Home BLOGS ΜΠΟΥΚΟΥΡΑΣ

ΜΠΟΥΚΟΥΡΑΣ

Μπούκουρας blog: Σε λίγο οι “συγγνώμες” θα είναι περισσότερες από τις νίκες…

 

Ο Παναθηναϊκός δεν εμφανίστηκε ποτέ στη “Zalgirio Arena” – πλην του Ντάριλ Μέικον – και γνώρισε ακόμα μία ήττα από την ομάδα του Κάουνας, που πέτυχε την πρώτη της φετινή νίκη στη διοργάνωση και όπως φάνηκε στις δηλώσεις μετά το παιχνίδι, τα μέλη της αδυνατούσαν να πιστέψουν το αποτέλεσμα, με πρώτον και κύριο τον τεχνικό της Ζαλγκίρις, Γιούρε Ζντοβτς.

Οι Πράσινοι ουσιαστικά δεν μπήκαν ποτέ στο παιχνίδι, ο Δημήτρης Πρίφτης έκανε τη μία λάθος επιλογή μετά την άλλη και κάπως έτσι φυσιολογικά ήρθε η 8η ήττα του Τριφυλλιού στην Euroleague. Ο χρόνος περνάει και αντί ο Παναθηναϊκός να βρίσκει περισσότερη χημεία, κάνει βήματα προς τα πίσω, την στιγμή που είναι ζήτημα να έχει κάνει ένα βήμα προς τα μπρος από την αρχή της σεζόν.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το μεγάλο λάθος του Πρίφτη έχει να κάνει με τη χρησιμοποίηση για σχεδόν 37 λεπτά του Παπαπέτρου. Ο αρχηγός του Τριφυλλιού είναι εμφανώς ντεφορμέ και ο Έλληνας τεχνικός όφειλε να προστατέψει τον παίκτη και την ομάδα του, καθώς ο αρχηγός των Πράσινων – άθελά του φυσικά – έκανε κακό στον Παναθηναϊκό.

Περισσότερο χρόνο συμμετοχής θα έπρεπε να πάρει ο Χάουαρντ Σαντ Ρος, με τον Κουβανό γκαρντ να είναι άκρως θετικός στο πρώτο ημίχρονο, αλλά μην αγωνίζεται σχεδόν καθόλου στην τρίτη περίοδο, την στιγμή που τα “κενά” στην άμυνα του Τριφυλλιού έβγαζαν μάτι και οι αποστάσεις στην επίθεση, αλλά και η κυκλοφορία της μπάλας που θα έφερε σκορ μέσα από ένα σύστημα, είχαν πάει… περίπατο.

Πολλά ερωτηματικά προκαλεί και ο τρόπος διαχείρισης του Γιόγκι Φερέλ. Ο Αμερικανός γκαρντ είναι η αλήθεια ό,τι ήρθε στους Πράσινους με “τυμπανοκρουσίες”, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως ακόμα δεν μπορεί να κριθεί, αφού τα λεπτά συμμετοχής του στην Euroelague είναι ελάχιστα, ενώ στην Basket League είναι εκτός. Πως να κρίνεις έναν παίκτη αν μπορεί να δώσει λύσεις, αν δεν το έχεις δοκιμάσει; Είναι τόσο κακός στην προπόνηση; Τότε τον αλλάζεις και αναζητάς έναν πλέι μέικερ στην αγορά, όντας πλέον και στη μέση του Νοεμβρίου, που προφανώς θα έχει πέσει η τιμή του και θα μπορεί να προσφέρει. Παίζει ή φεύγει. Άλλη λύση δεν υπάρχει.

Η εικόνα του Παναθηναϊκού στο παρκέ μόνο Παναθηναϊκό δεν θυμίζει. Και δεν είναι ότι η ομάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση, αλλά είναι ό,τι η εικόνα της αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Σκέφτεται κάποιος ποιο από τα παιχνίδια που έχει χάσει θα μπορούσε να κερδίσει. Μπασκόνια και Ούνικς σε Βιτόρια και ΟΑΚΑ. Πως χάθηκαν; Στην τελευταία επίθεση, όπου ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ… επίθεση, αφού έγιναν όλα λάθος. Άρα; Ούτε σε αυτά τα ματς το Τριφύλλι μπορεί υποστηρίξει πως ήταν άτυχο. Άξιο της μοίρας του ήταν…

Το πρώτο “συγγνώμη” ακούστηκε από “πράσινα” χείλη μετά την ήττα-ντροπή από τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι. Η δεύτερη το βράδυ της Τρίτης μετά το “φάντασμα” που (δεν) εμφανίστηκε στο Κάουνας. Οι “συγγνώμες” όμως αποδεικνύονται στο παρκέ. Με τα λόγια δεν κάνεις κάτι. Ο Παναθηναϊκός μετράει ισάριθμες νίκες και “συγγνώμες” στις πρώτες 10 αγωνιστικές της Euroleague, κοντεύοντας σχεδόν στο 1/3 της φετινής σεζόν. Φτάνει πια. Ήρθε η ώρα να αλλάξει η ρότα και να φανούν και πράγματα μέσα στο γήπεδο.

Ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του δύο παιχνίδια, που πιθανότατα θα είναι όλη η σεζόν. Το πρώτο την Πέμπτη στο Μόναχο κόντρα στην Μπάγερν, όπου δεν καλείται απλά, αλλά ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να δείξει βελτίωση, πριν αγωνιστεί απέναντι στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ τη Δευτέρα, σε ματς που θα κρίνει την πρωτιά και το πλεονέκτημα έδρας στην Basket League. Και είναι δεδομένο πως αν οι Πράσινοι πάνε στο ντέρμπι με αυτή την εικόνα, ουδείς μπορεί να προβλέψει το μέλλον, που όμως μόνο δυσοίωνο θα είναι.

Το Τριφύλλι χρειάζεται ένα γερό σοκ. Μόνο έτσι θα αλλάξουν τα πράγματα και θα υπάρξει πιθανότητα να “ξυπνήσει” η ομάδα. Ο Παναθηναϊκός βαδίζει σε έναν δρόμο που “βουλιάζει” συνεχώς και δεν δείχνει σημάδια ό,τι θέλει να επιβιώσει. Κι αν δεν μπορεί κιόλας οι αλλαγές επιβάλλονται άμεσα. Ίσως ακόμα και πριν το ΣΕΦ. Αλλιώς…

Το μόνο σίγουρο είναι πως Φραγκίσκος Αλβέρτης και Δημήτρης Διαμαντίδης πρέπει να πάρουν αποφάσεις για το άμεσο μέλλον της ομάδας. Το ποιες θα είναι αυτές φυσικά και το γνωρίζουν οι ίδιοι καλύτερα από τον καθένα. Όταν άλλωστε μιλάμε για δύο ΜΥΘΟΥΣ που έχουν φάει τα παρκέ με το… κουτάλι τόσο χρόνια, το να λέμε εμείς οτιδήποτε έξω από τον χορό δεν έχει σημασία.

Υ.Γ. Για να δούμε και μία θετική ακτίδα στον Παναθηναϊκό, αυτή είναι ο Μέικον. Ο Αμερικανός γκαρντ στην πρώτη του σεζόν στην Euroleague είναι “όαση” στην ομάδα.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας blog: Όταν δεν έχεις πλάνο πώς να προχωρήσεις;

 

Ο Παναθηναϊκός εμφάνισε μία από τα ίδια στο παρκέ του ΟΑΚΑ, χάνοντας το παιχνίδι στη τελευταία κατοχή από την Ούνικς Καζάν, σε μία επίθεση πάντως που δεν είχε αρχή, μέση και τέλος, σχεδόν όπως εμφανίστηκε το Τριφύλλι απέναντι στη ρωσική ομάδα. Ένα σύνολο που ακόμα – και βρισκόμαστε στα μέσα του Νοεμβρίου – αναζητά πατήματα πάνω σε… κινούμενη άμμο.

Είναι προφανές ότι οι Πράσινοι έχουν στην “πλάτη” τους το βάρος από την αρχή της σεζόν, που μετά το ματς στο Βελιγράδι έγινε δυσβάσταχτο και είναι δεδομένο πως δεν μπορούν όλοι οι παίκτες να αντιμετωπίσουν. Αν δεν βγουν οι πιο έμπειροι, αυτοί που έχουν τις παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο, τότε ο Παναθηναϊκός θα καταντήσει κουραστικός, παρουσιάζοντας το ίδιο πρόσωπο ξανά και ξανά.

Η απόδοση των Πράσινων στο παρκέ είναι μία ευθεία γραμμή, που κάποιες στιγμές έχει εξάρσεις προς τα πάνω, που δεν είναι ικανές όμως σε παιχνίδια της Euroleague να της δώσουν τη νίκη. Ακόμα κι αν είσαι συγκεντρωμένος επί 39 λεπτά σε αυτό το επίπεδο, το λεπτό που δεν θα είσαι θα φανεί καθοριστικό. Πόσο μάλλον όταν συμβαίνει το αντίθετο.

Αγωνιστικά αυτός που ξεχώρισε ήταν ο Γιώργος Παπαγιάννης. Ο Έλληνας σέντερ δεν είχε αντίπαλο στις δύο ρακέτες, δεν είχε όμως και έναν συμπαίκτη να του περάσει την μπάλα σωστά στο καλάθι, είτε να τον τροφοδοτήσει στον αέρα, όπου έκανε… πλάκα στους Ρώσους. Κι όσο ο Παναθηναϊκός δεν βρίσκει έναν αξιόπιστο πλέι μέικερ, τότε ο Παπαγιάννης θα συνεχίζει να αποτελεί ένα… έγκλημα για το Τριφύλλι.

Σε ένα ματς που οι περισσότεροι παίκτες των Πράσινων δεν ήταν σε καλή μέρα από την περιφέρεια, όπως ο Ιωάννης Παπαπέτρου που τελείωσε την αναμέτρηση με 2/11 τρίποντα, ο Παναθηναϊκός αδυνατούσε να περάσει την μπάλα στον Παπαγιάννη, που έβρισκε πόντους είτε παίζοντας… βόλεϊ πάνω από τη στεφάνη, είτε σουτάροντας από το ύψος των βολών. Κάτι που προφανώς δεν συμπεριλαμβάνεται σε κανένα πλάνο.

Κουτσά – στραβά οι Πράσινοι έφεραν το ματς στο τελευταίο σουτ, ακόμα κι αν είχε προηγηθεί ένα επιεικώς αστείο φάουλ που είχε δώσει η Πάντερ κι ένα χαμένο ριμπάουντ που μετρούσε για… 10. Ο Παναθηναϊκός βρέθηκε ακριβώς στο ίδιο σημείο με το ματς στη Βιτόρια κόντρα στην Μπασκόνια και αντέδρασε με τον ακριβώς ίδιο τρόπο. Πλημμύρα…

Ό,τι κι αν είχε σχεδιάσει ο Δημήτρης Πρίφτης πήγε περίπατο, όπως και η υπόθεση νίκης για το Τριφύλλι. Η ουσία δεν είναι όμως μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και ο τρόπος που εκδηλώθηκε η τελευταία επίθεση. Κρατώντας ο ΄Έλληνας τεχνικός τον Νεμάνια Νέντοβιτς στον πάγκο η μπάλα εξ ορισμού θα έπρεπε να πάει στον Ντάριλ Μέικον κι ας κρινόταν η αναμέτρηση από δικό του σουτ. Αυτός ήταν άλλωστε ο σουτέρ που είχε στην πεντάδα του ο Παναθηναϊκός. Αυτό που χρίζει ανάλυσης και συζήτησης είναι γιατί δεν πήγε ποτέ η μπάλα στα χέρια του. Κάποιος φταίει, κάποιος ευθύνεται. Να βρεθεί, λοιπόν, και αν βάλει το “εγώ” του κάτω από την ομάδα. Αλλιώς δεν υπάρχει και λόγος συζήτησης περαιτέρω…

Όσο το Τριφύλλι δεν έχει κίνητρο στο παιχνίδι του, τόσο η εικόνα του να γίνεται πιο άσχημη. Δεν μπορεί να υπάρξει ομάδα παγκοσμίως που να μην έχει κίνητρο και να αποδίδει. Θα γίνει σε ένα ματς; Θα γίνει σε δύο; Ίσως και πολλά λέμε και μέχρι εκεί. Σεζόν έτσι δεν βγάζεις.

Ακόμα ένα ερωτηματικό είναι η μη χρησιμοποίηση του Γιόγκι Φερέλ. Επίσημη αιτιολογία δεν υπάρχει, οπότε το μυαλό όλων πάει στην απόφαση του προπονητή. Όταν όμως βλέπεις ότι έχεις θέμα στη δημιουργία, τότε η απόφαση, που προφανώς κρίνεται εκ του αποτελέσματος, είναι πέρα για πέρα λάθος.

Όσον αφορά την υπόθεση του Μάριο Χεζόνια, κανείς δεν μπορεί να υποδείξει στον φίλαθλο – οπαδό του Παναθηναϊκού πως θα αντιδράσει.  Έτσι έκρινε κι έτσι έπραξε. Το αποτέλεσμα ωστόσο παραμένει ότι από την όλη ιστορία του καλοκαιριού και οι δύο, τόσο το Τριφύλλι, όσο και ο παίκτης, βγήκαν χαμένοι.

Ο Παναθηναϊκός καλείται να αλλάξει άμεσα πρόσωπο. Να βρει λύσεις και να εμφανίσει στοιχεία στο παιχνίδι που μέχρι τώρα αγνοούνται. Όταν γνωρίζεις ότι δεν έχεις τα οικονομικά εχέγγυα του παρελθόντος, οφείλεις να πάρεις ό,τι έχει και από όποιον έχεις. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Τουλάχιστον προς το παρόν.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η εικόνα δεν μπορεί να εμφανίζεται πάλι και πάλι στον Παναθηναϊκό. Ας καθίσουν κάτω όλοι οι εμπλεκόμενοι και να δουν τι φταίει. Να τα συζητήσουν και να φτάσουν σε μία λύση για το καλό της ομάδας. Ειδάλλως η προτελευταία θέση θα γίνει και τελευταία…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Όποιος δεν μπορεί πάει σπίτι του!

 

Ο Παναθηναϊκός ήταν επιεικώς τραγικός στο Βελιγράδι, με μία εικόνα ομάδας που μόνο διψασμένη και με διάθεση δεν φάνηκε. Αντίθετα παρουσιάστηκε παρατημένη, χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

Φυσικά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει ο Δημήτρης Πρίφτης, όταν όμως βλέπεις στο παρκέ παίκτες με την εικόνα του Κέντρικ Πέρι, τότε απλά σηκώνεις τα χέρια ψηλά! Κάτι που συμβαίνει και με τον… NBAer Γιόγκι Φερέλ.

Οι Πράσινοι ήταν ντροπιαστικοί στη Σερβία, απέναντι σε μία ομάδα που ούτε είναι καλύτερη, ούτε έχει κάποιο δυσθεώρητο μπάτζετ, μην μπορώντας να σταματήσουν ούτε τον 35χρονο Μάρκο Σιμόνοβιτς!

Ο Παναθηναϊκός είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι και οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν άμεσα. Δεν είναι εικόνα ομάδας αυτή. Είναι απλά ντροπή!

Η φανέλα του Τριφυλλιού ζυγίζει τόνους, ακόμα κι αν έχει ένα από τα μικρότερα μπάτζετ στη διοργάνωση, αυτό δεν σημαίνει όμως πως είναι αποδεκτή από ορισμένους παίκτες αυτές οι εμφανίσεις. Στην τελική οποίος δεν μπορεί πάει ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ!

Φραγκίσκος Αλβέρτης και Δημήτρης Διαμαντίδης καλούνται να βγουν μπροστά και να… πάρουν κεφάλια!

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας blog: Ζητούμενα η διάρκεια και η σταθερότητα, ήττα-πισωγύρισμα, αλλά…

 

Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να κάνει το 2/2 στη “διαβολοβδομάδα” της Euroleague,  μετρώντας στο ΟΑΚΑ μία νίκη κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Αναντολού Εφες, και μία ήττα από τη Βιλερμπάν, σε ένα παιχνίδι που η αλήθεια είναι ότι οι Πράσινοι έκαναν ένα βήμα πίσω στην προσπάθεια να βρουν σταθερότητα και να τρέξουν ένα σερί στη διοργάνωση, που θα τους “ξεκολλούσε” από τις τελευταίες θέσεις.

Το Τριφύλλι δεν κατάφερε να σταματήσει σε κανένα σημείο της αναμέτρησης τον Έλι Οκόμπο, που σε βραδιά καριέρας “σκότωσε” τον Παναθηναϊκό, όντας ο κύριος λόγος της ήττας των νταμπλούχων Ελλάδας. Όταν έχεις δεχθεί 35 πόντους από έναν πάικτη σε ένα ματς που έχεις πετύχει 70 δεν μπορείς να έχεις και πολλές απαιτήσεις. Δεν βγαίνουν ούτε αριθμητικά δηλαδή.

Η αντιμετώπιση του Γάλλου γκαρντ σηκώνει συζήτηση, αφού ο Δημήτρης Πρίφτης ίσως θα μπορούσε να δοκιμάσει στο μαρκάρισμα του Οκόμπο έναν εκ των Χάουαρντ Σαντ Ρος και Κέντρικ Πέρι, ιδιαίτερα στα κομβικά σημεία στην τέταρτη περίοδο, που διαθέτουν αθλητικότητα και θα είχαν τη δυνατότητα να περιορίσουν τον 24χρονο άσο, που έχει εκρηκτικό πρώτο βήμα. Ακόμα και ο Κασελάκης θα μπορούσε να δοκιμαστεί, αλλά δεν αγωνίστηκε ούτε δευτερόλεπτο.

Ο τεχνικός του Παναθηναϊκού σε ένα κλειστό παιχνίδι, αφού το σκορ ανέβηκε στα τελευταία λεπτά, επέλεξε να δώσει βάρος στην επίθεση του Τριφυλλιού, αναζητώντας το σχήμα που θα “ξεκολλήσει” τους Πράσινους σε σημεία που έδειχναν να έχουν βαλτώσει στο δεύτερο μισό του παρκέ. Ουσιαστικά το Τριφύλλι δεν πήρε στο τέταρτο δεκάλεπτο εύκολους πόντους, ίσως με εξαίρεση 1-2 φάσεις, που όμως δεν είναι ικανές αφού βρισκόταν πίσω στο σκορ να ανατρέψουν την κατάσταση.

Οι Πράσινοι είχαν ένα δύσκολο παιχνίδι κόντρα στην Εφές την Τετάρτη (27/10), με τον Πρίφτη να μην ανοίγει το ροτέισον σε ένα ματς που ήθελε διαχείριση και ανάσες. Βασίλης Καββαδάς, Λευτέρης Μαντζούκας και Λεωνίδας Κασελάκης δεν αγωνίστηκαν καθόλου, με τον Γιόγκι Φερέλ να πατάει παρκέ για μόλις 6:08 λεπτά, σε αντίθεση με τον Τι Τζέι Πάρκερ, που χρησιμοποίησε τους 11 από τους 12 παίκτες που είχε στη διάθεσή του.

Μπορεί πιθανότατα κανείς από τους 3+1 Πράσινους να μην έδιναν κάτι στον Παναθηναϊκό με βάση το πλάνο που είχε ο Πρίφτης στο μυαλό του, όμως ίσως ένα φάουλ, μία καλή άμυνα να ήταν ικανές να αλλάξουν τον ρυθμό της αναμέτρησης. Σενάρια όμως και τίποτα παραπάνω. Προφανώς ο προπονητής γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο.

Το σημαντικό στην παρούσα φάση είναι να μην δεχτεί πλήγμα ο Παναθηναϊκός στην ψυχολογία του. Το παιχνίδι κόντρα στην Εφές έδωσε ένα δυνατό “boost” στο Τριφύλλι, με το ματς απέναντι στη Βιλερμπάν να είναι μία ανώμαλη προσγείωση, που στο πράσινο στρατόπεδο οφείλουν να την κάνουν… ομαλή.

Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός κρατάει την απόδοση του Τζέρεμι Έβανς, που έδειξε μετά από καιρό ότι έχει στοιχεία που μπορούν να δώσουν βοήθεια στην ομάδα, αρκεί να έχει διάρκεια και να μην αποτελέσουν μεμονωμένο περιστατικό. Στο Τριφύλλι ωστόσο έχουν να περιμένουν έναν σημαντικό παράγοντα, αφού αναμένουν την προσαρμογή του Φερέλ, που είναι δεδομένο πως θα δώσει άλλη πνοή στους Πράσινους και θα τους ανεβάσει ένα επίπεδο. Ο Αμερικανός δεν έχει καταφέρει να κάνει ουσιαστικά ούτε μία βδομάδα προπονήσεων με τους συμπαίκτες του, αφού τα συνεχόμενα παιχνίδια δεν το επιτρέπουν.

Ο Παναθηναϊκός έχασε από μία ομάδα που βρέθηκε σε καλύτερη μέρα και το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το 5-2 των Γάλλων ως τώρα. Αλλά στο Τριφύλλι δεν είναι δικαιολογία, αφού μέσα στην έδρα του είναι άλλη ομάδα. Μετά από έναν χρόνο απουσίας του κόσμου από τα γήπεδα, το πόση ενέργεια δίνει στους Πράσινους η εξέδρα είναι κάτι το φανταστικό, κάτι που δεν υπάρχει κάπου αλλού…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Η διπλή ανάγνωση του Τελ Αβίβ και το ζητούμενο του… ΟΑΚΑ

 

Τα πάντα στη ζωή έχουν δύο αναγνώσεις λένε.  Με τον Παναθηναϊκό στο Τελ Αβίβ να εμφανίζει δύο πρόσωπα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αλλά να οφείλει να κρατήσει και τις δύο πλευρές, αφού θα του φανούν πολύτιμες στη διάρκεια της σεζόν και κυρίως σε ματς τύπου Μακάμπι.

Οι Πράσινοι επί 32 λεπτά ήταν κάτι μεταξύ μέτριου και τραγικού. Στα τελευταία 8 λεπτά όμως είναι σαν να ανέβηκε ο διακόπτης στην πλευρά του Τριφυλλιού, που έδειχνε πως αν το ματς είχε 1 λεπτό ακόμα, ή η αντεπίθεση είχε ξεκινήσει νωρίτερα η μεγάλη ανατροπή πιθανότατα θα είχε πραγματοποιηθεί.

Αρχικά να πιάσουμε όμως το ματς από την αρχή. Ο Παναθηναϊκός στο πρώτο ημίχρονο ήταν κακός. Πέτυχε μόλις 23 πόντους, με την επιθετική του λειτουργία να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Στο ίδιο μήκος κύματος και η άμυνα, που δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του πρώτου μέρους να σταματήσει τον Νάναλι, που παραλίγο στην ανάπαυλα να έχει παραπάνω πόντους από ότι οι 12 παίκτες των Πράσινων.

Ο Παναθηναϊκός ήταν στατικός, με κακές αποστάσεις και πέρα από τον Παπαπέτρου δεν έβρισκε πόντους με τίποτα, ούτε καν με τις βολές, αφού δεν πήγαινε κιόλας (το Τριφύλλι είχε 10 σε όλο το ματς, με τις 4 να είναι στα τελευταία λεπτά). Ο Φερέλ προσωρινά έδειξε να δίνει πνοή στους Πράσινους και κυρίως στον Παπαγιάννη, αλλά προφανώς δεν μπορείς να περιμένεις πράγματα από έναν παίκτη που έχει έρθει από την Αμερική για πρώτη φορά και δεν έχει ούτε μία βδομάδα προπονήσεων με την ομάδα.

Στην τρίτη περίοδο ο Ουάιτ με έναν απροσδόκητο τρόπο έδωσε πόντους στον Παναθηναϊκό, έχοντας συνολικά 4 τρίποντα εκ των οποίων τα 3 στο δεκάλεπτο, όμως η “αερική” άμυνα του Τριφυλλιού δεν επέτρεψε να φτάσει η διαφορά κάτω από τους 15 πόντους.

Και πάμε στο 32′. Άλλο ματς… Οι Πράσινοι ξαφνικά πάτησαν το κουμπί και επιθετικά πετούσαν “φωτιές”, κάνοντας ένα σερί 24-8 και φτάνοντας μέσα σε 5 λεπτά από το -20 στο -2. Ο παίκτες του Πρίφτη βρήκαν ρυθμό, προσπάθησαν να μπουν στο ματς, γιατί μέχρι τότε δεν είχαν καν δείξει διάθεση, φτάνοντας σε απόσταση βολής.

Φυσικά σε αυτό το επίπεδο 8 λεπτά μπάσκετ δεν είναι ικανά να φέρουν μία νίκη ακόμα κι αν παίζεις με τις πιο αδύναμες ομάδες της φετινής διοργάνωσης. Πόσο μάλλον σε μία έδρα σαν το Τελ Αβίβ. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να έχει καν ένα κακό διάστημα 8 λεπτών σε παιχνίδι αν θέλει να κερδίσει τα ματς που μπορεί.

Από την άλλη σκέφτεται κάποιος τι θα γινόταν αν οι Πράσινοι ήταν και στα άλλα δύο δεκάλεπτα, ας μείνει εκτός το πρώτο, όπως στα τελευταία 8 λεπτά. Με τα “αν” όμως δεν γράφεται ιστορία και ο Παναθηναϊκός θα πρέπει πλέον στα δύο παιχνίδια που έχει στο ΟΑΚΑ με Εφές και Βιλεμπάν να αποκτήσει διάρκεια. Αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο, έχοντας πλέον και τον Φερέλ στο ρόστερ του, που από ματς σε ματς θα προσαρμόζεται και θα αφομοιώνει τον τρόπο παιχνιδιού του Τριφυλλιού.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας blog: Δεν είναι δικαίωση, είναι αναγνώριση της… κλοπής!

 

O Tζόρντι Μπερτομέου θα αποτελέσει παρελθόν από την Euroleague στο τέλος της σεζόν, με την παρουσία μέχρι τότε να έχει διαδικαστικό χαρακτήρα, σε μία κίνηση που έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί εδώ και χρόνια. Ο Παναθηναϊκός πέρα από την ηθική ικανοποίηση δεν εισπράττει κάτι άλλο από την απομάκρυνση του CEO της διοργάνωσης και οι έννοιες περί δικαίωσης αφορούν άυλα πράγματα.

Οι Πράσινοι στην ουσία τα τελευταία δύο χρόνια βιώνουν τα αποτελέσματα των πεπραγμένων του Μπερτομέου, με το Τριφύλλι να φωνάζει εδώ και έτη, αλλά καμία από τις ομάδες να μη ακούει. Ο λόγος; Προφανώς όλοι ήταν βολεμένοι. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, που δεν είναι και χθεσινός, έβλεπε καταστάσεις και βροντοφώναζε για την ασυδοσία του Ισπανού ισχυρού άντρα της Euroleague. To αποτέλεσμα; Να στερηθούν από τον Παναθηναϊκό αγωνιστικά προκρίσεις που δικαιούταν, αλλά και να χρήματα που θα μπορούσαν να σπαταληθούν σε χίλιους παράγοντες, αλλά όχι στα… ταμεία της διοργάνωσης.

Από το βράδυ της Τρίτης, λοιπόν, η έκφραση δικαιώθηκε ο Παναθηναϊκός και ο Γιαννακόπουλος κυκλοφορούν σε σάιτ και social media. Προσωπικά δεν βλέπω κάποια δικαίωση. Κέρδισε κάτι το Τριφύλλι μετά την ανακοίνωση της απόφασης για την απομάκρυνση του Μπερτομέου πέρα από την ηθική ικανοποίηση; Βγήκε έστω και ένας από τους ιθύνοντες των ομάδων-μετόχων να ζητήσει συγγνώμη από τους Πράσινους για όσα εδώ και χρόνια τους έχουν κατηγορήσει λόγω της ανοιχτής κόντρας με τον Μπερτομέου; Όχι. Δεν συνέβη κάτι που δεν ξέραμε. Απλά κατάλαβαν και οι υπόλοιποι τι… παίζει.

Και πάλι ένα συγγνώμη θα είναι σταγόνα στον ωκεανό, γιατί από τον Παναθηναϊκό έχουν στερηθεί με το έτσι θέλω ακόμα και προκρίσεις σε Final Four. Θα τα λύσει όλα μία συγγνώμη; Προφανώς και όχι. Αλλά θα είναι έστω μία γιατρειά στις “πληγές” που άνοιξε στο Τριφύλλι η Euroleague όλα αυτά τα χρόνια με τις αποφάσεις της και κυρίως τη συμπεριφορά της απέναντι σε μία ομάδα που κυριάρχησε στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Μέσα από αυτό εδώ το σάιτ πολλάκις έχουμε κατακρίνει τη στάση του Μπερτομέου. Για εμάς, λοιπόν, μπορεί να είναι μία δικαίωση για τον κόπο μας και τα κείμενα που έχουν γραφτεί. Για τους πρωταγωνιστές όμως, τους παίκτες και τους προπονητές, δεν είναι δικαίωση του κόπου, της προσωπικής προσπάθειας και του ιδρώτα που έχουν χύσει το παρκέ, αλλά η αναγνώριση της… κλοπής. Αυτής που όλα αυτά τα χρόνια υπέστη ο Παναθηναϊκός και ο κόσμος του. Γι αυτή θα λογοδοτήσει κάποιος;

Αυτό πάντως που θα περίμενε κάποιος να έρθει στο “φως” της δημοσιότητας είναι ο λόγος για τον οποίο απομακρύνθηκε στη δεδομένη στιγμή ο Μπερτομέου. Φταίει ο κορωνοϊός που έφερε όλα τα προβλήματα στην επιφάνεια; Φταίει κάτι άλλο; Η απάντηση οφείλει να δοθεί από τις ομάδες-μετόχους. Τους λόγους τους οποίους χρεώνουν στον Μπερτομέου και οδήγησαν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα στην απομάκρυνσή του. Η Euroleague οφείλει να σεβαστεί το κοινό της και να προστατέψει το “προϊόν” της. Και οι φίλοι του Παναθηναϊκού, που εδώ και χρόνια αποτελούν την κορυφαία διαφήμιση στη διοργάνωση, καθώς άπαντες υποκλίνονται στο μεγαλείο και την ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ, ζητούν εξηγήσεις. Θα τους τις δώσει κάποιος;

 

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail