Home BLOGS ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ

ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ

Η πρόοδος δεν έχει νόημα χωρίς αποτελέσματα

Σήμερα στις 19:30, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται την ΑΕΚ ως τυπικά γηπεδούχος. Από τη στιγμή που το ΟΑΚΑ είναι κοινή έδρα και των δύο, χάνεται η αίσθηση του πλεονεκτήματος, του γνώριμου χώρου που δεν τον ξέρει ο αντίπαλος. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι στις εξέδρες θα προσέλθουν λίγοι οπαδοί, σημαίνει ότι το αίσθημα της… λευκής λαοθάλασσας δεν θα επηρεαστεί. Δυστυχώς, φέτος το ΟΑΚΑ δεν έχει την περσινή αύρα του πρώτου γύρου, ούτε υπάρχουν η ίδια λαχτάρα και η ίδια προσδοκία.

Σε αγωνιστικούς όρους, ο Παναθηναϊκός βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αποκτά μεγαλύτερη διάρκεια. Όμως, δεν έχει καταφέρει να συνδυάσει την πρόοδο του με μία αξιόλογη βαθμολογική συγκομιδή. Αντίθετα, παραμένει καθηλωμένος στα χαμηλά κλιμάκια της βαθμολογίας και όσο δεν ανεβαίνει, τόσο θα στενεύουν τα περιθώρια. Είναι απαραίτητο ο Παναθηναϊκός να πάρει βαθμούς, ακόμα και αν δεν αποδώσει εξίσου καλά όσο στην Τούμπα.

Για την ακρίβεια, ήρθε η ώρα για το “step up”. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να νικήσει για να προβιβαστεί στον βαθμολογικό πίνακα. Πρέπει να νικήσει το πρώτο ντέρμπι της εποχής του Γιώργου Δώνη. Σε οχτώ αναμετρήσεις με Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ με τον Γιώργο Δώνη στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός έχει πέντε ισοπαλίες, δύο ήττες και ένα χαμένο ματς στα χαρτιά.

Αυτό δεν είναι ποσοστό που αρμόζει στον Παναθηναϊκό, ακόμα στη μνημονιακή περίοδο. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από τη νίκη, για να αποδείξει ότι ανεβαίνει επίπεδο ως σύνολο. Η βελτίωση επιβάλλεται να συνοδευτεί από την αποτελεσματικότητα και την άνοδο στη βαθμολογία. Διότι για να είμαστε ρεαλιστικές, ομάδα που δεν νικάει, τότε σύντομα σταματάει να καλυτερεύει…

 

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Η λεπτή γραμμή μεταξύ Πιτίνο-Πεδουλάκη

Η άφιξη του Ρικ Πιτίνο στην Αθήνα φαινομενικά δεν σχετίζεται με τον Παναθηναϊκό, αφού ο Αμερικανός προπονητής ήρθε να συζητήσει με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Εθνικής Ελλάδας. Ωστόσο, ο Πιτίνο θα είναι το βράδυ της Παρασκευής στο ΟΑΚΑ και θα παρακολουθήσει το παιχνίδι με τη Βαλένθια για τη Euroleague.

Είναι περιττό να περιγράψουμε τα συναισθήματα των οπαδών του Τριφυλλιού. Παρότι ο Πιτίνο κοουτσάρισε λίγους μήνες τον Παναθηναϊκό, είναι ο προπονητής ο οποίος μπήκε στις καρδιές των «πράσινων» όσο κανείς άλλος στη μετά-Ομπράντοβιτς εποχή. Για αυτό είναι βέβαιο ότι θα γνωρίσει την αποθέωση από τους θεατές του παιχνιδιού και πολλοί από αυτούς δεν θα περιοριστούν στο να φωνάξουν το όνομα του, αλλά θα τον προτρέψουν να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό.

Μόνο που θα προκύψει μία άβολη κατάσταση για όλους… Ο Πιτίνο, όπως και κάθε άλλος στη θέση του, θα απολαύσει τη λατρεία του κόσμου. Όμως, κατά βάθος ξέρει ότι ο άνθρωπος ο οποίος τον αντικατέστησε στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ο Αργύρης Πεδουλάκης, θα αισθανθεί περίεργα. Διότι ναι μεν ο Άρτζι ξέρει ότι δεν έχει την εμπιστοσύνη μεγάλης μερίδας των οπαδών του Τριφυλλιού, αλλά είναι τελείως διαφορετικό αυτό που πιθανώς να συμβεί το βράδυ της Παρασκευής. Και θα είναι μία επίπονη διαδικασία…

Η ζωή είναι σκληρή και συχνά προκαλεί επώδυνα συναισθήματα. Όμως, ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει ένα γεγονός. Σαφώς, ο Πιτίνο αξίζει να αποθεωθεί και να χειροκροτηθεί. Όμως, θα ήταν ωραίο να υπάρξει αυτοσυγκράτηση και σεβασμός στον Αργύρη Πεδουλάκη. Ο Πεδουλάκης είναι σαρξ της σαρκός του Παναθηναϊκού, έχει υπηρετήσει τον Σύλλογο ως μπασκετμπολίστας και ως προπονητής και ανεξαρτήτως της άποψης του καθενός, είναι Παναθηναϊκός.

Από τη στιγμή που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος τον προσέλαβε, είμαστε υποχρεωμένοι να τον αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα. Ναι, να του ασκηθεί κριτική, να αποδοκιμαστεί σε ήττες, να εκδηλωθεί δυσαρέσκεια. Αλλά, δεν αρμόζει στο μεγαλείο του Συλλόγου να ζητάμε από κάποιον άλλο να προπονήσει τον Παναθηναϊκό, ενώ ο προπονητής θα είναι «παρών»…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Κριτική, αλλά με βάση την πραγματικότητα…

Τα social media είναι ο καλύτερος τόπος για να παρατηρείς τις μεταπτώσεις στις αντιδράσεις μετά από κάθε παιχνίδι του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Ανάλογα με το αποτέλεσμα, πότε ξεσαλώνουν οι αντι-Πεδουλακικοί και πότε οι υποστηρικτές του “Άρτζι”. Αυτή η εβδομάδα περιλάμβανε δύο παιχνίδια για τη Euroleague, ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με διαφορά στο πρώτο και νίκησε με διαφορά στο δεύτερο, οπότε αμφότερες οι πλευρές είχαν από μία βραδιά, για να το θέσουμε σε συντομία.

Δεν έχει νόημα να πάρουμε το μέρος της μιας πλευράς ή της άλλης. Διότι κυριαρχούν οι ακραίες φωνές και απουσιάζουν οι λογικοί συνειρμοί. Προφανώς, ο Πεδουλάκης δεν είναι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ή ο Έλληνας Φιλ Τζάκσον και ούτε πρόκειται να εξελιχτεί στον top κόουτς της Euroleague. Αντίστοιχα, ο Πεδουλάκης δεν είναι για να καθοδηγεί στην ΕΣΚΑ, ούτε για να παίζει πρέφα σε καφενεία στο Περιστέρι. Πάντα η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση.

Ο Πεδουλάκης είναι ένας ικανός προπονητής, με γνωστή φιλοσοφία και συγκεκριμένες επιρροές στο στυλ του και σίγουρα έχει “ταβάνι” στις δυνατότητες του. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος διέκρινε κάποια στοιχεία, τον προσέλαβε για τρίτη φορά και του ανέθεσε να δουλέψει με την ομάδα. Αν θα πετύχει ή όχι ο “Άρτζι”, θα το διαπιστώσουμε στη διάρκεια της σεζόν.

Εξυπακούεται ότι δεν ζητάμε από κανέναν να μην ασκεί κριτική. Ο οπαδός επιβάλλεται να έχει γνώμη και να την εκφράζει, να μην μοιρολατρεί και να μην εξελίσσεται σε προσωπολάτρη. Αλλά, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μερικές παραμέτρους:

* Η φετινή Euroleague έχει περισσότερα παιχνίδια από κάθε άλλη φορά και είναι λογικό να κρύβει το απρόοπτο. Πρέπει να το αποδεχτούμε ότι θα συμβούν πολλές εκπλήξεις.

* Ο ανταγωνισμός είναι υψηλότερος από ποτέ, αφού πλέον έχουν ισχυροποιηθεί πολλές ομάδες και διεκδικούν την παρουσία τους στην 8άδα. Ένας στόχος που κάποτε ήταν δεδομένος, τώρα δεν είναι.

* Ο Παναθηναϊκός έχει σε μεγάλο βαθμό ένα νέο ρόστερ, που χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει συνοχή και να αφομοιώσει τη λογική του προπονητή του. Τα πάνω και τα κάτω είναι φυσιολογικό.

* Πρέπει να αποβάλλουμε τον μεγαλοϊδεατισμό του παρελθόντος. Η αλήθεια δυσαρεστεί, αλλά ο Παναθηναϊκός έχει “κατέβει” επίπεδο και είναι η εποχή που μεσουρανούν άλλοι.

Δεκτή η κριτική, αλλά πρέπει να προσαρμοστεί στις συνθήκες της εποχής. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να αντιμετωπίζεται ως διεκδικητής της 8άδας και όχι ως κάποιος που έχει ως μίνιμουμ υποχρέωση την πρόκριση στο Final 4. Οι καιροί άλλαξαν και δυστυχώς για την Ελλάδα, προς το χειρότερο…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Επιμονή και υπομονή με τους Έλληνες

Είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε ρεαλιστικά την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στον Παναθηναϊκό μετά από 8 αγωνιστικές, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που ακολουθεί. Εξαρχής, ο Παναθηναϊκός δεν θα διεκδικούσε τον τίτλο του πρωταθλητή, ούτε έχει δικαίωμα να παίξει στις διοργανώσεις της UEFA. Απλώς ήθελε να τερματίσει στην εξάδα και να παίξει στα Play Offs για να καταγράψει την πρόοδο του σε σύγκριση με πέρυσι.

Ωστόσο, για να είμαστε ειλικρινείς, η συμμετοχή στα Play Offs μοιάζει με όνειρο θερινής νυκτός. Ο Παναθηναϊκός έχει μόλις 8 βαθμούς και μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου, θα ταξιδέψει στην Τούμπα, στο Αγρίνιο και στο Βόλο, ενώ ως γηπεδούχος θα υποδεχτεί την ΑΕΚ στο αθηναϊκό ντέρμπι και θα φιλοξενήσει τον σκληροτράχηλο Αστέρα Τρίπολης. Άρα, οι προοπτικές για μεγάλη βαθμολογική συγκομιδή δεν είναι ευνοϊκές…

Η προ ημερών παρέμβαση του Γιάννη Αλαφούζου είχε έναν σκοπό: την επιστροφή στο πλάνο του ελληνικού «κορμού» και της αξιοποίησης της ακαδημίας. Σε αυτό το μοτίβο πρέπει να επιμείνει ο Γιώργος Δώνης και να δώσει χρόνο στους παίκτες από την ακαδημία, παραμερίζοντας τους ξένους. Ίσως αυτή η άποψη δεν στηρίζεται στην ποδοσφαιρική λογική ή στην ποδοσφαιρική δικαιοσύνη, αλλά μακροπρόθεσμα από αυτό έχει να κερδίσει ο Παναθηναϊκός.

Έχει να κερδίσει κάτι ο Παναθηναϊκός από το να προτιμηθεί ο Μακέντα από τον Καμπετσή και τον Περέα; Ο Ιταλός δεν είναι σκόρερ, δεν δημιουργεί με προσωπικές φάσεις και δεν κάνει τη διαφορά. Ο Καμπετσής έχει μεγάλες δυνατότητες εξέλιξης και ο Περέα το ίδιο. Εφόσον φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη να μην ανανεωθεί το συμβόλαιο του Γιόχανσον, γιατί να πάρουν ευκαιρίες ο Αποστολάκης και ο Θεοχάρης; Τι έχει να κερδίσει ο Παναθηναϊκός από τον Νούνες και όχι από τον Μαυρομάτη;

Ο δρόμος του Παναθηναϊκού είναι ένας και φάνηκε στο ΟΑΚΑ… Έχοντας νιότη και ορμή, ο Παναθηναϊκός μπορεί να ηττήθηκε, αλλά η εικόνα του δεν είχε καμία σχέση με προηγούμενες ήττες. Ο Δώνης και οι συνεργάτες του επιβάλλεται να βελτιώσουν τους μικρούς και να τους χρησιμοποιούν. Έτσι και αλλιώς, και αυτή η σεζόν σε μεταβατική έχει μετατραπεί…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ο Δώνης να βρει τη… δοσολογία με τους μικρούς

Η επιστροφή στο ελληνικό πλάνο που είδαμε στο “διπλό” στο Περιστέρι, πρέπει να έχει συνέχεια στην κυριακάτικη αναμέτρηση στο ΟΑΚΑ με τη Λάρισα. Η ενδεκάδα πρέπει να είναι ανοιχτή για τους νεαρούς από την ακαδημία, όποιους κρίνει ο προπονητής ότι αξίζουν τη συμμετοχή με βάση την προσπάθεια τους στις προπονήσεις.

Δυστυχώς, ο Παναθηναϊκός δεν διεκδικεί τον τίτλο του πρωταθλητή στη σεζόν και απέχει από το ιστορικό του μέγεθος. Οπότε, είναι αναγκασμένος να πορευτεί διαφορετικά απ’ ότι έχει συνηθίσει, όμως επιβάλλεται να βρει έναν δρόμο που θα του δώσει έναν σκοπό. Ένα ρόστερ μιας χρήσης, με παίκτες οι οποίοι δεν κάνουν τη διαφορά, δεν ταιριάζει στη σημερινή κατάσταση του Συλλόγου. Αντίθετα, το περσινό σχέδιο με τους μικρούς αποδείχτηκε ότι μπορεί να εμπνεύσει, να προσελκύσει σε ένα βαθμό τον κόσμο και να θέσει τα “θεμέλια” για ένα πιο ανταγωνιστικό μέλλον.

Την Κυριακή δεν θα παίξουν ο Εμάνουελ Ινσούα και ο Ματίας Γιόχανσον, οι δύο βασικοί ακραίοι αμυντικοί. Μετά τον Καμπετσή που κάλυψε το κενό του Μακέντα και τον Αλεξανδρόπουλο που έκανε ντεμπούτο στο Περιστέρι, είναι ευκαιρία να δούμε ακόμα έναν μικρό. Είτε τον 18χρονο Βασίλη Ζαγαρίτη που ήταν εξαιρετικός στην προετοιμασία, όταν έμπαινε αντί του Ινσούα, είτε έναν από τους Βαγγέλη Θεοχάρη και Κώστα Αποστολάκη, οι οποίοι έχουν παίξει στο δεξιό άκρο της άμυνας.

Κλασικός έμπειρος πλάγιος μπακ στο ρόστερ δεν υφίσταται αυτή τη στιγμή. Αριστερά θα μπορούσε να οπισθοχωρήσει ο Χατζηθεοδωρίδης, αλλά είναι αλήθεια ότι δεν ταιριάζει σε τετράδα στην άμυνα. Όσο για τη δεξιά πλευρά, οι επιλογές με εμπειρία είναι κεντρικοί αμυντικοί, όπως οι Δημήτρης Κολοβέτσιος και Ζοάο Νούνες, οι οποίοι απλώς θα μετατεθούν.

Θεωρητικά, από τη στιγμή που κανένας από τους μεγάλους δεν έχει όλο το “πακέτο” για τη θέση, δεν υπάρχει λόγος να μην παίξει έστω ένας από τους μικρούς. Όχι όλοι μαζί, τη… δοσολογία ας την βρει ο Γιώργος Δώνης ο οποίος είναι αρμόδιος. Τουλάχιστον, όμως καλύτερα να βλέπουμε τους μικρούς…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ο Χατζηγιοβάνης σκόραρε και ξέσπασε

Ο Παναθηναϊκός νίκησε 1-0 τον Ατρόμητο, πέτυχε το δεύτερο “διπλό” στο πρωτάθλημα και πέρασε από μία έδρα που παραδοσιακά δυσκολευόταν. Ο Χατζηγιοβάνης επανήρθε στην ενδεκάδα, σκόραρε το νικητήριο γκολ, είχε καλή απόδοση και έδειξε απελευθερωμένος μετά απ’ όλο το… σούσουρο για το συμβόλαιο του. Ξέσπασε και στις δηλώσεις του, είπε αυτά που ήθελε να πει, οπότε ο συναγερμός έληξε και προχωράμε.

Περαιτέρω, είναι σωστό να αποδίδουμε τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Το ρεπορτάζ υποστήριζε από πριν τη διακοπή του πρωταθλήματος ότι ο Χατζηγιοβάνης θα έπαιζε στο Περιστέρι, ασχέτως του τι συνέβη με τον Νταμπίζα. Από την άλλη, άλλες επιλογές του Γιώργου Δώνη, όπως ο Καμπετσής και ο Αλεξανδρόπουλος, ίσως να σχετίζονται με όσα εκτυλίχτηκαν στη διάρκεια της εβδομάδας.

Το διπλό στο Περιστέρι ήταν πολύ σημαντικό για τον Παναθηναϊκό, αλλά το ζητούμενο είναι η διάρκεια. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από ένα νικηφόρο σερί, για να μπει στην εξάδα και να νιώσει πιο δυνατός. Γιατί ακόμα η ομάδα δεν εκπέμπει σταθερότητα και σιγουριά. Το κυριακάτικο παιχνίδι με τη Λάρισα προσφέρεται για κάτι τέτοιο, ώστε ταυτόχρονα ο Παναθηναϊκός πάρει τρεις βαθμούς και στην έδρα του, μετά από δύο ήττες και μία ισοπαλία.

Η πλειονότητα των οπαδών του Τριφυλλιού αισθάνεται ανακούφιση που έφυγε ο Νίκος Νταμπίζας. Την είδηση της αποπομπής του ακολούθησε ένα μαζικό ξέσπασμα στα social media για τον… γαύρο που ήθελε να καταστρέψει τον Παναθηναϊκό, αυτόν που δεν ήξερε τι έκανε. Προσωπικά, θεωρώ άδικη την επίθεση και την απαξίωση. Όχι γιατί ο Νταμπίζας δεν έκανε λάθη, αλλά επειδή ο Νταμπίζας συμμάζεψε τον Παναθηναϊκό από το… σκορποχώρι που είχε μετατραπεί.

Επομένως, ορθώς αποδίδουμε ευθύνες στον Νταμπίζα για τα σφάλματα του, πράγματι ότι είχε στο μυαλό του δεν έβγαινε και όντως, φάνηκε να βάζει σε δεύτερη μοίρα το πλάνο της ελληνοποίησης. Από αυτό, μέχρι την ισοπέδωση, απέχει πολύ. Ο Νταμπίζας δεν έπαιξε στον Παναθηναϊκό, αλλά τον σεβάστηκε περισσότερο από άλλους που ανδρώθηκαν στην Παιανία, δοξάστηκαν με τα πράσινα και λατρεύονται από τον κόσμο.

Απλώς, ο Νταμπίζας υπέπεσε σε ένα καίριο λάθος: δεν ήταν δημοσιογραφικός. Στην Ελλάδα, όποιος δεν έχει επικοινωνιακή στρατηγική, φορτώνεται περισσότερα βάρη απ’ όσα πρέπει να κουβαλήσει. Ας είναι… Ο Νταμπίζας είναι παρελθόν, καλή συνέχεια στην ζωή του και περιμένουμε να δούμε τον αντικαταστάτη του.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Διαβάστε Περισσότερα