Home BLOGS ΚΑΡΑΓΚΑΝΗΣ

ΚΑΡΑΓΚΑΝΗΣ

Γκαραγκάνης Blog: Η αλλοίωση, ο θρίαμβος και το όνειρο

 

Η διπλή νίκη του Σαββατοκύριακου για το Τριφύλλι και η αποτυχία του ΠΑΟΚ να εκτοπίσει τον Παναθηναϊκό από την κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αρχίζοντας ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για το δράμα που βιώνει ο ΠΑΟΚ. Η ομάδα που έχει πάρει το 1/4 των βαθμών της με πέναλτι, διαμαρτύρεται για φάση που υπάρχουν δύο πέναλτι στα οποία υπέπεσαν οι παίκτες της. Αντικειμενικά, πάντως, υπάρχει αλλοίωση αποτελέσματος στον τελικό του ΟΑΚΑ και σε αυτό έχουν δίκιο οι Θεσσαλονικείς. Από το 49’ θα έπαιζαν με δέκα παίκτες, αν ο διαιτητής αποφάσιζε αυτό που είδε αν δεν έμπαινε στη διαδικασία να ζυγίσει την αντίδραση των οπαδών του ΠΑΟΚ η οποία θα έθετε σε μεγαλύτερο κίνδυνο τον τελικό.

Τη δεύτερη κίτρινη, στο τάκλιν στο κεφάλι του Βιγιαφάνιες, την παραδέχτηκε άλλωστε ο ίδιος ο Λουτσέσκου με την αλλαγή του ελάχιστα αργότερα. Ο ΠΑΟΚ, στα πέτρινα χρόνια του Παναθηναϊκού, προσπαθεί να πάρει τη θέση του στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με τους τίτλους που έχει αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε σε έναν αιώνα, επομένως η επικοινωνιακή αξιοποίηση της ισχύος της διοίκησής του αποτέλεσε μονόδρομο. Μέχρι και την Ελλάδα στα δύο, με χυδαιολογίες περί βορρά και νότου, χρησιμοποίησε ο επικοινωνιακός μηχανισμός αυτός.

Απέτυχε παταγωδώς, οπότε τσάμπα τα «καύσιμα» που εισέπραξε. Δυστυχώς, «τσίμπησαν» ελάχιστοι Παναθηναϊκοί και ενέδωσαν βλέποντας ότι ο ΠΑΟΚ πολεμά τον Ολυμπιακό κτλ. Ναι, αυτό μπορεί να το έκανε και να το κάνει. Ταυτοχρόνως, πολεμούσε και πολεμάει τον Παναθηναϊκό για να δημιουργήσει νέο δίπολο. Αλλοίωση, για να τελειώνουμε, σαφέστατα υπήρξε στο ΟΑΚΑ, αλλά εις βάρος του Παναθηναϊκού. Που από το 49’ έπρεπε να παίζει με παίκτη παραπάνω.

Η δικαίωση του Ιβάν και των «μαχητών» του

Μέσα σε ενάμιση μήνα ο Παναθηναϊκός νίκησε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ τέσσερις φορές. Ομάδες που λογίζονται καλύτερες από αυτόν, με μεγαλύτερο μπάτζετ κτλ. Κάτι που επαναλαμβάνεται, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δημιούργησε μία ομάδα, που ενδεχομένως στην αξιολόγηση να μην παίρνει δέκα αλλά οκτώ. Παίζει, όμως, πάντα για οκτώ, επιβάλλει τη δική της τακτική, πορεύεται με αυτή, χάνει ή κερδίζει με αυτή. Στον τελικό ο Παναθηναϊκός είχε στόχο το γκολ έως το ημίχρονο, όπως συνηθίζει στη Λεωφόρο. Το βρήκε, άρα στη συνέχεια ήξερε πως να το διαχειριστεί.

Δεν ήταν συνολικά ανώτερος του ΠΑΟΚ. Ήταν, όμως, πιο αποφασισμένος και όσο άντεξαν τα πνευμόνια των πρωταγωνιστών του, έβγαλε τη γνωστή μαχητικότητα και τη δίψα για το αποτέλεσμα. Λόγω της απόφασης του διαιτητή να διατηρήσει με έντεκα παίκτες τον ΠΑΟΚ, το Τριφύλλι πιέστηκε στο δεύτερο ημίχρονο. Εξαιτίας ορισμένων λανθασμένων εκτιμήσεων της άμυνάς του και του Μπρινιόλι, θα μπορούσε να έχει γίνει και το 1-1. Ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι πως κερδίζει, πλέον, τόσο σημαντικά παιχνίδια, ακόμα και όταν δεν είναι πολύ ανώτερος από τον αντίπαλό του. Έτσι νικούν οι μεγάλες ομάδες, έτσι κατακτούν τρόπαια οι φανέλες.

Ξυπνάς ένα πρωί και υπογράφονται οι συμβάσεις

Και όχι οποιοδήποτε πρωί… Μετά το τρόπαιο του Κυπέλλου, το καλύτερο δώρο για επιδόρπιο ήρθε από το Δημαρχείο Αθηνών. Εκεί που οι εμπλεκόμενοι φορείς στη Διπλή Ανάπλαση υπέγραψαν τις συμβάσεις για το νέο γήπεδο ποδοσφαίρου και τις εγκαταστάσεις του ΑΟ. Μετά την κίνηση των 59 της κύριας παρέμβασης στο Εφετείο και των 50 της αγωγής στο Πρωτοδικείο, το πράγμα έμοιαζε να ζορίζει. Η πρόθεση των μελών του Ερασιτέχνη να τρενάρουν ή και να μπλοκάρουν τις εξελίξεις, προς το παρόν, έπεσε στο κενό. Και λέμε προς το παρόν, διότι είναι άγνωστο αν θα συνεχίσουν να σέρνουν τον ΑΟ στα δικαστήρια και μετά την υπογραφή των συμβάσεων.

Τι αποφάσισαν, λοιπόν, τα νομικά επιτελεία των εμπλεκόμενων; Δεν συνιστά εκποίηση περιουσίας του Παναθηναϊκού η υπογραφή των συμβάσεων. Σύντομα θα κατατεθεί παραίτηση του ΑΟ από το αίτημα επικύρωσης του αποτελέσματος της ΓΣ στο Εφετείο και η συνέχεια θα δοθεί όταν παραδοθούν οι εγκαταστάσεις. Τότε, ναι, θα υπάρχει εκποίηση περιουσίας. Αν αποφασίσει ο Ερασιτέχνης ότι πληρούν τις προϋποθέσεις που θέλει (υπάρχει το δικαίωμά του αυτό στις συμβάσεις) και τις παραλάβει προς χρήση.

Μην μπερδεύεστε… Πρόκειται για μία νομιμότατη νομική ντρίμπλα, για την οποία έχουν συμφωνήσει οι κορυφαίοι νομικοί των εμπλεκόμενων στη ΔΑ έχοντας στα χέρια τους ισχυρές γνωμοδοτήσεις. Ουσιαστικά, τι αποφασίστηκε με την υπογραφή των συμβάσεων; Η εγκυρότητα του αποτελέσματος της ΓΣ έδωσε και στον ΑΟ το δικαίωμα να υπογράψει και όλοι μαζί να «φωνάξουν» πως το έργο θα γίνει. Οι διαβουλεύσεις, παραμονές του τελικού Κυπέλλου, ήταν συνεχείς. Έπεσαν πολλές λύσεις στο τραπέζι, που δεν υπάρχει λόγος να αναφέρουμε και να περιπλέξουμε την κατάσταση, προκρίθηκε αυτή η «ποδιά» στους ενάγοντες.

ΥΓ1: Για 40-50 άτομα από κάθε ομάδα χάλασε η εικόνα του τελικού, ο οποίος για λίγο δεν τινάχτηκε στον αέρα. Η αστυνομία αντί να συμμαζέψει αυτούς, τα έβαλε με τους γέροντες, τις οικογένειες και τα παιδάκια στην 7Α. Αν υπάρχει και λειτουργεί ελεγκτικός μηχανισμός στην αστυνομία, ας μελετήσει τις κινήσεις της διμοιρίας στο διαχωριστικό της 7Α με την 7Β και ας πράξει αναλόγως.

ΥΓ2: Έρχεται καλοκαίρι με προετοιμασία ενόψει Ευρώπης και με τον σχεδιασμό που θα γίνει να θεωρείται ο πιο κομβικός των πολλών τελευταίων ετών. Άποψη, ότι πέραν των πρωτοκλασάτων παικτών που πρέπει να έρθουν και του κορμού ο οποίος επιβάλλεται να παραμείνει, καλό θα ήταν να γίνει μία επένδυση σε ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στη second unit γραμμή.

ΥΓ3: Προαίσθημα και μόνο… Μία σπουδαία κίνηση με παίκτη «κράχτη» θα γίνει. Μεγάλο όνομα, με βαρύ συμβόλαιο. Για να δούμε.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: H υπενθύμιση πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει ταβάνι

 

Η διαχείριση της πραγματικότητας και των υπερβολών, με τον τελικό Κυπέλλου να είναι μπροστά…

Οι ημέρες που διανύει το Τριφύλλι είναι οι καλύτερες των τελευταίων ετών. Όχι μόνο αγωνιστικά, που μπορεί να φανεί υπερβολικό αλλά είναι το λιγότερο. Δεν υπάρχει φίλαθλος που έχει επισκεφτεί τη Λεωφόρο τον τελευταίο ενάμιση μήνα και να μην καταλαβαίνει τη διαφορά. Που να μην εισπράττει τη δυναμική την οποία έχει ο σύλλογος και που μπορεί να φτάσει όταν το τρένο θα έχει μπει ξανά, πραγματικά, στις ράγες.

Διότι, αυτή τη στιγμή, ο Παναθηναϊκός επιχειρεί να ανέλθει. Να θυμηθεί που ήταν, τι είχε, τι έχασε, που μπορεί και που πρέπει να φτάσει ξανά. Φέτος έγιναν σημαντικά βήματα προς τα εμπρός. Η ομάδα του 2018, που ήταν ξεγραμμένη από κόσμο και ΜΜΕ, τρεντάρει στα social μόνο και μόνο επειδή κατεβαίνει στο γήπεδο. Η ομάδα που πέρασε τις εποχές του… καλού και του… κακού ΟΑΚΑ, στη σύγκριση με το μπάσκετ, οργανώνει μία γιορτή σε κάθε ματς στη Λεωφόρο δίχως καν να διεκδικεί το Πρωτάθλημα.

Προέχει το Κύπελλο

Ο τελικός με τον ΠΑΟΚ αποτελεί ένα σημείο αναφοράς για την όλη συζήτηση. Αν τον κατακτήσει ο Παναθηναϊκός, θα μπορεί να «χτίσει» επάνω και να συνεχίσει. Ειδάλλως, θα δημιουργηθούν τριγμοί. Για να μην υπάρξει παρεξήγηση, η αναφορά δεν έχει να κάνει με αγωνιστικά ζητήματα, για το αν θα επεκτείνει ο προπονητής (που πιθανότατα θα επεκτείνει, ανεξαρτήτως αποτελέσματος) κτλ. Θα υπάρξει ξανά αμφισβήτηση και αυτό δεν το θέλει κανείς.

Μετά τον τελικό θα πρέπει να γίνει μία ψυχολογική ενδοσκόπηση σε κάθε Παναθηναϊκό. Είναι μονόδρομος τούτο, ώστε να οριοθετηθεί το άμεσο μέλλον από πλευράς στόχων. Είναι τετριμμένο να ζητάμε από τον Αλαφούζο να βγει να μιλήσει για το τι σκοπεύει να κάνει. Απαραίτητο να συμβεί, φυσικά, ως γεγονός… Μήπως, όμως, το περιβάλλον οριοθετεί τους στόχους; Μήπως αν ο Παναθηναϊκός φίλαθλος είναι ικανοποιημένος με την έξοδο στην Ευρώπη και θεωρείται αυτό επίτευξη στόχου, περισσεύει το τι θα πει ο Αλαφούζος;

Ψήγματα υπερβολής, που δεν είναι ψήγματα αλλά κάτι παραπάνω, ήδη εμφανίστηκαν. Έτσι πάει το πράγμα, πουλάει το τσιτάτο ειδικά στις χαρές. Όπως πουλούσαν και οι ατάκες περί… Αλαφουζαϊκού και Τζιγκεροξεφτιλιακού κτλ στο παρελθόν. Δεν είναι η ώρα για αυτή τη συζήτηση, απλά την ανοίγουμε για να μην χαθεί το μέτρο πριν τον τελικό. Το ματς με τον ΠΑΟΚ είναι το σημαντικότερο μετά το 2014 και, απλώς, επιβάλλεται να κερδηθεί.

Άλλος αέρας μετά την 30ή Μαρτίου

Πολύς κόσμος εκφράζει, πλέον, ανοικτά την άποψη πως ό,τι συμβαίνει έχει επηρεαστεί θετικά και μπουσταριστεί από την ψηφοφορία του Ερασιτέχνη υπέρ της Διπλής Ανάπλασης. Πράγματι, η Λεωφόρος έκτοτε είναι τόπος γιορτής, ενότητας και αποτελεί μία έδρα δυναμίτη. Στην παρούσα φάση, δεν αφορούν οι εξαιρέσεις. Η διαπίστωση είναι αυτή που μετράει. Ο κόσμος έψαχνε το όραμα και την ελπίδα.

Το ΝΑΙ τα έδωσε απλόχερα και επειδή ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα, μέχρι να πέσουν τα πρώτα μπετά οφείλουμε άπαντες να αντιμετωπίζουμε με σεβασμό την ετυμηγορία του. Όχι μουσαντένια και υποκριτικά, αλλά ντόμπρα… Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ταβάνι. Είναι ένας πολυαθλητικός οργανισμός, ο οποίος δεν συντηρείται από εφήμερες χαρές. Στο χέρι όλων μας είναι την ευδαιμονία Απριλίου και Μαΐου να την κάνουμε κανόνα και όχι εξαίρεση.

5 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Να μην «μακιγιάρει» η στατιστική το πρόβλημα

 

 

Τα τέσσερα παιχνίδια αντοχής του Παναθηναϊκού έως το τέλος της σεζόν και ένας προβληματισμός.

Η παρατήρηση γίνεται με αγάπη και αγωνία. Όχι για κριτική, ούτε για μιζέρια κτλ. Το αήττητο των έντεκα αγώνων, άλλωστε, «μιλάει» από μόνο του. Τα έξι σερί clean sheets επίσης. Πρόκειται για αριθμούς πρωταθλητισμού, ομάδας που πρωταγωνιστεί και όχι μίας που προσπαθεί να σώσει τη χρονιά βγαίνοντας, απλώς, στην Ευρώπη.

Υπάρχει, όμως, και η άλλη ανάγνωση αυτής της εξάδας αγώνων. Τέσσερις νίκες, οι τρεις με το οριακό 1-0 στη Λεωφόρο. Τρία ματς εκτός, εκ των οποίων μόνο ένα ήταν νικηφόρο (2-0 με τη Λαμία στο Κύπελλο) και δύο 0-0 τα υπόλοιπα (με ΠΑΣ Γιάννινα και ΑΕΚ). Ο Παναθηναϊκός έχει παίξει πολύ καλύτερο ποδόσφαιρο σε αυτά τα παιχνίδια, από όσο φαίνεται στη στατιστική. Θα μπορούσε να έχει σκοράρει περισσότερο, όμως δεν το έκανε.

Και εδώ προκύπτει το ερώτημα. Τώρα που η κούραση βαραίνει τα πόδια και οι τραυματισμοί προκύπτουν, θα μπορέσει η ομάδα να είναι τόσο επαρκής στο κρισιμότερο κομμάτι της σεζόν; Ο Γκατσίνοβιτς μπήκε στις προπονήσεις και ουσιαστικά καλείται να βρίσκεται στο 100% στον τελικό Κυπέλλου. Ο Χουάνκαρ μπήκε στην αποστολή για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, αλλά πιθανώς να πάρει ανάσες και να μην αρχίσει. Ίσως είναι ο πιο «σκασμένος» παίκτης των Πράσινων και αυτό επιβάλλεται να εξεταστεί από τον προπονητή. Ο Βέλεθ για τον ίδιο λόγο έμεινε εκτός αποστολής από το «Καραϊσκάκη».

Το καλό και το κακό σενάριο

Η στατιστική που καταγράφηκε πιθανώς να «μακιγιάρει» ένα πρόβλημα με κάμποσες πτυχές στον Παναθηναϊκό. Πρόβλημα κόπωσης, πρόβλημα φρεσκάδας, πρόβλημα λύσεων. Το καλό σενάριο είναι όλο αυτό να αποτελεί ιδέα που σφήνωσε στο μυαλό και η ομάδα με την τωρινή προσέγγιση να επιτύχει τον διπλό της στόχο έως το τέλος της σεζόν. Ευρώπη και το τρόπαιο…

Πείτε μου, όμως, ποιος δεν τρέμει με το κακό σενάριο; Να μην μπορέσει να εξασφαλίσει το εισιτήριο Ευρώπης από το Πρωτάθλημα και να χάσει τον τελικό του Κυπέλλου; Ποιος θα θυμάται μετά την πρόοδο που σημειώθηκε φέτος αγωνιστικά; Ίσως όλα τούτα να είναι, απλώς, φοβίες και τίποτα περισσότερο. Φοβίες που έχουν δημιουργηθεί στα χρόνια τα οποία διανύει το ποδοσφαιρικό τμήμα…

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς γνωρίζει καλύτερα όλων τη σημασία των τεσσάρων αγώνων που έρχονται, την αξία που θα έχει για τον Παναθηναϊκό η κατάκτηση του Κυπέλλου και η δύσκολη συγκυρία τού +2 από Άρη και ΑΕΚ. Κατάσταση, η οποία δεν εξασφαλίζει τίποτα στις αγωνιστικές που απομένουν.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Επιτέλους μία… ήττα σαν νίκη για τον Παναθηναϊκό

 

Το #mexritelous του Ολυμπιακού κλόνισε τον Παναθηναϊκό. Ό,τι έγινε, όμως, μπορεί να βοηθήσει στην παραμονή του Τριφυλλιού στην κορυφή.

Ο Ολυμπιακός έκανε το μέγιστο σφάλμα να ρίξει όλα τα δεινά που ταλάνιζαν το τμήμα μπάσκετ στη διαιτησία και στο παρασκήνιο στην Ελλάδα, όπως αντιλαμβάνεται ως οργανισμός το όχι 90-10 υπέρ του. Αντί εκεί ο Παναθηναϊκός να τον βυθίσει ακόμα περισσότερο, μεγαλώνοντας την απόσταση, ενέδωσε στα πανηγύρια, στα… νταούλια που βαράγανε, στα «να δεις τι σου’ χω για μετά», στα «ας αρχίσουν οι χοροί» και λοιπές διαδικτυακές αηδίες. Αποτέλεσμα ήταν να χαμηλώσει, να δώσει τη δυνατότητα στον αντίπαλό του να χαλυβδωθεί από την ενέργεια αυτή, με τελευταία συνέπεια τη φετινή Euroleague.

Ο Παναθηναϊκός διαχειρίστηκε εντελώς λάθος το #mexritelous. Με κανένα αντανακλαστικό, με βλέμμα ούτε μισού εκατοστού μπροστά όχι, φυσικά, προς το μέλλον όπως θα έπρεπε. Αντί να «χτίσει» στην οπισθοχώρηση του Ολυμπιακού και στην παραδοχή αποτυχίας του, επαναπαύτηκε. Αν ο Ολυμπιακός αποφάσισε ότι τα «πέτρινα χρόνια» διαρκείας στο μπάσκετ υπήρξαν απόρροια της διαιτησίας, ο Παναθηναϊκός στο ποδόσφαιρο θα έπρεπε να πέφτει κάθε χρόνο μόνος του κατηγορία και να αλλάξει πλανήτη όχι Πρωτάθλημα. Σε όλο αυτό τον παραλογισμό υπήρξαν πρόσκαιροι χαμένοι και νικητές, ανά διαστήματα. Τώρα φαίνεται… ηττημένο το Τριφύλλι και νικητής ο Ολυμπιακός.

Αυτό μπορεί να αλλάξει

Αρχικά με τη διεκδίκηση του φετινού Πρωταθλήματος, όσο δύσκολο και αν φαίνεται. Αν ο Παναθηναϊκός διατηρήσει τα εγχώρια σκήπτρα και οι Πειραιώτες δεν πάρουν την Ευρωλίγκα, το τέλος της σεζόν θα τους βρει με το Κύπελλο (πιο παλιά «μπρίκι») και με ένα λάβαρο ακόμα στο ΣΕΦ για τη συμμετοχή στο F4. Κολοκύθια με τη ρίγανη, δηλαδή… Πράγματι, δεν μπορεί να υπάρχει αισιοδοξία για αυτό το σενάριο με πισωγυρίσματα τύπου Πεδουλάκη και Βόβορα. Με λύσεις ανάγκης, με μηδενική προοπτική για αναδόμηση σοβαρής ομάδας.

Οι ήττες σαν νίκες είναι προνόμιο, επικοινωνιακό και ουσιαστικό, του Ολυμπιακού, όμως ο Παναθηναϊκός από αυτή την… ήττα του μπορεί να μάθει κάτι. Έστω ο πληγωμένος εγωισμός να λειτουργήσει, σύντομα μπορεί να γυρίσει το χαρτί όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι η εκπόνηση ενός πλάνου που θα τον διατηρήσει ή επαναφέρει στην εγχώρια κορυφή (ανάλογα με το τι θα γίνει στους τελικούς). Αν πιστεύει στην ελληνοποίηση και δεν τη βλέπει ως εναλλακτική ανάγκης, να προχωρήσει σε χτίσιμο ελληνικού κορμού. Αν πιστεύει στο project με τον Πεδουλάκη τεχνικό διευθυντή, να το στηρίξει με ποιοτικούς ξένους παίκτες. Όχι ρολίστες, μα πρωταγωνιστές.

Χρησιμοποιώντας τα «όπλα» του αντιπάλου

Δεν είναι παραδοχή ήττας τούτο, αποτελεί έναν έξυπνο τρόπο ώστε το μπούμερανγκ να γυρίσει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η εξασφάλιση σωστής και «πενηνταρίσιας» διαιτησίας στους τελικούς αποτελεί, λοιπόν, κύριο μέλημα. Η επικοινωνιακή εκμετάλλευση κάθε διαιτητικού λάθους, επίσης. Με το Τριφύλλι, βέβαια, να υστερεί, πλέον, σε αυτό το κομμάτι, αφού δεν υπάρχουν στελέχη να το τρέξουν.

Η συσπείρωση του κόσμου γύρω από την ομάδα, αγνοώντας τα διοικητικά θέματα, πρέπει να είναι η επόμενη επιδίωξη. Δεν είναι γνωστός ο τρόπος και δύσκολο να υπάρχει κιόλας, απλά θεωρητικά λέμε τι πρέπει να γίνει. Και τέλος, ένα σαφές μήνυμα προς τη διοίκηση ώστε να διευκρινίσει τις προθέσεις της με πράξεις και όχι λόγια. Από τη στιγμή που η παρούσα δεν θέλει να συνεχίσει, επιβάλλεται να ξεκαθαριστεί άμεσα η μετάβαση στην επόμενη ημέρα. Να απλοποιηθούν οι όροι προς κάθε ενδιαφερόμενο ή, μάλλον, πιο σωστά, ώστε να υπάρξει ενδιαφερόμενος. Έτσι αυτή η… ήττα μπορεί σύντομα να μοιάζει με νίκη.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Η μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού είναι η συνέπεια

 

Η αλήθεια της στατιστικής του Τριφυλλιού στα δέκα τελευταία ματς και το μάθημα που πρέπει να δώσει στον τελικό Κυπέλλου.

Από τις 19 Φεβρουαρίου και την ήττα 1-0 στο Αγρίνιο από τον Παναιτωλικό, ο Παναθηναϊκός έδωσε δέκα παιχνίδια σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Απολογισμός 7-3-0, με 13-2 γκολ. Οι 4 νίκες είναι διαδοχικές, ενώ τα παιχνίδια που το Τριφύλλι δεν δέχτηκε γκολ έφτασαν τα 5 σερί. Το επίτευγμα θυμίζει κανονικό Παναθηναϊκό, τη στιγμή που πέρασαν λίγοι μόνο μήνες από την εποχή που για να πάρει η ομάδα αποτέλεσμα αγκομαχούσε.

Σίγουρα το δεύτερο ημίχρονο με τον Άρη είναι από τα χειρότερα του διαστήματος για το οποίο γίνεται η αναφορά. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, κόντρα στους Θεσσαλονικείς των δέκα παικτών, άργησε να παρέμβει από τον πάγκο. Πλην της αναγκαστικής αντικατάστασης του Γκατσίνοβιτς με τον Αλεξανδρόπουλο (έχει χάσει τον ρυθμό του από τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής), ο προπονητής του Παναθηναϊκού μπήκε στη διαδικασία διαφοροποιήσεων στο 81’ και τελείωσε τις αλλαγές του στο 89’. Με τον Ιτούρμπε να είναι εξαιρετικός, δημιουργώντας πληθώρα προβλημάτων στην άμυνα των Πράσινων, η ζημιά θα μπορούσε να είχε γίνει.

«Όπλο» η συνέπεια και η συνέχεια

Αυτό δεν έγινε, επομένως έχει νόημα η όλη συζήτηση όχι για ουσιαστικούς λόγους. Παρά μόνο για το τι θα πρέπει να προσέξει ο Παναθηναϊκός στα επόμενα κρίσιμα παιχνίδια, ώστε να μην πληρώσει τις αδυναμίες που παρουσίασε την Κυριακή στη Λεωφόρο σε δικό του ματς. Είναι προνόμιο και «όπλο» στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, που ενώ δεν ήταν καλή σε μεγάλο χρονικό διάστημα του αγώνα τελικά νίκησε. Σε ένα ματς το οποίο αν δεν το έπαιρνε η φθορά θα ήταν απείρως μεγαλύτερη από την αξιολόγηση της νίκης ως θετικό αποτέλεσμα. Διότι, ναι, υπάρχουν παιχνίδια που σου προκαλούν ζημιά αν δεν τα πάρεις και αν τα πάρεις τα «μπράβο» είναι πολύ λιγότερα από όσα θα έπρεπε.

Η πλειοψηφία του κόσμου αποδέχτηκε με ικανοποίηση αλλά και προβληματισμό το αποτέλεσμα. Στο γήπεδο αυτό δεν φάνηκε, διότι η ατμόσφαιρα ήταν για μία ακόμα φορά καταπληκτική. Στη γιορτή που στήθηκε από την αρχή του αγώνα δεν μπορεί να εντοπιστεί ούτε ψήγμα προβληματισμού. Κυρίως στα social παρατηρήθηκε τούτο και είναι λογικό. Αρχικά, γιατί ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει απαιτήσεις. Γνωρίζει ποια ομάδα υποστηρίζει, τι είναι ικανή να κάνει και προσδοκά πάντοτε το καλύτερο. Δευτερευόντως, διότι φαίνεται με μία απλή παρατήρηση πως το rotation του προπονητή είναι περιορισμένο. Και εδώ γεννάται η απορία αν αυτό το μειονέκτημα μπορεί να φτάσει την ομάδα έως τις 21 Μαΐου, να τη χρίσει Κυπελλούχο και να τη βγάλει στην Ευρώπη.

Ο Παναθηναϊκός έχει συνέχεια στις εμφανίσεις του, στο προαναφερθέν διάστημα. Είναι συνεπής, όπως όλες οι μεγάλες ομάδες. Νικάει και στην κακή του ημέρα, όπως όλες οι μεγάλες ομάδες. Αυτό είναι, ξεκάθαρα, δουλειά προπονητή. Ο Γιοβάνοβιτς μπορεί να παίρνει λίγο επάνω από τη βάση στη διαχείριση των αγώνων, ωστόσο είναι από τους καλύτερους προπονητές στην προετοιμασία τους. Αναζητά το γκολ στο πρώτο ημίχρονο, επάνω στο οποίο θα «χτίσει». Ο Άρης ανέδειξε, με το πολύ καλό κοουτσάρισμα του Μπούργος (έστω από τα μπουθ, λόγω τιμωρίας), πως αυτό πιθανώς να μην φτάνει από εδώ και πέρα. Ωστόσο, ο συνεπής Παναθηναϊκός είναι βέβαιο πως θα δουλέψει σε ό,τι συνέβη στο δεύτερο ημίχρονο.

Και πάλι είχε ευκαιρίες…

Για να μην αγγίξει η αναφορά σε ό,τι έχει γίνει στο δεύτερο ημίχρονο τα όρια της καταστροφολογίας, ο Παναθηναϊκός είχε στο κακό του ημίχρονο στιγμές για να πετύχει ένα γκολ ακόμα και να τελειώσει την υπόθεση – νίκη πιο νωρίς. Από τη στιγμή που η ζημιά δεν έγινε, η διαχείριση του γκολ του Σένκεφελντ που έδωσε το προβάδισμα παίρνει καλό βαθμό. Η παρεμβατικότητα από τον πάγκο είναι ζήτημα προπονητή, ο οποίος στις επόμενες εβδομάδες καλείται να ξεπεράσει συγκεκριμένα προβλήματα. Η κόπωση των Αϊτόρ, Χουάνκαρ και Ρούμπεν, για παράδειγμα, είναι προφανής από το 60’-65’ και μετά.

Οι λύσεις στον πάγκο δεν κρίνονται αντάξιες, πλην της θέσης του Ρούμπεν όπου Κουρμπέλης και Μαουρίσιο μπορούν να προσφέρουν βοήθεια. Για Αϊτόρ και Χουάνκαρ αυτό δεν ισχύει. Ζήτημα που πρέπει, επίσης, να προσεχθεί αποτελεί η επανένταξη του Καρλίτος στην κορυφαία γραμμή rotation. Ναι μεν ο Ιωαννίδης έχει «κουμπώσει» ιδανικά με Παλάσιος και Αϊτόρ στο 4-3-3, αλλά δεν του βγαίνουν όλα τα ματς. Ακόμα το εύκολο γκολ δεν το έχει. Αν το είχε, στην κεφαλιά προ του Κουέστα θα είχε κάνει το 2-0 και η συζήτηση θα ήταν ακόμα πιο διαφορετική τώρα.

Το βλέμμα στον τελικό

Ναι μεν πέρασε ο Παναθηναϊκός στην 3η θέση, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Έρχεται δύσκολο πρόγραμμα και με τις νέες παραμέτρους που βάζει ο ΠΑΟΚ στα playoffs, ο βαθμός δυσκολίας θα ανέβει. Οι Θεσσαλονικείς αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια όχι με τη δέουσα προσοχή και σημασία. Ειδικά με Άρη και ΑΕΚ αυτό συνέβη και το καταγράφουμε με επιείκεια.

Σαν να μην τους νοιάζει… Και το σταματώ εδώ, με την υπόσχεση να επανέλθω για τις υπαρκτές προεκτάσεις. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, είναι πιθανό να χρειαστεί να κερδίζει συνέχεια στα playoffs, ώστε να παραμένει 3ος ή 4ος. Αυτό δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, επομένως επιβάλλεται να «λοκάρει» τον τελικό Κυπέλλου και να δώσει εκεί ένα μάθημα με πολλαπλούς αποδέκτες.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Πρόοδος ναι, επιτυχία όχι

 

Η ρεαλιστική ανάγνωση της χρονιάς, έως τώρα, για τον Παναθηναϊκό και οι τρεις κρίσιμες εβδομάδες που θα κρίνουν το φινάλε της. (Συν ένα tip για τον Βοτανικό…)

Χρειάζεται πάντοτε διευκρίνηση όταν μιλάμε για τον Παναθηναϊκό. Οποιαδήποτε χρονιά χωρίς Πρωτάθλημα ή δίχως τρόπαιο γενικότερα, δεν είναι επιτυχημένη. Επομένως ο βαθμός επιτυχίας της σεζόν θα κριθεί από τον τελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ και την έκβασή του. Μόνο αν έρθει το Κύπελλο, θα δικαιούται να πανηγυρίζει ο οργανισμός του Τριφυλλιού. Τούτο, βέβαια, δεν αναιρεί τη δεδομένη πρόοδο σε σχέση με πέρυσι και, συνολικά, τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει πείσει και τους πλέον δύσπιστους ότι κάνει για τον Παναθηναϊκό. Μπόρεσε, μέσα σε λίγους μήνες, να διορθώσει τακτική, νοοτροπία και αγωνιστική παρουσία. Δεν το λες και λίγο… Με ρόστερ όχι απόλυτα δικό του, στο οποίο έκανε εισηγήσεις/παρεμβάσεις και όχι «χτίσιμο» εκ του μηδενός. Σε κάθε περίπτωση τι θα γίνει από το καλοκαίρι και μετά δεν είναι του παρόντος. Οποιαδήποτε συζήτηση προπονητολογίας πρέπει να γίνει μετά τον τελικό του Κυπέλλου. Όχι, φυσικά, για να κριθεί ο κόουτς, αλλά διότι έτσι πρέπει. Προέχει η κούπα και η Ευρώπη.

Η δουλειά του φαίνεται σε Αϊτόρ και Ιωαννίδη

Η προσφορά του προπονητή είναι πολυεπίπεδη. Από την αρχή της χρονιάς φαινόταν ότι ο Παναθηναϊκός γίνεται ομάδα που θα προσπαθήσει να παίξει ποδόσφαιρο. Ήρθαν, βέβαια, άσχημα αποτελέσματα και αυτό λοιδωρήθηκε, απαξιώθηκε και, επιεικώς, δεν φάνηκε. Έφτασε, όμως, το πλήρωμα του χρόνου να παίζει το Τριφύλλι την καλύτερη μπάλα στην Ελλάδα, με μεγάλη διαφορά από την επόμενη ομάδα.

Συνδυαστικό ποδόσφαιρο, καλά προετοιμασμένη ομάδα, διάθεση για κυριαρχία στο γήπεδο και βελτίωση μονάδων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Φώτης Ιωαννίδης και Αϊτόρ. Τα γκολ του Έλληνα στράικερ με τη Λαμία αποτελούν δείγμα. Στη Λεωφόρο αξιοποίησε την προέλαση του Κώτσιρα, με θαυμάσια ατομική ενέργεια και φοβερό πλασέ. Στη Φθιώτιδα, όπως κάνει κάθε κανονικός στράικερ, δημιούργησε μόνος τη φάση σκοραρίσματος.

Για τον Αϊτόρ ό,τι και να ειπωθεί είναι λίγο. Ένας παίκτης εκτός ομάδας το καλοκαίρι, ουσιαστικά, ζει και αναπνέει για αυτή. Παρακολουθείστε τους λογαριασμούς του στα social και αντιληφθείτε τι έχει πετύχει ο Ιβάν. Πέραν, φυσικά, των κρίσιμων γκολ σε μεγάλα ματς που προσφέρει απλόχερα ο Ισπανός εξτρέμ, ένας εκ των ποιοτικότερων της Λίγκας πλέον. Στα πρόσωπα των δύο, αντικατοπτρίζεται πλήρως η επίδραση του Γιοβάνοβιτς.

Τη δουλειά του με τον Άρη

Το ματς που έρχεται με τους Θεσσαλονικείς στη Λεωφόρο σαφώς και είναι κρίσιμο βαθμολογικά. Εννοείται πως ο Άρης είναι μία καλή ομάδα και χρειάζεται προσοχή. Ζητούμενο αποτελεί η νίκη, όμως αυτή θα έρθει μόνο μέσω ενός τρόπου. Να μην διαφοροποιήσει ο Παναθηναϊκός το αγωνιστικό του πλάνο, ακόμα και αν οι Μπρινιόλι, Πέρεθ δεν είναι απολύτως καλά. Η συνέπεια των τελευταίων εβδομάδων αποτελεί το προσόν του συνόλου, όπως και η σύμπλευση με τον κόσμο που γεμίζει την ιστορική έδρα. Αυτή η σφιγμένη γροθιά… Ένα ματς σαν όλα τα άλλα είναι. Γονάτισε ο ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο, έσκυψε το κεφάλι ο Ολυμπιακός, φυσικό επόμενο και ρουτίνα θα είναι να το κάνει και ο Άρης.

«Γιατί τόση σιωπή μετά τη ΓΣ;»

Ερώτημα που συχνά διαβάζω στα social media. Πριν από όλα τα υπόλοιπα να διευκρινίσουμε ότι η Γενική Συνέλευση του Ερασιτέχνη, ουσιαστικά, δεν… έχει τελειώσει. Στις 17 Μαΐου το Εφετείο θα εκδικάσει την αίτηση του ΑΟ για έγκριση της απόφασης της ΓΣ. Τυπικό λογίζεται το θέμα, έως το τέλος Μαΐου θα προκύψει η απόφαση. Στη συνέχεια ο Ερασιτέχνης θα μπορεί να υπογράψει τις, εγκεκριμένες από τη ΓΣ, συμβάσεις. Με την ελπίδα ότι δεν θα προκύψουν, εκ των έσω, ευτράπελα στη διαδικασία, έως τις αρχές Ιουνίου θα έχουν υπογραφεί τα πάντα.

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail