Home BLOGS

BLOGS

Σημαντικά τα πρόσωπα, πιο σημαντικό το σχέδιο

Ο Πιερ Ντρεοσί είναι ένας επαγγελματίας ο οποίος έχει πολύ καλό βιογραφικό στη Γαλλία. Έχει να επιδείξει επιτυχημένες δουλειές στη Ρεν, τη Λιλ και την Παρί FC και έχει γνωριμίες στην πατρίδα του και σε πολλές χώρες. Έχει τεχνογνωσία και την έχει εφαρμόσει με απτά αποτελέσματα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάθεση της διεύθυνσης του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού στον Γάλλο, είναι μία σωστή επιλογή από τον Γιάννη Αλαφούζο. Ωστόσο, το πρόβλημα στον Παναθηναϊκό των τελευταίων ετών δεν είναι τα πρόσωπα. Ασφαλώς έχουν υπάρξει προσωπικά λάθη και παραλείψεις από τον εκάστοτε επικεφαλής, αλλά ήσσονος σημασίας μπροστά στο σύνολο.

Το μεγάλο πρόβλημα στον Παναθηναϊκό είναι η απότομη αλλαγή σχεδίων. Η ευκολία με την οποία ο μεγαλομέτοχος αποφασίζει να εγκαταλείψει ένα πλάνο (το οποίος μερικές φορές αρχίζει να αποδίδει) και υιοθετεί ένα άλλο. Αυτές οι αιφνίδιες μεταβολές έχουν κόστος. Το “ράβε-ξήλωνε” στο ροστερ, τις αντικαταστάσεις προπονητών και συνεργατών και όλα τα συναφή.

Ο Ντρεοσί και ο Μπόλονι σχηματίζουν ένα δίδυμο με ικανότητες. Αλλά, δεν… είναι μάγοι. Χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν και να πετύχουν. Εάν ο σκοπός είναι να κριθούν μέχρι το τέλος της σεζόν, τότε το πράγμα απλά δεν θα δουλέψει και ο μεγαλομέτοχος θα ψάξει για τους επόμενους.

Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από ένα σταθερό και μακροπρόθεσμο σχέδιο. Το οποίο εκείνοι οι οποίοι θα το υλοποιήσουν, θα έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν με στήριξη και υπομονή. Αυτά τα εφόδια πρέπει να έχουν οι Ντρεοσί και Μπόλονι…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Δεν κέρδισε την Μπάγερν, τον εαυτό του κέρδισε!

Αυτός ναι ήταν Παναθηναϊκός! Το Τριφύλλι εμφάνισε στο παρκέ όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φετινής σεζόν. Με άμυνα “μπετόν αρμέ, με στόχευση στην επίθεση και με τους Πράσινους να ακολουθούν πιστά το πλάνο του Γιώργου Βόβορα. Ο Παναθηναϊκός έφτασε στη νίκη πιο εύκολα από ότι αναμενόταν κόντρα στη μεγάλη έκπληξη της φετινής διοργάνωσης Μπάγερν.

Ο προπονητής του Τριφυλλιού, όπως αναφέραμε στο προηγούμενο blog, πρόσθεσε νέα στοιχεία στο παιχνίδι των Πράσινων, με τον Γιώργο Καλαϊτζάκη και τον Μπεν Μπέντιλ να ξεκινούν στη βασική πεντάδα του Παναθηναϊκού και δίνουν σημαντικές λύσεις στο παιχνίδι. Ο Έλληνας γκαρντ με τα μακριά του χέρια πέρασε “χειροπέδες” στον Μπόλντγουϊν στο πρώτο ημίχρονο, ενώ σταμάτησε και την άνοδο του Μπαμπ στην επανάληψη. Ο Καλαϊτζάκης δουλεύει σκληρά και βρίσκει ρόλο στην ομάδα.

Ανάλογη ήταν και η απόδοση του Μπέντιλ. Ο Γκανέζος σέντερ έσπρωξε, έριξε “ξύλο” και στις δύο ρακέτες και πήρε όσες προσπάθειες του αναλογούσαν στο ματς. Η εμφάνιση του Αφρικανού ψηλού ήταν οικονομικότατη, με τον Βόβορα να παίρνει το 100% από τον Μπέντιλ στο παιχνίδι. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που παρέμεινε στο ρόστερ του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι.

Σημαντική διαφοροποίηση ήταν και η χρησιμοποίηση του Χάουαρντ Σαν Ρος στη φυσική του θέση και όχι στον “άσσο”. Ο Βόβορας πέρα από 22″ στο τέλος της δεύτερης περιόδου άφησε τον Σαντ Ρος να κάνει τη δουλειά που ξέρει στο παρκέ, με το αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικό. Ο γκαρντ του Τριφυλλιού ήταν “x-factor” στο παιχνίδι των Πράσινων, έπαιξε άμυνα για τριεις και η συνολική του εικόνα στην αναμέτρηση ήταν αυτή για την οποία αποκτήθηκε το καλοκαίρι.

 

O Παναθηναϊκός έφτασε το ματς εκεί που ήθελε και στη συνέχεια ανέλαβε δράση ο Νεμάνια Νέντοβιτς. Ο Σέρβος γκαρντ πραγματοποίησε το πιο “γεμάτο” παιχνίδι του με το Τριφύλλι και όταν οι Πράσινοι τον είχαν ανάγκη, βγήκε μπροστά, πήρε πρωτοβουλίες και “καθάρισε” την αναμέτρηση. Οι ηγέτες άλλωστε είναι για τις στιγμές που η μπάλα “καίει.

Εντυπωσιακή ήταν και η εμφάνιση του Γιώργου Παπαγιάννη. Ο θηριώδης σέντερ έχει ανεβάσει αισθητά την απόδοσή του, έχει γίνει φόβητρο για αντιπάλους στη ρακέτα και πλέον μπορεί να απειλήσει και από τα 5 μέτρα. Η εξέλιξή του από την περσινή σεζόν είναι εντυπωσιακή. Δεν είναι μόνο σωματική, αλλά κυρίως εγκεφαλική. Όλα ξεκινούν από το μυαλό.

 

Συνολικά ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε την πιο “μεστή” εμφάνιση της φετινής χρονιάς. Δύσκολα θα βρει κάποιος ένα “ψεγάδι” στην απόδοση του Τριφυλλιού, που πήρε προβάδισμα στο σκορ και δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Ακόμα κι αν είδε την Μπάγερν να πλησιάζει επικίνδυνα, παρέμεινε συγκεντρωμένος και δεν αγχώθηκε. Το “καθαρό μυαλό” του έδωσε λύσεις σε κρίσιμα σημεία και η νίκη ήταν φυσική απόρροια της εμφάνισης.

Πλέον οι Πράσινοι έχουν μπροστά τους ένα ματς που πριν έμοιαζε “παγίδα”, αλλά πλέον έχει ξεκάθαρα τον χαρακτηρισμό του δύσκολου. Η Βιλερμπάν πραγματοποίησε το “μπαμ” της σεζόν και ο Παναθηναϊκός πάει στη Γαλλία με το παράδειγμα της Μπαρτσελόνα στη βαλίτσα του. Το Τριφύλλι κέρδισε από το “κάζο” των Ισπανών και δεν θα πιαστεί κορόιδο στη δεύτερη επίσκεψή του στη Λιόν. Γιατί στην πρώτη πιάστηκε χωρίς να το θέλει και χωρίς κυρίως να φταίει…

 

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μαραντόνα: Δεν μας ενδιαφέρει τι έπραξες αλλά τι νιώθαμε

Το πέπλο της θλίψης για τον θάνατο του Μαραντόνα σκέπασε ολόκληρο τον πλανήτη. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του. Η είδηση ταξίδεψε πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός και συγκλόνισε. Από τις φτωχογειτονιές της Αργεντινής και τις φαβέλες της Βραζιλίας. Στην αγαπημένη Κούβα, του φίλου του senor Diego, του Φιντέλ Κάστρο.

Ο οποίος κατά σύμπτωση πέθανε προ τετραετίας, την ίδια ημερομηνία. Πως τα φέρνει η ζωή. Έφτασαν, λοιπόν, τα μαύρα μαντάτα, από την Αφρικανική Ήπειρο μέχρι τον Νότο της Ιταλίας, στη Νάπολι. Και ακόμη παραπέρα… Στις ακριβές συνοικίες των προηγμένων ποδοσφαιρικά κρατών. Σε ολόκληρο τον πλανήτη…ποδόσφαιρο.

Πρέπει δυστυχώς να το αποδεχτούμε. Ο πιο αμαρτωλός θεός της στρογγυλής θεάς, ο Ντιέγκο, αναπαύεται εν ειρήνη δίπλα στους γονείς του. Στη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πίσω του εκατομμύρια θαυμαστές, να σπαράζουν ή να πενθούν! Για το δυσαναπλήρωτο κενό του.

Ο πόνος και το παράπονο σε αυτές τις δύσκολες ώρες ντύθηκαν… ανθρώπινη έμπνευση. Παντρεύοντας οι fan του, την θεική και ανθρώπινη υπόσταση του, σε μοναδικές…εμπνευσμένες πινελιές. Και από άκρη σε άκρη στον πλανήτη απεικόνισαν αυτό που αισθάνονται όλοι στην καρδία τους, στην ψυχή τους. Την ευγνωμοσύνη στον γητευτή της στρογγυλής θεάς. Τον άνθρωπο που μάγευε πλούσιους και φτωχούς. Άσπροι, κίτρινοι, μαύροι, τον έβλεπαν σαν υπνωτισμένοι να παίζει ποδόσφαιρο. Τον γνήσιο showman, τον λαϊκό επαναστάτης, ένας προικισμένος αθλητής. Όλα σε ένα.

Και ο καθένας το έχει στο μυαλό σαν κάτι μαγικό, ανάλογα πως τον οραματίστηκε… Ο κόσμος ονειρεύτηκε μαζί του και το ανταπέδωσε με χίλιους και δυο καλλιτεχνικούς τρόπους. Τα κόμικς της MARVEL πήραν υπόσταση και έσκυψαν το κεφάλι μπροστά στον υπερ-ήρωα των γηπέδων. Σε μια μοναδική…διαπλανητική παραδοχή, παίρνει θέση στο πάνθεον, σαν άλλος σούπερ ήρωας ανάμεσα τους.

Η θλίψη όμως δεν γνωρίζει σύνορα. Ο ήλιος της Αργεντινής έχει δακρύσει για το ταξίδι – δίχως επιστροφή – του Ντιεγκίτο. Όχι μόνο στη χώρα του τάνγκο. Αλλά και στη Συρία. Κάπου ανάμεσα στα χαλάσματα του πολέμου. Μέσα στη σκόνη της καταστροφής και του πόνου, για τις αθώες ψυχές των βομβαρδισμών, των φτηνών πολεμικών ιαχών, ξεπροβάλει ο Ντιέγκο. Ναι ακόμη και τώρα…

Να δώσει κουράγιο, να εμπνεύσει τους ταλαιπωρημένους, μικρούς και μεγάλους. Στα κατεδαφισμένα κτίρια ο Pibe De Oro, ντριπλάρει τα χαλάσματα και σκοράρει στην ελπίδα… Ο Σύριος καλλιτέχνης υπερήφανος, ποζάρει δίπλα στο δημιούργημα του, βάφοντας με αγάπη τη… βρωμιά των πολεμικών συρράξεων…

Σε κάποιες άλλες συντεταγμένες, το…χέρι του θεού χαϊδεύει – από εκεί ψηλά – ολόκληρη την ανθρωπότητα. Στην αγκαλιά τον αγγέλων ζωγραφίζει… ξανά και ξανά το πιο διφορούμενο γκολ του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

(Ξανά) Βρίσκει δίχτυα κόντρα στην Αγγλία. Κάνουν ζαβολιά τα αγγελάκια βέβαια. Τραβώντας τον Σίλτον για να τον καθηλώσουν. Αντίθετα τον Μαραντόνα τον αφήνουν να απογειωθεί. Και όχι μόνο, προδιαθέτουν για να σκοράρει όπως τότε, αφού ένα αγγελάκι θα του δώσει ασίστ. Μια μαγική στιγμή από το χέρι του θεού, για το χέρι του θεού…

Η άλλη μισή εικόνα έρχεται αυτόματα στο μυαλό. Έχει επίσης, θεική αύρα. Ο Μαραντόνα, παίρνει την μπάλα κάτω από την μεσαία γραμμή. Ντριπλάρει ασταμάτητα, έναν, δυο, πέντε ( έναν παίκτη δις). Καλύπτει τα 60 μέτρα σε 10’’ και μας απογειώνει… Θα νικήσει ξανά τον Σίλτον, όχι στο χόρτο. Στα σύννεφα όπου βρίσκεται, στο γήπεδο του ουρανού!!!

Υγ: Μεγαλώσαμε όλοι με τον Μαραντόνα. Τον Πελέ τον ακούσαμε, όμως τον Μαραντόνα τον είδαμε οι πιο πολλοί. Η κυριλέ – απαράμιλλη ποδοσφαιρική τεχνική του και το πάντρεμα της με την «ποδοσφαιρική αλητεία» που τον χαρακτήριζε, τον έχρισε τοτέμ του Παγκόσμιου ποδόσφαιρου και τον έβαλε στα βάθη της καρδιάς μας.

Ντιέγκο Μαραντόνα, μια φορά σε είδαμε, για πάντα ερωτευτήκαμε τον μοναδικό τρόπο που μίλαγες στην μπάλα. Καλό ταξίδι, ας είναι ελαφρύ το χώμα.

 

 

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Με “όπλο” τον “πληγωμένο” εγωισμό στο πρώτο “πρέπει” της σεζόν

Αντιμέτωπος με το πρώτο “must win” παιχνίδι της χρονιάς είναι ο Παναθηναϊκός, με το Τριφύλλι να ψάχνει τη νίκη μετά από 4 συνεχόμενες ήττες στη διοργάνωση. Οι Πράσινοι κοντράρονται με την πιο δύσκολη από τις “βατές” ομάδες της φετινής Euroleague, αφού η Μπάγερν αποτελεί τη μεγάλη έκπληξη της σεζόν ως τώρα. Πρώτος στόχος για τον Παναθηναϊκό στο παρκέ να αλλάξει εικόνα.

Το πρόσωπο που παρουσίασαν οι Πράσινοι στα δύο παιχνίδια στην Ισπανία δεν είχε καμία σχέση με όσα έδειξαν στα 6 πρώτα παιχνίδια στην Euroleague, αφού ο Παναθηναϊκός έχασε τη μαχητικότητα που τον χαρακτήριζε ακόμα κι αν έχανε προηγούμενα ματς. Πρώτο μέλημα για το Τριφύλλι είναι να αλλάξει την εικόνα του στο παρκέ, με τον Γιώργο Βόβορα να αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει οι παίκτες του να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους στη διάρκεια του αγώνα.

Ο Παναθηναϊκός είναι μία νέα ομάδα σε όλα τα επίπεδα. Ότι βιώνει το συγκεκριμένο σύνολο παικτών είναι κάτι πρωτόγνωρο για τους ίδιους. Παίκτες που αγωνίζονται για πρώτη φορά στην Euroleague, άλλοι που καλούνται για πρώτη φορά την καριέρα τους να σηκώσουν ένα τόσο μεγάλο “βάρος” όπως η φανέλα με τα 6 αστέρια και άλλοι που φέρουν μεγάλη εμπειρία στις “πλάτες” του και αναζητούν την επιστροφή στον “αφρό”. Μείγμα δύσκολο, που απαιτεί δουλειά ώστε να “παγιώσει” χαρακτηριστικά γνωρίσματα στην ταυτότητά του.

Οι Πράσινοι ανάμεσα σε όλες τις δυσκολίες είχαν να αντιμετωπίσουν και ένα “πρόγραμμα-βουνό”, που αντίστοιχο ο Παναθηναϊκός δεν βρήκε ούτε τις περασμένες σεζόν που ο πήχης ήταν σαφώς πολύ υψηλότερα.  Το Τριφύλλι περνάει συνεχόμενες δοκιμασίες, όμως καλείται να βγει δυνατότερο σε μία χρονιά που όλα είναι διαφορετικά.

Η Ισπανία ήχησε ως “καμπανάκι” στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού, με τους Πράσινους να παρουσιάζουν μία πολύ κακή εικόνα και κυρίως ένα πρόσωπο που δεν έλκυσε με την απόδοσή του. Αναμενόμενο μεν, παράδειγμα δε. Η φετινή Euroleague δεν έχει καμία σχέση με τις περασμένες σεζόν. Ο κορωνοϊός έχει αλλάξει τα πάντα. Οι έδρες έχουν πάει περίπατο, οι απουσίες των παικτών εμφανίζονται ανά πάσα στιγμή και το να βρεις ρυθμό και μομέντουμ φαντάζει σχεδόν απίθανο.

Κι όμως οι Πράσινοι μέσα σε όλες τις δυσκολίες καλούνται να μάθουν να διαχειρίζονται τις καταστάσεις που τους παρουσιάζονται μέσα στο ματς, να επαναφέρουν την εικόνα ομάδας που μάχεται για κάθε κατοχή και να τα συνδυάσουν με τη νίκη. Και όλα αυτά απέναντι σε μία ομάδα με ψυχολογία στα ύψη, που φέτος δείχνει να μην παίρνει “χαμπάρι” τίποτα. Μεγάλο “όπλο” για τον Παναθηναϊκό; Ο “πληγωμένος” εγωισμός.

΄Όσο κι αν το Τριφύλλι βρίσκεται σε μεταβατική σεζόν το DNA αυτής της ομάδας έχει μάθει να ζει όντας πρωταγωνιστής. Η χειρότερη θέση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός στον βαθμολογικό πίνακα σίγουρα “πληγώνει” τον εγωισμό όλων στο “πράσινο” στρατόπεδο. Μπορεί το Τριφύλλι να μην έχει ρεαλιστικό στόχο το Final Four, όμως κανείς δεν επιθυμεί να συνδεθεί με την χειρότερη χρονιά των Πράσινων στην Euroleague.

Αυτόν, λοιπόν, τον θυμό και τα νεύρα καλείται απόψε ο Παναθηναϊκός να τα μετατρέψει σε ενέργεια, πάθος και μαχητικότητα. Η εικόνα του Τριφυλλιού δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτή που εμφανίστηκε στα δύο παιχνίδια στην Ισπανία και κυρίως κόντρα στην Μπασκόνια. Ο Βόβορας έχει πάρει το “μήνυμα”, οι παίκτες έχουν αντιληφθεί την κατάσταση και άπαντες θέλουν μία νίκη που θα τονώσει την ψυχολογία.

Ο Έλληνας προπονητής αναμένεται να συμπεριλάβει νέα στοιχεία στον τρόπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού. Ίσως δίνοντας μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν είχαν, ίσως βάζοντας άλλους σε θέσεις που τους είναι πιο οικείες και μπορούν να αποδώσουν στο μέγιστο. Ο Βόβορας άλλωστε αποτελεί τεχνικό που ψάχνεται πάντα για το καλύτερο στην ομάδα και δεν εφησυχάζει. Πόσο μάλλον τώρα.

Θα είναι ο Καλαϊτζάκης; Θα είναι ο Μπέντιλ; Θα είναι ο Κασελάκης; Θα φανεί το βράδυ στο παρκέ του ΟΑΚΑ. Σημασία έχει να φύγουν οι Πράσινοι από το παρκέ γνωρίζοντας πως έχουν δώσει το 101% και έχουν καταθέσει ψυχή. Κι αν όλα συνδυαστούν και με την επιστροφή στις νίκες, το Τριφύλλι θα πάρει μία “ένεση” ψυχολογίας για τη συνέχεια, σε ένα πρόγραμμα που δεν είναι εύκολο, αλλά δεν είναι και ανάλογο των πρώτων 10 αγωνιστικών.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Ο δικός μου Ντιέγκο

Ο δικός μου Ντιέγκο ήταν πάντα ένας “εχθρός” που έμαθα να σέβομαι και να αγαπώ… Μια ζωή απέναντι στις ομάδες που λάτρευα μικρός, όπως ο MJ στο μπάσκετ… ερωτεύτηκα κάθε ποδοσφαιρική του κίνηση, μίσησα τον καταστροφικό τρόπο που έζησε τη ζωή του. Δεν ήταν είδωλο στα μάτια μου, αλλά ένα μεγάλο αντιπαράδειγμα… Όμως στο γήπεδο ήταν ένας “θεός”… Και αυτό κρατάω…

Δύο φορές τον είδα από… απόσταση, άλλη μια περίμενα μάταια να τον αντικρίσω. Το δωδεκάωρο έξω από το “Μεγάλη Βρετάνια” αποδείχθηκε… φιάσκο πριν από λίγα χρόνια. Είδα τη φιγούρα του να ανεβαίνει τα σκαλιά , λίγο την πλάτη του και τον πλησίασα στο μισό μέτρο μέχρι να με απομακρύνουν… διακριτικά οι άνδρες της ασφάλειας.

Η δεύτερη ήταν στη Νότια Αφρική. Είχαμε την τύχη να μένουμε στο ίδιο ξενοδοχείο με την Εθνική Αργεντινής. Βγήκε από το δωμάτιο μόνο για το πρωινό, ενώ εκατοντάδες φίλαθλοι περίμεναν έξω στο κρύο. Περίμενα κι εγώ να τελειώσει το πριβέ πρωινό του μαζί με τους συνεργάτες του, για να μου επιτρέψουν να μπω στο χώρο. Αφού είχε αποχωρήσει… Δεν πήρα τα μάτια μου από πάνω του. Ήρεμος, σε μια σχετικά καλή φάση της ζωής του, έκανε τα πλάνα για το ματς και εγώ κοιτούσα σαν σχολιαρόπαιδο.

Λίγες ώρες αργότερα, αποφάσισε να μην πάει στη συνέντευξη Τύπου για το παιχνίδι της Αργεντινής με την Ελλάδα, γιατί είχε τσαντιστεί με τη ΦΙΦΑ.

Απογοητεύτηκα… Ήθελα να τον ακούσω, να ρωτήσω αν ήμουν τυχερός… Να αισθανθώ πως ήταν αυτή η εκρηκτική προσωπικότητα. Μια φορά τον είδα στο γήπεδο και αυτή από απόσταση. Ως προπονητή στον πάγκο της Αργεντινής. Με την εικόνα στο τέλος του αγώνα της αγκαλιάς στον Καραγκούνη να μένει τυπωμένη στο μυαλό… Αυτός ήταν δικός μου Ντιέγκο… Με στοιχειώνουν οι εικόνες από το Μουντιάλ της Ρωσίας, οι εικόνες από το προπονητικό του πέρασμα στο Μεξικό, χαράζουν στο μυαλό μου αυτό το μαγικό καμβά που είχε ζωγραφίσει στα χρονιά της ποδοσφαιρικής του λάμψης. Όμως το ’86 θα είναι πάντα εκεί για να τα σκεπάζει όλα… Τότε που ζωγράφιζα με ένα μαρκαδόρο σε ένα λευκό φανελάκι το 10 και γινόμουν για λίγα λεπτά ο Ντιέγκο…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Ρεαλιστικά τώρα ξεκινάει η σεζόν…

To “πρόγραμμα-βουνό” του Παναθηναϊκού στις πρώτες 10 αγωνιστικές της Euroleague ανήκει στο παρελθόν, με τους Πράσινους να περνούν με μερική επιτυχία τον “γολγοθά” της εκκίνησης της φετινής διοργάνωσης. Το Τριφύλλι στη νέα και μεταβατική σεζόν που διανύει στάθηκε άτυχο στην έναρξη της Euroleague, έχει όμως την ευκαιρία πλέον να “ρεφάρει”.

Ο Παναθηναϊκός έχει ως τώρα 2 νίκες και 6 ήττες στη διοργάνωση, έχοντας κοντραριστεί με σχεδόν όλες τις ομάδες που αποτελούν φαβορί για το Final Four και πιθανώς την κατάκτηση της Euroleague. Πλέον οι Πράσινοι έχουν μπροστά τους πιο “βατά” παιχνίδια, χωρίς ωστόσο κάποιο εξ αυτών να έχει τον χαρακτήρα του εύκολου.

Η αρχή θα γίνει με το ματς της Παρασκευής (27/11), όπου το Τριφύλλι θα αντιμετωπίσει τη μεγάλη “έκπληξη” της φετινής σεζόν αφού οι Γερμανοί με 7 νίκες και 3 ήττες φιγουράρουν στη δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα, με την αποστολή του Παναθηναϊκού να μην είναι εύκολη, αλλά διαθέτει το “πρέπει”.

Έπεται το εξ αναβολής ματς με τη Βιλερμπάν στη Γαλλία και η συνέχεια θα βρει τους Πράσινους στο Μιλάνο κόντρα στην Αρμάνι, πριν ακολουθήσει η εντός έδρας τριάδα παιχνιδιών απέναντι σε Ζαλγκίρις, Ρεάλ και Άλμπα Βερολίνου. Με το 2020 να “κλείνει” με ματς σε Τελ Αβίβ και Βελιγράδι.

Κανένα παιχνίδι δεν είναι εύκολο στην Euroleague πλέον, ειδικά σε μία σεζόν που οι έδρες ουσιαστικά δεν παίζουν κάποιο ρόλο αφού τα κλειστά γήπεδα δεν δημιουργούν καταστάσεις πλεονεκτήματος. Όμως ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του ματς που ταιριάζουν στα “κυβικά” του μπορεί και να κερδίζει ώστε να βελτιώσει το ρεκόρ του και τη θέση του στον βαθμολογικό πίνακα.

Ο χρόνος κυλάει με το μέρος του Τριφυλλιού, που προσαρμόζεται, μαθαίνει από τις “σφαλιάρες” που δέχεται και καλείται να αποδείξει στην πράξη πως οι παραστάσεις και οι εμπειρίες των πρώτων 10 αγωνιστικών τον έκαναν “σοφότερο” και με μεγαλύτερες αντοχές. Καλύτερος καθρέφτης από το παρκέ δεν υπάρχει, με τον Παναθηναϊκό να επιθυμεί να κοιτάζει τον εαυτό του “καθαρός”, έχοντας δώσει τα πάντα στο γήπεδο, ακόμα κι αν φεύγει ηττημένος.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail