Home BLOGS ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

Τζουάννης blog: Μια κρύο, μια ζέστη…

Οι χαρές και τα πανηγύρια μετά την πρεμιέρα του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα σταμάτησαν απότομα στα Γιάννινα, γιατί οι Πράσινοι θύμησαν κάτι από την περσινή, μέτρια, εικόνα τους.

Μια ομάδα με μικρό μπάτζετ, νέο προπονητή και αρκετές αλλαγές, κατάφερε στα δύο πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος να κερδίσει τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό. Δεν το λες και μικρό πράγμα και σίγουρα είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, γιατί δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την “χλωμή” παρουσία του Παναθηναϊκού στα Γιάννινα.

Ναι μεν, ο Παναθηναϊκός είχε την πρωτοβουλία και τον έλεγχο στο ματς, αλλά μέχρι… εκεί. Απίθανη αγωνιστική “φλυαρία”, έλλειψη φαντασίας στο παιχνίδι και ενός εναλλακτικού πλάνου από τον πάγκο του Τριφυλλιού.

Είναι σχετικά νωρίς στη σεζόν για να μπούμε στη διαδικασία κριτικής για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ωστόσο ο Σέρβος τεχνικός είχε τον ίδιο χρόνο με τον αντίπαλο προπονητή, Ηρακλή Μεταξά για να προετοιμάσει την ομάδα του και στο ποδόσφαιρο το αποτέλεσμα μετράει. Ιδιαίτερα όταν υπάρχει χαοτική διαφορά στο μπάτζετ και την ποιότητα μεταξύ των δύο ομάδων.

Όσο κόστισε ο Παλάσιος στον Παναθηναϊκό είναι όλο το μπάτζετ του ΠΑΣ Γιάννινα κι όμως η ομάδα της Ηπείρου με μόχθο και μαχητικότητα πήρε τη νίκη και έκανε άλλη μια αγωνιστική υπέρβαση. Ακόμα και αν οι πιο “δυνατές” μεταγραφές του Παναθηναϊκού άργησαν να τεθούν στη διάθεση του Γιοβάνοβιτς και είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζονται χρόνο προσαρμογής στα νέα δεδομένα, οι Πράσινοι σπατάλησαν στα Γιάννινα μια τεράστια ευκαιρία για να κάνουν σούπερ εκκίνηση στο πρωτάθλημα, να αποκτήσουν την απαιτούμενη ψυχολογία και να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου τους.

Με εμφανίσεις “μια κρύο – μια ζέστη”, ο Παναθηναϊκός προσγειώνει τον – ανυπόμονο για επιτυχίες – κόσμο σε μια σκληρή πραγματικότητα και του θυμίζει στιγμές από το… πονεμένο παρελθόν.

Όπως δεν έγινε υπερομάδα ο Παναθηναϊκός μετά από τη νίκη επί του Απόλλωνα, άλλο τόσο δεν γίνεται να πέσει στα… Τάρταρα επειδή έχασε στα Γιάννινα. Το πρωτάθλημα δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά… μαραθώνιος και η διάρκεια είναι το ζητούμενο. Επομένως μόνο ο χρόνος θα δείξει τι μπορεί – και αν μπορεί – να πετύχει ο Παναθηναϊκός στη Superleague.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Tζουάννης blog: Με τεσσάρα και… Βιτάλ “πολεμάς” τη μιζέρια και την εσωστρέφεια

 

Για κάθε “πληγή” υπάρχει το βάλσαμο. Για κάθε μαύρο, υπάρχει το άσπρο. Για κάθε συννεφιά, υπάρχει ο ήλιος. Και στο ποδόσφαιρο η λύση για να “σβήσεις” τη μιζέρια, την εσωστρέφεια και τον προβληματισμό είναι στο γήπεδο. Με καλό ποδόσφαιρο και αποτελέσματα. Με τα “χορευτικά” του Βιτάλ, τη… μπαλωθιά του Αλεξανδρόπουλου και το διπλό “φλαμένκο” του Καρλίτος.

Οι τελευταίες μέρες ήταν δύσκολες. Πολύ δύσκολες για τον Παναθηναϊκό σε οπαδικό επίπεδο. Νομίζω ότι όλοι το έχετε αντιληφθεί. Δεν θα επεκταθώ και δεν χρειάζεται, αλλά οι σκέψεις αγωνίας που στοίχειωσαν το μυαλό αρκετών φιλάθλων, μονάχα με έναν τρόπο μπορούσαν να απομακρυνθούν. Με τον τρόπο του Γιοβάνοβιτς και των παικτών του.

Η εικόνα του Παναθηναϊκού σε μεγάλο μέρος του αγώνα με τον Απόλλωνα Σμύρνης “μύριζε” ποδοσφαιρική… υγεία. Ένας βιρτουόζος της μπάλας, ο Βιτάλ, φρόντισε να βάλει αλάτι και πιπέρι σε ένα “φαγητό” που ήταν άγευστο για χρόνια. Ένας Ισπανός έκανε – με καθυστέρηση – αυτό που γνωρίζει καλά. Και ένα ελληνόπουλο δημιούργησε το highlight της χρονιάς.

Ακόμα και αν ο αντίπαλος ήταν σε χαμηλότερο ποιοτικό επίπεδο, ακόμα και αν οι στόχοι του Παναθηναϊκού και του Απόλλωνα είναι διαφορετικοί, η πρεμιέρα πάντα είναι δύσκολη. Για όλες τις ομάδες. Ο Παναθηναϊκός την… έκανε να μοιάζει εύκολη από ένα σημείο και έδωσε μια αφορμή στον κόσμο του για να… κρυφογελάσει και να σκεφτεί: “Λες κάτι να έχει αλλάξει;”. Ίσως μονολογώ, κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει και να δώσει μια σοβαρή απάντηση σε τόσο πρώιμο στάδιο. Όμως κάποια πράγματα φάνηκαν στο γήπεδο. Και καλά και άσχημα. Για παράδειγμα η εκκίνηση του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι ήταν προβληματική. Φοβική. Όσο ο χρόνος κυλούσε, τόσο οι Πράσινοι γέμιζαν με αυτοπεποίθηση, τόσο τα πόδια έχαναν αυτό το “βάρος” από το άγχος και την πίεση και ο Παναθηναϊκός πέτυχε το στόχο του και έκανε αυτό που ήθελε στην πρεμιέρα με σχετική άνεση.

Ο Βιτάλ δεν έδειξε ούτε το 20% των δυνατοτήτων του και όσοι έχουν δει το καλό – περσινό – αγωνιστικό πρόσωπο του Βραζιλιάνου στην Κορίνθιανς, αντιλαμβάνονται τι εννοώ. Σύντομα θα μπει στην αγωνιστική εξίσωση και ο Παλάσιος, ο οποίος έκανε τη… βουτίτσα του στα βαθιά.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα συνιστούσα εγκράτεια, ωστόσο έχουν λείψει από τον κόσμο του Παναθηναϊκού τόσο πολύ αυτές οι μικρές ποδοσφαιρικές χαρές, που θα αρκεστώ σε μια μονάχα συμβουλή. Χαρείτε το και όσο πάει…

7 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Δεν υπάρχουν δικαιολογίες ούτε για τον Αλαφούζο

 

Η παρουσία του Αλαφούζου στο Κορωπί και η ομιλία του στους παίκτες έχει διπλή… ανάγνωση. Ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός θέλησε αρχικά να δείξει στους ποδοσφαιριστές του Τριφυλλιού ότι βρίσκεται κοντά τους, αλλά και κατά δεύτερο λόγο να τους θέσει προ των ευθυνών τους. Γιατί ο Αλαφούζος είπε μια μεγάλη αλήθεια: “Φέτος δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν και για τίποτα”. Αυτό βέβαια ισχύει και για τον ίδιο. Όχι μόνο για τους παίκτες του Παναθηναϊκού και τον προπονητή.

Φέτος η σεζόν είναι για τον Παναθηναϊκό… όλα ή τίποτα. Φέτος είναι η τελευταία ευκαιρία του ανθρώπου που έφερε το Τριφύλλι σε αυτή την απογοητευτική και θλιβερή κατάσταση να πετύχει τα… βασικά, δηλαδή την επιστροφή του – κάποτε – Πρέσβη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και αυτό δεν είναι στόχος, αλλά υποχρέωση.

Ακούγεται… τρελό και πέρα από κάθε ποδοσφαιρική λογική, αλλά και μόνο η συζήτηση που γίνεται για το αν ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει να εξασφαλίσει ένα ευρωπαϊκό “εισιτήριο”, δείχνει τη σμίκρυνση που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια σε αυτόν τον ένδοξο σύλλογο. Και όλο αυτό το εφιαλτικό σκηνικό που ζει ο κόσμος του Παναθηναϊκού τα τελευταία χρόνια, είναι ευθύνη Αλαφούζου.

Αυτός είναι ο ιδιοκτήτης, αυτός έκανε τις επιλογές, αυτός παρέλαβε μια ομάδα σε τοπ επίπεδο – ακόμα και αν ήταν οικονομικά ταλαιπωρημένη – και την έχει… εξορίσει από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και αν μπει στην “κουβέντα” και η λέξη τίτλος, τότε είναι που ο σάκος των ευθυνών και των λαθών γίνεται βαρύς και ασήκωτος.

Επτά χρόνια χωρίς Κύπελλο είναι πολλά, πάρα πολλά για τον Παναθηναϊκό. Έντεκα χρόνια δίχως πρωτάθλημα είναι ένας… αιώνας για το Τριφύλλι.

Στην αφετηρία του πρωταθλήματος, ένας κανονικός Παναθηναϊκός θα εκκινούσε με στόχο κούπες και όχι ένα “πλασάρισμα” στην τετράδα. Αλλά τι να λέμε τώρα; Τα ίδια και τα ίδια; Αυτό το πορτοκάλι το στύψαμε και δεν βγάζει πλέον ούτε… σταγόνα. Καμία δικαιολογία λοιπόν. Για κανέναν και για… τίποτα!

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Tζουάννης blog: Ένας Παλάσιος δεν φέρνει την… άνοιξη! Είναι όμως μια καλή αρχή!

 

Τέτοια ποδοσφαιρικά “θρίλερ”, όπως αυτά που ζήσαμε πριν λίγους μήνες με τον Μεντόζα και πριν από λίγες μέρες με τον Παλάσιος, θα τα έχουμε να τα… θυμόμαστε! Τουλάχιστον τούτη τη φορά, υπήρξε αποτέλεσμα και ο Παναθηναϊκός – έστω και στο φινάλε – έκανε μια σημαντική κίνηση και απέκτησε έναν ποδοσφαιριστή, ο οποίος μπορεί να ανεβάσει επίπεδο την επιθετική του γραμμή.

Ο Παλάσιος είναι παίκτης “καρυδάτος”, με προσωπικότητα και ικανότητα. Όμως ούτε ο “μεσσίας” είναι, ούτε μπορεί να σηκώσει μόνος του στις πλάτες του τον Παναθηναϊκό. Επίσης δεν είναι ο υπερπαίκτης που ορισμένοι  έχετε “δημιουργήσει” στο μυαλό σας, αλλά ένας ποιοτικός ποδοσφαιριστής με ταχύτητα, σχετικά καλά τελειώματα και τσαγανό. Ο Αργεντινός είναι αυτό που λέμε στην ποδοσφαιρική αργκό “μπουκαδόρος” εξτρέμ και αυτό είναι ένα στοιχείο που λείπει από τους ακραίους επιθετικούς του Τριφυλλιού τα τελευταία χρόνια.

Το ξαναγράφω, για να μην δημιουργούνται – εσφαλμένα – υπέρμετρες προσδοκίες. Ο Παλάσιος δεν θα παίξει… μόνος του ποδόσφαιρο, ούτε μπορεί να τα βάλει μοναχός με τις αντίπαλες άμυνες. Οι Πράσινοι ενδεχομένως να έχουν βρει τον ηγέτη που τόσο καιρό έψαχναν και είναι σημαντικό το γεγονός της απόκτησης ενός ποδοσφαιριστή από το πιο πάνω… ράφι. Ωστόσο όλοι κρίνονται στο γήπεδο και τα παραδείγματα του κοντινού παρελθόντος υπάρχουν για να μας θυμίζουν ότι μερικές φορές δεν είναι… χρυσός ότι λάμπει στα μάτια μας ή στις οθόνες μας. Θυμηθείτε τον Τσάβες και την απόκτηση του από τη Μπόκα, θυμηθείτε τον – άτυχο – Λουτσιάνο, τους Ιμπάρμπο και Σάντσεθ και ο κατάλογος συνεχίζεται με αρκετά ονόματα παικτών που ήρθαν στην Ελλάδα με περγαμηνές και δεν… ακούμπησαν.

Όσα προανέφερα δεν ισχύουν μονάχα για τον Παλάσιος, αλλά για οποιαδήποτε μεταγραφή. Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός έκανε ένα άλλο ένα “γερό” μεταγραφικό βήμα μετά την απόκτηση του ταλαντούχου Βιτάλ, πρόσθεσε δύναμη και ποιότητα στην επίθεση του και δείχνει να βαδίζει σε ένα μονοπάτι το οποίο μπορεί να τον οδηγήσει τελικά στον σωστό προορισμό. Μετά από χρόνια…

6 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Βίγια, πάρε το… κουβαδάκι σου και κάνε σε άλλη “παραλία” τις μαγκιές σου

 

Ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά είναι που δύο παίκτες τσακώνονται σε μια προπόνηση. Πάντα το αίμα… βράζει, μια κουβέντα θα φέρει την άλλη και το κακό δεν αργεί να γίνει… Είναι ένα συχνό φαινόμενο σε όλες τις ομάδες, σε κάθε εποχή. Βέβαια η λογομαχία από τον ξυλοδαρμό απέχουν… μίλια μακριά και οι μπουνιές του Βιγιαφάνιες στον Χατζηγιοβάνη δεν γίνεται να συγχωρεθούν ή να τιμωρηθούν με ένα απλό πρόστιμο.

Ακόμα και αν ο “Βίγια” ήταν αυτός που… θυμόμασταν προτού επιστρέψει στον Παναθηναϊκό και όχι αυτός ο “κλώνος” που μόνο στο σουλούπι θυμίζει τον Αργεντινό που “κένταγε” στο γήπεδο.

Στο χώρο του ποδοσφαίρου όλα έχουν αλλάξει. Η διακοπή και η λύση συμβολαίου για ανάλογα περιστατικά έχουν πλέον καταργηθεί, καθώς η FIFA έχει βρει χίλιους και δύο τρόπους για να προασπίσει τα συμφέροντα των παικτών. Ακόμα και αν αυτό αρκετές φορές λειτουργεί εις βάρος των συλλόγων. Θυμηθείτε απλά τι συνέβη με την περίπτωση του Έκι Γκονζάλες και τις δικές του… μπουνιές και θα καταλάβετε! Γιατί ο Παναθηναϊκός ακόμα πληρώνει τον Έκι, αν και όλη η ευθύνη για τη λύση του συμβολαίου του ήταν στην πλευρά του.

Τα νευράκια του Βιγιαφάνιες, προφανώς και έχουν εξήγηση. Η απόκτηση των Βιτάλ και Λούντκβιστ προσθέτουν ανταγωνισμό στη θέση του Αργεντινού, σε καμία περίπτωση η φανέλα βασικού δεν είναι εγγυημένη και το πιο πιθανό είναι να βλέπει την ενδεκάδα με το… κιάλι. Όμως η αντίδραση του θα έπρεπε να είναι στις προπονήσεις και στους αγώνες. Θα έπρεπε να αποκτήσει έξτρα κίνητρο για να αποδείξει στον Γιοβάνοβιτς ότι είναι καλύτερος, ότι αυτός αξίζει να βρίσκεται στα βασικά πλάνα του προπονητή του. Αυτό κάνουν οι ποδοσφαιριστές που έχουν φιλοδοξίες και πίστη στις δυνατότητες τους.

Η συμπεριφορά του Βιγιαφάνιες ήταν απαράδεκτη και οι μπουνιές (αν είναι δυνατόν) του Αργεντινού στον συμπαίκτη του, Χατζηγιοβάνη, ουσιαστικά τον θέτουν εκτός ομάδας. Δεν έπρεπε να αντιδράσει με αυτόν τον τρόπο, ότι και αν του έχει πει ο Χατζηγιοβάνης.

Θα ήταν μεγάλη έκπληξη αν ο Βιγιαφάνιες μείνει στον Παναθηναϊκό. Προέρχεται από μια κάκιστη σεζόν, το συμβόλαιο του ολοκληρώνεται το καλοκαίρι του 2022, είναι από τους πλέον ακριβοπληρωμένους παίκτες του συλλόγου, στην προετοιμασία είναι “εξαφανισμένος” και ξαφνικά αυτό.

Κρίμα, γιατί οι προσδοκίες ήταν μεγάλες, ωστόσο ο Βιγιαφάνιες απέδειξε ότι δεν χωράει σε ένα υγιές σύνολο και ακόμα περισσότερο ότι δεν είναι ο ηγέτης που όλοι περίμεναν να δουν στο γήπεδο. Τις μπουνιές σου “Βίγια” και σε άλλο… ρινγκ, γιατί δεν “χωράς” πλέον στον Παναθηναϊκό που “χτίζει” ο Γιοβάνοβιτς.

10 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Ο Αλαφούζος ανησυχεί καθόλου;

 

Στην άδεια Λεωφόρο και από την ασφαλή θέση των επίσημων θεωρείων του “Απόστολος Νικολαΐδης” παρακολούθησε ο Γιάννης Αλαφούζος το φιλικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Παναιτωλικό.

Βρέθηκε στο γήπεδο για να δει την ομάδα που “χτίστηκε” αυτό το καλοκαίρι από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ήταν ένας από τους λιγοστούς θεατές στην φιλική ήττα των Πράσινων από τον Παναιτωλικό.

Το αποτέλεσμα δεν έχει μεγάλη σημασία, καθώς πρόκειται για μια φιλική αναμέτρηση σε στάδιο προετοιμασίας. Όμως δεν γίνεται να περάσει… απαρατήρητο, ιδιαίτερα όταν ο Παναθηναϊκός του Γιοβάνοβιτς δεν έχει κάνει ούτε μια νίκη όλο αυτό το διάστημα. Και αφήστε στην άκρη το… γόητρο της νίκης. Η εικόνα του Παναθηναϊκού, όπως τουλάχιστον πληροφορηθήκαμε, ήταν επιεικώς μέτρια και σε αυτή την περίοδο θα έπρεπε η ομάδα να είναι απόλυτα έτοιμη.

Ο Αλαφούζος ανησύχησε καθόλου με όσα είδε στη Λεωφόρο; Διαπίστωσε τη “γύμνια” που υπάρχει στο ρόστερ του Παναθηναϊκού; Αντιλήφθηκε πόσο “άδεια” είναι αυτή η ομάδα και πόσο μεγάλη ανάγκη έχει για ποιοτικές μεταγραφές; Γνωρίζει ότι οι Πράσινοι χρειάζονται παίκτες – ηγέτες για να… ξεφύγουν από την μετριότητα; Αισθάνεται ικανοποιημένος με τον χειρισμό που έχει γίνει από τον Γιοβάνοβιτς, αλλά και από τη διοίκηση του Παναθηναϊκού στο θέμα των μεταγραφών;

Πάντως ο κόσμος του Παναθηναϊκού ανησυχεί και απόλυτα δικαιολογημένα. Ανησυχεί γιατί βλέπει στασιμότητα και μετριότητα στο Τριφύλλι. Γιατί βλέπει ότι είναι αρκετά πιθανόν να εξελιχθεί η σεζόν με τον ίδιο – οδυνηρό – τρόπο που κύλησε και την περσινή σεζόν. Γιατί πλέον η υπομονή έχει εξαντληθεί και δεν υπάρχει καμία μα καμία δικαιολογία. Ο κόσμος ανησυχεί γιατί “πονάει” γι’ αυτή την ομάδα.

Ακόμα δεν θα κριθεί κανένας. Δεν έχει αρχίσει καν η σεζόν. Πάντα το γήπεδο είναι ο “καθρέπτης” και στα επίσημα παιχνίδια θα φανεί το πραγματικό αγωνιστικό πρόσωπο του Παναθηναϊκού. Όμως κάποια προειδοποιητικά… καμπανάκια ήδη έχουν χτυπήσει και αν οι Πράσινοι δεν τα έχουν ακούσει, τότε υπάρχει πρόβλημα.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail