Home BLOGS ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

Μπορεί να γίνει “φούσκα” και στη Euroleague;

 

Όσο και αν η Euroleague επιθυμεί η επιστροφή στην αγωνιστική δράση να γίνει στις φυσικές έδρες των συμμετεχούσων ομάδων και σε σχετικά… κανονικούς ρυθμούς, η κατάσταση που επικρατεί στην Ευρώπη με την πανδημία, αλλά και οι δυσοίωνες προβλέψεις φέρνουν στον… αφρό το ενδεχόμενο μιας “φούσκας” και στη δική μας ήπειρο!

Το παράδειγμα του ΝΒΑ, το οποίο απομόνωσε τις ομάδες στο Ορλάντο δεν είναι ανέφικτο και ουσιαστικά είναι η μοναδική ασφαλής λύση για να διεξαχθεί χωρίς προβλήματα και η νέα σεζόν της Euroleague.

Ασφαλώς και η διοργανώτρια αρχή θα εξαντλήσει μέχρι τέλους το ενδεχόμενο της επιστροφής στην κανονικότητα, ωστόσο οι περιορισμοί που μπαίνουν στα ταξίδια από αρκετές χώρες, οι – ήδη μεγάλες – δυσκολίες στις μετακινήσεις και η προβλεπόμενη έξαρση του Covid 19 μέσα στους επόμενους μήνες, ενδεχομένως να οδηγήσουν τον Τζόρντι Μπερτομέου και τους συνεργάτες του στη σκέψη μιας ευρωπαϊκής “φούσκας”.

Βέβαια τα προβλήματα σε αυτή την περίπτωση είναι πολλά και ορισμένα δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν.

Η εύρεση της ιδανικής πόλης, η οποία θα φιλοξενήσει τη… φούσκα της Euroleague μοιάζει με… σπαζοκεφαλιά. Και αυτό γιατί δεν χρειάζεται να υπάρχει μονάχα η απαραίτητη ξενοδοχειακή υποδομή και μάλιστα σε συνθήκες απόλυτης απομόνωσης για τις 18 ομάδες της διοργάνωσης, αλλά και τα γήπεδα που θα προπονούνται και θα αγωνίζονται οι σύλλογοι της Euroleague. Παράλληλα η ευρωπαϊκή “φούσκα” θα σημάνει αυτόματα και τη… σμίκρυνση της διοργάνωσης και την προσαρμογή της στα νέα δεδομένα με ένα διαφορετικό format, ενώ δεν πρέπει να λησμονήσουμε ότι η εφαρμογή αυτού του αρκετά… τραβηγμένου σενάριου θα φέρει και… επιπλοκές στα εθνικά πρωταθλήματα.

Σε αυτή λοιπόν την περίπτωση, θα χρειαστεί να βρεθεί λύση με δέκα λίγκες για το χρονικό διάστημα στο οποίο θα χρειαστεί να… απομονωθούν οι ομάδες της Euroleague, ενώ δεν πρέπει να λησμονήσουμε και το οικονομικό κομμάτι…

Θα μπορέσει η Euroleague να σηκώσει το βάρος του κόστους ή θα είναι εφικτό οι ομάδες να αντέξουν μια πολύμηνη διαμονή σε ξενοδοχείο για τους αθλητές; Βάλτε μέσα και το ανθρώπινο κομμάτι, καθώς δεν είναι εύκολο να είσαι μακριά από την οικογένεια σου, ακόμα και αν είσαι επαγγελματίας αθλητής, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και ο γρίφος γίνεται ακόμα πιο δύσκολος.

Η UEFA κατάφερε να βρει λύση για να ολοκληρωθούν οι διοργανώσεις της, η Euroleague και η FIBA επέλεξαν διαφορετικούς δρόμους, ωστόσο τούτη τη φορά και με τα δεδομένα που ήδη υπάρχουν στο τραπέζι, οφείλουν να εξετάσουν όλα τα ενδεχόμενα και να αναζητήσουν τον τρόπο για να επιβιώσει το άθλημα. Δεύτερη σεζόν χωρίς… φινάλε θα ήταν καταστροφή και το φτωχό μου το μυαλό ήδη δυσκολεύεται να βρει τον τρόπο που θα μπορέσει, εν μέσω κορωνοϊού και μεταβαλλόμενων υγειονομικών συνθηκών, να ολοκληρωθεί η Euroleague χωρίς να αλλάξει ο παραδοσιακός τρόπος που διεξάγεται η διοργάνωση.

Απαιτείται προσαρμοστικότητα, απαιτούνται νέες ή ήδη δοκιμασμένες λύσεις για να επιστρέψει η Euroleague αρχικά στις… τηλεοπτικές μας οθόνες. Ίσως τελικά η “Φούσκα” να είναι η λέξη – κλειδί…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Έχετε ακουστά για τον “Σύλλογο πιο Μεγάλο”; Τώρα ναι! (pic)

Μια παρέα ονειροπόλων, δηλαδή Παναθηναϊκών, έχουν κινήσει γη και ουρανό το τελευταίο διάστημα για να κάνουν το σύλλογο της καρδιάς τους ακόμα πιο μεγάλο. Ακόμα πιο τρανό. Με το δικό τους λιθαράκι, θέλουν να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο να σταθεί στα πόδια του ΠΑΝΤΟΥ και πήραν την πρωτοβουλία να εκκινήσουν μια δυναμική καμπάνια για την οικονομική ενίσχυση πέντε ατομικών αθλημάτων. Άλλωστε ο Ερασιτέχνης δεν είναι μονάχα το βόλεϊ και το μπάσκετ γυναικών, αλλά δεκάδες ακόμα τμήματα τα οποία έχουν φέρει πάνω από 1000 τίτλους στο Τριφύλλι.

Ούτε παράγοντες προσπαθούν να γίνουν, ούτε να κάνουν την “πολιτική” τους. Όπως πολλοί – και αυτό είναι ιδιαίτερα συγκινητικό – θέλουν να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο να “ανθίσει” και η ουσιαστική διαφορά σε σχέση με όλους όσοι έχουν καταθέσει τον οβολό τους στον Ερασιτέχνη, είναι ότι κάνουν μια πιο συντονισμένη προσπάθεια. Στοχευμένη στα αθλήματα που έχουν επιλέξει να ενισχύσουν οικονομικά, προκειμένου αρχικά να “επιβιώσουν” και κατά δεύτερο λόγο να πρωταγωνιστήσουν, όπως άλλωστε επιτάσσει το… πιστοποιητικό γέννησης αυτής της ιστορικής ομάδας. Διαβάστε για αυτούς , αφιερώστε λίγο χρόνο και γίνετε μέρος της ιδέας τους. Αξίζει τον κόπο!

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Ο Πογιάτος θα κριθεί για τη… φάτσα του ή για τη δουλειά του;

 

Μια βόλτα στα social media είναι αρκετή για να χάσεις τη μπάλα. Βγήκαν παγανιά οι γνωστοί (συνήθως άγνωστοι) “προπονητές” του facebook και του instagram και τα έχουν διαλύσει… όλα. Η κριτική που γίνεται στον Ντάνι Πογιάτος από ορισμένους, δίχως καν ο νέος τεχνικός του Παναθηναϊκού να έχει κάνει έστω… μια προπόνηση με τη νέα του ομάδα, ξεπερνά κάθε λογική. Άλλοι κρίνουν τον Καταλανό για το… παρουσιαστικό του, άλλοι για την ηλικία του, άλλοι για το βιογραφικό του. Μιλάμε για την απόλυτη ισοπέδωση!

Ασφαλώς και μπορώ να κατανοήσω τα συναισθήματα όλων όσοι “δέθηκαν” με τον Γιώργο Δώνη και ταυτίστηκαν με το “Τρένο”. Δεν είναι εύκολο να ξεπερνάς τόσο εύκολα μια σχέση αγάπης. Ωστόσο ο Πογιάτος δεν πήγε στον Παναθηναϊκό για να πληρώσει τα… σπασμένα του διαζυγίου του συλλόγου με το Δώνη, αλλά για να δουλέψει για το καλό του Τριφυλλιού. Και δικαιούται στα πρώτα του βήματα στους Πράσινους το σεβασμό που αξίζει ένας προπονητής.

Ναι, το βιογραφικό του δεν είναι πλούσιο αναφορικά με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ωστόσο γνωρίζετε πολλούς που να έχουν εργαστεί – και επιτυχημένα – στην Ακαδημία της Ρεάλ Μαδρίτης; Και εδώ υπάρχει και μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο Πογιάτος δεν είναι από την Καστίλλη, αλλά από την Καταλονία και ακόμα και η καταγωγή του έχει τη δική της σημασία σε έναν τεράστιο οργανισμό, όπως είναι οι “Μερένχες”.

Δε θεωρώ παράλογη την επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν αρκετοί φίλαθλοι του Παναθηναϊκού την επιλογή Πογιάτος. Δεν έχει δείξει δείγματα γραφής ως πρώτος προπονητής σε κάποια “μεγάλη” ομάδα και είναι ο… άγνωστος Χ στην “πράσινη εξίσωση”. Είναι ωστόσο διαφορετικό να είσαι επιφυλακτικός, από το να κρίνεις κάποιον με το… καλημέρα και τόσο εύκολα, γιατί δεν γουστάρεις τη… φάτσα του. Στο γήπεδο θα κριθεί ο Πογιάτος, όπως όλοι. Εκεί θα φανεί τι προπονητής είναι και αν αξίζει να βρίσκεται ή όχι στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Στο γήπεδο, όχι στα social media.

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Και πως να πεις αντίο στον Δώνη;

Αυτό το “διαζύγιο” μπορείτε να το χαρακτηρίσετε όπως θέλετε… Άδικο, ξαφνικό, πρόωρο, απρόσμενο, αναγκαίο, επιβεβλημένο, παράλογο… Δόξα τω Θεώ, η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια και μπορεί να βρεθεί η κατάλληλη λέξη για να περιγράψει τις σκέψεις μας για την αποχώρηση του Γιώργου Δώνη από την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού.

Σίγουρα έχετε διαμορφώσει τη δική σας άποψη για όλα όσα έγιναν τους προηγούμενους μήνες και οδήγησαν τη διοίκηση του Παναθηναϊκού στην απόφαση να “γκρεμίσει” αυτό το πρότζεκτ και να “χτίσει” κάτι καινούργιο. Ο Γιώργος Δώνης μπορεί να… κατηγορηθεί για ορισμένα προπονητικά λάθη και για υπέρμετρο εγωισμό σε κάποιες καταστάσεις, ωστόσο ουδείς μπορεί να πει ότι δεν αγάπησε τον Παναθηναϊκό και ότι δεν θέλησε το καλό αυτού του συλλόγου.

Από την πρώτη μέχρι και την τελευταία ημέρα, ο Δώνης πάλεψε για να πετύχει τους στόχους του με την ομάδα της καρδιάς του. Και ξέρετε κάτι; Δεν πούλησε οπαδιλίκι, γιατί ένας προπονητής με τη δική του ισχυρή προσωπικότητα, δεν χρειάζεται να το κάνει. Απλά εκφραζόταν ελεύθερα, ζούσε με πάθος το προσωπικό του όνειρο. Αυτό ήταν! Να προπονήσει τον Παναθηναϊκό! Αυτό είχε πάντα στο μυαλό του και γι’ αυτό το λόγο δεν άκουσε κανέναν όταν το καλοκαίρι του 2018 αποφάσισε να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Και όταν λέω δεν άκουσε κανέναν, το εννοώ! Όλοι του έλεγαν εκείνη την περίοδο ότι είναι… τρελός να μπλέξει με την φωτιά γιατί θα καεί. Όλοι του έλεγαν ότι θα “πνιγεί” μαζί με ένα καράβι που βουλιάζει. Και ο ίδιος πήγε κόντρα στην επαγγελματική λογική, έβαλε μπροστά το συναίσθημα και έκανε ένα μικρό αγωνιστικό θαύμα στην πρώτη του σεζόν. Πήρε μισή ντουζίνα άπειρα πιτσιρίκια και τα “μεταμόρφωσε” σε μια ζηλευτή ομάδα.

Στη δεύτερη του σεζόν, έκανε δύο και μεγάλα λάθη. Τεράστια, ασυγχώρητα για την ευφυία του. Το πρώτο ήταν το γεγονός ότι σήκωσε πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Ασφαλώς και είχε εξήγηση αυτή του η κίνηση, ωστόσο αποδείχθηκε – εκ των υστέρων – λανθασμένη.

Η δεύτερη ήταν η δημόσια τοποθέτηση του τον περασμένο Φλεβάρη για τα μεταγραφικά. Όταν ο ουρανός ήταν “καθαρός” και δεν υπήρχε ούτε… συννεφάκι αμφιβολίας, ήρθαν ξαφνικά αστραπές και βροντές. Και αυτή η επιλογή δεν αποδείχθηκε σωστή. Όχι γιατί έπρεπε να κρύψει την αλήθεια από τον κόσμο ή να μην εξωτερικεύει τις σκέψεις του. Αλλά γιατί προτίμησε να το κάνει πρώτα δημόσια και όχι μετά από μια αναλυτική συζήτηση με τη διοίκηση και τον τεχνικό διευθυντή.

Ίσως “πλήρωσε” την αφοπλιστική του ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό του, ίσως κάποιες λεπτομέρειες που σε ορισμένους ανθρώπους κάνουν τη διαφορά. Όμως αποχωρεί σχεδόν… επιτυχημένος, με “κληρονομιά” στον Παναθηναϊκό μια έτοιμη νέα γενιά ταλαντούχων ποδοσφαιριστών και με πολλά “γιατί” να βασανίζουν το μυαλό του.

Γιατί να μην ολοκληρωθεί το πρότζεκτ; Γιατί να μην βρεθεί μια λύση; Γιατί να μην μπουν στην άκρη οι εγωισμοί; Γιατί να καταστραφεί έτσι εύκολα αυτό το “οικοδόμημα”; Απαντήσεις ίσως δεν θα πάρει ποτέ και ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω. Αυτό που ήταν να γίνει, έγινε και ήρθε η στιγμή της αποχώρησης. Δεν χωρά η λέξη “αντίο”, γιατί ο Γιώργος Δώνης δεν μπορεί – και δεν πρέπει – να πει αντίο στον Παναθηναϊκό. Κάτι μου λέει ότι αργά ή γρήγορα, πάλι για το Τριφύλλι θα “μάχεται” και θα αγωνιά εκεί στην άκρη του πάγκου…  Μέχρι τότε, εις το επανιδείν και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο Δώνη, τον Μάκη Αγγελίνα, τον Παναγιώτη Μαλλιαρίτση, τον Γρηγόρη Γεωργίτσα, τον Γιώργο Γεωργιάδη και τον Μίκι Μένταν.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ήρθαμε για να… ριζώσουμε!

Σαν να ήταν χθες μου φαίνεται αυτός ο… εφιάλτης που ζήσαμε πέρυσι το καλοκαίρι μαζί με το Νίκο Παγκάκη και τον Μπάμπη Τσιμπίδα, για να ζήσουμε τελικά το όνειρο μας! Το άγχος, η πίεση, η αγωνία, τα ατελείωτα ξενύχτια, τα νεύρα και οι πολύωρες συζητήσεις, οι τεχνικές δυσκολίες, τα… χαλασμένα τηλέφωνα, τα τεστ, τα χρώματα, τα σχέδια, οι φωτογραφίες, οι κώδικες. Οι αναρίθμητες λεπτομέρειες που μπήκαν ξαφνικά στη ζωή μας μέχρι να “ανέβει” στον διαδικτυακό “αέρα” ο καρπός των προσπαθειών μας. Πέρασε ένας χρόνος και όλα μοιάζουν με μια στιγμή!

Το Trifilara.gr έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα, έμαθε και μαθαίνει από τα λάθη του, γίνεται σοφότερο κάθε μέρα που περνά και προσπαθεί να δίνει πάντα το καλύτερο στον αναγνώστη που είναι και η καρδιά του… Όλοι μαζί παλεύουμε για το καλύτερο. Θέλαμε να καλύψουμε το τεράστιο κενό που υπήρχε στην “πράσινη” επικαιρότητα και ελπίζουμε ότι κάτι έχουμε πετύχει μέσα σε αυτό το χρόνο… Η μεγαλύτερη ανταμοιβή μας είναι αυτή η αγάπη που εισπράττουμε από τον κόσμο. Αυτή μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας…

Νιώθω περήφανος γι’ αυτό το παρεάκι που συνεχίζει να… ταράζει τα νερά και να ενοχλεί πολλούς!

Για τους συνεργάτες μου, τον Νίκο Παγκάκη, τον Μπάμπη Τσιμπίδα και τον Κώστα Γουλή που είναι πάντα εκεί, αλλά και τα παιδιά που ήρθαν μαζί μας σε αυτό το ταξίδι και δεν δίστασαν να μπουν σε μία γαλέρα εν μέσω τρικυμίας. Τον Χρήστο Μπούκουρα, τον Αργύρη Ντέμο, την Αγγελική Καλκάνη, τη Βαρβάρα Φανίδη, τον Χρυσόστομο Ορφανό και όλους όσοι άντεξαν ή ακόμα μας αντέχουν! Ειδική μνεία στους μύστες των ιερογλυφικών του Παγκ.

Το Trifilara.gr μόλις άρχισε να ριζώνει! Χρόνια μας πολλά!

7 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τον Ταράση διώξατε έτσι; Τον Ταράση;

Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα στάσιμο άθλημα. Εξελίσσεται διαρκώς, πρόσωπα ανανεώνονται και με ελάχιστες εξαιρέσεις λίγοι είναι αυτοί που μένουν για χρόνια στο ίδιο πόστο. Η περίπτωση του Κώστα Ταράση είναι ξεχωριστή. Γιατί εργάστηκε δεκαπέντε χρόνια στην Ακαδημία του Τριφυλλιού και από τα χέρια του πέρασαν δεκάδες ποδοσφαιριστές. Γιατί κατάφερε να κάνει με ήθος, αξιοπρέπεια και ζήλο τη δουλειά του πάντα με στόχο το καλό του συλλόγου που υπηρέτησε τόσο ως ποδοσφαιριστής, όσο και ως προπονητής. Γιατί δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑΣ που μπορεί να πει κακό λόγο για την παρουσία του στο σύλλογο. Γιατί άφησε τη σφραγίδα του στην ομάδα και ήταν ένας πιστός εργάτης. Ακόμα και… οδηγός έγινε για τα παιδιά της Ακαδημίας, γιατί πραγματικά αγάπησε αυτό που έκανε… Γιατί το έκανε με μεράκι και τα αποτελέσματα της δουλειάς του τα καρπώθηκε το Τριφύλλι. Σε κανέναν δεν έκανε χάρη. Ίσα ίσα. Δούλεψε, προσπάθησε, πάλεψε, ακόμα και όταν η Ακαδημία ήταν… παρατημένη. Και έμεινε εκεί. Δεν έφυγε στην πρώτη δυσκολία, όπως κάποιοι άλλοι που μόλις είδαν φως… ξαναμπήκαν.

Ο Παναθηναϊκός πήρε την απόφαση να λύσει τη συνεργασία του με τον Κώστα Ταράση. Καλώς ή κακώς, αυτό είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία και προφανώς οι Πράσινοι θα εξηγήσουν, όπως οφείλουν, τους λόγους της ξαφνικής απομάκρυνσης ενός εκ των κορυφαίων στελεχών της Ακαδημίας τους.

Όμως ο τρόπος που ανακοινώθηκε αυτή η απόφαση στον άνθρωπο, παλαίμαχο ποδοσφαιριστή και προπονητή Ταράση , ντροπιάζει το σύλλογο…

Όσο και αν μοιάζει απίστευτο, ο Ταράσης έμαθε την απόλυση του από… δημοσιογράφους! Ένας άνθρωπος που τίμησε τη φανέλα του Παναθηναϊκού και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με το Τριφύλλι, άκουγε λίγες ώρες νωρίτερα από τον αρχιπροπονητή της Ακαδημίας, Βαγγέλη Σάμιο την υπόσχεση παραμονής στο σύλλογο σε άλλο πόστο και έμαθε από τρίτους και όχι από τα ίδια τα στελέχη της ομάδας την αποχώρηση του… Αυτός δεν είναι τρόπος για να διώξεις ακόμα και το χειρότερο εχθρό σου! Κρίμα, πραγματικά κρίμα…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail