Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

papamakarios

Παπαμακάριος blog: Ο ειλικρινής Γιοβάνοβιτς, ο Βιτάλ και τα σουτ

 

Θυμάμαι να γράφω μετά από κάθε φιλικό που έδωσε στην καλοκαιρινή προετοιμασία του ο Παναθηναϊκός πως δεν υπολογίζω το όποιο αποτέλεσμα καθώς από τα φιλικά της προετοιμασίας μόνο ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι συνεργάτες του μπορούσαν να βγάλουν τα συμπεράσματα που ήθελαν.

Φυσικά η νίκη με 4-0 επί του Απόλλωνα Σμύρνης το Σάββατο το βράδυ στη Λεωφόρο δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το χαλάκι όλα τα κακώς κείμενα των πράσινων το καλοκαίρι και να πει κάποιος τώρα ξεκίνησαν τα επίσημα και κρατάμε μόνο όσα είδαμε στο 90λεπτο με τον Απόλλωνα. Αυτό φάνηκε από τις ειλικρινείς δηλώσεις του Σέρβου τεχνικού με το τέλος του αγώνα.

Όλοι όσοι βρεθήκαμε στη Λεωφόρο είδαμε πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να πέτυχε τέσσερα γκολ, να είχε δύο δοκάρια, να είδε τον Βιτάλ να κάνει ένα εξαιρετικό ντεμπούτο, τον Παλάσιος να παίζει για 15 λεπτά, τον Αλεξανδρόπουλο να δείχνει πως πρέπει να είναι ένας από τους δύο βασικούς χαφ των πράσινων και τον Καρλίτος να πετυχαίνει δύο τέρματα αλλά δεν ήταν μόνο αυτα.

Στο πρώτο 20λεπτο ο Παναθηναϊκός θύμισε κάτι από πέρυσι. Δεν μπορούσε να διασπάσει την άμυνα των φιλοξενούμενων και έδειχνε ασύνδετος. Κάτι φυσιολογικό αν αναλογιστεί κανείς πως αυτή η ενδεκάδα έπαιζε για πρώτη φορά μαζί.

Για να μπορέσει να βγει στην επίθεση και εν γένει να απειλήσει το τριφύλλι τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο μέρος έπρεπε να βρεθεί φάτσα με ένα γκολ των αντιπάλων. Σίγουρα το τελικό σκορ θα μπορούσε να είναι 4-2 ή και 4-3 αλλά ο πίνακας έγραψε 4-0 με τον Παναθηναϊκό για πρώτη φορά επί ημερών Γιοβάνοβιτς να κρατάει το μηδέν στην άμυνα.

Και πάλι όμως ο Σέρβος τεχνικός και οι συνεργάτες του θα έγραψαν στο μπλοκάκι τις απαραίτητες σημειώσεις για να διορθωθούν αρχής γενομένης από τα επόμενα παιχνίδια του Παναθηναϊκού.

Ας μείνουμε όμως στα θετικά καθώς τα τέσσερα γκολ και δη η εικόνα των “πράσινων” σε κάποια σημεία της αναμέτρησης μπορούν να μας κάνουν αισιόδοξους για τη συνέχεια. Η παρουσία του Βιτάλ ήταν άκρως θετική. Ο Βραζιλιάνος είχε συμμετοχή στα τρία από τα τέσσερα γκολ του Παναθηναϊκού, είχε εν γένει καλές ενέργειες και έδειξε πως είναι ένας παίκτης που όταν μάθει το παιχνίδι των συμπαικτών του θα γίνει ακόμα καλύτερος και θα τους βοηθήσει ακόμα περισσότερο. Εκτός του να δίνει ασίστ όμως, μπορεί και να απειλεί ο ίδιος.

Επίσης εμένα μου άρεσε το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός σούταρε εκτός περιοχής, κάτι που δεν έκανε πέρυσι. Ο Γιοβάνοβιτς έχει δώσει την ελευθερία στους παίκτες του να επιχειρούν σουτ, να απειλούν καθώς γνωρίζει ότι έτσι μπορεί να έρθουν και τα γκολ, ακόμα και να ανοίξει η αντίπαλη άμυνα. Ο Πέρεθ, ο Βιτάλ, ο Αλεξανδρόπουλος, ο Αϊτόρ, ο Παλάσιος σούταραν εκτός περιοχής και η κατάληξη τους ένα δοκάρι, μια ουσιαστικά ασίστ και ένα γκολ από τα τρία εκ των πέντε σουτ.

Υ.Γ. Ο Γιοβάνοβιτς επέλεξε να ξεκινήσει το ματς με τους παίκτες που δούλεψε στη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας και να αφήσει στον πάγκο τους διεθνείς. Όλοι περίμεναν στην ενδεκάδα τους Χατζηγιοβάνη – Ιωαννίδη αλλά ο Σέρβος είχε άλλη άποψη.

Υ.Γ.1 Με το καλημέρα στον ανταγωνισμό ο Σωκράτης Διούδης έδειξε ένα καλύτερο πρόσωπο στο ματς με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Δεδομένα ο ανταγωνισμός με τον Μπρινιόλι θα τον κάνει καλύτερο.

Υ.Γ.2 Το Σάββατο το πρωί βρέθηκα στο “Γ. Καλαφάτης” για το παιχνίδι των Νέων. Οι πράσινοι επικράτησαν 1-0 του Απόλλωνα Σμύρνης αλλά εγώ θα μείνω σε δύο άλλα πράγματα. Το πρώτο έχει να κάνει με όσα άκουγα από τον πάγκο και τον Βαγγέλη Σάμιο, οι οδηγίες, η τήρηση του fair play τέτοια ώστε να πάρει τα εύσημα και από τους αντιπάλους και οι φωνές στους παίκτες του όταν διαμαρτύρονταν στον αντίπαλο διαιτητή. Το δεύτερο το γεγονός πως σε αυτό το πρωτάθλημα τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ που έχουν κάνει και ομάδες Β’ θα έχουν πρόβλημα στο πρωτάθλημα των Κ19. Και αυτό γιατί παίζουν με ομάδες μεγαλύτερες σε μέσο όρο ηλικίας και αυτό παίζει το ρόλο τους ιδίως σε αυτές τις ηλικίες.

6 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Χρειαζόταν το νέο αίμα

 

 

Έχουμε καιρό να τα πούμε αλλά το να μιλούσαμε για φιλικά τα οποία δεν τα είδαμε (Παναιτωλικός-Αστέρας) και να σχολιάζω παίκτες που δεν είδα και την απόδοση της ομάδας με βάση τα όσα μου μετέφεραν δεν το θεώρησα σωστό.

Πλέον βρισκόμαστε μια εβδομάδα μακριά από το πρωτάθλημα και θα τα λέμε συχνότερα αφού το νερό θα μπει στο αυλάκι και η ομάδα θα έχει συνέχεια αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Ένα πράγμα μόνο θα πω και θα πάω παρακάτω αναφορικά με τα φιλικά. Ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε ούτε Παναιτωλικό, ούτε Αστέρα και έφτασε μια σειρά αγώνων που αν υπολογίσουμε και πως τελείωσε τα περσινά playoffs, χωρίς νίκη, ξεπερνάει τα 12 παιχνίδια. Θα κερδίσει η ομάδα και δεν θα ξέρουμε πώς να το διαχειριστούμε δηλαδή.

Πάμε και σε αυτά για τα οποία μπορούμε αρχικά να πούμε μια πρώτη κουβέντα αν και εκεί πάλι καθρέπτης θα είναι το γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός το τελευταίο δεκαήμερο των μεταγραφών θύμισε έναν Παναθηναϊκό από τα παλιά. Πήρε αρκετούς από τους παίκτες που ήθελε Λούντκβιστ, Βιτάλ, Μπρινιόλι, Παλάσιος και ενίσχυσε την ομάδα σε θέσεις που πονούσε. Εγώ θα ήθελα και ένα αριστερό μπακ, οι πράσινοι το πάλεψαν με τον Φεράρι, αλλά δεν τα κατάφεραν. Δεν ξέρω βέβαια γιατί δεν κοίταξαν την περίπτωση του Κατράνη ο οποίος πήγε ως ελεύθερος στην Πολωνία.

Επίσης το τριφύλλι έκανε και την έκπληξη με τον Βαγιαννίδη σε μια κατάσταση που μπορεί να αποδειχτεί win-win και για τις δύο πλευρές. Αρχικά θα έρθει για τη Β’ ομάδα ώστε να βρει ρυθμό έχοντας να παίξει ενάμιση χρόνο σχεδόν αλλά όλοι ξέρουν πως ο «Βάγια» δεν είναι για τον Παναθηναϊκό Β’.

Με αυτές τις προσθήκες και πόσο μάλλον με τους δύο λάτιν ποδοσφαιριστές έφτιαξε και τον κόσμο που είχε συνηθίσει τον Παναθηναϊκό να έχει παίκτες από την άλλη άκρη του Ατλαντικού και να τον βοηθούν ουσιαστικά.

Οι Λούντκβιστ, Βιτάλ, Μπρινιόλι, Παλάσιος συν οι Πέρεθ και Κώτσιρας ήρθαν λογικά για να παίξουν βασικοί. Να μπουν σε μια ομάδα και να την αλλάξουν κατά τα 6/11. Να την αλλάξουν όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και σε ψυχολογία καθώς εκεί ίσως υπάρχει και το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Βλέπεις μια ομάδα στον αγωνιστικό χώρο που ενώ προσπαθεί να κάνει πράγματα δεν της βγαίνει τίποτα σωστό. Ίσως έχει βαλτώσει, ίσως δεν πήγαινε άλλο με τους ίδιους και τους ίδιους και χρειαζόταν το νέο αίμα. Για μένα ίσως έπρεπε να γίνει και μια ακόμα μεγαλύτερη ανανέωση. Να αποχωρήσουν και άλλοι παίκτες που λογίζονται ως βασικοί και να έρθουν άλλοι καλύτεροι. Για να φέρουν και μια άλλη αύρα.

Να αλλάξουν την ψυχολογία της ομάδας και αυτό να φανεί στα αποδυτήρια, στις προπονήσεις, στο γήπεδο. Εκεί έχω εντοπίσει εγώ το μεγαλύτερο πρόβλημα της ομάδας. Το γράφω ξανά θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός είχε… βαλτώσει.

Χρειαζόταν μια σειρά από αλλαγές ώστε να μπορέσει να βγει απ’ αυτό το βάλτο και να επανέλθει και να κάνει μια καλύτερη πορεία από εδώ και στο εξής.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Τα κέρδη από μια ήττα κόντρα στην πανίσχυρη Μίλαν

 

Ήταν από πριν γνωστό πως το φιλικό με τη Μίλαν θα ήταν αρκετά δύσκολο καθώς ο Παναθηναϊκός είχε να αντιμετωπίσει μια ομάδα καλύτερη απ’ αυτόν με παίκτες έμπειρους, παγκοσμίας κλάσης και ποιοτικότερους από τους αντίστοιχους του τριφυλλιού.

Οπότε αν δει κανείς το τελικό αποτέλεσμα, το 2-1, είναι αρκετά τιμητικό για τον Παναθηναϊκό πάντα και σε σχέση με την εικόνα των δύο ομάδων στο γήπεδο. Όπως έχω γράψει ξανά σε άλλο blog μου όμως στα φιλικά δεν παίζει ρόλο το αποτέλεσμα. Και δεν μετράω πως το τριφύλλι δεν έχει κερδίσει κανένα από τα ματς προετοιμασίας που έχει δώσει.

Σημασία έχουν άλλα πράγματα στα φιλικά. Σημασία έχει να έχεις κέρδος από κάθε παιχνίδι προετοιμασίας, ακόμα και κόντρα στη Μίλαν. Και ο Παναθηναϊκός είχε.

Για παράδειγμα οι πράσινοι έπαιξαν για πρώτη φορά ένα διαφορετικό σύστημα. Ο Γιοβάνοβιτς θέλησε να κλείσει τη μεσαία γραμμή του με ένα 4-3-3 που σε φάση άμυνας γινόταν 4-4-2 με έναν εκ των χαφ να βγαίνει μπροστά στο ύψος του Μακέντα για να πιέσει τα αντίπαλα στόπερ, να κλέψει μπάλες και ο Παναθηναϊκός να εκμεταλλευτεί την όποια επίθεση.

Γνώριζε άλλωστε εξάλλου πως κόντρα στους Ιταλούς δεν θα είχε τη μπάλα στα πόδια του. Το αντίθετο μάλιστα, ακόμα και όταν την είχε θα έπρεπε να ήταν εξαιρετικός στο να την κυκλοφορήσει και να βγάλει σωστές επιθέσεις και να αντέξει στην πίεση. Το κατάφερε σε μικρό ποσοστό, ένα δεκάλεπτο στο πρώτο μέρος και ένα τέταρτο πριν το τέλος όταν βέβαια η Μίλαν είχε αλλάξει κατά πολύ την ενδεκάδα της χρησιμοποιώντας και αυτή νέα πρόσωπα.

Αντίστοιχο αντίπαλο όμως με τη δυναμική της Μίλαν στο Ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα συναντήσει. Ούτε ομάδες που θα τους δώσει τη μπάλα και θα παίξει στην κόντρα. Ο Γιοβάνοβιτς δεν είναι Μπόλονι. Θέλει να παίξει ποδόσφαιρο, κόντρα σε όποιον αντίπαλο και αν έχει μπροστά του. Οπότε εικόνα ανάλογη με του φιλικού με τη Μίλαν άντε να δούμε μια ή δυο φορές στην Ελλάδα, ίσως και καμία.

Αυτό που ήθελε να βγάλει κόντρα στους Ιταλούς και το είχε ζητήσει ήταν πίεση και κλεψίματα. Και το είδε. Τόσο στη φάση που απείλησε ο Μακέντα μετά το κλέψιμο του Πέρεθ όσο και στο γκολ του Ιωαννίδη καθώς αν δει καλά κανείς τη φάση θα δει πως στην πίεση τρεις παίκτες του Παναθηναϊκού έχουν πατήσει περιοχή για να πιέσουν τους αντιπάλους τους και να εκμεταλλευτούν το όποιο λάθος.

Έδειξε στο στοιχείο του ο Πέρεθ

Από εκεί και πέρα ένα ακόμη κέρδος για μένα στο φιλικό με τους Ιταλούς ήταν η παρουσία του Πέρεθ. Ο Ισπανός παρά τα όποια λάθη του, ποιος δεν έκανε, είναι αρκετά ψημένος σε τέτοια παιχνίδια παίζοντας στη La Liga και κόντρα σε κορυφαίους αντιπάλους σχεδόν κάθε εβδομάδα και έδειχνε να είναι αυτός που δεν ήταν καθόλου ψαρωμένος σε σχέση με τους υπόλοιπους πράσινους. Είχε τρεξίματα, κοψίματα, ρυθμό, ανάσες και έβγαλε με άνεση το πρώτο του 90λεπτο.

Ιωαννίδης και Σιδεράς

Η παρουσία του Ιωαννίδη επίσης ήταν στα θετικά από το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ο Έλληνας φορ έδειξε πως δεν καταλαβαίνει τίποτα και κόντρα σε όποιον αντίπαλο προσπαθεί για το καλύτερο. Αποτέλεσμα και το γκολ που σημείωσε αλλά και η εν γένει παρουσία του με τις κερδισμένες μονομαχίες στη διάρκεια της αναμέτρησης.


Επίσης θετική εικόνα μου άφησε η παρουσία του Σιδερά. Ο 19χρονος στόπερ που πριν δύο μήνες έπαιζε παιχνίδια Κ19 βρέθηκε αντιμέτωπος με τους Ζιρού, Λεάο, Ρέμπιτς. Η παρουσία του στο ματς και η εμπειρία που αποκόμισε, τόσο αυτός όσο και οι υπόλοιποι, από το παιχνίδι με τη Μίλαν θα τον βοήσει ενόψει της συνέχειας. Άλλωστε έχει όλο το μέλλον μπροστά του.

Αυτό που μου άρεσε στο νεαρό αμυντικό είναι η ηρεμία με την οποία αντιμετώπισε το παιχνίδι. Η ηρεμία με την οποία έπαιξε αν και λογικά το άγχος που είχε θα ήταν αρκετό. Η φάση που στις καθυστερήσεις διώχνει τη μπάλα αρκετά σωστά με ψαλίδι και αποτρέπει ένα τρίτο γκολ ήταν χαρακτηριστική.

Υ.Γ. Η καθυστέρηση στις μεταγραφές είναι δεδομένη. Το καταλαβαίνουν όλοι. Το ποιος φταίει το γνωρίζουν μόνο στον Παναθηναϊκό. Ο Γιοβάνοβιτς θέλει να είναι σίγουρος 100% για όποιον πάρει αλλά και η διοίκηση καταλαβαίνει πως η ομάδα θέλει ενίσχυση. Έχουμε φτάσει 15 Αυγούστου και το τριφύλλι ψάχνει για δύο, τουλάχιστον, βασικούς ποδοσφαιριστές.

Υ.Γ.1 Δεν αποτελεί προτεραιότητα αλλά δεδομένα δεν έχει φύγει από το μυαλό των ανθρώπων του Παναθηναϊκού η αποκτήση γκολκίπερ. Ίσως προς το τέλος Αυγούστου γίνει και μια τέτοια κίνηση.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Kαλύτερος στην επίθεση, προσοχή στην άμυνα

 

Με μια εικοσαετία πλέον συμπληρωμένη στο ρεπορτάζ του ποδοσφαίρου και δη στον Παναθηναϊκό έχω μάθει τα αποτελέσματα των καλοκαιρινών φιλικών να μην τα υπολογίζω. Έχω δει χρονιές που η ομάδα είχε μόνο νίκες στην προετοιμασία να ξεκινάει το πρωτάθλημα με σερί ήττες. Όπως επίσης χρονιές που η ομάδα δεν κέρδιζε στα φιλικά να ξεκινήσει τη σεζόν εντυπωσιακά και να έχει μια τρομερή χρονιά.

Οπότε το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει 0/5 νίκες στα φιλικά καθώς δεν υπολογίζω την επικράτηση στα πέναλτι επί της Φένλο δεν μου λέει κάτι.

Αυτό που κοιτάω στα φιλικά είναι η βελτίωση που πρέπει να έχει από παιχνίδι σε παιχνίδι η ομάδα ενώ όταν είχα την ευκαιρία να βρίσκομαι και σε προετοιμασίες του Παναθηναϊκού στο εξωτερικό παρακολουθούσα αν έβγαιναν μέσα στο παιχνίδι όσα γινόντουσαν στις προπονήσεις.

Είναι γεγονός ότι φέτος δεν είδα την προετοιμασία υπό τις οδηγίες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην Ολλανδία αλλά αυτό που είδα στα τελευταία δύο φιλικά με Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ και ΑΠΟΕΛ είναι πως ο Παναθηναϊκός δείχνει βελτίωση.

Στο κομμάτι στο οποίο ο Σέρβος τεχνικός και οι συνεργάτες του, έχουν ρίξει έως τώρα το βάρος, αυτό της επιθετικής τακτικής βλέπεις ότι σε σχέση με πέρυσι το τριφύλλι έχει ένα πλάνο να βγει στην επίθεση, ένα πλάνο να χτυπήσει τον αντίπαλο, ένα πλάνο να απειλήσει και δεν παίζει με γεμίσματα από την άμυνα, δεύτερες μπάλες και ότι γίνει.

Και επίσης βλέπεις και τον Σέρβο πως όταν βλέπει ότι κάτι δεν πάει όπως το είχε υπολογίσει, ακόμα και στο φιλικό με τον ΑΠΟΕΛ, το αλλάζει. Για παράδειγμα η αλλαγή πλευράς που έκανε στο 28′ ανάμεσα στους Ενγκμπακοτό και Χατζηγιοβάνη έφερε και τις δύο πρώτες καλές στιγμές του Παναθηναϊκού στο ματς. Μια με τον Έλληνα εξτρέμ που πλάσαρε έξω και μια με τον Ενγκμπακοτό που σημάδεψε το δοκάρι.

Εν γένει ο Παναθηναϊκός και στο Β’ έφτιαξε και άλλες καλές επιθέσεις μετά από ωραίο συνδυαστικό παιχνίδι που ήρθε και το 1-1 αλλά και εν συνεχεία με τον Αϊτόρ που απείλησε από τα αριστερά. Το τριφύλλι ουσιαστικά και πάντα σε σχέση με όσα βλέπαμε πέρυσι αλλά και στην αρχή της φετινής σεζόν δείχνει να παίζει καλύτερα μπροστά. Και όλα αυτά την ώρα που εκεί είναι που θέλει ενίσχυση ο Γιοβάνοβιτς και εκεί ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα από τον Μακέντα, τον Καρλίτος και τον Ιωαννίδη.

Φυσικά στο παιχνίδι με το ΑΠΟΕΛ υπήρξαν και αρνητικά και αυτά είχαν να κάνουν με την άμυνα του Παναθηναϊκό. Κόντρα στους Κύπριους το πρόβλημα παρατηρήθηκε στις στημένες φάσεις. Εκεί όπου οι “πράσινοι” έχασαν σχεδόν όλες τις μονομαχίες. Δέχτηκαν ένα γκολ, στάθηκαν τυχερή καθώς το ΑΠΟΕΛ είχε ένα δοκάρι ενώ ακόμη και το γκολ των Κύπριων που ακυρώθηκε σωστά λόγω οφσάιντ ήταν μετά από εκτέλεση στημένου.

Ουσιαστικά βέβαια ο Γιοβάνοβιτς αυτό το πρώτο διάστημα έχει επικεντρωθεί κυρίως στο πως θα φτιάξει την επιθετική ανάπτυξη του Παναθηναϊκού και εν συνεχεία θα ασχοληθεί με την άμυνα των “πράσινων”. Πρέπει όμως πλέον να δώσει βάρος και εκεί.
Δεν θα πρέπει να παραγνωρίσουμε όμως πως εκεί έχει σημαντικές απουσίες αφού δεν έχει στη διάθεση του τους Πούγγουρα, Σένκεφελντ και ο Σάρλια δείχνει αρκετά πίσω αυτές τις πρώτες μέρες.

Υ.Γ. Τρεις με τέσσερις μεταγραφές έχει κάνει ο Παναθηναϊκός Β’ έως τώρα με τους παίκτες να μετέχουν ήδη στις προπονήσεις και τις επόμενες μέρες να έρχονται και οι ανακοινώσεις τους

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Δουλειά, Βελτίωση, Προσθήκες

 

Μέχρι και το φιλικό με την Άλκμααρ λόγω άδειας, υποχρεώσεων, δεν είχα δει ένα ολόκληρο φιλικό του Παναθηναϊκού έως τώρα και για αυτό δεν μπορούσα να βγάλω ασφαλή συμπεράσματα για την ομάδα που χτίζει ο Γιοβάνοβιτς και τα όσα αναμένεται να δούμε τη φετινή σεζόν από τους πράσινους.

Η πρώτη εικόνα που έχω όμως από ένα ολοκληρωμένο φιλικό δεν είναι καλή, περισσότερο απογοητευτική θα έλεγα, αν βάλουμε στο μυαλό μας πως ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε μια ομάδα Β’ ΕΘνικής Ολλανδίας με αρκετές αλλαγές στο ρόστερ της καθώς έχουν αποχωρήσει ένα σωρό παίκτες της και έπαιξε χωρίς τον πρώτο σκόρερ της, τον Γιώργο Γιακουμάκη. Ναι θα δεχτώ πως είναι σημαντικό ότι η Φένλο σε μια εβδομάδα ξεκινάει τις επίσημες υποχρεώσεις της και το φιλικό με τον Παναθηναϊκό αποτέλεσε την πρόβα τζενεράλε των Ολλανδών. Αλλά και πάλι μιλάμε για μια ομάδα Β’ ΕΘνικής και χαμηλής δυναμικότητας. Κάτι το οποίο προς τιμήν του παραδέχθηκε και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην ανάλυση που έκανε με το τέλος του αγώνα και παρά το καλό πρώτο ημίχρονο. Όπως είπε ήταν λογικό να έχει κατοχή μπάλας και κυκλοφορία ο Παναθηναϊκός κόντρα σε μια υποδεέστερη ομάδα.

Φυσικά και θα δεχτώ τις ανταποκρίσεις όλων των απεσταλμένων που κάνουν λόγο για εξαιρετική δουλειά του Σέρβου προπονητή, για δουλειά από την αρχή στην επιθετική ανάπτυξη και για πράγματα που μπαίνουν καθημερινά κομμάτι-κομμάτι στην επιθετική ανάπτυξη του Παναθηναϊκού. Τότε θα πρέπει να περιμένουμε από εδώ και στα εξής και σε κάθε φιλικό η ομάδα να δείχνει σημάδια βελτίωσης. Ναι έδειξε και κόντρα στη Φένλο σε σχέση με τα δύο προηγούμενα ματς με Αλ Τααβόν και Άλκμααρ, επαναλαμβάνω όμως κόντρα σε μια ομάδα Β’ ΕΘνικής και χωρίς να μπορείς να μείνεις ικανοποιημένος απ’ όσα είδες και να σταθείς κάπου. Η ομάδα θέλει επιπλέον δουλειά, περαιτέρω βελτίωση και φυσικά ενίσχυση σε κάποιες θέσεις ώστε να μπορέσει να δείξει ένα καλύτερο πρόσωπο.

Ωραία οι Αϊτόρ και Ενγκμπακοτό σκόραραν… τι άλλο όμως έκαναν στα 45 λεπτά που έπαιξαν; Στο πρώτο γκολ που δέχτηκα ο Παναθηναϊκός τόσο ο Κώτσιρας όσο και ο Διούδης είχαν κακή αντίδραση. Φυσικά για το δεύτερο μέρος ούτε λόγος να γίνεται. Ποιος Αγιούμπ; Λίγα πράγματα ο Σαβιέρ, χαμένος ο Μπουζούκης, κακός ο Μακέντα και μόνο από το δίδυμο Σάντσες – Χατζηγιοβάνη προσπαθούσες να αναπτυχθείς με τον δεύτερο πάντα να θέλει να κάνει το κάτι παραπάνω και να στερεί από τους πράσινους κάτι καλύτερο.

Γενικότερα το τριφύλλι θέλει προσθήκες μεσοεπιθετικά καθώς μην ξεχνάμε ότι μεσοαμυντικά υπάρχουν οι Σένκεφελντ, Κουρμπέλης, Πούγγουρας που θα επιστρέψουν και θα αλλάξουν την εικόνα της ομάδας. Βέβαια το θέμα είναι πότε θα επιστρέψουν και οι τρεις τους και να μπει ένα χρονοδιάγραμμα για να γνωρίζει ο προπονητής. Γιατί αν είναι να κάνουν δύο και τρεις μήνες ε τότε η ομάδα θέλει και άλλη ενίσχυση.

Τρία πράγματα που μου άρεσαν ήταν αρχικά ο Σιδεράς. Ο 18χρονος που ήταν από τους τελευταίους που έγιναν επαγγελματίες είναι ένας κοντρολαρισμένος στόπερ, ένας αμυντικός που μπορεί να κάνει παιχνίδι από πίσω και αν δουλευτεί και γίνει καλύτερος θα μπορούσε να βοηθήσει τους πράσινους. Μένει βέβαια να τον δούμε και σε συνθήκες πίεσης με καλύτερους επιθετικούς. Από την άλλη όμως κάθε παιχνίδι που παίζει θα είναι και κέρδος για αυτόν καθώς θα αποκτά μεγαλύτερη εμπειρία.

Το δεύτερο σημείο που θέλω να σταθώ είναι ο Πέρεθ. Αμυντικά μπορεί να μην μου έβγαλε τα μάτια, άλλωστε ο Παναθηναϊκός δεν είχε πίεση, αυτός είχε την κατοχή τη μπάλας. Ο Ισπανός έβγαινε πάντα για να πάρει την πρώτη μπαλιά από τα στόπερ, έπαιζε με το κεφάλι ψηλά και προσπαθούσε με κάθετη και μπροστινή μπαλιά να κάνει το παιχνίδι της ομάδας του. Λίγες φορές έδωσε παράλληλα και ακόμα λιγότερες σήκωσε τη μπάλα από το έδαφος.

Το τρίτο που μου άρεσε ήταν ο Καρλίτος και εν γένει η προσπάθεια του να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο που δεν έχει παίξει έως τώρα, αυτόν του δεύτερου επιθετικού. Ο Καρλίτος έκανε συνεχείς κινήσεις, ζητούσε τη μπάλα, πήγαινε πότε δεξιά, πότε αριστερά, είχε και την ασίστ στο πρώτο γκολ. Εν γένει έδειξε διάθεση να προσπαθήσει και εκεί.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαμακάριος blog: Όλοι κρίνονται στο γήπεδο

 

Ευρέθη εν τέλει ο στόπερ και σίγουρα δεν είναι το όνομα που περίμενε κανείς εκ των φίλων του Παναθηναϊκού αλλά και των δημοσιογράφων που κάλυπταν το ρεπορτάζ της ομάδας και αφουγκράζονταν όσα έλεγαν οι συνεργάτες του Γιοβάνοβιτς αλλά και στελέχη των “πράσινων”.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Σάρλια επειδή δεν είναι το όνομα που περιμέναμε θα πρέπει να κριθεί από τώρα και να χαρακτηριστεί η ιδανικότερη λύση ή η χειρότερη.

Άπαντες θα κριθούν στο γήπεδο και αυτό πρέπει να ισχύει για κάθε παίκτη που αποκτά μια ομάδα σε κάθε μεταγραφική περίοδο. Το να αραδιάσουμε εδώ ονόματα παικταράδων που ήρθαν και δεν ακούμπησαν είναι πανεύκολο. Ένα θα πω και δεν χρειάζεται άλλο… Μικαέλ Εσιέν. Οπότε ας πάμε παρακάτω.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε όμως είναι η διαφορά φιλοσοφίας. Από την πρώτη στιγμή άπαντες μέσα από τον Παναθηναϊκό μετέφεραν προς τα έξω πως το τριφύλλι ψάχνει για αριστεροπόδαρο στόπερ. Ο Κροάτης δεδομένα δεν είναι, άλλο αν μπορεί να παίξει και εκεί. Άπαντες έλεγαν πως το τριφύλλι ψάχνει στόπερ ηγέτη. Ο Σάρλια δεδομένα δεν είναι, άλλο αν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ηγέτη.

Αντίθετα φαντάζει ως μια περισσότερο ποσοτική προσθήκη και όχι ποιοτική. Αυτό τουλάχιστον λέει η πρώτη ανάγνωση κιαι τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο γήπεδο.

Αυτό που θέλω να σημειώσω εγώ είναι πως δεν είναι κακό να αλλάζει ο μεταγραφικός σχεδιασμός μιας ομάδας όταν ο προπονητής βλέπει τις ανάγκες του συλλόγου από κοντά και όντας μέλος της και όχι από τα dvd και τις πληροφορίες που παίρνει πριν αναλάβει τις τύχες της.

Βέβαια καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής πως η ομάδα με τον Σένκεφελντ στα πιτς, τον Πούγγουρα εκτός σε αυτό το πρώτο κομμάτι και τον Βέλεθ επιρρεπή στους τραυματισμούς δεν μπορεί να πηγαίνει και να παίρνει μια λύση που αποδεικνύεται… αν σου κάτσει.

Αυτό που κάπως με κάνει ήρεμο όσον αφορά τη συγκεκριμένη επιλογή είναι πως γνωρίζω πως ο Γιοβάνοβιτς πριν καταλήξει στον εκλεκτό για κάθε θέση ξεψαχνίζει καλά κάθε περίπτωση. Και από τα πρώτα κριτήρια που έχει θέσει για κάθε θέση ξεχωριστά είναι να έχει γεμάτες χρονιές, να είναι παιζούμενος δηλαδή και να μπορεί να δώσει το κάτι διαφορετικό στον Παναθηναϊκό.

Υ.Γ. Ο Αντωνίου είναι ο ένας από τους δύο για τους οποίους σας είχα ενημερώσει στο προηγούμενο blog μου πως έρχεται για την ομάδα Β’. Ο δεύτερος είναι μεσοεπιθετικός. Το όνομα του ίσως γίνει γνωστό τις επόμενες μέρες.

Υ.Γ.1 Απ’ όσο μαθαίνω ήδη έχει γίνει κουβέντα του Γιοβάνοβιτς με τον Κουρμπέλη για τη χρήση του αρχηγού σε θέση στόπερ στη διάρκεια της χρονιάς. Άρα θα πρέπει να το περιμένουμε να το δούμε.

Υ.Γ. Εξαιρετική και η τρίτη εμφάνιση του Παναθηναϊκού. Άντε και στη δεύτερη.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail