλλι δεν δέχτηκε γκολ έφτασαν τα 5 σερί. Το επίτευγμα θυμίζει κανονικό Παναθηναϊκό, τη στιγμή που πέρασαν λίγοι μόνο μήνες από την εποχή που για να πάρει η ομάδα αποτέλεσμα αγκομαχούσε.

Σίγουρα το δεύτερο ημίχρονο με τον Άρη είναι από τα χειρότερα του διαστήματος για το οποίο γίνεται η αναφορά. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, κόντρα στους Θεσσαλονικείς των δέκα παικτών, άργησε να παρέμβει από τον πάγκο. Πλην της αναγκαστικής αντικατάστασης του Γκατσίνοβιτς με τον Αλεξανδρόπουλο (έχει χάσει τον ρυθμό του από τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής), ο προπονητής του Παναθηναϊκού μπήκε στη διαδικασία διαφοροποιήσεων στο 81’ και τελείωσε τις αλλαγές του στο 89’. Με τον Ιτούρμπε να είναι εξαιρετικός, δημιουργώντας πληθώρα προβλημάτων στην άμυνα των Πράσινων, η ζημιά θα μπορούσε να είχε γίνει.

«Όπλο» η συνέπεια και η συνέχεια

Αυτό δεν έγινε, επομένως έχει νόημα η όλη συζήτηση όχι για ουσιαστικούς λόγους. Παρά μόνο για το τι θα πρέπει να προσέξει ο Παναθηναϊκός στα επόμενα κρίσιμα παιχνίδια, ώστε να μην πληρώσει τις αδυναμίες που παρουσίασε την Κυριακή στη Λεωφόρο σε δικό του ματς. Είναι προνόμιο και «όπλο» στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, που ενώ δεν ήταν καλή σε μεγάλο χρονικό διάστημα του αγώνα τελικά νίκησε. Σε ένα ματς το οποίο αν δεν το έπαιρνε η φθορά θα ήταν απείρως μεγαλύτερη από την αξιολόγηση της νίκης ως θετικό αποτέλεσμα. Διότι, ναι, υπάρχουν παιχνίδια που σου προκαλούν ζημιά αν δεν τα πάρεις και αν τα πάρεις τα «μπράβο» είναι πολύ λιγότερα από όσα θα έπρεπε.

Η πλειοψηφία του κόσμου αποδέχτηκε με ικανοποίηση αλλά και προβληματισμό το αποτέλεσμα. Στο γήπεδο αυτό δεν φάνηκε, διότι η ατμόσφαιρα ήταν για μία ακόμα φορά καταπληκτική. Στη γιορτή που στήθηκε από την αρχή του αγώνα δεν μπορεί να εντοπιστεί ούτε ψήγμα προβληματισμού. Κυρίως στα social παρατηρήθηκε τούτο και είναι λογικό. Αρχικά, γιατί ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει απαιτήσεις. Γνωρίζει ποια ομάδα υποστηρίζει, τι είναι ικανή να κάνει και προσδοκά πάντοτε το καλύτερο. Δευτερευόντως, διότι φαίνεται με μία απλή παρατήρηση πως το rotation του προπονητή είναι περιορισμένο. Και εδώ γεννάται η απορία αν αυτό το μειονέκτημα μπορεί να φτάσει την ομάδα έως τις 21 Μαΐου, να τη χρίσει Κυπελλούχο και να τη βγάλει στην Ευρώπη.

Ο Παναθηναϊκός έχει συνέχεια στις εμφανίσεις του, στο προαναφερθέν διάστημα. Είναι συνεπής, όπως όλες οι μεγάλες ομάδες. Νικάει και στην κακή του ημέρα, όπως όλες οι μεγάλες ομάδες. Αυτό είναι, ξεκάθαρα, δουλειά προπονητή. Ο Γιοβάνοβιτς μπορεί να παίρνει λίγο επάνω από τη βάση στη διαχείριση των αγώνων, ωστόσο είναι από τους καλύτερους προπονητές στην προετοιμασία τους. Αναζητά το γκολ στο πρώτο ημίχρονο, επάνω στο οποίο θα «χτίσει». Ο Άρης ανέδειξε, με το πολύ καλό κοουτσάρισμα του Μπούργος (έστω από τα μπουθ, λόγω τιμωρίας), πως αυτό πιθανώς να μην φτάνει από εδώ και πέρα. Ωστόσο, ο συνεπής Παναθηναϊκός είναι βέβαιο πως θα δουλέψει σε ό,τι συνέβη στο δεύτερο ημίχρονο.

Και πάλι είχε ευκαιρίες…

Για να μην αγγίξει η αναφορά σε ό,τι έχει γίνει στο δεύτερο ημίχρονο τα όρια της καταστροφολογίας, ο Παναθηναϊκός είχε στο κακό του ημίχρονο στιγμές για να πετύχει ένα γκολ ακόμα και να τελειώσει την υπόθεση – νίκη πιο νωρίς. Από τη στιγμή που η ζημιά δεν έγινε, η διαχείριση του γκολ του Σένκεφελντ που έδωσε το προβάδισμα παίρνει καλό βαθμό. Η παρεμβατικότητα από τον πάγκο είναι ζήτημα προπονητή, ο οποίος στις επόμενες εβδομάδες καλείται να ξεπεράσει συγκεκριμένα προβλήματα. Η κόπωση των Αϊτόρ, Χουάνκαρ και Ρούμπεν, για παράδειγμα, είναι προφανής από το 60’-65’ και μετά.

Οι λύσεις στον πάγκο δεν κρίνονται αντάξιες, πλην της θέσης του Ρούμπεν όπου Κουρμπέλης και Μαουρίσιο μπορούν να προσφέρουν βοήθεια. Για Αϊτόρ και Χουάνκαρ αυτό δεν ισχύει. Ζήτημα που πρέπει, επίσης, να προσεχθεί αποτελεί η επανένταξη του Καρλίτος στην κορυφαία γραμμή rotation. Ναι μεν ο Ιωαννίδης έχει «κουμπώσει» ιδανικά με Παλάσιος και Αϊτόρ στο 4-3-3, αλλά δεν του βγαίνουν όλα τα ματς. Ακόμα το εύκολο γκολ δεν το έχει. Αν το είχε, στην κεφαλιά προ του Κουέστα θα είχε κάνει το 2-0 και η συζήτηση θα ήταν ακόμα πιο διαφορετική τώρα.

Το βλέμμα στον τελικό

Ναι μεν πέρασε ο Παναθηναϊκός στην 3η θέση, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Έρχεται δύσκολο πρόγραμμα και με τις νέες παραμέτρους που βάζει ο ΠΑΟΚ στα playoffs, ο βαθμός δυσκολίας θα ανέβει. Οι Θεσσαλονικείς αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια όχι με τη δέουσα προσοχή και σημασία. Ειδικά με Άρη και ΑΕΚ αυτό συνέβη και το καταγράφουμε με επιείκεια.

Σαν να μην τους νοιάζει… Και το σταματώ εδώ, με την υπόσχεση να επανέλθω για τις υπαρκτές προεκτάσεις. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, είναι πιθανό να χρειαστεί να κερδίζει συνέχεια στα playoffs, ώστε να παραμένει 3ος ή 4ος. Αυτό δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, επομένως επιβάλλεται να «λοκάρει» τον τελικό Κυπέλλου και να δώσει εκεί ένα μάθημα με πολλαπλούς αποδέκτες.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Δεν χωράνε άλλα λάθη

 

Γιατί είναι κομβική η έξοδος στα Γιάννενα για τον Παναθηναϊκό και ποια εμπόδια καλείται να ξεπεράσει…

Ορισμένες φορές πρέπει να επαναλαμβάνουμε κάποια πράγματα στη ζωή, όχι μόνο στον αθλητισμό, μπας και τα χωνέψουμε πως συμβαίνουν. Η παράδοση που έχει καταφέρει να χτίσει, διότι περί κατορθώματος πρόκειται, ο Παναθηναϊκός στα Γιάννενα είναι χείριστη. Μετράει έξι σερί ήττες σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο και έχει επτά παιχνίδια συνολικά να νικήσει τον ΠΑΣ ως φιλοξενούμενος, με τελευταία επιτυχία το 0-3 τον Φεβρουάριο του 2016 με τα δύο γκολ του Μπεργκ.

Πέρυσι στο Κύπελλο έχασε και τα δύο παιχνίδια 2-1, κάνοντας τους Γιαννιώτες του Αργύρη Γιαννίκη να μοιάζουν υπερομάδα. Πέραν της κακής παράδοσης τα έξι τελευταία χρόνια, η αντικειμενική δυσκολία του Τριφυλλιού να προοδεύσει αυτή είναι. Τα παιχνίδια τύπου ΠΑΣ. Έχει χάσει πάμπολλα τέτοια, στερήθηκε την ευρωπαϊκή του επάνοδο πέρυσι και ρισκάρει τη φετινή επειδή δεν μπορεί να πράξει το αυτονόητο. Διότι δεν έχει ακόμα τους παίκτες να το κάνει. Κυρίως τον γκολτζή φορ, ο οποίος θα πάρει τη… μισή ευκαιρία και θα την αξιοποιήσει.

Όχι άλλο πισωγύρισμα

Μία κακή συνήθεια είναι μετά από μεγάλες νίκες, όπως το 2-1 με τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο που προηγήθηκε, να φέρνει αυτή η ομάδα απογοητεύσεις. Επάνω που συσπειρώνει τον κόσμο γύρω της, δίνει μία και χάνει τα πάντα. Ο ΠΑΣ έχει αποδείξει στα play off ότι θα τα παίξει όλα τα ματς στα ίσια. Τουλάχιστον αυτό έχει κάνει μέχρι στιγμής. Το σφάλμα των Πράσινων να έχουν επιτρέψει την προσδοκία σε αυτές τις ομάδες θέλει πολλά χρόνια να διορθωθεί. Μέχρι τότε τέτοια παιχνίδια πρέπει να φοβάται ο εκάστοτε προπονητής του και όχι τα (βαθμολογικά) ντέρμπι.

Δυστυχώς είναι μία συζήτηση που πρέπει να γίνει, διότι θα είναι μεγάλο λάθος ένα νέο πισωγύρισμα. Έρχονται δύο παιχνίδια στη Λεωφόρο, με Ολυμπιακό για το Πρωτάθλημα και ο πρώτος ημιτελικός με τη Λαμία στο Κύπελλο, στα οποία ο Παναθηναϊκός μπορεί να ολοκληρώσει τον Απρίλιο ομαλά διατηρώντας τον στόχο που του έχει απομείνει. Αγωνιστικά, και φέτος, η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει αποδείξει ότι πολύ πιο εύκολα μπορεί να πάρει αποτέλεσμα από τις ομάδες στα ψηλά της βαθμολογίας παρά στην ελληνική επαρχία.

Όλα τα υπόλοιπα είναι εκτός χρόνου

Τη δεδομένη στιγμή δεν έχει καμία σημασία αν θα μείνει ο προπονητής, ποιοι θα ανανεώσουν (πλην της περίπτωσης Χουάνκαρ, η οποία θα έπρεπε να έχει ήδη κλείσει θετικά), ακόμα και ποιοι θα έρθουν (εδώ γίνεται… έκπτωση απαιτήσεων, διότι δείχνει προγραμματισμό και υψηλούς στόχους σε μία ομάδα να ολοκληρώνει μεταγραφές νωρίς). Επιβάλλεται να γίνει αντιληπτό ότι θα πρόκειται για καταστροφή να μην βγει ξανά ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη. Ακόμα και το Conference League μπορεί να του δώσει την απαιτούμενη ώθηση, ώστε να πάρει βαθμούς και να ξεπεράσει τα μαύρα χρόνια του. Ο ΠΑΟΚ αποτελεί παράδειγμα, εν προκειμένω.

Παρά το γεγονός ότι η αναποδιά του τραυματισμού του Βιγιαφάνιες με τον ΠΑΟΚ καλύφθηκε, είναι μείζον πρόβλημα στον σχεδιασμό της εξόδου στα Γιάννενα η απουσία του Αργεντινού. Η γενικότερη τακτική προσέγγιση του καλού Βιγιαφάνιες είναι δυσεύρετη στον Παναθηναϊκό, ο οποίος στερείται ιδεών και λύσεων σε τέτοια παιχνίδια. Εγκλωβίζεται, απογοητεύεται εύκολα και δύσκολα κερδίζει. Υπό αυτές τις συνθήκες, όσο διαφορετικοί παίκτες και αν είναι μεταξύ τους, ο Αλεξανδρόπουλος πρέπει να βρίσκεται στην 11άδα. Κουβαλάει την μπάλα, έχει την ατομική ενέργεια και ας μην διαθέτει τις επιθετικές αρετές του Αργεντινού.

9 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης blog: Η απάντηση σε γήπεδο και εξέδρα

 

Ο Παναθηναϊκός πέτυχε απέναντι στον ΠΑΟΚ τη σπουδαιότερη φετινή νίκη. Η απάντηση στο «γιατί;» δόθηκε στον αγωνιστικό χώρο και τις εξέδρες της Λεωφόρου.

Η άποψη ότι ο στόχος του Κυπέλλου, που θα φέρει τρόπαιο και ευρωπαϊκή έξοδο μαζί για το Τριφύλλι, είναι πιο εφικτός δεν αλλάζει. Ας βρίσκεται, πλέον, η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς σε τροχιά Ευρώπης και μέσω του Πρωταθλήματος. Ωστόσο η αξία των βαθμών νίκης κόντρα στον ΠΑΟΚ είναι τεράστια, για μία σειρά από λόγους. Κυρίως, διότι ο Παναθηναϊκός δεν έπιασε κάποια σούπερ απόδοση ώστε να επικρατήσει ενός αντιπάλου θεωρητικά ισχυρότερου. Δέχτηκε φάσεις, όπως του Ελ Καντουρί στο 52’, που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα.

Ο VAR έκανε απονομή δικαιοσύνης, ακόμα και στα ολισθήματα του διαιτητή (χαρακτηριστικό, το πέναλτι – εφεύρεση που ανακάλυψε στον Βέλεθ), κάτι που δεν συμβαίνει συχνά στα παιχνίδια με τους Θεσσαλονικείς τα τελευταία χρόνια. Όλες αυτές αποτελούν συγκυριακές παράμετροι, οι οποίες βοήθησαν στη διαμόρφωση του 2-1. Αγωνιστικά, όμως, ο Παναθηναϊκός φάνηκε έτοιμος και ψυχολογικά προετοιμασμένος. Προηγήθηκε με γκολάρες, ήταν επαρκής όταν ο αντίπαλος μείωσε και μπήκε ξανά στη διεκδίκηση του αποτελέσματος.

Ό,τι πληρώνεις, παίρνεις…

Οι βάσεις νίκης μπήκαν στο γκολ του εξαιρετικού Αϊτόρ. Την ιστορία του Ισπανού την ξέρουν, πλέον, και οι… πέτρες. Πως κατάφερε από παραγκωνισμένος το καλοκαίρι, να γίνει ένας εκ των πιο επιδραστικών παικτών στo rotation. Τη διαφορά, όμως, σταθερά την κάνει ο Παλάσιος. Κανονικό εξτρέμ, με γκολ και ασίστ. Χωρίς να ταλαιπωρεί την μπάλα, με απρόβλεπτες εμπνεύσεις. Όπως η πανέξυπνη σέντρα στο 1-0.

Σημάδεψε τον ιδανικό χώρο, ώστε να μπερδέψει τον αντίπαλο γκολκίπερ που δεν αποφάσισε εγκαίρως να βγει ή να μην βγει. Η… ημιέξοδος του Πασχαλάκη έδωσε την ευκαιρία στον Αϊτόρ να σκοράρει, όπως το κάνει στα οικογενειακά διπλά στο Κορωπί. Με την ίδια ευκολία. Ο Αργεντινός αξίζει κάθε ευρώ που δόθηκε για αυτόν και δείχνει τον δρόμο για το καλοκαίρι. Περισσότερους Παλάσιος θέλει ο Παναθηναϊκός, ώστε να διεκδικήσει την επιστροφή του στην κορυφή του Πρωταθλήματος.

Μία ωραία ατμόσφαιρα

Κυριολεκτικά όμως… Ο κόσμος ήταν απίθανος από την αρχή έως το τέλος και βοήθησε το Τριφύλλι να πετύχει τον στόχο του. Μία διαφορετική αύρα έκανε την εμφάνισή της, αναμενόμενο για ένα κοινό ταλαιπωρημένο, κουρασμένο και πικραμένο από τα όσα έχουν γίνει την τελευταία 15ετία. Η προοπτική, το όραμα και η ελπίδα γεννήθηκαν ξανά και με αυτά δεν πρέπει να γίνει επιτρεπτό να παίξει καμία αντίπαλη αντίδραση.

Το βράδυ της ψηφοφορίας για τον Βοτανικό οπαδική εκπομπή του Ολυμπιακού έκανε λόγο για «μαγείρεμα Μαλακατέ». Ότι αυτό λέγεται και από ορισμένους λίγους… εντός είναι, πράγματι, λυπηρό και ελπίζω να μην χρειαστεί να επανέλθουμε όταν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του ΑΟ θα περάσει από τη δικαστική έγκριση του Εφετείου. Το πανό των φίλων της ΑΕΚ στο ματς μπάσκετ δείχνει πολλά και κυρίως το δηλητήριο που θα πέσει στη δύσκολη απόφαση των μελών για μετεγκατάσταση.

Αλλά θέλει και λίγο λογική. Το πανό ανέβηκε στην έδρα της μπασκετικής ΑΕΚ στα Λιόσια! Τη στιγμή που η ποδοσφαιρική ΑΕΚ παίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια! Έχοντας ξεσπιτώσει την Ερασιτεχνική ΑΕΚ, η οποία γυρίζει εδώ και εκεί για να στεγάσει τα τμήματά της! Τώρα ποια σύνδεση υπάρχει ανάμεσα σε ΑΕΚ και Λεωφόρο είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός να το κρίνει.

Εντάξει, λογική είναι η αντίδραση από Ολυμπιακούς, ΑΕΚτζήδες και ΠΑΟΚτζήδες. Οι πρώτοι θα επιχειρήσουν να επωφεληθούν με νέες παροχές. Η ΑΕΚ μπαίνει σύντομα στη νέα ποδοσφαιρική της έδρα, βήμα που βλέπει ως προωθητικό για να διεκδικήσει το μερίδιο που ευελπιστεί ότι της αναλογεί από εγχώριους τίτλους. Ο ΠΑΟΚ περιμένει το Προεδρικό Διάταγμα για την Τούμπα, εδώ και δύο χρόνια. Κάτι που σημαίνει ότι στην επόμενη 10ετία δύσκολα θα έχει νέο γήπεδο. Είναι ζόρι, πράγματι, να προοδεύει ο Παναθηναϊκός και να θέτει τις βάσεις επιστροφής του.

Μάγκικα Τριφυλλάκια

Το Πρωτάθλημα της Κ19 ήταν το κερασάκι στην τούρτα των τελευταίων ημερών. Τα εκκολαπτόμενα Τριφυλλάκια έδειξαν τον δρόμο για το πως έρχονται οι τίτλοι σε δύσκολες συνθήκες. Οι πανηγυρισμοί τους στη Λεωφόρο αποτέλεσαν μία ονειρώδη εικόνα. Ευχή ό,τι έγινε να επαναληφθεί στο μέλλον, με παιδιά από αυτήν την ομάδα στην ανδρική. Μην ξεχνάμε πως η Κ19 πριν λίγα χρόνια πήγαινε να παίξει στη Λάρισα αυθημερόν με το πούλμαν, επειδή δεν υπήρχαν τα χρήματα για διανυκτέρευση. Με το γεύμα τους να είναι σε ταχυφαγείο, βγαίνοντας από τη θεσσαλική πόλη.

ΥΓ: Ο Ράζβαν Λουτσέσκου πέρα από εξαιρετικός προπονητής είναι και… ρόλος. Αυτό δεν αναφέρεται υποτιμητικά. Ο Ρουμάνος ξέρει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της ομάδας του και να δημιουργεί εντυπώσεις. Η φίλαθλη κοινή γνώμη, όμως, γνωρίζει και θυμάται τι έχει γίνει στα ματς Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια, ανεξάρτητα με το αν βρισκόταν ο ίδιος ή όχι στον πάγκο. Σκηνικό με Ίβιτς, Κύζας, Βίντσιτς κτλ δεν ξεχνιούνται εύκολα.

6 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Η επιτυχία, η αποτυχία και οι «ομορφιές»

 

Η βαθμολογική θέση της κανονικής περιόδου αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα που καλείται να επιλύσει ο Παναθηναϊκός. Που πρέπει να γίνει αποτελεσματικός…

Η ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου της Super League βρήκε τον Παναθηναϊκό 5ο στο γήπεδο, θέση που – όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα – τον αδικεί. Το Τριφύλλι αδίκησε τον εαυτό του, διότι η αγωνιστική άνοδος σε σχέση με πέρυσι αποτελεί αξίωμα. Κάτι που δεν χρειάζεται απόδειξη. Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα μπορούσε να έχει πάρει βαθμούς ακόμα και σε ματς που της στράβωσαν, όπως στο Περιστέρι με το χαμένο πέναλτι του Αϊτόρ, αλλά λύγιζε στο ψυχολογικό βάρος των στιγμών. Με τον Ατρόμητο, όπου το «πρέπει» δεν υπήρχε σε μεγάλο βαθμό, αυτό άλλαξε.

Δεν είναι soft ομάδα ο Παναθηναϊκός. Ταλαιπωρημένος είναι, από τα όσα συμβαίνουν τριγύρω. Από τη διοικητική τοξικότητα που διαχέεται μετά από κάθε αρνητικό αποτέλεσμα. Από την κακουχία ετών, από το έλλειμμα αγωνιστικού πλάνου και προσανατολισμού. Αυτό επηρεάζει τον χαρακτήρα του στο γήπεδο, αφού κάθε αντίπαλος πιστεύει ότι μπορεί να τον νικήσει. Σου λέει «το έκαναν και άλλοι, γιατί όχι εγώ;». Ουδείς χαίρεται με τον Παναθηναϊκό 5ο, πίσω από την κάκιστη ΑΕΚ και τον Άρη που κατέληξε 4ος μέσα από ορισμένες αμφιλεγόμενες συγκυρίες. Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ παρουσίασαν τη χειρότερη εκδοχή τους τα τελευταία χρόνια, οπότε οι 42β. συγκομιδή και η κατάταξη περικλείονται σε μία λέξη. ΑΠΟΤΥΧΙΑ.

Καλύτερος στο γήπεδο από πολλούς

Δεν αρκεί η σύγκριση με τον περυσινό Παναθηναϊκό του Πογιάτος και του Μπόλονι. Του Τσάβι Ρόκα (που άφησε «προίκα» παίκτες σαν τον Αϊτόρ, τον Χουάνκαρ και τον Καρλίτος) και των… ευκαιριακών αντικαταστατών του στη θέση του τεχνικού διευθυντή. Δεν τίθεται θέμα ότι ο προπονητής παρουσίασε μία ομάδα με αρχές φέτος, που αποδίδει καλύτερο ποδόσφαιρο. Μία σύγκριση πρέπει να γίνει, με γνώμονα τι ποδόσφαιρο παρουσίασε φέτος ο Παναθηναϊκός, στις καλές του ημέρες, σε σχέση με τους αντιπάλους του. Καμία από τις τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν πιο ψηλά, μετά από 26 αγωνιστικές, δεν ήταν σαφώς ανώτερη.

Όταν, όμως, δεν μπορείς να πάρεις τα «μικρότερα» ματς και σκορπάς βαθμούς αβέρτα, δίνεις δικαιώματα. Αν, επίσης, η συμπεριφορά από τη διαιτησία ήταν καλύτερη (Βόλος και Αγρίνιο, ενδεικτικά, κόστισαν πολύτιμους πόντους), θα μπορούσε η τελική σούμα της κανονικής περιόδου να είναι ακόμα καλύτερη. Πώς, ακριβώς, αιτιολογείται η ΕΠΙΤΥΧΙΑ; Στο πιο ελκυστικό ποδόσφαιρο που απέδωσε η ομάδα σε ορισμένα παιχνίδια και, κυρίως, στο ότι προσπάθησε να παίξει στην πλειοψηφία των αγώνων σαν κανονικός Παναθηναϊκός. Πήρε ή όχι τα αποτελέσματα…

Παλιά «ομορφιές», τώρα «κίνητρο του Άρη»

Ότι ο Παναθηναϊκός, ανεξαρτήτως διοίκησης, τις τελευταίες δεκαετίες πάσχει επικοινωνιακά θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Θεμελιώδης διαπίστωση στο τι τράβηξε και τραβάει ο σύλλογος. Συγνώμη για το πρώτο ενικό… Θυμάμαι στο φινάλε των Πρωταθλημάτων να χαρακτηρίζονται ως «ΟΜΟΡΦΙΕΣ» αποτελέσματα, τα οποία βόλευαν τις ομάδες που τα είχαν ανάγκη. Από «ποδοσφαιροπατέρες» και «υπεραναλυτές», οι οποίοι μετά το Άρης – Ολυμπιακός 2-1 (με ανατροπή) διαπίστωσαν το κίνητρο του Άρη και το impact Μπούργος στους Θεσσαλονικείς.

Ξέρετε τι θα παρατηρούσαν οι ίδιοι παλαιότερα, αν το παιχνίδι ήταν Ακράτητος – Αιγάλεω πχ; Το ότι ο Φώτης Κίτσος, στο 2-1 του Άρη, σκύβει να αποφύγει την μπάλα, λες και τον πλησίαζε καμιά… ρουκέτα! Για να μην το κουράζουμε, το αποτέλεσμα στο «Βικελίδης» είναι αυτό που λέμε «ομορφιά», δίχως να υπονοούμε τίποτα. Απλά ακολουθούμε την πεπατημένη τακτική κριτικής προηγούμενων ετών, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Ο Παναθηναϊκός, όμως, είναι αναγκασμένος να ζήσει με αυτά. Ποτέ δεν είχε δορυφόρους, ακόμα και στις χειρότερες διοικητικές του ημέρες υπήρξε αυτόφωτος και όχι ετερόφωτος.

Για αυτό, τη συγκεκριμένη ομάδα δεν πρέπει ποτέ να τη βγάζει στη σέντρα η τοξικότητα εντός των τειχών. Δεν ξεχνιούνται, άλλωστε, οι διαπιστώσεις ορισμένων «Παναθηναϊκαρχών» πως «ο Διούδης δεν έπαιξε στην Τούμπα, για να διευκολυνθεί ο ΠΑΟΚ», ότι «ο Ολυμπιακός πήρε φέτος την ισοπαλία στη Λεωφόρο, για να πάρει ανάσα ο Αλαφούζος» και άλλα τέτοια που δεν τα λένε ούτε εχθροί!

7 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail