Home BLOGS ΠΑΓΚΑΚΗΣ

ΠΑΓΚΑΚΗΣ

Παγκάκης: Οι δεύτερες σκέψεις του μπερδεμένου Χρήστου και το αυτονόητο

Η αλήθεια είναι πως όταν κάτι στραβώσει στον Παναθηναϊκό αρχίζουν τα σενάρια στο φτερό… Για παράδειγμα,  η κόντρα Δώνη – Αλαφούζου έφερε στο προσκήνιο σενάριο περί πρόωρης κλήσης του Χρήστου για να χρυσωθεί το χάπι της ενδοοικογενειακής κόντρας. Το ζήτημα βέβαια δεν είναι η κόντρα και το χάπι αλλά το happy end για ένα παλικάρι του Παναθηναϊκού που δεν πρέπει εμπλέκεται ουσιαστικά σε καμία κόντρα.

Αυτή η σύνδεση σε όλα τα θέματα ανάμεσα σε πατέρα και γιο νομίζω έχει κουράσει και τους ίδιους και εμάς. Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκολλήσουμε άπαντες και οι πιο ωραίες καραμέλες λιώνουν… Ούτε οι ίδιοι έχουν να αποδείξουν κάτι σε κανένα , ούτε θα βιάσουμε κάθε ποδοσφαιρική λογική για τον κάθε καμένο εγκεφαλικά.


Αναφέρομαι σε αυτούς που έβριζαν θεούς και δαίμονες στο ΟΑΚΑ πριν λίγες αγωνιστικές στέλνοντας πυρά…στον κόουτς (τώρα βέβαια κάνουν επικές κωλοτούμπες) και ακόμη σε αυτούς που έκραζαν το Χρήστο, γιατί δήθεν παίζει με βύσμα. Λες και δεν παίζει καλά τώρα δια γυμνού οφθαλμού ή λες και δεν έπαιζε βασικός με Ουζουνίδη κτλ.

Υπάρχουν πάντα όμως  οι «ντέτεκτιβ» του καφενείου που βλέπουν παντού πλεκτάνες. Έτσι και εδώ. Ο Δώνης – που έχει καθυστερήσει ήδη πολύ σε σχέση με άλλους  – δεν κλήθηκε τώρα, που σχεδόν τελείωσε το πρωτάθλημα, διότι είναι μέρος του παιχνιδιού αλλά γιατί εξ αρχής υπολογιζόταν κανονικά.

Για να μην μπερδευόμαστε, ο Χρήστος μεγάλωσε στον Παναθηναϊκό και όπως ανανέωσαν άλλοι «15» πρέπει να ανανεώσει και αυτός. Ουδέποτε δεν τον έκοψε κανείς από την προοπτική ανανέωσης. H βελτιωμένη πρόταση που έγινε στον παίκτη από τον Τσάβι Ρόκα για την επέκταση της συνεργασίας,  ήταν στα σκαριά εξ αρχής και δεν έγινε – ΚΑΙ ΚΑΛΑ – επειδή έπρεπε να γίνει. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κρατήσει ένα δικό του παιδί, τόσο απλά.


Το ζήτημα είναι πως και ο Χρήστος είναι μπερδεμένος ελαφρώς και ο ίδιος και γι’ αυτό το λόγο ζήτησε χρόνο για να απαντήσει. Όσα έγιναν τα τελευταία 24ωρα «βραχυκύκλωσαν» ελαφρώς τον Παναθηναϊκό οργανισμό και τώρα πάλι ανεβαίνει η τάση, σιγά σιγά. Το ερώτημα, λοιπόν, που θολώνει κάπως το τοπίο για το Χρήστο είναι να μείνει ναι, όμως σε ποιον Παναθηναϊκό… Του κόουτς Δώνη; Του μεγαλομετόχου Αλαφούζου;  Τον Παναθηναϊκό της καρδιάς του; Τον Παναθηναϊκό με Δώνη ή χωρίς Δώνη το προσεχές καλοκαίρι.

Η Πυθία πρέπει να είναι ο μέσος των «πράσινων» για να δει το μέλλον. Και όλα αυτά σύμφωνα με το ρεπορτάζ τα γράφω ενώ και ο ίδιος είναι λίγο μπερδεμένος και έχει και δευτερες σκέψεις για το εξωτερικό. Ειδικά αν εφαρμοστεί παντός τύπου σύνδεση με την περίπτωση του κόουτς εκεί θα έχουμε άλλη πλοκή. Εκεί παίζει από «το γαμώτο», το συναίσθημα, τη συναισθηματική λογική. Δύσκολη και εύκολη απόφαση μαζί. Το αυτονόητο για τους περισσότερους είναι η παραμονή. Θα μάθουμε σύντομα….

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παγκάκης-blog: Γύρισε το κλίμα υπέρ της παραμονής Βαγιαννίδη

Αν κάποιος θα μπορούσε να αποδώσει σε λίγες γραμμές  και να μεταφέρει το κλίμα στην υπόθεση Βαγιαννίδη και το μέλλον του στο “τριφύλλι” θα διαχώριζε το ρεπορτάζ σε δύο άξονες… Βαγιαννίδης Π.Α. και Βαγιαννίδης Μ.Α. Αναλυτικότερα, φάκελος Βαγιαννίδης προ Αλαφούζου και φάκελος Βαγιαννίδης μετά Αλαφούζου, δηλαδή κατόπιν συνάντησης.

Όπως και στις περιπτώσεις Κουρμπέλη , Χατζηγιοβάννη που έφτασαν σε κρίσιμο σημείο, η χτεσινή συνάντηση ήταν “η ταν η επί τας με όνειρα κεντημένη…” Που αναφέρει στους στίχους  και ο Μίλτος Ιωαννίδης. Χωρίς τελεσίγραφα και υπερβολικές προσεγγίσεις αλλά με αμοιβαία κατανόηση οι δυο πλευρές έκατσαν στο ίδιο τραπέζι και άνοιξαν τα χαρτιά τους. Μοιράστηκαν τις σκέψεις τους σε μια πολύ ειλικρινή συζήτηση, με γνώμονα το καλό του Παναθηναϊκού και το μέλλον του παίκτη. Αυτό ήταν και το μυστικό. Το δια ζώσης λειτούργησε καλύτερα από τα δημοσιεύματα των εφημερίδων ή το χαλασμένο τηλέφωνο… Σε μια συνάντηση διάρκειας μιας ώρας – στην οποία δεν υπήρχε κανένας παράγοντας του ποδοσφαιρικού τμήματος – υπήρξαν ξεκάθαρες τοποθετήσεις.

Φυσικά   και έπεσε στο τραπέζι το οικονομικό , πως θα μπορούσε να μη συζητηθεί όταν μιλάμε για επαγγελματία ποδοσφαιριστή και μια ανώνυμη εταιρία αλλά και μια δεδομένη υψηλή οικονομικά πρόταση της Μονακό που δημιουργεί άλλο πρίσμα στην προσέγγιση της υπόθεσης. Φυσικά και εκλογικευμένα συζητήθηκε το θέμα των συμμετοχών, εξαρχής τονίσαμε στο trifilara.gr πως υπερκεράζει το οικονομικό. Χωρίς υπερβολές, σε λογικό πάντα πλαίσιο.

Το κυριότερο που κέρδισαν χτες οι δυο πλευρές είναι το εξής… Η μία αφουγκράστηκε την άλλη και η πλευρά του Παναθηναϊκού ξεκαθάρισε προς τον παίκτη κάτι που μπορεί στα λόγια να λέγεται εύκολα αλλά στην πράξη αποδεικνύεται…  Πως τον υπολογίζει πολύ , όχι απλά για να τον διατηρεί ως μονάδα στο ρόστερ και για να τον μοσχοπουλήσει στο εγγύς μέλλον αλλά γιατί πιστεύει πως αγωνιστικά έχει να πάρει αρκετά πράγματα εντός γηπέδου από τον νεαρό άσο.

vagiannidis

vagiannidis

Η μητέρα του παίκτη διαχειρίζεται τις τύχες του εντός Ελλάδας και το σημαντικό είναι πως από το συγκεκριμένο ραντεβού η εκπρόσωπος του “Βάγια”  έφυγε γεμάτη. Μπορεί τη Δευτέρα – όπως προαναγγείλαμε χτες στο trifilara.gr – να δοθεί η τελική απάντηση αλλά σαφώς το κλίμα αντιστράφηκε. Και οι πιθανότητες παραμονής αυξήθηκαν πλέον αισθητά. Γιατί πολύ απλά αν η βάση της διαπραγμάτευσης ήταν το οικονομικό σκέλος και μόνο,  ο νεαρός ποδοσφαιριστής θα ήταν ήδη “πρίγκιπας” στο μαγευτικό Μονακό. Με σπίτι, αμάξι και αυξημένο τραπεζικό λογαριασμό.

Όμως η δεκαετής παρουσία του Βαγιαννίδη στις πράσινες ακαδημίες, το δέσιμο του με την ομάδα και η πραγματική του επιθυμία, είναι –  και ήταν εξ αρχής – να μείνει κοντά στην οικογένεια του. Όχι την βιολογική, την ποδοσφαιρική… Για να γίνει πιο κατανοητό , ένα “λουλούδι” για να ανθίσει χρειάζεται το κατάλληλο υπέδαφος και στον Παναθηναϊκό υπάρχει ελέω της γενικότερης φιλοσοφίας της ομάδας.  Καλύτερα λοιπόν, “Βασιλιάς” στην ομάδα της καρδιάς του , παρά “πρίγκιπας” μόλις  στα 18 στα παλάτια της Ευρώπης. Εκεί όπου πολλά “πράσινα” ταξίδεψαν στο παρελθόν, ελάχιστοι όμως γύρισαν καβάλα στο άλογο.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
vagiannidis

Με αυτά και με αυτά το θέμα παραμονής του Βαγιαννίδη έγινε σήριαλ στην καθημερινότητα του “τριφυλλιού”. Λίγο τα ΜΜΕ, κάτι η εμφατική εμφάνιση με τον Παναιτωλικό και κυρίως η ρεαλιστική αμείλικτη πραγματικότητα, της προσέγγισης ομάδων σημαντικού βεληνεκούς στον 18χρονο νεαρό που έχει σταθερά ανοδική πορεία, έφεραν για τα καλά  στον αφρό της δημοσιότητας το νεαρό δεξί μπακ. Όμως στην τελική, έλα μωρέ… Ποιόν Βαγιαννίδη τώρα. Εμείς στην Ελλάδα τα ξέρουμε όλα, μεγαλοποιούμε ένα δεκαοκτάχρονο. Άσε μωρέ και οι απέξω, οι άμπαλοι ντε οι ξένοι, δεν ξέρουν τίποτα, μυρωδιάδες… Τα φουσκώνουν κι αυτοί.

Ποιες Ολλανδικές ομάδες που τον παρακολουθούν.  Ποιοι μάνατζερ που τον διεκδικούν. Και σιγά το 1 εκ. Ευρώ της Μονακό. Και σιγά η Βέρντερ της Μπουντεσλίγκα η ομαδούλα. Και ο ΠΑΟΚ που σκάει 150 κολαριστά και στέλνει τον Βρύζα στην Αθήνα, και ο Ολυμπιακός που τον παρακολούθησε με Παναιτωλικό και τον ορέγεται…  Και φυσικά ο Παναθηναϊκός που το παλεύει, μέσα στην δύσκολη οικονομική του πραγματικότητα. Μην γράφετε για τον Βαγιαννίδη ρε παιδιά, να εθελοτυφλούμε  και να κάνουμε τις πάπιες για να μη δώσουμε δικαιώματα… Κρίμα να πουλάτε οι δημοσιογράφοι αέρα και φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Άλλωστε στην Ελλάδα των δεκάδων προπονητών, των Μεγαλο – μετόχων που θέλουν να διοικήσουν,  εδώ που όλοι κάποτε έπαιξαν κάπου μπαλίτσα και εκείνοι ξέρουν καλύτερα, στη χώρα όπου όλοι γνωρίζουν τις αλχημείες και τις χημείες πάνω στα μυστικά του αθλήματος και άπαντες δίνουν οδηγίες για τα πάντα,  ένας παίκτης 18 ετών είναι “Ταλέντο”. Αιώνιο συνήθως , ξέρετε, από αυτά που βαλσαμώνουμε ποδοσφαιρικά! Αντί να τα αφήσουμε να εξελιχθούν και να το ζήσουν, απαξιώνουμε ένα άκρως ελληνικό “προϊόν” ελληνικής προέλευσης , την ώρα που το αναγνωρίζουν ξένοι σύλλογοι.

Αντί λοιπόν, στην Ελλάδα της μιζέριας, της παρωπίδας, του σάπιου Ελληνικού ποδοσφαίρου, που η μπαλίτσα.. παίζεται στις αίθουσες των δικαστηρίων, στα ριπλέι του VAR,  να χαρούμε που αναφερόμαστε σε κάτι υγιές, συνυφασμένο με το ποδόσφαιρο, όπως είναι το ταλέντο και η εξέλιξη ενός παιδιού – λίγο ή πολύ δεν έχει όμως καμία σημασία – προσπαθούμε να το απομυθοποιήσουμε και μην γράφουμε τίποτα. Γιατί ίσως τον παρομοιάζουμε με τον Κριστιάνο και θα πάρουν τα μυαλά του αέρα!  Ο στρουθοκαμηλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Αυτοί που μπορεί να αναφέρονται ώρες στο αν δόθηκε ένα πέναλτι εκ του πονηρού, μόλις ακούσουν για αγνό ποδόσφαιρο, αγχώνονται. Τρομερά πράγματα!

Ναι λοιπόν, υπάρχει μια δόση υπερβολής σε κάθε ποδοσφαιρική έκφανση έτσι κι αλλιώς. Ας είμαστε ειλικρινείς με τον κόσμο, πουλάει ο Βαγιαννίδης. Δεν είναι ντροπή! Όμως μην πηδάμε στο άλλο άκρο… Επειδή έτυχε στην προετοιμασία στην Ολλανδία να δω από κοντά το νεαρό πως δούλεψε και να του κάνω δηλώσεις μετά από αγώνα, μου έκανε εντύπωση ο χαρακτήρας του. Νομίζω πως σπάνια βρίσκεις τόσο προσγειωμένα παιδιά. Μόνο αν τον ακούσει κάποιος να μιλάει θα καταλάβει! Ούτε ψώνιο, ούτε φανφάρες. Από την πίσω πόρτα έφυγε στο ΟΑΚΑ, αντί να βγει καμαρωτός και να κάνει δηλώσεις στις κάμερες. Για τέτοια πάστα μιλάμε…

Που δεν υπάρχει όμως για να το πάρουμε αλλιώς και η υπερβολή  ποδόσφαιρο σε όλο όμως τον κόσμο; Στα χρήματα που παίρνουν οι παίκτες; Στην θεϊκή λατρεία που αποδίδουν οι fan κάθε ομάδας σε κοινούς θνητούς; Που ακριβώς ρε παιδιά. Και ναι ο Βαγιαννίδης δεν είναι ο Ρομπέρτο Κάρλος. Ούτε ο Κιλιάν Εμπαπέ που στα 17 του έπαιζε σε όλα τα γαλλικά πρωτοσέλιδα. Του ευχόμαστε από καρδιάς να γίνει αλλά στα 18 όντως δεν είναι. Είναι ένας παίκτης από τις ακαδημίες που δουλεύει σκληρά και επαγγελματικά και έρχεται. Γιατί όμως κόπτονται όλοι – αριστερά δεξιά – για τον θόρυβο που προκαλεί το όνομα του; Όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Μαμούτε που δεν ακούμπησε, έκανε λιγότερο θόρυβο; Μήπως δεν ήταν στα πρωτοσέλιδα για να πουλήσει. Αλλά ήταν ο Μαμούτε, οπότε…

Ο Αθανασακόπουλος, ο Βαγιαννίδης ο Αποστολάκης και η έκταση ειδησεογραφίας γύρω από το όνομα τους προκαλεί τόσο ευαισθησία και συστήνουν πολλοί να κατέβει ο πήχης. Γιατί όμως ανέβηκε ποτέ στα ουράνια; Επειδή καταγράφει ότι υπάρχουν καλές προτάσεις από το εξωτερικό ή έκανε το παλικάρι μια σοβαρή εμφάνιση και καθότι διαπραγματεύεται το μέλλον (όπως θα έκανε ο καθένας) στην ομάδα, σημαίνει πως τα κείμενα έχουν δόση υπερβολής. Αφού υπάρχουν δεν είναι προϊόν υπόθεσης ή φαντασίας. Κάποια έμπειροι σκάουτερ αξιόλογων ομάδων ίσως γνωρίζουν κάτι περισσότερο.

Επί της ουσίας ο Παναθηναϊκός έχει στις τάξεις του ένα ακόμη ταλέντο που μπορεί να εξελιχθεί. Ευχής έργο θα ήταν να το διατηρήσει στο ρόστερ ώστε να πάρει αυτά που μπορεί αγωνιστικά και κάποτε να εισπράξει πολύ περισσότερα χρήματα από τα 400 χιλιάρικα των τροφείων, δια το τυπικό της ιστορίας. Μέχρι τότε μπορεί όποιος θέλει να γράφει για το Βαγιαννίδη γιατί δυστυχώς ο 18χρονος Τζέισον Σάντσο που έχει μαγέψει την Ευρώπη δεν παίζει στην Ελλάδα αλλά στη Ντόρτμουντ…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παγκάκης blog: Δημοκρατία του κώ….ου, η τρέλα του “διπλού” και ο Γιαννακόπουλος

Παρακολουθήσαμε μία εκπληκτική ανατροπή, σε ένα εξαιρετικό σε εξέλιξη αγώνα διαφήμηση εντός παρκέ. Οι «πράσινοι» θριάμβευσαν με 3-2 σετ επί των «ερυθρλολευκων». Και ο πρώτος τελικός του Λιγκ Καπ ανδρών βάφτηκε στα «πράσινα» με ανατροπή και πέναλτι. Ανατροπή – θριάμβος για τους φιλοξενούμενους,  προβληματισμός για τους γηπεδούχους και πέναλτι για όσα προηγήθηκαν πριν το παιχνίδι…

Tο «τριφύλλι» έγραψε ξανά ιστορία! “Έσπασε” μια κατάρα που κρατούσε 5 ολόκληρα χρόνια. Hταν 21 Μαρτίου του 2015 όταν είχε κερδίσει τελευταία φορά τους “ερυθρόλευκους” στο βόλεϊ ανδρών. Ακριβώς στο ίδιο γήπεδο που αγωνίστηκαν οι δύο ομάδες,  μόνο που τότε ήταν για το πρωτάθλημα και το σκορ ήτα 1-3.

Τεράστια νίκη, σημειολογική θα προσέθετα. Ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός κύριοι  «ξυπνάει». Κάθε ημέρα και περισσότερο. Σε όλα τα αθλήματα αφυπνίζεται. Η μιζέρια των τελευταίων χρόνων μπήκε στο ντουλάπι και το μότο «μαχητική ψυχή» παίρνει περίοπτη θέση στις εξέδρες , στα πανό κάθε γηπέδου, σε κάθε άθλημα.  Πρέπει να είσαι «κολλημένος», «συμφεροντολόγος» ή με μειωμένη αντίληψη, ώστε να μην αντιλαμβάνεσαι ότι αλλάζει εξαιτίας της “σπίθας” που μεταλαμπαδεύει στα τμήματα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. «Σπίθα» που φουντώνει την «φλόγα» για το «τριφύλλι» στο καθαρά ρομαντικό σκέλος…. Και “σπίθα” που συενπάγεται χρήματα που καλύπτουν τις άμεσες  υποχρεώσεις των τμημάτων στο ρεαλιστικό κομμάτι. Γιατί καλή η θεωρία , η πράξη όμως μετράει. Δύο σε ένα, λοιπόν, κι ένας κοιμώμενος γίγαντας ξυπνάει…

Υπάρχει όμως και η άλλη οπτική του ντέρμπι, εκτός των οικονομικών και αγωνιστικών παραμέτρων… Η νίκη στα δικά μου μάτια είναι πλέον το λιγότερο, γιατί επήλθε μια μεγαλύτερη ήττα. Το trifilara.gr σεβόμενο τον κόσμο της ομάδας κάλυψε λεπτό προς λεπτό τα όσα τραγελαφικά έγιναν στα πέριξ του γηπέδου και εντός αυτού, πριν το μεγάλο θρίαμβο του Παναθηναϊκού. Εκεί όπου ξανά οι φίλαθλες ιδιότητες έγιναν παρανάλωμα του πυρός από τις μολότοφ των χούλιγκαν…

Ένας μεγάλος οργανισμός όπως ο Ολυμπιακός, το ίδιο το κράτος, η αστυνομία, δήλωσαν αδυναμία να υποδεχτούν έναν – όχι κάποια ντουζίνα – άνθρωπο, σε ένα κλειστό γήπεδο. Σε ένα αθλητικό γεγονός. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει ασφάλεια είπαν για να εγγυηθούν το αυτονόητο το 2020… Κοινώς συν-ομολόγησαν ό,τι τα πάντα είναι έρμαιο των χουλιγκαν. Οι υπόλοιποι μπορούμε να πάρουμε ποπ κορν, να κάτσουμε στη γωνία και να παρακολουθούμε “ποιοτικό” ξύλο αστυνομίας – χούλιγκαν. Είτε στις οθόνες μας ή ακόμη καλύτερα και Live… Μολότοφ Vs γκλοπ κτλ.  Ποιο βόλεϊ και «πράσινα» άλογα. Όταν υπάρχει – τσάμπα μάλιστα – τέτοιο ντέρμπι εκτός κλειστού, το θέαμα εντός περισσέυει.

Στη χώρα της Δημοκρατίας υπάρχει δυστυχώς η χούντα των λίγων. Όλοι εσείς, εμείς , το κράτος και όλοι οι υπόλοιποι, είναι απλοί κομπάρσοι, στο θέατρο του παραλόγου… Ο άνθρωπος που εκπροσωπεί τον Ερασιτέχνη, την “καρδιά” του Παναθηναϊκού, εκείνος που πληρώνει τα ωραία του λεφτάκια, δεν μπορεί να πάει σε ένα αθλητικό θέαμα να δει την ομάδα της οποίας καλύπτει τις ανάγκες . Σε έναν αγώνα στον οποίο  – υποτίθεται –  πηγαίνει σε αυτά ο κόσμος να διασκεδάσει, να χαλαρώσει. Κι αυτό γιατί κάποιοι θέλουν να παίξουν το γύρω γύρω όλοι , στη μέση οι μολότοφ…

Το ίδιο συμβαίνει όμως και σε άλλους τομείς του αθλητικού γίγνεσθαι, σε όλα τα γήπεδα, σε όλα τα αθλήματα. Εκεί όπου όπου απαγορεύονται οι μετακινήσεις των αντιπάλων, των οπαδών. Εκεί που αναβάλλονται αγώνες γιατί γίνονται λέει την ίδια ημέρα στον ίδιο νομό. Το ίδιο στους τελικούς κάθε αθλήματος, όπου πηγαίνουν παιδάκια από σχολεία για να μην γκρεμιστούν τα γήπεδα από κάθε τύπου ανεγκέφαλο…  Αυτή είναι η Ελλάδα μας, ένα ξέφραγο αμπέλι. Κατά τα άλλα όμως έχουμε δημοκρατία. Ενώ δεν μπορούμε καν να μετακινηθούμε ελεύθερα, παρά μόνο  όταν το επιτάσσουν οι συνθήκες.  Λες και ένα…τόπι είναι πιο σημαντικό από την ίδια τη ζωή. Τέτοια δημοκρατία αλά καρτ να τη χαίρεστε.

Η καινοτόμος πρόταση πρός το κράτος είναι η εξής… Στα δελτία ειδήσεων  εκτός από το έκτακτα καιρικά φαινόμενα, να βγάζουν πλέον στο meteo και έκτακτα οπαδικά φαινόμενα… Ντυθείτε καλά, πάρτε τις ασπίδες σας, τα “‘οπλα” σας και μην περάσετε πολύ κοντά από το γήπεδο γιατί θα σας πάρει το ποτάμι των επειδοσίων… Λευκή πετσέτα του κράτους και της αστυνομίας, με τους λίγους να κουμαντάρουν τους πολλούς… Η απόλυτη ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο. Και Ελλάς το μεγαλείο σου…

ΥΓ: Για να κλείσω με κάτι αθλητικό, η νίκη του Παναθηναϊκού είναι τεράστια και φέρνει άνεμο αισιοδοξίας και αλλαγών, αρκεί να έχει αντίκρισμα, ώστε να μην ξεχαστεί. Η έδρα του Παναθηναϊκού είναι πολλή μικρή για να χωρέσει τόσο πάθος, τόσο κόσμο. Η «τρέλα» παικτών και οπαδών είναι τεράστια, μετά το  «διπλό για τη ρεβάνς. Προσοχή μόνο, μην μπει κάποιο αυτογκόλ και χαθεί η μαγεία της επιστροφής…

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παγκάκης Blog:  Έμεινε αποδυτήρια ο Παναθηναϊκος των ντέρμπι

Τέτοιο δώρο εμφάνιση ούτε ο ΠΑΟΚ δε την περίμενε. Όταν θες να επιβληθείς, να ανατρέψεις ένα 2-0 και μπαίνεις στο παιχνίδι τόσο άδειος στο μυαλό και σε ενέργεια, δεν μπορείς να περιμένεις κάτι περισσότερο από έναν τυπικό αποκλεισμό.

Δεν θυμάμαι ποτέ τόσο άνευρη την ομάδα εφέτος, πλην ίσως στο ματς του ΟΑΚΑ με ΟΦΗ. Και προσπαθώ να καταλάβω και ειλικρινά προσπαθώ να αντιληφθώ και εγώ το γιατί. Υπό την έννοια ότι ο Παναθηναϊκός στα ντέρμπι μας έχει συνηθίσει αλλιώς. Ο Παναθηναϊκός των ντέρμπι ξέχασε τον εαυτό του στα αποδυτήρια. Δεν βγήκε ποτέ στο χλοοτάπητα στο Ολυμπιακό στάδιο, μπροστά στο διψασμένο κόσμο του.

Όλες σχεδόν οι μονομαχίες χαμένες. Όλες οι πρώτες μπάλες χαμένες . όλες μα όλες οι εύκολες πάσες χαμένες. Δεν είδαμε ένα “έξυπνο” φάουλ – έστω – για να ανακοπεί ο αντίπαλος. Μια σωστή ενέργεια πέραν της επιθετικής έκλαμψης του Χατζηθεοδωρίδη, o οποίος αντιμετώπισε πολλά προβλήματα αμυντικά στην αριστερή πτέρυγα αλλά βοήθησε επιθετικά και ήταν ο μόνος με το Διούδη στο βρέθηκε στο πνεύμα το αγώνα εξ αρχής, έστω κι αν δεν του έπιασαν όλα.

Λάθος προσέγγιση ξεκάθαρα και με το καλημέρα στο ντέρμπι. Έλλειψη καθαρού μυαλού γενικότερα.  Δεν μας έχει συνηθίσει έτσι αυτός ο Παναθηναϊκός αλλά αντιλαμβάνομαι την καικιά στιγμή και την πνευματική κούραση με μπαραζ ντέρμπι σε λίγες ημέρες. Και δεν αποτελεί επαρκή εξήγηση το 0-1 ούτε και το λογικό βραχυκύκλωμα που ακολούθησε.  Γιατί επί 11 λεπτά – πριν σημειωθεί το γκολ ψυχρολουσίας – το Tριφύλλι δεν πατούσε καλά στο χόρτο… Από τα πρώτα 15 δευτερόλεπτα ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στην αντίπαλη περιοχή, δείχνοντας τις διαθεσεις του. Και αυτή τη φορά δεν δέχτηκε κάποιου είδος αιφνιδιασμό.

Σε αυτές τις περιπτώσεις το καλό είναι να προχωράς γρήγορα , έστω κι αν μένει η πικρή γεύση της απογοήτευσης . Όχι για τον αποκλεισμό τόσο. Άλλωστε ρεαλιστικά φαβορί ήταν ο ΠΑΟΚ εξ αρχής. Όσο τον τρόπο που ήρθε και εν μέρει την εικόνα. Ωστόσο αυτός ο Παναθηναϊκός έχει εφέτος πολύ καλύτερες στιγμές σε απόδοση να θυμηθεί και σαφώς αδίκησε τον εαυτό του και την πολύ καλή – σκληρή καθημερινή δουλειά που κάνει ο Δώνης και όλα τα παιδιά. Το είπε και ο κόουτς θα μπορούσαμε να πάρουμε κάτι καλύτερο…

Παρά ταύτα η ζωή συνεχίζεται και τα πλέι-οφ είναι μπροστά… Εκεί θα μπορέσει το Τριφύλλι να ξεπληρώσει τον κόσμο του, που ήρθε με όλη του την καρδιά για να στηρίξει και έφυγε απογοητευμένος χτες από το Ολυμπιακό Στάδιο. Κάτι, λοιπόν, του χρωστάει… Keep walking.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παγκάκης-blog: Ο χαβαλές με το VAR και η ανοικτή ρεβάνς στο ΟΑΚΑ
Πήγαν όλα όπως τα περιμέναμε, εκτός από τον Ελβετό! Η Ελβετική διαιτησία επιτρέψτε μου είχε αρκετές τρύπες. Κατά τα άλλα, ήταν  ένα ντέρμπι που το πρώτο ημίχρονο ήταν καθαρή αδικία για τον Παναθηναϊκό και το δεύτερο καθαρή νίκη για τον ΠΑΟΚ.
Οι «πράσινοι» παρά τη νευρικότητα τους στάθηκαν μια χαρά στο πρώτο μέρος κόντρα στην αναμενόμενη επιθετικότητα του ΠΑΟΚ, που είχε δεχτεί γκάζια από το Σαββίδη, που είχε θιχτεί ο ποδοσφαιρικός εγωισμός του με το σβηστό 2-0 στην Αθήνα και που είναι προφανές, έχει καλύτερο υλικό και βάθος γενικά, για να τα λέμε όλα. Ειδικά όμως… Η ψαλίδα – επειδή ο «δικέφαλος» είναι down και το «τριφύλλι» στα up του και επειδή ο Παναθηναϊκός ανέβηκε επίπεδο, έχει μικρύνει ξεκάθαρα.
Το άδειασμα μπαταριών ήταν εμφανές στην επανάληψη, καθώς το ΟΑΚΑ Τούμπα σε τρεις μέρες με ταξίδι κοστίζει… Ο ΠΑΟΚ πατούσε καλύτερα και το 2-0 ήρθε αναμενόμενα. Έλλειψη φρεσκάδας και αυτοσυγκέντρωσης από τον Παναθηναϊκό ,  όπως στο γκολ του Βαρέλα – κι ενώ έκαναν σεμινάριο στα στημένα αλλά ΟΑΚΑ οι παίκτες του Δώνη – ήταν εμφανής , όπως και στη νευρικότητα στην κυκλοφορία της μπάλας.
Όμως, οι «πράσινοι» έχουν τουλάχιστον δυο λόγους να γκρινιάξουν και έναν να ελπίζουν. Κανένα πέναλτι του Ινσούα, χαρισμένη αποβολή του Σέρερ στον Πέλκα, άντε έστω κίτρινη αλλά ούτε αυτό και αποτέλεσμα… Το χτύπημα το Διούδη που είχε μπλοκάρει πρώτα τη μπάλα. Θα ήταν εύκολα μια δεύτερη κίτρινη εφόσον το Ελβετικό τυρί της διαιτησίας δεν είχε τρύπες… Να διευκρινίσω ό,τι του Βιεϊρίνια δεν υπάρχει κανένα πέναλτι, είναι οριακά μάλλον εκτός, και δεν πιέζεται από κανένα. Πάντως, θεωρείτε πως δεν είχε πρόθεση και έτσι δεν δίνεται κάτι εκεί… Όπως και του Πούγγουρα χαρίστηκε η δεύτερη κάρτα, επειδή παιζόταν η μπάλα μακρυά από το τέρμα και δεν άπλωσε πόδι. Για να τα λέμε όλα.
insua
Ο «δικέφαλος» με καθαρό σκορ και με ολίγη… βοήθεια του αρσι-varista ρέφερι προς τον ΠΑΟΚ, με λάθος αποφάσεις, πήρε σημαντικό προβάδισμα. Για να καταθέσω, πάντως  μια προσωπική άποψη και πείτε με τρελό… Ο Παναθηναϊκός έχει και ένα βαρβάτο λόγο να ελπίζει… Αυτός ο ΠΑΟΚ έχει προφανείς αδυναμίες, και επίσης αγωνιστικά δεν είναι στα χαϊ του. Αυτός ο Παναθηναϊκός αν προηγηθεί σε γεμάτο ΟΑΚΑ μπορεί να τον κλονίσει και να φλερτάρει με την πρόκριση, ώστε  πάρει αυτό που δείχνει να απομακρύνεται τώρα…
Το αθηναϊκό classico την Κυριακή είναι αλλουνού Παπά Ευαγγέλιο. Τέσσερις ημέρες είναι αρκετές για να φορτίσει… το «τριφύλλι» ενόψει ΑΕΚ και με 1-2 αλλαγές θα πάμε στα γνωστά στάνταρ θεωρώ. Και σε ένα πολύ δυνατό, αμφίρροπο ματς.
ΥΓ: Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί να φέρνουμε ξένους διαιτητές, από πρωταθλήματα μάλιστα που ενίοτε έχουν διακοπή (άρα είναι και ντεφορμέ) και σίγουρα δεν καταλαβαίνω ποιος ο ρόλος του VAR από τη στιγμή που για δύο καραμπινάτες φάσεις δεν πήρε ποτέ εκτίμηση ο ίδιος ο Ελβετός. Μάλλον κάποιος μας κάνει πλάκα.
0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail