Home BLOGS

BLOGS

Ντέμος blog: Δεν φτάνει η δουλειά και η νοοτροπία του Γιοβάνοβιτς, χρειάζονται μεταγραφές

 

Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε βελτιωμένος επιθετικά στο φιλικό με τη Φένλο, όμως και πάλι η ανάγκη για ενίσχυση ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Στο πρώτο 45λεπτο οι Πράσινοι ήταν αρκετά απειλητικοί, ωστόσο όχι σε τέτοιο βαθμό ώστε να ικανοποιηθεί ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, με το Τριφύλλι να φαίνεται ότι επιτέλους έχει στον πάγκο έναν προπονητή που γνωρίζει που βρίσκεται και δουλεύει προς τη σωστή κατεύθυνση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι ο χθεσινός αντίπαλος ήταν ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Αυτό έλειπε να μην ήταν βελτιωμένος ο Παναθηναϊκός που απέναντι στην Άλκμααρ, ήταν ανύπαρκτος επιθετικά για πάνω από μία ώρα παιχνιδιού. Ωστόσο, η νοοτροπία του Σέρβου τεχνικού, είναι αυτό που πρέπει να κρατήσουμε από το 2-2 με τη Φένλο.

Άλλος στη θέση του μπορεί να επέλεγε να σταθεί στις ευκαιρίες που δημιούργησαν οι Πράσινοι στο πρώτο μέρος. Ο Γιοβάνοβιτς όμως δεν το έκανε. Αντίθετα, έκρινε ότι οι παίκτες του έπρεπε να είχαν καλύτερες επιλογές στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου έτσι ώστε να γίνουν ακόμη περισσότερο απειλητικοί. Όταν, δε, σχολίασε την απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο δεν μάσησε καθόλου τα λόγια του…

Φτάνει όμως η νοοτροπία και η δουλειά του Ιβάν για να δούμε έναν… κανονικό Παναθηναϊκό; Σε καμία περίπτωση. Το Τριφύλλι συνεχίζει να χρειάζεται ενίσχυση και μάλιστα όχι για να αποκτήσει βάθος το υπάρχον ρόστερ. Η ανάγκη για τουλάχιστον δύο ενδεκαδάτους ποδοσφαιριστές είναι επιτακτική. Και όχι απλά επιβάλλεται η ενίσχυση με παίκτες ποιότητας, αλλά πρέπει να γίνει και το ταχύτερο δυνατό…

Υ.Γ. Τεράστιος κέρδος της προετοιμασίας στην Ολλανδία ο νεαρός στόπερ Γιώργος Σιδεράς. Προφανώς και θα κάνει λάθη στο ξεκίνημα, προφανώς και δεν είναι έτοιμος για το επίπεδο του Τριφυλλιού. Έδειξε όμως ότι μπορεί, απόρροια δουλειάς χρόνων η οποία και συνεχίζεται. Τα παιδιά της ακαδημίας χρειάζονται πίστωση χρόνου και εμπιστοσύνη, ιδιαίτερα όταν το καταφέρνουν με τον ιδρώτα τους στις προπονήσεις.

 

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Τζουάννης blog: O Γιοβάνοβιτς “πληρώνει” τα… σπασμένα του Μπόλονι

 

Μα ο Μπόλονι έφερε πειθαρχία, μα ο Μπόλονι έκανε σερί νικών, μα ο Μπόλονι ξέρει τι κάνει… Κάτι από όλα αυτά, τα ακούσατε, τα διαβάσατε, τα σχολιάσατε πριν από λίγους μήνες για τον άνθρωπο που κατάφερε να βρει μια “χρονομηχανή” και να “εγκλωβίσει” τον Παναθηναϊκό στον ποδοσφαιρικό “μεσαίωνα”.

Γιατί πλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Λάσλο Μπόλονι άφησε πίσω του “καμμένη γη” και μια ομάδα αδούλευτη στο επιθετικό κομμάτι και… φοβισμένη! Αυτή τη φιλοσοφία του ποδοσφαιρικού συντηρητισμού προσπαθούσε να περάσει στους Πράσινους ο Ρουμανοούγγρος, ο οποίος μάλιστα… αποθεώθηκε και από ορισμένους… experts, ωστόσο τώρα ο Παναθηναϊκός και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς “πληρώνουν” τα “σπασμένα”.

Ο Σέρβος προπονητής του Παναθηναϊκού έχει αναγκαστεί να μάθει την επιθετική… αλφαβήτα στους παίκτες του και να τα πάρει όλα από την αρχή, γιατί το κακό είχε γίνει και ήταν μεγάλο! Ακόμα και στις προπονήσεις, οι παίκτες του Παναθηναϊκού έδειχναν αδυναμία και έκαναν λάθη σε βασικά πράγματα του ποδοσφαίρου (Πχ. overlap). Όχι φυσικά γιατί ξαφνικά ξέχασαν το ποδόσφαιρο, αλλά γιατί ήταν τόσο μεγάλη η πίεση που δέχθηκαν επί μήνες από τον Μπόλονι που “ξέμαθαν” και έγιναν διστακτικοί.

Η περίοδος Πογιάτος – Μπόλονι ήταν μια τεράστια κακή παρένθεση για τον Παναθηναϊκό και τώρα οι Πράσινοι και κυρίως ο Γιοβάνοβιτς, τρέχουν για να μαζέψουν τα… ασυμμάζευτα. Ο Σέρβος προσπαθεί να διδάξει στους παίκτες του τις βασικές πληροφορίες της επιθετική ανάπτυξης, να τους μάθει να σκέφτονται και να ενεργούν πιο γρήγορα, αλλά και να έχουν αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι τους. Γιατί και αυτή η ρεαλιστική αντίληψη που χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής, χάθηκε μέσα στο ποδοσφαιρικό “σκότος” του Μπόλονι.

Το έργο του Γιοβάνοβιτς είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ ότι κάποιος – ίσως και ο ίδιος – μπορούσε να φανταστεί και θα χρειαστεί κόπος, υπομονή και επιμονή για να πετύχει την ολική “μεταμόρφωση” αυτής της ομάδας σε… κανονική.

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Όλοι κρίνονται στο γήπεδο

 

Ευρέθη εν τέλει ο στόπερ και σίγουρα δεν είναι το όνομα που περίμενε κανείς εκ των φίλων του Παναθηναϊκού αλλά και των δημοσιογράφων που κάλυπταν το ρεπορτάζ της ομάδας και αφουγκράζονταν όσα έλεγαν οι συνεργάτες του Γιοβάνοβιτς αλλά και στελέχη των “πράσινων”.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Σάρλια επειδή δεν είναι το όνομα που περιμέναμε θα πρέπει να κριθεί από τώρα και να χαρακτηριστεί η ιδανικότερη λύση ή η χειρότερη.

Άπαντες θα κριθούν στο γήπεδο και αυτό πρέπει να ισχύει για κάθε παίκτη που αποκτά μια ομάδα σε κάθε μεταγραφική περίοδο. Το να αραδιάσουμε εδώ ονόματα παικταράδων που ήρθαν και δεν ακούμπησαν είναι πανεύκολο. Ένα θα πω και δεν χρειάζεται άλλο… Μικαέλ Εσιέν. Οπότε ας πάμε παρακάτω.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε όμως είναι η διαφορά φιλοσοφίας. Από την πρώτη στιγμή άπαντες μέσα από τον Παναθηναϊκό μετέφεραν προς τα έξω πως το τριφύλλι ψάχνει για αριστεροπόδαρο στόπερ. Ο Κροάτης δεδομένα δεν είναι, άλλο αν μπορεί να παίξει και εκεί. Άπαντες έλεγαν πως το τριφύλλι ψάχνει στόπερ ηγέτη. Ο Σάρλια δεδομένα δεν είναι, άλλο αν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ηγέτη.

Αντίθετα φαντάζει ως μια περισσότερο ποσοτική προσθήκη και όχι ποιοτική. Αυτό τουλάχιστον λέει η πρώτη ανάγνωση κιαι τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο γήπεδο.

Αυτό που θέλω να σημειώσω εγώ είναι πως δεν είναι κακό να αλλάζει ο μεταγραφικός σχεδιασμός μιας ομάδας όταν ο προπονητής βλέπει τις ανάγκες του συλλόγου από κοντά και όντας μέλος της και όχι από τα dvd και τις πληροφορίες που παίρνει πριν αναλάβει τις τύχες της.

Βέβαια καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής πως η ομάδα με τον Σένκεφελντ στα πιτς, τον Πούγγουρα εκτός σε αυτό το πρώτο κομμάτι και τον Βέλεθ επιρρεπή στους τραυματισμούς δεν μπορεί να πηγαίνει και να παίρνει μια λύση που αποδεικνύεται… αν σου κάτσει.

Αυτό που κάπως με κάνει ήρεμο όσον αφορά τη συγκεκριμένη επιλογή είναι πως γνωρίζω πως ο Γιοβάνοβιτς πριν καταλήξει στον εκλεκτό για κάθε θέση ξεψαχνίζει καλά κάθε περίπτωση. Και από τα πρώτα κριτήρια που έχει θέσει για κάθε θέση ξεχωριστά είναι να έχει γεμάτες χρονιές, να είναι παιζούμενος δηλαδή και να μπορεί να δώσει το κάτι διαφορετικό στον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ. Ο Αντωνίου είναι ο ένας από τους δύο για τους οποίους σας είχα ενημερώσει στο προηγούμενο blog μου πως έρχεται για την ομάδα Β’. Ο δεύτερος είναι μεσοεπιθετικός. Το όνομα του ίσως γίνει γνωστό τις επόμενες μέρες.

Υ.Γ.1 Απ’ όσο μαθαίνω ήδη έχει γίνει κουβέντα του Γιοβάνοβιτς με τον Κουρμπέλη για τη χρήση του αρχηγού σε θέση στόπερ στη διάρκεια της χρονιάς. Άρα θα πρέπει να το περιμένουμε να το δούμε.

Υ.Γ. Εξαιρετική και η τρίτη εμφάνιση του Παναθηναϊκού. Άντε και στη δεύτερη.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας blog: Ο ορθολογικός Παναθηναϊκός και η “πράσινη” οικογένεια

 

Ο Παναθηναϊκός είναι έτοιμος να προσθέσει τα τελευταία κομμάτια του στο μεταγραφικό παζλ του φετινού καλοκαιριού, με τους Πράσινους να έχουν προχωρήσει σε στοχευμένες κινήσεις βάσει πλάνου και τον Δημήτρη Πρίφτη να “χτίζει” μία ορθολογική ομάδα, που έχει τα φόντα να παρουσιάσει μία σαφώς καλύτερη εικόνα από την περσινή.

Στο Τριφύλλι τα δεδομένα ήταν ξεκάθαρα εξ αρχής. Οι κινήσεις θα πραγματοποιούνταν στην εξίσωση “έσοδα-έξοδα”, με τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού να κάνουν δύο υπερβάσεις στο φετινό καλοκαίρι. Η πρώτη αφορούσε την παραμονή του Νεμάνια Νέντοβιτς, ενός παίκτη που υγιής είναι ο εκ των ηγετών της ομάδας και η δεύτερη με την ανανέωση της συνεργασίας του Ιωάννη Παπαπέτρου, την στιγμή που πλήθος συλλόγων με μεγαλύτερη οικονομική επιφάνεια από τους Πράσινους έριζαν για την απόκτηση του αρχηγού των νταμπλούχων Ελλάδας.

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε τα “ρέστα” του και την υπόθεση της παραμονής του Μάριο Χεζόνια. Έκανε την καλύτερη οικονομική πρόταση που θα μπορούσε, προσπαθώντας για ακόμα μία υπέρβαση, όμως η απάντηση του Κροάτη φόργουορντ δεν ήταν θετική. Στο Τριφύλλι τρύπησαν το ταβάνι τους στην περίπτωση του “Σούπερ Μάριο”, με τον “βραχνά” των 400.000 ευρώ να είναι καθοριστικός και στην ουσία ο λόγος που “χάλασε” η ανανέωση της συνεργασίας των δύο πλευρών.

Οι Πράσινοι έχουν πλέον μπροστά τους μάξιμουμ 3 κινήσεις. Η πρώτη αφορά το 4αρι που θα αποκτηθεί, η δεύτερη τον τρίτο σέντερ πίσω από τους Γιώργο Παπαγιάννη και Τζεχάιβ Φλόιντ και η τελευταία την θέση του πλέι μέικερ, η οποία όμως έχει έναν σημαντικό αστερίσκο.

Οι νταμπλούχοι Ελλάδας έχουν ήδη δύο πλέι μέικερ στο ρόστερ τους, με τους Κέντρικ Πέρι και Ντάριλ Μέικον να αναλαμβάνου τον ρόλο και τον Δημήτρη Πρίφτη να έχει στο μυαλό του ακόμα μία προσθήκη αν ο Τι Τζέι Μπρέι αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό. Ο Αμερικανός έχει υπογράψει συμβόλαιο μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, δεν έχει βρει ακόμα ομάδα και αν δεν το κάνει θα παραμείνει στο Τριφύλλι, με τους Πράσινους να μην προχωρούν σε προσθήκη πλέι μέικερ, αφού πλέον η “πολυκοσμία” στην περιφέρεια δεν το επιτρέπει.

Ο φετινός προγραμματισμός φέρει την υπογραφή των Φραγκίσκου Αλβέρτη και Δημήτρη Διαμαντίδη, οι οποίοι μαζί με τον νέο τεχνικό Δημήτρη Πρίφτη και τον Νίκο Παππά προχώρησαν σε μεταγραφές ουσίας και όχι εντυπωσιασμού. Έτσι κι αλλιώς όλα αποδεικνύονται στο παρκέ και όχι στα λόγια. Ο Παναθηναϊκός έχει τα φόντα να εμφανιστεί σαφώς ανώτερος από την περασμένη σεζόν, έχοντας καλύψει σημαντικά “κενά” στο ρόστερ σε σχέση με την περασμένη περίοδο.

Όταν συμπληρωθούν και οι τελευταίες “πινελιές” θα υπάρχει μία πλήρης εικόνα της ομάδας και στα πρώτα φιλικά θα αποκαλυφθεί ο τρόπος παιχνιδιού που επιθυμεί ο Πρίφτης να εφαρμόσει στο Τριφύλλι. Προφανώς και η σεζόν που έρχεται δεν θα είναι εύκολη, όμως η προσπάθεια που γίνεται αξίζει στην στήριξη όλων, με τη πρώτη απόδειξη να είναι τα εισιτήρια διαρκείας. Είναι σαφές πως ο Παναθηναϊκός με τον κόσμο στο πλευρό του είναι άλλη ομάδα. Οι Πράσινοι δεν είναι ευχαριστημένοι με την απόφαση της Κυβέρνησης για τη φιλοξενία μόλις 8.000 φιλάθλων, αλλά την απάντηση έχει τη δυνατότητα να την δώσει ο κόσμος της ομάδας. Γιατί ανέκαθεν το κυρίαρχο στοιχείο της συγκεκριμένης ομάδας ήταν η λέξη “οικογένεια”.

 

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Όχι απλά μια ανησυχητική εμφάνιση

 

Δεν είναι το τελικό 3-0, δεν είναι ότι έπρεπε να περάσει πάνω από μία ώρα παιχνιδιού για να γίνει μία ολοκληρωμένη επίθεση, δεν είναι η άνεση με την οποία η Άλκμααρ έφτανε έξω από την περιοχή του Παναθηναϊκού. Ή καλύτερα δεν είναι ανησυχητικά μόνο τα παραπάνω.

Το να μην έχει αφομοιωθεί το επιθετικό πλάνο από τους ποδοσφαιριστές είναι μέχρι ενός βαθμού λογικό. Είναι νωρίς ακόμη για αυτοματισμούς ή συνέπεια στο κομμάτι της ανάπτυξης. Ωστόσο, η ομάδα κόντρα στην Άλκμααρ έδειξε να μην μπορεί να κάνει μία “κανονική” επίθεση. Να κρατήσουν οι “πράσινοι” τη μπάλα στα πόδια τους, έστω και στην άμυνα ή στον χώρο του κέντρου χωρίς να απειλούν.

Αμυντικά, από την άλλη, οι ποδοσφαιριστές της AZ έφταναν με περίσσια άνεση έξω από την περιοχή του Διούδη και του Ξενόπουλου στη συνέχεια. Βέβαια, ίσως και αυτό να δικαιολογείται σε ένα βαθμό, καθώς καλοκαιρινή προετοιμασία είναι, τα πόδια μπορεί να είναι βαριά. Ο τρόπος όμως με τον οποίο έφταναν οι ολλανδοί στα δέκα μέτρα από την μεγάλη περιοχή ήταν… τρομακτικός. Χωρίς να ιδρώσουν, χωρίς ιδιαίτερες εμπνεύσεις στο παιχνίδι τους, σε νορμάλ τέμπο.

Από μόνα τους το καθένα ίσως να μη λέει και τίποτα, να ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Βάζοντάς τα στην ίδια εξίσωση, ίσως γίνονται αντικείμενο ανησυχίας. Ωστόσο αυτό που ήταν ξεκάθαρο από τη χθεσινή (25/7) ήττα του Παναθηναϊκού ήταν η ανάγκη για μεταγραφές και μάλιστα από αυτές που λέμε “ενδεκαδάτες”. Στόπερ και εξτρέμ, τουλάχιστον, θα έπρεπε να έχουν ήδη αποκτηθεί…

Ναι μεν οι επίσημες διοργανώσεις ξεκινούν αργά για τους “πράσινους”, αλλά κι αυτό το “αργά” πλησιάζει σιγά σιγά. Δε γίνεται Σάββατο να αποκτηθούν και… Κυριακή να παίξουν. Θα πρέπει να προπονηθούν, να γνωρίσουν τους συμπαίκτες τους, να ενσωματωθούν με το σύνολο. Ένα σύνολο που… φωνάζει ότι έχει άμεση ανάγκη από προσθήκες παικτών με ποιότητα, κλάση και ισχυρή προσωπικότητα.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ιβάν Γιοβάνοβιτς

 

Nα ξεκινήσουμε με τα βασικά. Δεν χρειάζεται… πανικός, εξαιτίας μιας ήττας σε φιλικό παιχνίδι και μάλιστα από μια ομάδα η οποία βρίσκεται σε πιο προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας σε σχέση με τον Παναθηναϊκό. Απλά θα θυμίσω τις “περήφανες” εμφανίσεις του Παναθηναϊκού απέναντι στον Άγιαξ και τη Φέγενορντ και την κάκιστη εκκίνηση στο πρωτάθλημα. Απόδειξη ότι τα φιλικά δεν λένε πολλά πράγματα, ιδιαίτερα σε αυτό το χρονικό σημείο, για τη δυναμικότητα μιας ομάδας. 

Αυτό που φάνηκε στο ματς με την Αλκμάαρ και μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι υπάρχει τεράστια ανάγκη μεταγραφικής ενίσχυσης. Είναι κάτι που το γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται με τον Παναθηναϊκό, είναι κάτι που φαινόταν με την πρώτη ματιά στο ματς με τους Ολλανδούς.

Λείπει η ποιότητα σε συγκεκριμένες θέσεις. Λείπει το ταλέντο σε άλλες. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει με… ξαναζεσταμένο – και μάλιστα χαλασμένο – φαγητό και είναι λογικό αυτή η “άχρωμη” και “άοσμη” παρουσία του στο φιλικό ματς με την Αλκμάαρ να προβληματίσει αρκετό κόσμο. Όχι για το αποτέλεσμα, αλλά γιατί “τα παλικάρια δεν μπορούν” που έλεγε και ο Άγγελος.

Ο Γιοβάνοβιτς δεν είναι… μάγος και δεν έχει στην ντουλάπα του το μαγικό ραβδάκι για να… μεταμορφώσει τον Αγιούμπ σε υπερπαίκτη και τον Μακέντα σε… Μπενζεμά. Με ότι… αυγά έχει, αυτή την ομελέτα θα φτιάξει. Αυτά είναι τα υλικά που έχει στη διάθεση του και με αυτά πορεύεται…

Προφανώς και δεν γίνεται να βγει συμπέρασμα για την – προβληματική στο ματς με την Αλκμάαρ – άμυνα του Παναθηναϊκού, καθώς το δίδυμο των στόπερ ήταν… πειραματικό. Οι νεαροί Σιδεράς και Ρόμπι βούτηξαν ξαφνικά στα “βαθιά”, ο φιλότιμος Σερπέζης δεν είναι στόπερ και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει κριτική για την αστάθεια που υπήρξε στα μετόπισθεν. Όμως η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Εκεί φάνηκε το μεγάλο πρόβλημα και το “κενό” που υπάρχει στο ρόστερ. Ακόμα και με την προσθήκη του – απόντος στο ματς με την Αλκμάαρ – Πέρεθ, λείπει η ποιότητα και η φαντασία. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ένα “βαρβάτο” δεκάρι, δεν έχει εξτρέμ που πατούν περιοχή για να δημιουργήσουν και να απειλήσουν και το πιο σημαντικό. Δεν έχει φορ – γκολτζή.

Ναι μεν ο Μακέντα, είναι μια αξιόπιστη λύση, ωστόσο οι Πράσινοι πρέπει να αποκτήσουν έναν επιθετικό των 20 γκολ για να λύσουν το πρόβλημα τους. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται έναν… Μπεργκ, έναν ηγέτη, ο οποίος θα πάρει πάνω του την ομάδα στα δύσκολα και θα δώσει λύσεις.

Αναρωτιέμαι πραγματικά ποια είναι η γνώμη που σχημάτισε ο Αλαφούζος μετά το φιλικό ματς με την Αλκμάαρ, βλέποντας τον Παναθηναϊκό να περπατά “γυμνός στα αγκάθια”.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail