Home BLOGS ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ

Τζουάννης blog: Η “αποκαθήλωση” και τα αρχηγικά “αντι – παραδείγματα” έχουν εξήγηση

 

Σύμπτωση η οποία επαναλαμβάνεται σταματά να είναι σύμπτωση και η δεύτερη κόκκινη κάρτα που δέχεται παίκτης του Παναθηναϊκού – και μάλιστα αρχηγός – σε δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι πρωταθλήματος είναι λόγος έντονου προβληματισμού.

Στο ματς με τον ΠΑΟΚ ήταν ο Σχένκεφελντ, στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης ο Κουρμπέλης. Και οι δύο φορούσαν το περιβραχιόνιο στο μπράτσο. Και οι δύο οφείλουν – και δεν το έκαναν – να είναι παραδείγματα προς μίμηση για τους συμπαίκτες τους και όχι προς… αποφυγή. Γιατί αυτό που έγινε και από τους δύο και ιδιαίτερα από τον Κουρμπέλη στην Τρίπολη, δείχνει ξεκάθαρα το “θολωμένο” μυαλό που υπάρχει το τελευταίο διάστημα, την υπέρμετρη πίεση που καλούνται οι Πράσινοι να διαχειριστούν σε αυτή τη δύσκολη διαδικασία διεκδίκησης του πρωταθλήματος και – δυστυχώς – το γεγονός ότι ορισμένοι δεν μπορούν να σηκώσουν αυτό το “βάρος”.

Στην περίπτωση του Κουρμπέλη υπάρχει άλλος ένας λόγος για να αισθάνεται έξτρα πίεση και αυτός είναι το συμβόλαιο που ολοκληρώνεται το καλοκαίρι και το γεγονός ότι δεν υπάρχει η απαραίτητη ηρεμία με το επαγγελματικό του μέλλον να μην είναι ξεκάθαρο. Ωστόσο αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογίες για την ενέργεια του Κουρμπέλη στο 33′, η οποία ήταν σαν “ταφόπλακα” για τον Παναθηναϊκό στην Τρίπολη. Γιατί η αλλαγή της αριθμητικής ισορροπίας μείωσε αισθητά τις πιθανότητες νίκης του Παναθηναϊκού, ο οποίος αρκέστηκε σε ένα παθητικό παιχνίδι και έφυγε από την Αρκαδία ηττημένος και… δεύτερος.

Για πρώτη φορά από την αρχή της σεζόν ο Παναθηναϊκός “αποκαθηλώνεται” από την πρώτη θέση της Σούπερλιγκ. Οι Πράσινοι άντεξαν για 19 αγωνιστικές, απέκτησαν ακόμα και διαφορά οκτώ βαθμών από τους συνδιεκδικητές και στην πιο κρίσιμη “στροφή” του πρωταθλήματος βρίσκονται στο -2 και αισθάνονται παράλληλα… pressing από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ.

Το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι κυρίως στην επίθεση και όχι στην άμυνα. Γιατί λείπει η δημιουργία, η μπάλα δεν φτάνει με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή, οι Πράσινοι δεν δημιουργούν αρκετές φάσεις για να σκοράρουν από τη στιγμή που δεν διαθέτουν τον επιθετικό “killer” και η έλλειψη ενός παίκτη τύπου Βιγιαφάνιες που θα μπορέσει να συνδέσει τις γραμμές και να δημιουργήσει είναι φανερή σε κάθε παιχνίδι του Παναθηναϊκού το τελευταίο διάστημα.

Το ποτήρι το βλέπεις όπως θες. Αν θέλετε να δούμε τη… μισογεμάτη πλευρά του, τότε ο Παναθηναϊκός δεν γίνεται να τα βάψει… μαύρα και να πετάξει λευκή πετσέτα επειδή ήρθε η ήττα στην Τρίπολη. Οι Πράσινοι βρίσκονται ακόμα εντός του στόχου πρωταθλήματος, οι αντίπαλοι του σύντομα θα… κονταροχτυπηθούν και θα απωλέσουν βαθμούς και θα έχει την ευκαιρία του για να επανέλθει στην πρώτη θέση.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει να βγάλει αντίδραση, θα πρέπει να προβληματίσει τους αντιπάλους του, θα πρέπει να δείξει στο γήπεδο ότι δεν λυγίζει στα δύσκολα και ότι “ατσαλώνεται” στις δυσκολίες. Τώρα θα φανεί το “μέταλλο” αυτής της ομάδας και αν ο προπονητής και οι παίκτες του διαθέτουν το ειδικό βάρος και την προσωπικότητα για να ανατρέψουν την κατάσταση.

Υ.Γ. Και τα λάθη υπάρχουν στο παιχνίδι. Ο Κουρμπέλης έσφαλε στην Τρίπολη, είχε το “κουράγιο” να βγει και να αναλάβει την ευθύνη και τέλος. Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος είναι που δέχεται κόκκινη κάρτα και τούτη τη στιγμή χρειάζεται και ο Κουρμπέλης στήριξη από τον κόσμο.

Υ.Γ. 2  Κλασικό “δεκάρι” δεν είναι, ως εξτρέμ δεν αποδίδει καλά. Ακόμα δεν έχω καταλάβει τον ρόλο που “κουμπώνει” καλύτερα στον Μπερνάρ. Μπάλα ξέρει… καντάρια, ωστόσο πρέπει να ταιριάξει με κάποιο τρόπο στο ποδοσφαιρικό πλάνο του Γιοβάνοβιτς για να γίνει πιο επιδραστικός στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού.

Υ.Γ. 3 Το “Τ” είχε χτυπήσει εδώ και καιρό το “καμπανάκι”, όμως κάποιοι αντί να ακούν τον ήχο του κινδύνου, αρκούνταν στο όμορφο άκουσμα του “πορόμ, ποπέρομ, περόμ”.

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Το κομμάτι του ηγέτη που λείπει από το puzzle του Παναθηναϊκού

 

Με συστατικά διαφορετικά από αρκετές ομάδες, αυτά που κατάφεραν να κάνουν επιτυχημένο για ένα ποδοσφαιρικό γύρο τον Παναθηναϊκό πορεύτηκε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο πρωτάθλημα. Με παίκτες – “εργάτες” και ένα σύνολο ποδοσφαιριστών που είχε τη φιλοσοφία των… τριών σωματοφυλάκων. “Όλοι για έναν και ένας για όλους”. Μόνο που φάνηκε στην πορεία της σεζόν και σε κρίσιμα σημεία της αγωνιστικής περιόδου, ότι λείπει ένα σημαντικό κομμάτι από αυτό το puzzle για να γίνει πιο όμορφη, πιο “δυνατή” αυτή η εικόνα. Το κομμάτι του ηγέτη.

Στο διάστημα που ο Αϊτόρ ήταν υγιής, αυτός ήταν ο παίκτης που έκανε το step up και διεκδίκησε με αξιώσεις το ρόλο του ηγέτη στον Παναθηναϊκό. Αυτός έπαιξε άλλωστε σημαντικό ρόλο και στο περσινό δυνατό finish του Τριφυλλιού, αυτός ήταν η “φωτιά” που καψάλισε τους αντιπάλους του Παναθηναϊκού στην αρχή της σεζόν. Ναι, ο Αϊτόρ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αγωνιστικό ηγέτη του Παναθηναϊκού, όμως η Τύχη έμελλε να του σκαρώσει ένα άσχημο παιχνίδι και η απουσία του είναι σημαντική. Δεν λείπουν μόνο τα γκολ και οι ασίστ του, αλλά αυτό το πνεύμα – νικητή, αυτή η “λάβα” που είχε μέσα του ο Ισπανός.




 

Λείπει ο παίκτης – ηγέτης από τον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Και δεν αποκτήθηκε μέχρι τώρα στη μεταγραφική περίοδο. Ο Κλάινεσλαχ είναι ποδοσφαιριστής που μπορεί να “μπαλώσει” τρύπες, ο Πούχατς μια χρήσιμη εναλλακτική επιλογή, ο Μαντσίνι έχει ποιότητα, ωστόσο η ηγετική προσωπικότητα είναι κάτι που βρίσκεις δύσκολα στον κόσμο του ποδοσφαίρου. Είναι κάτι που ένας παίκτης το έχει μέσα του, θαρρείς σαν κληρονομικό χάρισμα, και όχι απλά το κουβαλά μαζί του, αλλά φροντίζει να εμπνέει και τους συμπαίκτες του.

Έχει διαφορά ο καλός παίκτης με τον παίκτη – ηγέτη. Έχει διαφορά ο αρχηγός με τον αγωνιστικό ηγέτη. Τούτη την κρίσιμη αγωνιστική περίοδο, τώρα που ο Παναθηναϊκός έχει μείνει μονάχα με τον στόχο πρωταθλήματος, το Τριφύλλι χρειάζεται ένα ηγέτη. Έναν ποδοσφαιριστή που θα κάνει το βήμα παραπάνω και θα βγει μπροστά στο γήπεδο όταν θα έρθουν οι δύσκολες στιγμές. Γιατί θα υπάρξουν και τέτοιες.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog:  Επιτέλους το μάτι τους… γυάλιζε!

 

Μετά από αρκετό καιρό και για πρώτη φορά μέσα στο 2023, οι παίκτες του Παναθηναϊκού μπήκαν στο γήπεδο με το μάτι τους να… γυαλίζει. Με τη θέληση να περισσεύει. Με το πάθος και την ενέργεια να συνοδεύει το παιχνίδι τους. Με στόχο να ρίξουν στο “σκοινιά” τον αντίπαλο από τον πρώτο… γύρο.




 

Αυτή η αντίδραση, αυτός ο αγωνιστικός χαρακτήρας του Παναθηναϊκού στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο Ελλάδας είναι και ένα από τα “κέρδη” των Πράσινων από το ματς της Λεωφόρου. Ναι, είναι λίγο… παράδοξο να αναφέρεται κάποιος σε “κέρδη” μετά από έναν αποκλεισμό και μάλιστα από έναν από τους βασικούς στόχους, όμως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κρύψει ότι ο πρώτος και μεγαλύτερος πόθος του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και πάνω σε αυτή τη λογική υπολογίζονται και τα “κέρδη”.

Ίσως αυτή η εμφάνιση στη Λεωφόρο να είναι η αφετηρία για μια νέα και πιο δυνατή διαδρομή του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα. Γιατί προβλήματα υπήρξαν σημαντικά στα τελευταία παιχνίδια και δεν είναι… μυστικό ότι οι Πράσινοι πέρασαν – και ίσως ακόμα περνούν – μια περίοδο έντονου ντεφορμαρίσματος.



Άλλωστε ακόμη και η κίνηση του Γιοβάνοβιτς να ρίξει στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ τον Μαντσίνι, ο οποίος πρόλαβε να κάνει… μισή προπόνηση με τον Παναθηναϊκό, δείχνει ότι και ο Σέρβος τεχνικός είχε ξεπεράσει το όριο του προβληματισμού. Πάντως και ο Γιοβάνοβιτς έκανε ένα κοουτσάρισμα γεμάτο ρίσκα αναγκαία εξαιτίας του σκορ ανατροπής που “κυνηγούσε” ο Παναθηναϊκός και τούτη η τολμηρή πλευρά του προπονητή του Τριφυλλιού δεν ήταν… κακή.



Η πρώτη φορά που το έκανε ήταν στο ματς της Λεωφόρου με τη Σλάβια, η δεύτερη στο παιχνίδι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Και τις δύο φορές ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι ταιριάζει στο παιχνίδι του η επιθετική φιλοσοφία, όμως και τις δύο φορές δεν μπόρεσε να ανατρέψει τα δεδομένα. Λεπτομέρειες και στα δύο παιχνίδια, οι οποίες ωστόσο έκαναν τη διαφορά.

Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει πλέον δύο ακόμα επιλογές (Μαντσίνι και Κλάινεσλαχ), είναι σαν λύση σε μια σπαζοκεφαλιά με την οποία ο Γιοβάνοβιτς δεν μπόρεσε να βγάλει… άκρη. Αν έρθει και μεγαλύτερη ενίσχυση στις μέρες που απομένουν μέχρι τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου, ακόμα καλύτερα θα είναι τα πράγματα για το υπόλοιπο της σεζόν.



Ένας δρόμος έχει μείνει για τον Παναθηναϊκό. Αυτός του πρωταθλήματος. Και πλέον δεν πρέπει να βγει εκτός από την πορεία που έχει χαράξει από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: O πανικός είναι ο χειρότερος εχθρός

 

Σε αυτή τη χρονική περίοδο δεν πηγαίνει τίποτα καλά για τον Παναθηναϊκό. Μα τίποτα! Τα αποτελέσματα είναι αρνητικά, για πρώτη φορά στη σεζόν το τριφύλλι έχει ηττηθεί δύο σερί φορές – και μάλιστα από τον ίδιο αντίπαλο – η βαθμολογική διαφορά έχει μειωθεί σε απόσταση… αναπνοής, οι εμφανίσεις προβληματίζουν, τα λάθη διαδέχονται το ένα το άλλο και η… γκίνια έχει φορτωθεί στην πλάτη των Πράσινων και δεν λέει να τους αφήσει σε ησυχία.

Τώρα είναι που χρειάζεται αντίδραση και πνευματική δύναμη, γιατί ο πανικός είναι ο χειρότερος εχθρός και αυτό φάνηκε και στο ντέρμπι της Λεωφόρου με τον ΠΑΟΚ. Γιατί οι Πράσινοι βρέθηκαν σε κατάσταση πανικού μετά το δεύτερο γκολ των φιλοξενούμενων και κινδύνευσαν με συντριβή από τον αντίπαλο τους εξαιτίας της αδυναμίας τους να σταθούν σε υψηλό επίπεδο στο πνευματικό κομμάτι.

Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι τόσο αγωνιστικό, όσο στο… μυαλό. Γιατί έχει επέλθει η πνευματική κόπωση, κυρίως στους λίγους που “τραβούν” το… κουπί από την αρχή της σεζόν και αισθάνονται κάθε αγωνιστική ότι ζουν στη μέρα της… μαρμότας. Σχεδόν ίδια ενδεκάδα, ίδιο σύστημα, ίδιες ιδέες. Τίποτα “φρέσκο”, τίποτα διαφορετικό τόσο για τους ίδιους, όσο και για τον αντίπαλο. Κανένα στοιχείο αγωνιστικής έκπληξης και αιφνιδιασμού. Και μοιραία ήρθαν τα αρνητικά αποτελέσματα, μοιραία ήρθε το “ψαλίδισμα” της διαφοράς, μοιραία ήρθε ο προβληματισμός στον κόσμο για την παρατεταμένη περίοδο ντεφορμαρίσματος των Πράσινων.

Και το παράδοξο είναι ότι αυτό το προβληματικό διάστημα ήρθε μετά το Μουντιάλ. Δηλαδή μετά τις μεγάλες “ανάσες” που πήραν οι ποδοσφαιριστές, αλλά και την περίφημη προετοιμασία που έγινε στην Κύπρο (αλήθεια τι ακριβώς έγινε εκεί πέρα από τα ‘Γιοβάνοβιτς πορομ πορόμ πομ πέρομ περόμ;’), στην οποία – θεωρητικά – θα έπρεπε να έχουν δουλέψει οι παίκτες του Παναθηναϊκού πάνω σε συγκεκριμένα κομμάτια τακτικής και να προσθέσουν και κάτι το νέο ή το διαφορετικό στο παιχνίδι τους.

Ξαφνικά κάποιοι αντιλήφθηκαν στις 22 Ιανουαρίου ότι ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κάνει πιο γρήγορα μεταγραφές και να καλύψει τα κενά στο ρόστερ του. Όλο αυτό το διάστημα τα “παπαγαλάκια”… σιωπούσαν και οι “γκρινιάρηδες” – σαν την αφεντιά μου – μονάχα λαλούσαν για τα αυτονόητα. Τώρα μάλλον η κατάσταση έγινε κατανοητή για ΟΛΟΥΣ. Γιατί μιλάς προτού γίνει το κακό και όχι αφού έχει γίνει. Μεταξύ άλλων, αυτός είναι και ο στόχος της κριτικής. Να προλάβει καταστάσεις. Όχι να γίνει η κρίση μετά από ένα γεγονός ή να χαϊδέψεις “αυτιά”.

Ναι, ο Παναθηναϊκός έχασε σημαντικούς βαθμούς και πλέον υπάρχει έξτρα πίεση, ωστόσο μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό πρέπει να μάθει να ζει και κάτω υπό αυτές τις συνθήκες και στα δύσκολα φαίνονται οι ομάδες που έχουν ψυχή πρωταθλητή.

Ακόμα πρώτος είναι ο Παναθηναϊκός, ακόμα αυτός είναι που οδηγεί την “κούρσα” και ακόμα στο χέρι του είναι το πρωτάθλημα. Τίποτα δεν είχε τελειώσει όταν οι Πράσινοι ολοκλήρωναν πρώτοι και καλύτεροι τον πρώτο γύρο της Superleague, τίποτα δεν τελειώνει και τώρα.

Το θέμα είναι αν ο Γιοβάνοβιτς και η διοίκηση του Παναθηναϊκού έχουν αντιληφθεί πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα και αν προλαβαίνουν να βρουν μεταγραφικές λύσεις για να ενισχύσουν ένα ρόστερ λειψό και ντεφορμέ. Και όχι με κινήσεις… πανικού, αλλά με ουσιαστικές μεταγραφές, αυτές που θέλει – και δεν έχει κάνει – ο Γιοβάνοβιτς. Αυτές που έπρεπε να είχαν γίνει από την αυγή του νέου χρόνου. Αυτές που μπορούν να φέρουν “φρεσκάδα” και ποιότητα και να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό να πετύχει το στόχο πρωταθλήματος.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Γιατί έπεσαν τα “φώτα” στην Τούμπα;

 

Η διαφορά της αγωνιστικής εικόνας του Παναθηναϊκού στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα ήταν μεγάλη και έμοιαζε σαν δύο… διαφορετικές ομάδες να αγωνίστηκαν απέναντι στους Θεσσαλονικείς στο πρώτο ματς της προημιτελικής φάσης του Κυπέλλου Ελλάδας.

Στο πρώτο ημίχρονο είδαμε μια ομάδα, η οποία είχε ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο και ένα συγκεκριμένο προσανατολισμό στο παιχνίδι της, ενώ στο δεύτερο μέρος εμφανίστηκε στο γήπεδο ένα σύνολο παικτών με νευρικότητα και έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης. Η αποχώρηση του Κουρμπέλη, αλλά και αυτή του Μπερνάρ ενδεχομένως να έπαιξαν το ρόλο τους στην αγωνιστική καθίζηση του Παναθηναϊκού, ωστόσο δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το “black out” των Πράσινων μετά το πρώτο γκολ των γηπεδούχων.

Από εκείνο το χρονικό σημείο και τουλάχιστον για ένα 25λεπτο, έμοιαζε σαν κάποιος να πάτησε το διακόπτη και να έκλεισε τα… φώτα. Οι Πράσινοι ήταν “χαμένοι” στο γήπεδο, απώλεσαν την ηρεμία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι τους, έκαναν πολλά λάθη και εμφάνισαν μια εικόνα προβληματική και φοβική απέναντι σε έναν αντίπαλο που έδειξε ότι ήθελε πιο πολύ τη νίκη.

Το πρώτο συμπέρασμα, το οποίο βέβαια έχει βγει εδώ και καιρό, είναι ότι ο Παναθηναϊκός με αυτό το μικρό ρόστερ και τις ελάχιστες εναλλακτικές επιλογές στον πάγκο έχει πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα. Και αυτό δεν μπορεί να λυθεί αν δεν γίνουν μεταγραφικές κινήσεις, οι οποίες βέβαια θα έπρεπε ήδη να έχουν γίνει από τους Πράσινους. Παράλληλα η παρουσία του Βέρμπιτς περισσότερο κακό, παρά καλό κάνει στον Παναθηναϊκό τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Το μόνιμο… ντεφορμάρισμα του Σλοβένου είναι λόγος προβληματισμού, ακόμη και ανησυχίας, ενώ στην Τούμπα ο Γιοβάνοβιτς απέδειξε στον… εαυτό του πόσο μεγάλο λάθος έχει κάνει όλο αυτό το διάστημα με τον παραγκωνισμό του Καμπετσή. Ο 23χρονος επιθετικός ήταν εξαιρετικός στο δεκάλεπτο που αγωνίστηκε κόντρα στον ΠΑΟΚ, καθώς έβγαλε ενέργεια στο παιχνίδι του και προκάλεσε ρήγματα στην αντίπαλη ομάδα. Άραγε δεν δικαιούτο τόσο καιρό μια ευκαιρία παραπάνω από τον Γιοβάνοβιτς, ιδιαίτερα με τους Βέρμπιτς (κυρίως) και Παλάσιος (κατά δεύτερο λόγο) σε αυτή την κατάσταση;

Σε κάθε περίπτωση, ο Παναθηναϊκός έφυγε από την Τούμπα με μια ήττα η οποία δεν του στερεί το δικαίωμα στο στόχο πρόκρισης ενόψει του δεύτερου αγώνα Κυπέλλου στη Λεωφόρο. Προέχει όμως το παιχνίδι πρωταθλήματος ανάμεσα στις δύο ομάδες και εκεί η νίκη είναι ΑΝΑΓΚΗ για το Τριφύλλι.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Αυτές οι νίκες φέρνουν πρωταθλήματα!

 

Η επιμονή και η υπομονή που είχαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού στα Γιάννινα επιβραβεύθηκε στις καθυστερήσεις του αγώνα με το γκολ – πέναλτι του Σπόραρ, το οποίο μπορεί να αξίζει όσο ένας… τίτλος. Γιατί αυτές οι νίκες δίνουν τα πρωταθλήματα. Αυτά τα αποτελέσματα – και ιδιαίτερα απέναντι σε μια ομάδα που “λάβωσε” τους συνδιεκδικητές του τίτλου – φέρνουν κούπες.

Ακόμη και αν χρειάστηκε να φτάσει το παιχνίδι στο… παραένα, ακόμη και αν έπρεπε το VAR να φωνάξει στο… αυτί του Τσαγκαράκη την αυτονόητη παράβαση που δεν είδε μπροστά στα μάτια του, ακόμη και αν χάθηκαν ένα σωρό ευκαιρίες για να “καθαρίσει” ο Παναθηναϊκός με την υπόθεση νίκη, ήρθε το χτύπημα του Σπόραρ από την άσπρη βούλα στα “χασομέρια” για να φέρει χαρά στα αποδυτήρια του Τριφυλλιού και να ενισχύσει την ψυχολογία των παικτών του Γιοβάνοβιτς. Στο κατάλληλο, χρονικά, σημείο. Λίγο πριν το… σερί αγώνων με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο και τη Superleague.

Χάθηκαν ευκαιρίες σημαντικές στο καλό πρώτο ημίχρονο του Παναθηναϊκού και οι Πράσινοι όφειλαν να είναι πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια. Αυτή η επιπολαιότητα έφερε άγχος στο “στρατόπεδο” του Τριφυλλιού, γιατί όσο κυλούσε ο χρόνος και άδειαζε η κλεψύδρα, τόσο ο Παναθηναϊκός “φλέρταρε” με τη βαθμολογική απώλεια. Τύχη ή ατυχία ήταν για τον Παναθηναϊκό η μοναδική επικίνδυνη στιγμή του ΠΑΣ στο παιχνίδι με το δοκάρι του Μπαλάν στο 66ο λεπτό; Γιατί σπάνια θα ξαναδούμε τέτοιο ντόμινο… γκαντεμιάς και σε τόσο παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Και ιδιαίτερα τέτοια φάση με τον Σχένκεφελντ να γλιστρά και τον αντίπαλο να παίρνει από το… πουθενά τη μπάλα!

Το γεγονός ότι ορισμένοι προσπαθούν να βγάλουν και… τυχερό τον Παναθηναϊκό, είναι ξεκάθαρα θέμα προπαγάνδας. Αυτό θέλουν να περάσουν, αυτό τους έμεινε για να ερμηνεύσουν την πορεία πρωταθλητισμού των Πράσινων, αυτό θα πουν… Γιατί δεν μπορούν να αποδεχθούν την αλήθεια. Ο Παναθηναϊκός έχει φτάσει μέχρι εδώ λόγω της ικανότητας και της δουλειάς του προπονητή του. Εξαιτίας της προσπάθειας των παικτών του. Τίποτα δεν του χαρίστηκε και τίποτα δεν θα του χαριστεί.

Απλά και οι ίδιοι οι Πράσινοι δεν βοηθούν τον εαυτό τους με αυτό το “κοντό”‘ ρόστερ και την έλλειψη ποιοτικών εναλλακτικών λύσεων. Σαν να διαβαίνουν ένα δρόμο και να βάζουν εμπόδια μπροστά τους είναι τούτη η κατάσταση και όσο αργεί η μεταγραφική ενίσχυση, τόσο το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερα. Γιατί ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν. Τρέχει και δεν σταματά…

Υ.Γ. Ο Βαγιαννίδης έκλεισε αρκετά στόματα με την εμφάνιση του στα Γιάννινα και απέδειξε – και στον προπονητή του – γιατί έπρεπε από την αρχή της σεζόν να είναι βασικός. Άραγε θυμάστε τα τελευταία χρόνια τέτοιο παιχνίδι από δεξί μπακ;

Υ.Γ. 2 Η παρουσία του Βέρμπιτς είναι λόγος έντονου προβληματισμού, γιατί ο Σλοβένος δεν έχει προσφέρει τα αναμενόμενα, διατηρείται η απόδοση του σε χαμηλά επίπεδα και είναι αναγκαίο να μπει και αυτός στην αγωνιστική “εξίσωση”.

Υ.Γ. 3 Ο Παλάσιος είναι στα… χειρότερα του και αν υπήρχαν παίκτες για να καλύψουν το δεξί άκρο, θα έπρεπε να βλέπει τα τελευταία ματς από τον πάγκο.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail