Home BLOGS ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

Τζουάννης blog: Η απόλυτη αποτυχία του “Εξάστερου”, έχει υπεύθυνους…

 

 

Μια σεζόν… εφιαλτική ολοκληρώθηκε πρόωρα για μια από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη. Για έναν μπασκετικό “γίγαντα”, ο οποίος λύγισε φέτος και δεν μπόρεσε να σταθεί στα πόδια του, στην πιο δύσκολη αγωνιστική χρονιά της σύγχρονης ιστορίας του.

Ναι, ήταν μεταβατική σεζόν για τον Παναθηναϊκό, ναι, η αποχώρηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και η μείωση του μπάτζετ έπαιξαν το ρόλο τους, όμως για όλους όσοι βρίσκονται στην ομάδα – με εξαίρεση τους διοικητικούς rookies Αλβέρτη και Διαμαντίδη – δεν υπάρχει καμία, μα καμία δικαιολογία.

Και είναι τουλάχιστον ντροπιαστικό να ακούς από επίσημα “πράσινα” χείλη φράσεις του τύπου: “ας αφήσουμε στην άκρη τις ιστορίες” ή “ούτε η ιστορία, ούτε η φανέλα παίζουν μπάσκετ αυτή τη στιγμή”. Κύριοι, προφανώς θα έπρεπε να γνωρίζετε – και αν το αγνοείτε τότε να σας το θυμίσουμε – ότι ΠΑΝΤΑ θα παίζουν η ιστορία και η φανέλα του Παναθηναϊκού. Γιατί αυτή είναι η κληρονομιά αυτού του συλλόγου και ΟΛΟΙ θα κρίνονται – διαχρονικά – με βάση τις επιτυχίες του σπουδαιότερου κλαμπ στην Ελλάδα.

Το θέμα μπάτζετ, απλά… ξεχάστε το. Γιατί αν μπούμε σε αυτή τη συζήτηση, τότε ορισμένοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την άποψη τους για την “επιτυχημένη” δουλειά τους. Άραγε τι μπάτζετ είχαν η Άλμπα, η Βιλερμπάν, η Ζάλγκιρις, η Βαλένθια και η Μπάγερν σε σχέση με τον Παναθηναϊκό;

Τα προβλήματα είναι το δεύτερο θέμα της συζήτησης. Ποια προβλήματα; Οικονομικά θέματα δεν υπάρχουν, οι πληρωμές γίνονται κανονικά, ενώ ο κορωνοϊός δεν χτύπησε μόνο τον Παναθηναϊκό, αλλά και άλλους συλλόγους. Και δεν νομίζω ότι θα ήταν τόσο μεγάλη η διαφορά του Παναθηναϊκού, αν ο Νέντοβιτς δεν είχε μείνει στα πιτς λόγω τραυματισμού… Α, ήρθε και ο Χεζόνια στο μεσοδιάστημα… Μάλιστα…

Οι επιλογές; Το συγκεκριμένο θέμα κάνει… τζιζ. Απογοητευτικές οι μεταγραφικές – και άλλες – κινήσεις του Παναθηναϊκού και τεράστιο το ποσοστό… αστοχίας. Ασφαλώς βγαίνουν εκτός εξίσωσης ο Νέντοβιτς και ο Χεζόνια, αλλά το λες και… επιτυχία να έχεις καταφέρει (είναι κατόρθωμα) να αποτύχεις παταγωδώς στην πλειοψηφία των επιλογών σου. Και εδώ υπάρχουν ξεκάθαρα ευθύνες. Όχι φυσικά στους δύο μύθους του Παναθηναϊκού, Αλβέρτη και Διαμαντίδη, ούτε στον πρόεδρο Τριαντόπουλο. Και ένα “mea culpa” δεν αρκεί για να διορθωθεί η ζημιά και η ντροπιαστική 16η θέση του Τριφυλλιού στη Euroleague. Φέρατε τον Παναθηναϊκό στον “πάτο” της βαθμολογίας με τις επιλογές σας και μόνο…

Μια ομάδα με έξι ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, να μπαίνει στην ίδια μοίρα με τον Ερυθρό Αστέρα και τη Χίμκι… Αυτό δεν δικαιολογείται με τίποτα… Κύριοι αποτύχατε και δυστυχώς κάνατε… θόρυβο, ωστόσο ο Παναθηναϊκός δεν πρόκειται να χάσει τη λάμψη του εξαιτίας των επιλογών σας… Πάντα θα υπάρχει επόμενη μέρα και κάτι μου λέει ότι δεν θα αργήσει η αγωνιστική “αναγέννηση”. Αν μονάχα το 40% από όσα μαθαίνω, γίνουν πραγματικότητα, τότε η φανέλα με τα έξι αστέρια στην καρδιά θα διεκδικήσει μέσα στα επόμενα χρόνια άλλο ένα άστρο… Δίχως αποτυχημένους σε αυτή την ομάδα…

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Σωκράτη, εσύ αντιστάρ…

Το… ανάθεμα για την ήττα του Παναθηναϊκού δεν γίνεται – και δεν είναι δίκαιο – να πέσει μονάχα σε έναν παίκτη. Ναι, ο Σωκράτης Διούδης έκανε τη χειρότερη του εμφάνιση με τη φανέλα του Παναθηναϊκού σε… λάθος τάιμινγκ, ναι, έχει ευθύνη και στα τρία γκολ που δέχθηκε η ομάδα του, ναι, ήταν ο αδύναμος κρίκος σε αυτή την “αλυσίδα”, όμως δεν είναι και ο μοναδικός υπεύθυνος για την ήττα των Πρασίνων στο Φάληρο. Και έχει δώσει αρκετούς βαθμούς στην ομάδα του στο διάστημα που φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι στο στήθος. Το τελευταίο δεν πρέπει να το ξεχνάει ουδείς. Συν τοις άλλοις ήταν παντελονάτη η κίνηση του να μιλήσει μετά το ντέρμπι και να πάρει πάνω του την ευθύνη που του αναλογεί.

Ο Μπόλονι επέλεξε να αλλάξει τακτική στο πιο κρίσιμο ματς της σεζόν και δεν δικαιώθηκε ούτε στο… 1%. Ουδείς κατανόησε την επιλογή του Ρουμανοούγγρου τεχνικού να διαφοροποιήσει το σύστημα της ομάδας του στο “Γ. Καραϊσκάκης” και αυτό το… κάτι σαν 4-4-2 δεν βγήκε στο ματς. Σε καμία στιγμή.

Και αν ο προπονητής του Παναθηναϊκού έψαχνε στο μυαλό του τον τρόπο για να εξουδετερώσει τον Ελ Αραμπί, δεν κατάφερε ποτέ να βρει λύση για τον Χασάν.

Ούτε “διάβασε” την αλλαγή του Μαρτίνς, ούτε προσάρμοσε το παιχνίδι της ομάδας του πάνω στα νέα δεδομένα. Βέβαια δεν φέρει ευθύνη για το γκολ που δέχεται η ομάδα του στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους, δηλαδή σε ένα σημείο στο οποίο οι παίκτες του Παναθηναϊκού έπρεπε να μασάνε… σίδερα και να έχουν άμυνα από “γρανίτη”, ούτε μπορεί να φταίει γιατί ο Διούδης έχασε τη μπάλα μέσα από τα χέρια του.

Στο διάστημα που υπήρχε αριθμητική ισορροπία στο ματς (πριν από την αποβολή του Πούγγουρα), ο Παναθηναϊκός ήταν, ως συνήθως, διστακτικός και δεν έβαλε δύσκολα στην, σχετικά ευάλωτη, άμυνα του Ολυμπιακού. Μονάχα με ατομικές ενέργειες και όχι με οργανωμένες επιθέσεις, δουλειά δεν… γίνεται.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και η αποβολή του Πούγγουρα, αλλά και νωρίτερα ο τραυματισμός του Σχένκεφελντ, για να αποδιοργανωθεί πλήρως η άμυνα του Τριφυλλιού.

Ο Νιάς ήταν σε… άλλο γήπεδο, δεν έδωσε καμία λύση στην άμυνα και έχανε συνεχώς τον Χασάν, ο οποίος θεωρητικά ήταν υπό την επιτήρηση του.

Αυτή η ήττα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν ο Παναθηναϊκός ήταν περισσότερο οργανωμένος και είχε μεγαλύτερη βοήθεια από τον πάγκο.

Ο αντίπαλος δεν έβγαζε… φλόγες και είχε τρωτά σημεία, ωστόσο ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να τα εκμεταλλευτεί.

Σε κάθε περίπτωση, τίποτα δεν έχει τελειώσει στα πλέι οφ και ακόμα υπάρχει δρόμος μέχρι το φινάλε αυτής της διαδικασίας.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Ευκαιρία για “εξιλέωση” στο Φάληρο

 

Το ντέρμπι του “Γ. Καραϊσκάκης” δεν είναι μονάχα ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Είναι πολλά περισσότερα από ένα ενενηντάλεπτο στο γρασίδι και η σημασία που έχει για τον κόσμο του Παναθηναϊκού ήταν, είναι και θα είναι τεράστια.

Οι Πράσινοι έχουν μπροστά τους μια μεγάλη ευκαιρία για να “εξιλεωθούν” αγωνιστικά απέναντι στους φιλάθλους της ομάδας. Να πετύχουν κάτι που θα δώσει χαρά στον κόσμο. Να δώσουν την αφορμή για να “σκάσει” ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη των φιλάθλων του Τριφυλλιού.

Ασφαλώς και οι βαθμοί είναι πολύτιμοι στην προσπάθεια που κάνει ο Παναθηναϊκός για να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκό “έξοδο”, ωστόσο το ντέρμπι του Φαλήρου μετράει λίγο… παραπάνω. Για όλους. Για… χιλιάδες λόγους.

Ένα τελευταίο αγωνιστικό “παράσημο” διεκδικούν οι παίκτες του Παναθηναϊκού σε αυτή τη δύσκολη σεζόν και αυτό μπορούν να το πάρουν στην έδρα του “αιώνιου” αντιπάλου τους. Στα… πόδια τους είναι να τα καταφέρουν…

Στα λόγια όλα μοιάζουν εύκολα, όμως στην πράξη η κατάσταση δυσκολεύει. Πρόκειται για το πιο απαιτητικό ματς της σεζόν απέναντι στην πιο ποιοτική από τις ομάδες των πλέι οφ.

Ένας αντίπαλος που σκοράρει αρκετά εύκολα, εκμεταλλεύεται – σχεδόν στον απόλυτο βαθμό – το λάθος και… τρέχει περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στο πρωτάθλημα. Οδηγός είναι το ματς της Λεωφόρου, κυρίως για τον τρόπο διαχείρισης και λιγότερο για τον τρόπο παιχνιδιού. Το καθαρό μυαλό είναι απαραίτητο, οι σωστές αποφάσεις θα χρειαστούν, αλλά και η ψυχή παίζει το δικό της ρόλο σε αυτά τα ντέρμπι.

Το… κλασικό: “όποιος το θέλει περισσότερο, θα το πάρει”, ισχύει στον απόλυτο βαθμό. Το θέλει περισσότερο ο Παναθηναϊκός; Οι απαντήσεις το βράδυ της Κυριακής.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Αξίζει στον “Εξάστερο” αυτή η εικόνα “παράδοσης”;

 

Ναι, δεν υπάρχει βαθμολογικό κίνητρο για τον Παναθηναϊκό στη Euroleague και τα παιχνίδια που απομένουν μέχρι το φινάλε της κανονικής περιόδου είναι… διαδικαστικού χαρακτήρα και μέρος της “προετοιμασίας” των Πράσινων για την επόμενη σεζόν.

Ναι, ο “Εξάστερος” ταλαιπωρήθηκε από χίλια – μύρια προβλήματα (τραυματισμοί, κορωνοϊός κτλ) και αγωνίζεται εδώ και μεγάλο διάστημα χωρίς τον ηγέτη του (Νέντοβιτς).

Ναι, το Τριφύλλι βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο και κανένας – εξ’ αρχής – δεν είχε υψηλές απαιτήσεις από μια ομάδα η οποία προσπαθεί να σταθεί γερά στα πόδια της. Όμως η εικόνα που παρουσιάζουν οι – περισσότεροι – παίκτες του Κάτας στα τελευταία παιχνίδια είναι αποκαρδιωτική. Απογοητευτική. Σχεδόν ντροπιαστική για το μέγεθος και την ιστορία αυτού του συλλόγου.

Υπάρχουν ένα σωρό δικαιολογίες και ουδείς ζήτησε να προκριθεί ως… δια μαγείας ο Παναθηναϊκός στα πλέι οφ. Το ελάχιστο που ζητά – και απαιτεί – ο κόσμος είναι οι παίκτες του Παναθηναϊκού να εκπροσωπούν με σεβασμό και θέληση τη φανέλα που φορούν… Αυτή που φόρεσαν στο παρελθόν “μύθοι” του μπάσκετ, αυτή που κατέκτησε έξι φορές την ευρωπαϊκή κούπα.

Λίγοι έχουν μείνει να παλεύουν μέχρι τέλους και ο Μήτογλου μοιάζει με φωτεινή εξαίρεση σε έναν – υπό διαμόρφωση – άσχημα κανόνα. Για τον Παναθηναϊκό δεν υπάρχει… αγγαρεία και άνευ όρων παράδοση σε παιχνίδι της Euroleague. Για τον Παναθηναϊκό, σε όποια κατάσταση και αν είναι, είναι “μαύρη σελίδα” η φετινή πορεία, αλλά πολύ περισσότερο η εικόνα που δείχνει στα τελευταία ματς.

Και το “καμπανάκι” έχει χτυπήσει για όλους. Γιατί και ο Κάτας, όσο και αν είναι “φρέσκος”, δεν μπορεί να αποποιηθεί των δικών του ευθυνών. Αυτός είναι ο “καπετάνιος”, αυτός οφείλει να βγάλει αυτό το “καράβι” από την αγωνιστική… ξέρα της αδιαφορίας και από τον – ντροπιαστικό – πάτο της βαθμολογίας.

“Το φαντάζεστε; Στον Παναθηναϊκό είστε”, που έλεγε κάποτε και μια ψυχή…

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Με τον Σερπέζη θα ασχοληθεί κανείς;

 

Προφανώς και υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα στον Παναθηναϊκό αυτή την περίοδο – και γενικότερα τα τελευταία χρόνια – από έναν 20χρονο ποδοσφαιριστή, ο οποίος έχει… ξεχαστεί από τον προπονητή του. Όμως όταν μιλάμε για ένα ποδοσφαιρικό “προϊόν” της Ακαδημίας του Τριφυλλιού και έχουμε διαμορφώσει άποψη για το ταλέντο και την ποιότητα του, τότε μάλλον αξίζει της προσοχής μας… Γιατί άλλοι δεν το κάνουν!

Στον Δημήτρη Σερπέζη αναφέρομαι, στην ευχάριστη έκπληξη της προετοιμασίας του Παναθηναϊκού. Στον μέσο που έβγαλε… μάτια στα φιλικά του καλοκαιριού και βρέθηκε στο βασικό σχήμα των Πράσινων στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Στον 20χρονο σύγχρονο μέσο, ο οποίος εδώ και δύο μήνες… αγνοείται!

Ο Μπόλονι όχι μόνο αφήνει συνεχώς εκτός αποστολής τον Σερπέζη, αλλά με τη συμπεριφορά του δείχνει – όπως και σε άλλες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν – ότι απλά δεν τον… βλέπει!

Ακόμα και όταν ο Παναθηναϊκός… ξέμεινε από μέσους, ακόμα και όταν οι τραυματισμοί “πλήγωσαν” τη μεσαία γραμμή του Τριφυλλιού, ο Μπόλονι – για λόγους που μόνο ο ίδιος μπορεί να εξηγήσει – άφησε εκτός αποστολής έναν από τους ελάχιστους κεντρικούς μέσους που διαθέτει η ομάδα του!

Τραυματίες ο Μαουρίσιο, ο Κουρμπέλης, ο Σανκαρέ, με πρόβλημα στο γόνατο ο Αλεξανδρόπουλος. Ε και; Ο Σερπέζης για άλλη μια φορά εκτός αποστολής!

Θα χρειαστεί να γυρίσουμε αρκετά πίσω, στις 10 Γενάρη για να βρούμε την τελευταία φορά που αγωνίστηκε ο 20χρονος χαφ. Για… τρία ολόκληρα λεπτά στο εντός έδρας παιχνίδι με την ΑΕΛ! Από τότε, βλέπει μόνιμα τα παιχνίδια, είτε από την εξέδρα, είτε από την τηλεόραση…

Αλήθεια, ο Παναθηναϊκός έχει την πολυτέλεια να “καίει” τόσο εύκολα τα ταλέντα του; Αλήθεια ο Μπόλονι δεν ήταν αυτός που έλεγε για “κομμένα χέρια και πόδια”, εξαιτίας των απουσιών που μετρούσε στη μεσαία γραμμή και την ίδια ώρα άφηνε ένα καθαρό “οκτάρι” εκτός αποστολής;

Όχι δεν με έπιασε κάτι με τον Μπόλονι. Τα ίδια θα έγραφα για οποιονδήποτε προπονητή… ξεχνούσε ένα ταλέντο και “ακύρωνε” με σκληρό τρόπο την εξέλιξη ενός ποδοσφαιριστή, αλλά και τη δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια στην Ακαδημία.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τα ταλέντα του. Σε αυτά στηρίχτηκε στα δύσκολα χρόνια, σε αυτά θα συνεχίζει να στηρίζεται, γιατί είναι μέρος του ποδοσφαιρικού dna του συλλόγου. Είτε κάποιοι το αντιλαμβάνονται, είτε όχι…

4 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Γκολ από τερματοφύλακα βρε μάγκες;

 

Αυτό που λένε ότι “τα έχουμε δει όλα”, πλέον ισχύει και στην περίπτωση του Παναθηναϊκού. Το μόνο που δεν είχαμε δει μέχρι τώρα σε αυτή την – αρκετά δύσκολη – δεκαετία ήταν να σκοράρει και τερματοφύλακας απέναντι στο Τριφύλλι. Οι Πράσινοι έχουν δεχθεί γκολ με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο τα τελευταία χρόνια. Από τα 50 μέτρα κάτι τρομερά “Hail Mary”, κεφαλιές που δεν μπαίνουν ούτε στο… FIFA, σέντρες από το πουθενά, σουτ στην κίνηση από το… σπίτι του αντίπαλου. Ε, μετά από αυτό που έγινε στην Τρίπολη, οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού – κυριολεκτικά – τα έχουν δει όλα!

Πως γίνεται το 2-0 να γίνεται 2-2 στο 7ο λεπτό των καθυστερήσεων με… σουτ του αντίπαλου τερματοφύλακα; Πως γίνεται ο Παναθηναϊκός να χάνει τη νίκη μέσα από τα χέρια του;

 

Αρχικά όλα γίνονται στο ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα όταν έχεις πίστη και ακόμα περισσότερο όταν ο αντίπαλος σου δίνει αυτή τη δυνατότητα. Ο Χουάνκαρ υποστήριξε ότι δεν υπήρξε εντολή για… οπισθοχώρηση και δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην τον πιστέψουμε. Το θέμα δεν είναι ότι ο Μπόλονι δεν έδωσε εντολή μαζικής άμυνας στους παίκτες του, αλλά ότι στο διάστημα που βρίσκεται στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού έχει διδάξει μόνο ένα πράγμα. Πως να αμύνονται και να υπερασπίζονται ένα αποτέλεσμα, όχι πως να το κερδίζουν με στρωτό ποδόσφαιρο. Και αυτή η νοοτροπία έχει πλέον μπολιαστεί στο μυαλό των ποδοσφαιριστών.

Η φιλοσοφία του αντι-ποδόσφαιρου είναι δύσκολο να… αποβληθεί μέσα σε δύο παιχνίδια, ενώ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα όταν δεν υπάρχει και βοήθεια από τον πάγκο. Γιατί σε άλλο ένα ματς ο Μπόλονι δεν έκανε τα… αυτονόητα και άφησε “μόνη” της την ομάδα του – και “γυμνή” από ένα σημείο και μετά – σε ένα κρίσιμο σημείο του αγώνα. Αποτυχημένες αποφάσεις, κακές επιλογές στις αλλαγές και μια άνευ όρων παράδοση στο πλάνο της αντίπαλης ομάδας.

Ούτε πρόστιμα, ούτε κατσάδες χρειάζονται ο προπονητής και οι παίκτες του Παναθηναϊκού για όσα έγιναν στην Τρίπολη. Η μεγαλύτερη τιμωρία τους είναι να δουν 20 φορές τα τελευταία 20 λεπτά του αγώνα, μήπως και καταλάβουν την κάκιστη αγωνιστική τους συμπεριφορά. Την ανεπίτρεπτη – για το επίπεδο του Παναθηναϊκού – εικόνα που είχε το Τριφύλλι στην Τρίπολη. Το “χαρακίρι” που έγινε στην πρεμιέρα των πλέι οφ, το οποίο μπορεί να κοστίσει ακόμα και την ευρωπαϊκή έξοδο…

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail