Home BLOGS

BLOGS

Παπαμακάριος blog: Πληγώθηκε εκ των έσω

 

Ο Παναθηναϊκός σε ένα από τα πλέον καθοριστικά παιχνίδια που έδωσε φέτος στην Τρίπολη ηττήθηκε 1-0 και έχασε ένα παιχνίδι που αν το κέρδιζε για μένα θα ήταν… εξάποντο.

Το τριφύλλι θα έδειχνε στους διώκτες του πως μπορεί ακόμα και με την πλάτη στον τείχο να ανταπεξέλθει και θα έπαιρνε μια σημαντική νίκη πριν ξεκινήσουν τα “εύκολα” παιχνίδια για εκείνον και τα ντέρμπι μεταξύ των υπόλοιπων διεκδικητών.
Όμως οι “πράσινοι” γνώρισαν την ήττα στην Τρίπολη με 1-0 από τον Αστέρα τον οποίο έχουν να κερδίσουν από το 2017 και έδειξαν κατώτεροι των περιστάσεων. Τόσο ομαδικά όσο και ατομικά με πρώτο και καλύτερο τον Κουρμπέλη.

Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήταν απερίσκεπτος είδε την δεύτερη κίτρινη κάρτα σε ένα μαρκάρισμα όπου θα μπορούσε από μόνο του να ήταν κόκκινη κάρτα (τουλάχιστον αυτό θα ήθελα αν είχε γίνει εις βάρος του τριφυλλιού) και άφησε την ομάδα του με δέκα παίκτες. Από εκείνο το σημείο και μετά η εικόνα του αγώνα άλλαξε και ο Αστέρας πήρε τα ηνία. Πιστεύω ξεκάθαρα πως αν οι πράσινοι συνέχιζαν με έντεκα θα έβρισκαν τρόπο να πάρουν το ματς και να βάλουν τέλος σε μια ακόμη κακή παράδοση που έχουν στην Τρίπολη.

Αυτό δεν συνέβη όμως και η αποβολή του “Κούρμπε” ήταν καθοριστική στην εξέλιξη της αναμέτρησης. Μπράβο του που είχε το θάρρος να βγει μπροστά και να πει πως έφταιξε και πως ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος και θα δεχτεί όλη την κριτική. Η συγνώμη όμως δεν έφερνε πίσω τους τρεις πόντους. Φυσικά δεν συμφωνώ με το πρόστιμο καθώς είναι άλλη η περίπτωση του Κουρμπέλη και άλλη του Σένκεφελντ. Σε ένα ματς στο 0-0 που θέλεις τη νίκη πάση θυσία είναι δικαιολογημένο να ξεφύγεις, να θολώσεις και να κάνεις ένα σκληρό μαρκάρισμα. Δεν ισχύει το ίδιο όταν ένα παιχνίδι είναι 3-0 και βρίσκεσαι στα τελευταία λεπτά πριν τη λήξη του. Εκεί όπου δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι.

Δεν έφταιγε όμως μόνο ο Κουρμπέλης

Για μένα όμως δεν φταίει μόνο ο Κουρμπέλης. Γιατί και ατομικά υπάρξαν και άλλοι παίκτες που έδειξαν πως βρίσκονται σε παρατεταμένο ντεφορμάρισμα και δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν σε ένα ακόμη ματς. Όπως για παράδειγμα ο Σπόραρ και ο Παλάσιος. Βέβαια εκεί έχει μερίδιο ευθυνής και ο Γιοβάνοβιτς ο οποίος αφού τους βλέπει θα μπορούσε να τους βγάλει στο ημίχρονο ή ακόμα και να μην τους ξεκινήσει. Και μην πει κανείς πως δεν υπήρχαν λύσεις. Οι Ιωαννίδης και Μαντσίνι τι είναι;

Κακή νοοτροπία

Εμένα όμως και ομαδικά δεν μου άρεσε η νοοτροπία που έδειξε ο Παναθηναϊκός στην Τρίπολη. Τι εννοώ; Μετά το 1-0 του Αστέρα ο Παναθηναϊκός βγήκε με μεγαλύτερη ορμή στην επίθεση και είχε τουλάχιστον τρεις ευκαιρίες για γκολ. Ο Κλεϊνχέισλερ στην επόμενη φάση και ο Ιωαννίδης δις λίγο αργότερα δεν μπόρεσαν να ισοφαρίσουν για το τριφύλλι. Η εικόνα αυτή έδειξε πως ο Παναθηναϊκός μπορούσε ακόμα και με παίκτη λιγότερο να διεκδικήσει περισσότερα πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Το να μην το κάνει στα πρώτα λεπτά της αποβολής του Κουρμπέλη και μέχρι να πάνε οι δύο ομάδες στα αποδυτήρια το καταλαβαίνω. Μετά όμως και γιατί έπρεπε να χαθούν 35 λεπτά ώστε ο Παναθηναϊκός να πάρει τη μπάλα στα πόδια του δεν το κατάλαβα.

Διπλή ερμηνεία

Ο τίτλος έχει διπλή ερμηνεία και έχει να κάνει και με τη μη… βοήθεια που δεν είχε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς από τις μεταγραφές και ουσιαστικά από τη διοίκηση της ομάδας και δη τον Γιάννη Αλαφούζο αλλά και τη βοήθεια που δεν έδωσε ο Σέρβος προπονητής στον εαυτό του. Ο Παναθηναϊκός ουσιαστικά δεν ενισχύθηκε επιπλέον αλλά αντικατέστησε τους παίκτες που είναι τραυματίες και απών μέχρι το τέλος της σεζόν και συνεχίζει με το “κοντό” ρόστερ που ξεκίνησε τη χρονιά έως το τέλος και σε παιχνίδια που πλέον θα είναι δυσκολότερα καθώς στα playoffs θα έχει να δώσει μόνο ντέρμπι.
Ήταν δεδομένο και απαιτούνταν, έτσι όπως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα μετά τους σοβαρούς τραυματισμούς από τα μέσα Νοεμβρίου των Αϊτόρ, Τρουιγιέ και Γκάνεα, πως ο Παναθηναϊκός και ο Σέρβος τεχνικός έπρεπε να έχει στη διάθεση του από τις 20 Δεκεμβρίου τους παίκτες που ήθελε.

Ώστε να μπει στον δύσκολο Ιανουάριο με περισσότερες λύσεις ώστε να διατηρήσει τη διαφορά που είχε πάρει με το σπαθί του στον πρώτο γύρο. Αυτό δεν έγινε και υπήρξε μεγαλύτερη απώλεια βαθμών απ’ ότι θα περίμενε κανείς. Ναι ο Παναθηναϊκός δεν θα είχε την ίδια τύχη όπως στο πρώτο μισό, δεν θα μπορούσε να κερδίζει ματς όπως τους πρώτους τρεις μήνες αλλά δεν είχε και τις επιπλέον λύσεις που θα έπρεπε να έχει.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη όψη του νομίσματος την οποία γνωρίζουμε όσοι ασχολούμαστε με το ρεπορτάζ και δεν το λέμε για να κάνουμε κακό στον Ιβάν ή να πούμε για τον καλό Αλαφούζο αλλά γιατί έτσι είναι η πραγματικότητα. Αυτή κάνει λόγο για το πόσο “δύσκολος” είναι ο Σέρβος προπονητής στις μεταγραφές και τα θέλω που θέτει. Αν είναι έτσι θα έπρεπε σε συνεργασία με τον 60χρονο τεχνικό η ομάδα να έχει βάλει δίπλα του έναν άνθρωπο, γενικό διευθυντή, τεχνικό διευθυντή, εμπιστοσύνης του ή μετά από δική του εισήγηση που θα μπορούσε να φέρει παίκτες γνωρίζοντας μόνο τα θέλω και τις επιθυμίες του Σέρβου και ξεπερνώντας τις όποιες εμμονές μπορεί να έχει ο Γιοβάνοβιτς.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Η “αποκαθήλωση” και τα αρχηγικά “αντι – παραδείγματα” έχουν εξήγηση

 

Σύμπτωση η οποία επαναλαμβάνεται σταματά να είναι σύμπτωση και η δεύτερη κόκκινη κάρτα που δέχεται παίκτης του Παναθηναϊκού – και μάλιστα αρχηγός – σε δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι πρωταθλήματος είναι λόγος έντονου προβληματισμού.

Στο ματς με τον ΠΑΟΚ ήταν ο Σχένκεφελντ, στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης ο Κουρμπέλης. Και οι δύο φορούσαν το περιβραχιόνιο στο μπράτσο. Και οι δύο οφείλουν – και δεν το έκαναν – να είναι παραδείγματα προς μίμηση για τους συμπαίκτες τους και όχι προς… αποφυγή. Γιατί αυτό που έγινε και από τους δύο και ιδιαίτερα από τον Κουρμπέλη στην Τρίπολη, δείχνει ξεκάθαρα το “θολωμένο” μυαλό που υπάρχει το τελευταίο διάστημα, την υπέρμετρη πίεση που καλούνται οι Πράσινοι να διαχειριστούν σε αυτή τη δύσκολη διαδικασία διεκδίκησης του πρωταθλήματος και – δυστυχώς – το γεγονός ότι ορισμένοι δεν μπορούν να σηκώσουν αυτό το “βάρος”.

Στην περίπτωση του Κουρμπέλη υπάρχει άλλος ένας λόγος για να αισθάνεται έξτρα πίεση και αυτός είναι το συμβόλαιο που ολοκληρώνεται το καλοκαίρι και το γεγονός ότι δεν υπάρχει η απαραίτητη ηρεμία με το επαγγελματικό του μέλλον να μην είναι ξεκάθαρο. Ωστόσο αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογίες για την ενέργεια του Κουρμπέλη στο 33′, η οποία ήταν σαν “ταφόπλακα” για τον Παναθηναϊκό στην Τρίπολη. Γιατί η αλλαγή της αριθμητικής ισορροπίας μείωσε αισθητά τις πιθανότητες νίκης του Παναθηναϊκού, ο οποίος αρκέστηκε σε ένα παθητικό παιχνίδι και έφυγε από την Αρκαδία ηττημένος και… δεύτερος.

Για πρώτη φορά από την αρχή της σεζόν ο Παναθηναϊκός “αποκαθηλώνεται” από την πρώτη θέση της Σούπερλιγκ. Οι Πράσινοι άντεξαν για 19 αγωνιστικές, απέκτησαν ακόμα και διαφορά οκτώ βαθμών από τους συνδιεκδικητές και στην πιο κρίσιμη “στροφή” του πρωταθλήματος βρίσκονται στο -2 και αισθάνονται παράλληλα… pressing από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ.

Το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι κυρίως στην επίθεση και όχι στην άμυνα. Γιατί λείπει η δημιουργία, η μπάλα δεν φτάνει με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή, οι Πράσινοι δεν δημιουργούν αρκετές φάσεις για να σκοράρουν από τη στιγμή που δεν διαθέτουν τον επιθετικό “killer” και η έλλειψη ενός παίκτη τύπου Βιγιαφάνιες που θα μπορέσει να συνδέσει τις γραμμές και να δημιουργήσει είναι φανερή σε κάθε παιχνίδι του Παναθηναϊκού το τελευταίο διάστημα.

Το ποτήρι το βλέπεις όπως θες. Αν θέλετε να δούμε τη… μισογεμάτη πλευρά του, τότε ο Παναθηναϊκός δεν γίνεται να τα βάψει… μαύρα και να πετάξει λευκή πετσέτα επειδή ήρθε η ήττα στην Τρίπολη. Οι Πράσινοι βρίσκονται ακόμα εντός του στόχου πρωταθλήματος, οι αντίπαλοι του σύντομα θα… κονταροχτυπηθούν και θα απωλέσουν βαθμούς και θα έχει την ευκαιρία του για να επανέλθει στην πρώτη θέση.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει να βγάλει αντίδραση, θα πρέπει να προβληματίσει τους αντιπάλους του, θα πρέπει να δείξει στο γήπεδο ότι δεν λυγίζει στα δύσκολα και ότι “ατσαλώνεται” στις δυσκολίες. Τώρα θα φανεί το “μέταλλο” αυτής της ομάδας και αν ο προπονητής και οι παίκτες του διαθέτουν το ειδικό βάρος και την προσωπικότητα για να ανατρέψουν την κατάσταση.

Υ.Γ. Και τα λάθη υπάρχουν στο παιχνίδι. Ο Κουρμπέλης έσφαλε στην Τρίπολη, είχε το “κουράγιο” να βγει και να αναλάβει την ευθύνη και τέλος. Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος είναι που δέχεται κόκκινη κάρτα και τούτη τη στιγμή χρειάζεται και ο Κουρμπέλης στήριξη από τον κόσμο.

Υ.Γ. 2  Κλασικό “δεκάρι” δεν είναι, ως εξτρέμ δεν αποδίδει καλά. Ακόμα δεν έχω καταλάβει τον ρόλο που “κουμπώνει” καλύτερα στον Μπερνάρ. Μπάλα ξέρει… καντάρια, ωστόσο πρέπει να ταιριάξει με κάποιο τρόπο στο ποδοσφαιρικό πλάνο του Γιοβάνοβιτς για να γίνει πιο επιδραστικός στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού.

Υ.Γ. 3 Το “Τ” είχε χτυπήσει εδώ και καιρό το “καμπανάκι”, όμως κάποιοι αντί να ακούν τον ήχο του κινδύνου, αρκούνταν στο όμορφο άκουσμα του “πορόμ, ποπέρομ, περόμ”.

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: Το κομμάτι του ηγέτη που λείπει από το puzzle του Παναθηναϊκού

 

Με συστατικά διαφορετικά από αρκετές ομάδες, αυτά που κατάφεραν να κάνουν επιτυχημένο για ένα ποδοσφαιρικό γύρο τον Παναθηναϊκό πορεύτηκε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο πρωτάθλημα. Με παίκτες – “εργάτες” και ένα σύνολο ποδοσφαιριστών που είχε τη φιλοσοφία των… τριών σωματοφυλάκων. “Όλοι για έναν και ένας για όλους”. Μόνο που φάνηκε στην πορεία της σεζόν και σε κρίσιμα σημεία της αγωνιστικής περιόδου, ότι λείπει ένα σημαντικό κομμάτι από αυτό το puzzle για να γίνει πιο όμορφη, πιο “δυνατή” αυτή η εικόνα. Το κομμάτι του ηγέτη.

Στο διάστημα που ο Αϊτόρ ήταν υγιής, αυτός ήταν ο παίκτης που έκανε το step up και διεκδίκησε με αξιώσεις το ρόλο του ηγέτη στον Παναθηναϊκό. Αυτός έπαιξε άλλωστε σημαντικό ρόλο και στο περσινό δυνατό finish του Τριφυλλιού, αυτός ήταν η “φωτιά” που καψάλισε τους αντιπάλους του Παναθηναϊκού στην αρχή της σεζόν. Ναι, ο Αϊτόρ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αγωνιστικό ηγέτη του Παναθηναϊκού, όμως η Τύχη έμελλε να του σκαρώσει ένα άσχημο παιχνίδι και η απουσία του είναι σημαντική. Δεν λείπουν μόνο τα γκολ και οι ασίστ του, αλλά αυτό το πνεύμα – νικητή, αυτή η “λάβα” που είχε μέσα του ο Ισπανός.




 

Λείπει ο παίκτης – ηγέτης από τον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Και δεν αποκτήθηκε μέχρι τώρα στη μεταγραφική περίοδο. Ο Κλάινεσλαχ είναι ποδοσφαιριστής που μπορεί να “μπαλώσει” τρύπες, ο Πούχατς μια χρήσιμη εναλλακτική επιλογή, ο Μαντσίνι έχει ποιότητα, ωστόσο η ηγετική προσωπικότητα είναι κάτι που βρίσκεις δύσκολα στον κόσμο του ποδοσφαίρου. Είναι κάτι που ένας παίκτης το έχει μέσα του, θαρρείς σαν κληρονομικό χάρισμα, και όχι απλά το κουβαλά μαζί του, αλλά φροντίζει να εμπνέει και τους συμπαίκτες του.

Έχει διαφορά ο καλός παίκτης με τον παίκτη – ηγέτη. Έχει διαφορά ο αρχηγός με τον αγωνιστικό ηγέτη. Τούτη την κρίσιμη αγωνιστική περίοδο, τώρα που ο Παναθηναϊκός έχει μείνει μονάχα με τον στόχο πρωταθλήματος, το Τριφύλλι χρειάζεται ένα ηγέτη. Έναν ποδοσφαιριστή που θα κάνει το βήμα παραπάνω και θα βγει μπροστά στο γήπεδο όταν θα έρθουν οι δύσκολες στιγμές. Γιατί θα υπάρξουν και τέτοιες.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog:  Επιτέλους το μάτι τους… γυάλιζε!

 

Μετά από αρκετό καιρό και για πρώτη φορά μέσα στο 2023, οι παίκτες του Παναθηναϊκού μπήκαν στο γήπεδο με το μάτι τους να… γυαλίζει. Με τη θέληση να περισσεύει. Με το πάθος και την ενέργεια να συνοδεύει το παιχνίδι τους. Με στόχο να ρίξουν στο “σκοινιά” τον αντίπαλο από τον πρώτο… γύρο.




 

Αυτή η αντίδραση, αυτός ο αγωνιστικός χαρακτήρας του Παναθηναϊκού στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο Ελλάδας είναι και ένα από τα “κέρδη” των Πράσινων από το ματς της Λεωφόρου. Ναι, είναι λίγο… παράδοξο να αναφέρεται κάποιος σε “κέρδη” μετά από έναν αποκλεισμό και μάλιστα από έναν από τους βασικούς στόχους, όμως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κρύψει ότι ο πρώτος και μεγαλύτερος πόθος του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και πάνω σε αυτή τη λογική υπολογίζονται και τα “κέρδη”.

Ίσως αυτή η εμφάνιση στη Λεωφόρο να είναι η αφετηρία για μια νέα και πιο δυνατή διαδρομή του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα. Γιατί προβλήματα υπήρξαν σημαντικά στα τελευταία παιχνίδια και δεν είναι… μυστικό ότι οι Πράσινοι πέρασαν – και ίσως ακόμα περνούν – μια περίοδο έντονου ντεφορμαρίσματος.



Άλλωστε ακόμη και η κίνηση του Γιοβάνοβιτς να ρίξει στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ τον Μαντσίνι, ο οποίος πρόλαβε να κάνει… μισή προπόνηση με τον Παναθηναϊκό, δείχνει ότι και ο Σέρβος τεχνικός είχε ξεπεράσει το όριο του προβληματισμού. Πάντως και ο Γιοβάνοβιτς έκανε ένα κοουτσάρισμα γεμάτο ρίσκα αναγκαία εξαιτίας του σκορ ανατροπής που “κυνηγούσε” ο Παναθηναϊκός και τούτη η τολμηρή πλευρά του προπονητή του Τριφυλλιού δεν ήταν… κακή.



Η πρώτη φορά που το έκανε ήταν στο ματς της Λεωφόρου με τη Σλάβια, η δεύτερη στο παιχνίδι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Και τις δύο φορές ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι ταιριάζει στο παιχνίδι του η επιθετική φιλοσοφία, όμως και τις δύο φορές δεν μπόρεσε να ανατρέψει τα δεδομένα. Λεπτομέρειες και στα δύο παιχνίδια, οι οποίες ωστόσο έκαναν τη διαφορά.

Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει πλέον δύο ακόμα επιλογές (Μαντσίνι και Κλάινεσλαχ), είναι σαν λύση σε μια σπαζοκεφαλιά με την οποία ο Γιοβάνοβιτς δεν μπόρεσε να βγάλει… άκρη. Αν έρθει και μεγαλύτερη ενίσχυση στις μέρες που απομένουν μέχρι τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου, ακόμα καλύτερα θα είναι τα πράγματα για το υπόλοιπο της σεζόν.



Ένας δρόμος έχει μείνει για τον Παναθηναϊκό. Αυτός του πρωταθλήματος. Και πλέον δεν πρέπει να βγει εκτός από την πορεία που έχει χαράξει από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Γκαραγκάνης Blog: Η στοχοποίηση του ανθρώπου που ένωσε τον Παναθηναϊκό

 

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να προστατεύσει ως κόρη οφθαλμού τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς από τον πόλεμο που «σιγοβράζει» εναντίον του.

Ανατρέχοντας στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, θα βρεις ελάχιστους που έχουν καταφέρει να πετύχουν το ακατόρθωτο. Να κάνουν Παναθηναϊκούς να συμφωνήσουν μεταξύ τους για κάτι. Μία το γήπεδο, μία τα διοικητικά, μία το κόκκινο του χορηγού στη φανέλα, μία τα δύο αμυντικά χαφ, μία ο Μάνσο που έγινε Γήττας, μία ότι ο Πίτσος είναι καλύτερος του Γιάρνι και πάει λέγοντας… Τα διαφορετικά δόγματα στο Τριφύλλι μπορούν να οδηγήσουν σε διαφωνίες για το παραμικρό.

Αφήνουμε εκτός τεράστιους παράγοντες, επιπέδου Γιαννακόπουλων, και αναρωτιόμαστε: Πόσοι μπορούν να ενώσουν τον σύλλογο; Πόσοι, με τη δουλειά και τα επιτεύγματά τους, κρίνονται ικανοί να το κάνουν; Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ένας εξ αυτών και μάλιστα πριν κλείσει δύο σεζόν στην ομάδα. Το χαμηλό προφίλ, η σοβαρή προσέγγιση στο κλαμπ ακόμα και ως προς την πρώτη χρονική διάρκεια συμβολαίου (άλλος θα έκλεινε με τριετές, ώστε να κατοχυρώσει πιθανή αποζημίωση). Ο σεβασμός στα όσα πρεσβεύει, ηθικά, ο Παναθηναϊκός…

Με μία διοίκηση, επιεικώς, αμφιλεγόμενη και με ιστορικό που ο μέσος Παναθηναϊκός επιθυμεί να ξεχάσει. Με την ανομβρία τίτλων να έχει βαρέσει κατακούτελα άπαντες (αποδεικνύεται από τον πανικό με τον οποίο αντιμετωπίστηκετο 0-3 από τον ΠΑΟΚ, ευτυχώς όχι στη Λεωφόρο). Με την κρίση να βρίσκεται μπροστά στην πόρτα του συλλόγου, αγωνιστικά. Ποιος δημιουργεί την ελπίδα ότι οι μεγάλοι στόχοι Πρωταθλήματος και Κυπέλλου μπορούν να εκπληρωθούν;

Άλλο η κριτική, άλλο η υπονόμευση

Επειδή πρέπει να υπάρχει μία διαχωριστική γραμμή στα παραπάνω γενικόλογα… Η κριτική είναι μέσα στο παιχνίδι. Ειδικά από τον κόσμο των Πράσινων, που λατρεύει παθολογικά την ομάδα. Θα διαφωνήσουμε με τον Ιβάν, με τις τακτικές του, με τις αλλαγές του, με τις μεταγραφές του… Δεν θα τον απαξιώσουμε όμως. Δεν θα τον υπονομεύσουμε. Θα γίνει η κριτική για το καλό του συλλόγου και την πρόοδό του. Ναι, αργεί ο Παναθηναϊκός στις μεταγραφές επί των ημερών του. Και; Προτιμάει κανείς τις τακτικές Στραματσόνι, που… βοήθησαν στο κραχ; Ή πιστεύει κάποιος που έχει δει και ένα ματς στη ζωή του, ότι με καμιά δεκαριά προσθήκες δεν θα περνούσε τώρα η ομάδα κρίση;

Να εξηγήσουμε, όμως, τι σημαίνει υπονόμευση. Τα 1-0 του Παναθηναϊκού είναι βαθμοθηρία. Το 2-1 της ΑΕΚ στη Νίκαια, με τον ουραγό της βαθμολογίας, είναι βάθος ρόστερ, με γκολ στα χασομέρια, ένα που δεν έπρεπε να μετρήσει για φάουλ και ένα πέναλτι που δεν δόθηκε στους γηπεδούχους Το 1-1 του Παναθηναϊκού με τον ΟΦΗ στη Λεωφόρο είναι γκέλα. Που είναι… Το 0-0 του ΠΑΟΚ με τον ΟΦΗ στην Τούμπα είναι ατυχία. Το 1-0 του Παναθηναϊκού στα Γιάννενα με τον ΠΑΣ είναι νίκη με το ζόρι.

Τα 1-0 του Ολυμπιακού είναι «ένα και να καίει». Κριτική όχι στα social είναι αυτά, αλλά από φορείς ενημέρωσης υποτίθεται. Με στόχο να προσβληθεί η τακτική του προπονητή και η ικανότητά του.

Διότι είναι απλά τα πράγματα. Αποδόμηση Γιοβάνοβιτς και σταδιακή πτώση του status του στα μάτια του κόσμου, τι σημαίνει; Ενδεχόμενη αποπομπή του, ίσως, αφού η διοίκηση αυτή έχει παρελθόν… Και μετά τι θα μείνει; Διάλυση και φαγωμάρα, με όλους να τα βάζουν με όλα. Υπάρχει, λοιπόν, αυτή τη στιγμή ένας συνδετικός κρίκος. Ο προπονητής. Αν σπάσει, γεια σας…

6 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Έδειξε “εγκλωβισμένος”

 

Ο Παναθηναϊκός έκανε το χειρότερο φετινό του παιχνίδι, ίσως και το χειρότερο επί εποχής Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον πράσινο πάγκο και η ήττα από τον ΠΑΟΚ ήρθε φυσιολογικά. Όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση ναι μεν το τριφύλλι θα μπορούσε να είχε σκοράρει κάποιο τέρμα, στο πρώτο μέρος και πριν σκοράρουν οι φιλοξενούμενοι, αλλά με βάση τις ευκαιρίες και τα δύο δοκάρια του δικεφάλου θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να είχε γνωρίσει και μεγαλύτερη ήττα να μην κρυβόμαστε.

Το να έχεις ένα κακό βράδυ, ένα κακό 90λεπτο μέσα σε μια χρονιά είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το να παρουσιάζεις όμως την ίδια έλλειψη συγκέντρωσης σε δύο μεγάλα παιχνίδια για το πρωτάθλημα δείχνει πως υπάρχει πρόβλημα.
Στέκομαι στα δύο γκολ του δευτέρου μέρους. Το ένα 13’’ μετά τη σέντρα και το άλλο μετά το πλάγιο. Και αν σε αυτά τα δύο προσθέσουμε και το αντίστοιχο τέρμα που είχε δεχτεί ο Παναθηναϊκός από την ΑΕΚ μιλάμε για τρία γκολ που δεν τα δέχονται ούτε ερασιτέχνες.

Και όπως σωστά είπε ο Ιωαννίδης με το τέλος του αγώνα δεν είναι λάθος του Μπρινιόλι, του Χουάνκαρ, του Σένκεφελντ, του Πέρεθ, του Κώτσιρα και όποιου άλλου ήταν στην ενδεκάδα σε εκείνο το σημείο. Είναι συνολικά λάθος της άμυνας του Παναθηναϊκού και τα γκολ αυτά προήλθαν από την έλλειψη συγκέντρωσης εν γένει των ποδοσφαιριστών που ήταν στον αγωνιστικό χώρο εκείνη τη στιγμή.

Στο ντέρμπι της Λεωφόρου το τριφύλλι έδειξε «εγκλωβισμένο». Χωρίς νέες ιδέες και με τις όποιες καλές ενέργειες να ήρθαν μετά από κλεψίματα και γρήγορη μετάβαση από άμυνα σε επίθεση και όχι μετά από οργανωμένο μπιλντ απ ώστε να διασπαστεί η άμυνα του ΠΑΟΚ. Όπως γινόταν κατά κόρον στον πρώτο γύρο. Πρέπει ο Παναθηναϊκός να βάλει νέα στοιχεία στο παιχνίδι του ή να βρει τα στοιχεία που τον έκαναν στο πρώτο μισό της σεζόν να παίζει καλύτερα από τους αντιπάλους τους.

Ο Κλεϊνχέισλερ και ο εξτρέμ που δεν ήρθε ακόμα

Η προσθήκη του Κλεϊνχέισλερ στην ενδεκάδα και το ροτέισον μπορεί να είναι ένα από τα στοιχεία που θα διαφοροποιήσει τον Παναθηναϊκό στα επόμενα ματς ή μη απόκτηση όμως ενός εξτρέμ για να καλύψει το κενό του Αϊτόρ είναι εμφανέστατη και δει στα μεγάλα παιχνίδια. Εκεί που το τριφύλλι πρέπει να έχει όσο το δυνατόν περισσότερες λύσεις διαθέσιμες.

Για αυτό και έπρεπε ο εξτρέμ να είχε ήδη έρθει. Ο τραυματισμός του Αϊτόρ δεν συνέβη τον Νοέμβριο αλλά ένα μήνα νωρίτερα και αυτό έδινε τη δυνατότητα στους πράσινους να αναζητήσουν με μεγαλύτερη ευκολία παίκτες για να καλύψουν τη θέση του. Δεν έγινε. Οι πράσινοι ξέρουν τους λόγους που δεν συνέβη αυτό αλλά εν τέλει το πλήρωσαν και η διαφορά έπεσε στον ένα βαθμό.

Η συνέχεια και η επιστροφή στα πράσινα στάνταρ

Ο Παναθηναϊκός παραμένει στην πρώτη θέση και αν στα επόμενα παιχνίδια επανέλθει στα στάνταρ του πρώτου γύρου τότε θα μπορεί να αυξήσει και πάλι τη διαφορά. Άλλωστε σε σχέση με τους διώκτες του έχει δώσει ήδη δύο ντέρμπι και στις επόμενες αγωνιστικές θα κοντραριστούν μεταξύ τους.
Απαραίτητη προϋπόθεση ο Παναθηναϊκός να σηκώσει κεφάλι, να ανακτήσει την χαμένη του αυτοπεποίθηση και να επανέλθει αγωνιστικά στην εικόνα που έδειχνε στον πρώτο γύρο.

Και τι καλύτερο για να σηκώσει κεφάλι από τη ρεβάνς του Κυπέλλου την Πέμπτη με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Μια νίκη και μια ενδεχόμενη πρόκριση δεδομένα θα είναι το καλύτερο φάρμακο για τον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ. Ο Βέρμπιτς συνεχίζει να μην προσφέρει όσα θα περίμεναν οι πράσινοι ενώ το ντεμορφάρισμα του Παλάσιος συνεχίζεται. Ίσως θα έπρεπε ο Γιοβάνοβιτς να σκεφτεί κάτι διαφορετικό στο αρχικό σχήμα του Παναθηναϊκού.

Υ.Γ.1 Η δεύτερη κίτρινη/κόκκινη που πήρε ο Σένκεφελντ στο 90’ της αναμέτρησης «κρέμασε» τον Παναθηναϊκό ενόψει της ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ. Ο Ολλανδός ήταν αλλού για αλλού στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Αυτός χάνει τον Κωνσταντέλια στο αυτογκόλ του Πέρεθ, αυτός χάνει τον Ολιβέιρα στο 3-0. Από τα χειρότερα παιχνίδια του «Σένκε» με την πράσινη εμφάνιση.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail