Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

Γιάννης Νιαστίτης

Για πρώτη φορά τηλεδιάσκεψη ιατρών στην Euroleague

Έγινε και αυτό. Οι εξελίξεις με την πανδημία του κορονοϊού, ανάγκασαν την Euroleague να συγκαλέσει για πρώτη φορά στην ιστορία της, τηλεδιάσκεψη των ιατρών των ομάδων, προκειμένου να κυλήσει χωρίς προβλήματα η ερχόμενη σεζόν.

Οι γιατροί μάλιστα συμφώνησαν να διατηρήσουν επαφή, ώστε να είναι ενήμεροι για τα ιατρικά πρωτόκολλα που ισχύουν στις χώρες που πρόκειται να επισκεφτούν οι ομάδες για αγώνες.

Τέλος, η συζήτηση περιστράφηκε και γύρω από τους κατάλληλους τρόπους που μπορούν να εφαρμοστούν για να αποφευχθούν οι τραυματισμοί, ιδιαίτερα οι μυϊκοί.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Παπαδόπουλος για Euro 2004: “Ήμασταν μια πραγματική οικογένεια”

Με αφορμή τη συμπλήρωση 16 ετών από το έπος της Πορτογαλίας, εκεί όπου η Εθνική μας ομάδα έκανε σμπαράλια τα προγνωστικά και “αψήφισε” τη λογική, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ευρώπης, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για εκείνο το εκπληκτικό ταξίδι.

Πέρα όμως από την τεράστια εκείνη επιτυχία, ο παλαίμαχος άσος του Παναθηναϊκού, στάθηκε στις δηλώσεις του και στα λάθη που έγιναν στη συνέχεια, τονίζοντας πως η μη κατασκευή βοηθητικού κέντρου, ήταν καταλυτική για την αποτυχία της Εθνικής, την περίοδο μετά το 2015.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Δημήτρης Παπαδόπουλος στο ΑΠΕ – ΜΠΕ:

Κύριε Παπαδόπουλε συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από τον άθλο της Εθνικής στα γήπεδα της Πορτογαλίας το 2004. Τι θυμάστε από αυτή την πορεία;

«Ήταν μια τεράστια επιτυχία. Η πορεία στο Euro 2004 ήταν η δικαίωση για όλα τα παιδιά και για τον προπονητή. Ειλικρινά ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι ήμασταν πρωταθλητές Ευρώπης».

Στο τελευταίο φιλικό πριν το Euro η Ελλάδα αντιμετώπισε την Ελβετία. Ο προπονητής της Γιάκομπ Κουν είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα θα είναι η ευχάριστη έκπληξη της διοργάνωσης και δεν θα εκπλαγεί αν το κατακτήσετε. Εσείς πότε πιστέψατε ότι μπορείτε να πετύχετε;

«Εκείνη η ομάδα είχε ένα μεγάλο σερί με 15-20 παιχνίδια αήττητη. Είχε δείξει ότι διαθέτει μια καλή ομάδα. Πήγαμε στην Πορτογαλία, χωρίς πίεση για να κάνουμε μια αξιοπρεπή πορεία και τα καταφέραμε. Σημαντικό ρόλο στην πορεία μας ήταν η νίκη στην 1η αγωνιστική με την Πορτογαλία. Κερδίσαμε τους διοργανωτές κι ένα εκ των φαβορί για τον τίτλο. Αυτή η νίκη μας έδωσε αυτοπεποίθηση. Πιστέψαμε στους εαυτούς μας και χωρίς άγχος και πίεση δίναμε την κάθε μάχη ξεχωριστά».

Τι είναι αυτό που σας έχει μείνει χαραγμένο;

«Πάρα πολλά πράγματα. Η απονομή, τα πανηγύρια. Ακόμα και το κλάμα του Ρονάλντο ήταν αξέχαστο και μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε τι πετύχαμε. Δεν μπορώ να ξεχάσω φυσικά την επιστροφή μας από την Πορτογαλία. Προσγειωθήκαμε μεσημέρι στην Ελλάδα και για να φτάσουμε στο Καλλιμάρμαρο το βράδυ. Η υποδοχή των Ελλήνων ήταν κάτι συγκλονιστικό».

Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας;

«Όλοι οι ποδοσφαιριστές βάλαμε το εγώ μας στην άκρη. Ήμασταν πραγματικά μια οικογένεια. Ήμασταν όλοι μαζί για 2-3 μήνες και ήμασταν όλοι δεμένοι. Ακριβώς όπως η οικογένεια. παρά τις όποιες τριβές μπορεί να υπάρχουν, τα ξεπερνάγαμε όλα για να βγούμε έξω και να αγωνιστούμε».

Όταν μιλάτε στα παιδιά σας γι αυτή την επιτυχία τι τους λέτε;

«Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία και βλέπουν τα παιχνίδια μέσω του ίντερνετ. Έχουν απορίες, αλλά αισθάνονται υπερήφανα. Είναι σημαντικό ότι με την επιτυχία μας δώσαμε αυτοπεποίθηση στα παιδιά και τα κάναμε να πιστέψουν».

Από την απόλυτη επιτυχία φτάσαμε σε πολύ απογοητευτικές αγωνιστικές στιγμές για την Εθνική ομάδα. Τι έφταιξε;

«Η Εθνική είχε μια πορεία 10-15 χρόνων πολύ επιτυχημένης πορείας. Είναι λογικό να κάνει τον κύκλο της. Για μένα το χειρότερο δεν ήταν ότι ήρθαν άσχημα αποτελέσματα. Ήταν άλλωστε διαφορετικές οι συγκυρίες. Υπήρχαν σχεδόν κάθε χρόνο δύο ομάδες που έπαιζαν στο Champions League και 3-4 στις άλλες διοργανώσεις. Οι μεγάλες ομάδες που εκπροσωπούσαν τη χώρα μας χρησιμοποιούσαν Έλληνες. Περνάμε όλοι παραστάσεις και εμπειρίες από Champions League και γινόμασταν καλύτεροι. Στήριζαν τους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Το χειρότερο για μένα είναι ότι δεν δημιουργήθηκε ένα βοηθητικό για την εθνική ομάδα. Παρά το γεγονός ότι πέρασαν τόσα χρήματα δεν επενδύθηκαν ώστε να φτιαχτεί ένα σπίτι της Εθνικής. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία για μένα» .

Πριν λίγες ημέρες είχες την ευκαιρία να μιλήσεις με παιδιά προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα, σε ένα βίντεο που συνεργάστηκες με την UEFA Foundation. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου;

«Ήταν μια πρωτοβουλία της UEFA Foundation, η οποία πραγματοποιεί διάφορα πρότζεκτ με σκοπό να βοηθήσει τα νέα παιδιά. Ήταν ένα πρότζεκτ που ήθελα κι εγώ πολύ να κάνω. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω με παιδιά που ζουν στη Λέσβο. Να τους πω και τη δική μου Ιστορία. Ήμουν κι εγώ πρόσφυγας και το ποδόσφαιρο με βοήθησε να ενταχθώ στην κοινωνία και να βοηθήσω την οικογένειά μου. Ήθελα να τους μεταφέρω το μήνυμα ότι παρά τις δυσκολίες μπορούν να τα καταφέρουν».

Παράλληλα δείχνετε το κοινωνικό σας πρόσωπο και με άλλους τρόπους, όπως βλέπουμε σε διάφορες δημοσιεύσεις…

«Καταρχήν να σας ενημερώσω ότι εδώ και 1,5 χρόνο έχουμε δημιουργήσει μια ομάδα σε συνεργασία με την Action Aid και βοηθάμε κορίτσια και αγόρια 12 με 18 χρονών. Μία με δύο φορές την εβδομάδα έχουν την ευκαιρία να αθληθούν, αλλά να μάθουν επίσης ξένες γλώσσες, υπολογιστές, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα».

Πόσο σημαντικό είναι αυτή την εποχή οι διακεκριμένοι αθλητές να δείχνετε το κοινωνικό σας πρόσωπο, κατά του ρατσισμού;

«Μιλάμε για ανθρώπους. Δεν έχει σημασία τι χρώμα έχεις ή που γεννήθηκες. Είναι άνθρωποι. Θα πρέπει όλοι να βοηθήσουμε. Οι πόλεμοι και η παγκοσμιοποίηση έχουν φέρει πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο. Ο Έλληνας είναι ένας ευαίσθητος λαός και νομίζω ο καθένας μας θα πρέπει να προσφέρει όπως μπορεί».

 

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Βόλτα στο Μικρολίμανο για Καρλίτος (vid)

Στο Μικρολίμανο αποφάσισε να κάνει βόλτα με τη γυναίκα του ο Καρλίτος. Ο αποκτηθείς τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, επιθετικός του Παναθηναϊκού και η σύζυγος τους εκτιμούν ιδιαίτερα τη… φημισμένη ζωή της Αθήνας, έχοντας επισκεφθεί πολλές φορές την παραλιακή και κάνοντας εκεί πολλά μπάνια.

Έτσι λοιπόν, ο 30χρονος Ισπανός δεν έχασε την ευκαιρία δημοσίευσε τρία βίντεο από τη βόλτα και το εστιατόριο που έφαγε με τη σύντροφο του.

Δείτε τις “περιπέτειες” του Καρλίτος στο μικρολίμανο

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Καμάρας: “Πριν το ματς έγραφαν στους τοίχους ΠΑΟ – Αστέρας 3-0”

Η 28η ημέρα του Απρίλιου το 1971 αποτελεί μια ημερομηνία-ορόσημο στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Σαν σήμερα συμπληρώνονται ακριβώς 49 χρόνια από  την εκπληκτική παράσταση  της “αρμάδας” του Φέρεντς Πούσκας στη Λεωφόρο, όπου με σκορ 3-0  σκορπούσε στους πέντε ανέμους τον Ερυθρό Αστέρα  και εξασφάλιζε πανηγυρικά το εισιτήριο για τον “μυθικό” πλέον  τελικό του Γουέμπλει, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της σεζόν 1970-71.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάστε όσα είπε ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές-μύθους  εκείνης της ιστορικής φουρνιάς και σκόρερ του τρίτου και πιο κρίσιμου γκολ, που τελικά χάρισε και την πολυπόθητη πρόκριση. Ο λόγος φυσικά για  τον Αριστείδη Καμάρα.

Δείτε  την  συνέντευξη του Αριστείδη Καμάρα

Για τον Φέρεντς Πούσκας και την πορεία μέχρι τον τελικό: Όταν ήρθε ο Πούσκας το 1970 ήμαστε πιο ελεύθεροι. Ο Λάκης Πετρόπουλος ήταν πιο αμυντικογενής. Ο Πούσκας ήρθε και έλυσε τα δεσμά. Ανέδειξε στον κάθε ποδοσφαιριστή το παραπάνω που μπορούσε να προσφέρει. Έτσι ξεκίνησε και μας έριξε κατευθείαν στα βαθιά. Θυμάμαι ότι το πρώτο παιχνίδι ήταν ένα δυνατό φιλικό με την Άντερλεχτ στην προετοιμασία. Μας έλεγε πως μόνο αν παίζουμε με μεγάλες ομάδες θα φτάσουμε σε υψηλό επίπεδο. Μετά μας έβαλε να παίξουμε ένα φιλικό με τη Ρεάλ όπου ήρθαμε 1-1 στο Μπερναμπέου, μπροστά σε 80.000 φιλάθλους. Καταλαβαίνετε τι αυτοπεποίθηση μας  έδινε αυτό. Η χαρακτηριστική ατάκα του στα αποδυτήρια ήταν: 11 αυτοί, 11 και εσείς, μη φοβάστε! Μπείτε μέσα και παίξτε το παιχνίδι σας! Έτσι ξεκίνησε η μετέπειτα πετυχημένη πορεία μας, χτίζοντας αυτοπεποίθηση από αυτά τα παιχνίδια. Η πορεία μέχρι τον τελικό, γνωστή. Αποκλείσαμε πρώτα τη Ζεν Εσές, κερδίσαμε έπειτα την σπουδαία Μπρατισλάβας, πρωταθλήτρια Τσεχοσλοβακίας τότε, την Έβερτον και φτάσαμε στην  ημιτελική φάση με τον Ερυθρό Αστέρα, όπου πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να περάσουμε και αυτόν τον αντίπαλο. Είχαμε μια αγωνιστική “αυθάδεια”, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο”.

Για τον πρώτο ημιτελικό στο Βελιγράδι: Το έχω πει πολλές φορές και το ξαναλέω. Ο Παναθηναϊκός έκανε στο Βελιγράδι, ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του. Είχαμε τη συμπαράσταση 20.000 περίπου φιλάθλων μας από τη Βόρεια Ελλάδα, τη Γερμανία και την Αυστρία, όπου ζούσαν πολλοί ‘Ελληνες. Ξεκινήσαμε επιθετικά, παίξαμε ανοικτά και είχαμε μάλιστα ένα δοκάρι του Ελευθεράκη στο πρώτο δεκάλεπτο. Όμως ήμαστε άτυχοι και δεχτήκαμε ένα γκολ, αρκετά νωρίς με τον Όστοιτς. Ήταν ένα “κρύο” γκολ. Στο δεύτερο γκολ, το σουτ του Όστοιτς, το απομάκρυνε πριν περάσει τη γραμμή ο Σούρπης. Σημειώνω ότι ο επόπτης έμεινε στη γραμμή του και δεν πήγε στη σέντρα. Όμως ο Αυστριακός διαιτητής Λινεμάιερ, από τη σέντρα που βρισκόταν και δεν είχε επαφή, υπέδειξε ότι η μπάλα πέρασε τη γραμμή και άρα ήταν γκολ. Να σας πω αυτή την εικόνα που δεν πρόκειται να την ξεχάσω. Ορμήσαμε όλοι πάνω του, με πρώτο τον Πούσκας που τον τράβαγε και τον έβριζε στα γερμανικά. Διακόπηκε το παιχνίδι για 2 λεπτά, αλλά το γκολ τελικά μέτρησε. Ήταν άδικη η εξέλιξη. Όταν μειώσαμε το σκορ σε 3-1, με δική μου κεφαλιά, μετά από 5 λεπτά μου κάνει πέναλτι ο Πάβλοβιτς, αλλά δεν το καταλόγισε. Στο τέλος φάγαμε και 4ο γκολ. Να σας πω και ένα περιστατικό με τον Ατσίμοβιτς του Ερυθρού Αστέρα, τον οποίο είχα αναλάβει να “φρουρώ” στο παιχνίδι. Αυτός ήταν αλαζόνας και μόλις τελείωσε το παιχνίδι μας  έκανε προκλητικές χειρονομίες με την “τεσσάρα”. Δε μπόρεσα να συγκρατηθώ και στο τέλος στα σκαλοπάτια προς τα αποδυτήρια του έριξα μια ανάποδη. Αν δεν ήταν ο Πούσκας, θα είχε αφήσει εκεί τα κόκκαλα του. Μετά το παιχνίδι ο Πούσκας μας συγκέντρωσε στο ξενοδοχείο “Γιουγκοσλάβια” και μας είπε ότι δεν έχει τελειώσει τίποτα. Ήμαστε όλοι θυμωμένοι. Ελπίζαμε αυτός ο θυμός να μας βγει στις 28 του Απρίλη… Δεν παραδεχτήκαμε ποτέ αυτή την ήττα.”.

Για τον ημιτελικό της μυθικής ανατροπής: “Θα σας πω κάτι. Πριν αρχίσει το παιχνίδι, βλέπαμε στα βενζινάδικα και τους τοίχους Παναθηναϊκός-Ερυθρός Αστέρας 3-0. Πανό παντού, επικρατούσε τεράστιος ενθουσιασμός, ενώ 10000 άνθρωποι βρίσκονταν έξω από το γήπεδο. Μέχρι και  σειρήνα υπήρχε που βούιζε και ήταν σαν αυτές του πολέμου. Το φαντάζεστε; Εν πάσει περιπτώσει, οι παίκτες του Αστέρα μπήκαν φοβισμένοι, βάλαμε το πρώτο γκολ νωρίς στο 2΄ με τον Αντωνιάδη και μετά ο κόσμος δεν τους άφησε σε “χλωρό κλαρί”. Μετά στο 64΄ και αφού ήμαστε μπροστά 2-0, προωθήθηκα στην επίθεση ενώ την μπάλα την είχε ο Φυλακούρης  δημιουργήθηκε κενός χώρος στα αριστερά, καθώς ο Αντωνιάδης τράβηξε πάνω του 2 Γιουγκοσλάβους αμυντικούς. Τότε εγώ έφυγα βολίβα και ο Πούσκας φώναξε στον Φυλακούρη, Καμάρας, Καμάρας, οπότε και με ψιλοκρεμαστή πάσα πήρα την μπάλα. Κόντρόλαρα τη μπάλα με το δεξί και έπειτα με το αριστερό εξαπέλυσα το σουτ. Αν δείτε τις φωτογραφίες, θα καταλάβετε με τι λύσσα με τι θυμό είχα σουτάρει. Ακόμη και πάνω στον Ντουίγκοβιτς (τερματοφύλακα) να πήγαινε η μπάλα, θα τον “τρύπαγε”. Αφού η μπάλα πήγε πρώτα στο σίδερο και μετά στα δίχτυα και έγινε το 3-0. Θυμάμαι είχε γίνει ένας μικρός χαμός, είχα “πνιγεί” στα σώματα των συμπαικτών μου. Το ματς πιστεύαμε από την αρχή ότι θα το πάρουμε. Τους είχαμε κλείσει στα καρέ τους, κεφαλιές, σουτ κ.λ.π. Εγώ είχα εξουδετερώσει τον…αληταρά Ατσίμοβιτς, που ήταν ο κινητήριος μοχλός τους. Είχα φάει απίστευτο κυριολεκτικά φτύσιμο από αυτόν. Είχαμε προηγούμενα, αλλά έφερα εις πέρας την αποστολή μου. Πάντως ανησυχήσαμε σε 2 περιπτώσεις,  σε ένα συρτό σουτ του Κάρασι στη γωνία που απέκρουσε ο Κωνσταντίνου και η άλλη μία σε  κεφαλιά του Φιλίποβιτς. Στο τέλος πίεσε αρκετά ο Αστέρας. Όσο για τις…περίεργες και αντιπαναθηναϊκές ιστορίες που ακούγονται αβάσιμα, ο Κάρασι είπε αν ήταν στημένο το παιχνίδι, τότε ούτε εγώ ούτε ο Φιλίποβιτς θα σημαδεύαμε τα γκολπόστ του Κωνσταντίνου, αλλά θα ανταλλάσσαμε πάσες προς τα πίσω. Δυστυχώς είναι στο dna του Έλληνα ο φθόνος. Πού αλλού έχετε δει να συμβαίνει αυτό; Να προσβάλλουν έτσι μία επιτυχία; Μάλιστα ο Όστοιτς είπε ότι το μόνο παρατράγουδο ήταν ότι είχαν μαζευτεί οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού έξω από το ξενοδοχείο της αποστολής του Ερυθρού Αστέρα με μηχανάκια, αλλά η αστυνομία τους έδιωξε.

Οι πανηγυρισμοί μετά την λήξη: “Τι να σας πω. Επικρατούσε πανζουρλισμός. Κάναμε μια ώρα για να περάσουμε από τα αποδυτήρια για να πάμε  στις ντουζιέρες  για να πλυθούμε. Θα σας πω και τι έγινε μέχρι να φύγουμε. Δε μπορούσαμε να βγούμε από τη θύρα 11,  ή από τη θύρα 9 και 10 όπου συνήθως φεύγαμε μετά την ολοκλήρωση των αγώνων, γιατί όποιος “ξεμυτούσε”, τον σήκωνε ο κόσμος στα χέρια. Εμένα μου είπαν μη βγεις, θα σε ξεσκίσουν(γέλιο), εσύ ειδικά που πέτυχες το γκολ. Τότε ρώτησα, πώς θα φύγω; Εσύ θα πας από τη θύρα των επισήμων, από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας δηλαδή. Άνοιξε η πόρτα και βγήκα. Ο κόσμος είχε συγκεντρωθεί από την άλλη πλευρά. Εκείνη την ώρα περνούσε ένα στρατιωτικό τζιπ, και με ανέβασαν τα παιδιά και με πήγαν στο σπίτι μου στο Κολωνάκι. Ο δρόμος που έμενα στην περιοχή, είχε “πλημμυρίσει” από κόσμο, όπως και η Βασιλίσσης Σοφίας και η Ομόνοια. Αυτά είναι πράγματα που δεν ξεχνιούνται. Η ευαισθησία του κόσμου δεν ξεχνιέται. Να σας πω και ένα τελευταίο. Κάποτε χρόνια αργότερα, όταν νοσηλευόμουν στο “Υγεία”, με πλησίασε ένας ηλικιωμένος και μου έδειξε με το κινητό του την φάση όπου σουτάρω για να πετύχω το τρίτο γκολ. Μου λέει αυτό το κουβαλάω από το 1971 μαζί μου και…θα το “πάρω” μαζί μου. Καταλαβαίνετε τι απήχηση είχε αυτή η επιτυχία του  Παναθηναϊκού τότε”.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Εθνική Ελλάδας: Δεν ταξιδεύει Αμερική λόγω…κοροναιού

Η “λαίλαπα” του κορωναϊού χτύπησε και την ”πόρτα” της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του trifilara.gr, η ΕΠΟ πήρε την απόφαση να ματαιώσει τα προγραμματισμένα φιλικά του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στην Αμερική, με αντιπάλους τις χώρες της Κόστα Ρίκα και του Μεξικό, ενώ εντός της ημέρας αναμένεται και η επίσημη ανακοίνωση.

Να θυμίσουμε ότι η συγκεκριμένη απόφαση ελήφθη, παίρνοντας υπ’όψιν το κατατεθέν αίτημα  του Ολυμπιακού, που ζητούσε την αναβολή των δύο φιλικών αγώνων για προληπτικούς λόγους και το οποίο έγινε τελικά δεκτό. Τα δύο παιχνίδια  που αρχικά είχαν εγκριθεί από την εκτελεστική επιτροπή της ποδοσφαιρικής μας ομοσπονδίας, θα λάμβαναν χώρα στις 26/3 και 29/3 σε Τέξας και Νέα Υόρκη αντίστοιχα.

 

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ράις: “Το πρώτο μου Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είναι σαν το Final Four”

Ο Αμερικανός γκαρντ του Παναθηναϊκού φιλοξενήθηκε στο podcast ««The Crossover» του Τζο Αρλάουκας και μίλησε για την πορεία του στα παρκέ. Αναφέρθηκε στην κατάσταση που βίωσε στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, αλλά και στο “άτυχο” πέρασμα του από την Βαρκελώνη. Παράλληλα, μίλησε για τη σχέση με το υιό του, αλλά κι εκείνη με τον Ντέιβιντ Μπλατ.

Αναλυτικά τα όσα είπε ο γκαρντ του Παναθηναϊκού: 

Για το ξεκίνημά του στο μπάσκετ: «Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ όταν ήμουν τεσσάρων-πέντε ετών. Έπαιζα απέναντι σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Οι παππούδες μου έχουν βίντεο από τότε».

Για τον υιό που απέκτησε όταν ήταν 18 ετών και το γεγονός πως η μητέρα του τον έπεισε να συνεχίσει το μπάσκετ στο κολέγιο: «Ξέρουν όλοι πόσο τους εκτιμώ. Δεν υπάρχει τίποτα που θα μου έλεγε η μητέρα μου και δεν θα το έκανα. Ξέρω ότι χωρίς εκείνη και την οικογένειά της δεν θα ήμουν εδώ που είμαι τώρα».

Για την πρώτη του σεζόν με τον Πανιώνιο: «Ο ατζέντης μου με έπεισε ότι ήταν η καλύτερη κατάσταση. Θα παίζαμε στο Eurocup, αλλά τελικά αυτό δεν συνέβη. Το ελληνικό πρωτάθλημα ήταν τότε το δεύτερο καλύτερο. Ήταν εξαιρετικοί παίκτες στη λίγκα. Το πρόβλημα είναι ότι ήμουν για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι μου».

Για το γεγονός πως πολλοί σχολιάζουν αρνητικά ότι έχει περάσει από πολλές ομάδες: «Θα τους έλεγα να μην κοιτάξουν ότι έχω αλλάξει ομάδες, αλλά να δουν ποιες ομάδες είναι αυτές και τι έχω καταφέρει μαζί τους. Ποτέ δεν έχει πει κανείς ότι είμαι κακός συμπαίκτης. Νομίζω ότι πάντα έκανα ένα step up».

Για την κατάσταση στην Μπαρτσελόνα: «Ποτέ δεν είχα σε άλλη ομάδα θέματα. Οπότε σε αφήνω να το πάρεις όπως θες. Θα μπορούσα να έχω πει πολλά, αλλά δεν το έκανα. Θεώρησα καλύτερο να μην το κάνω. Κάποια στιγμή θα δώσω όλες τις λεπτομέρειες, όταν δεν θα παίζω ακόμη».

Για τον κόουτς Μπλατ και αν ήταν εύκολο να παίζει για εκείνον: «Δεν με ήξερε πολύ όταν με πήρε στην Μακάμπι. Δεν ήμουν ο παίκτης του. Χτίσαμε αμοιβαίο σεβασμό που μεταφράστηκε στο γήπεδο. Χρειάστηκε χρόνος. Πολλές φορές διαφωνήσαμε, αλλά βρήκαμε κοινό έδαφος. Τον σέβομαι πάρα πολύ. Eπρόκειτο να φύγω».

Για το βραβείο του MVP στο Final Four του 2014 και το ότι το πανηγύρισε αγκαλιά με τον γιο του: «Έχω μια φωτογραφία από αυτή τη στιγμή. Είναι κάτι ενδεικτικό όλης της ζωής μας. Είμαστε σε όλα μαζί, δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική η κατάσταση εκεί».

Για την εμπειρία του από το πρώτο Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός που έπαιξε: «Αυτό το παιχνίδι ήταν τρελό. Ακόμη και το να ετοιμάζεσαι για το γήπεδο ήταν τρελό. Συνήθως πάω στο γήπεδο περίπου δύο ώρες πριν από το τζάμπολ και δεν υπάρχει άνθρωπος. Εκείνη τη μέρα το πάρκινγκ ήταν γεμάτο τόση ώρα πριν. Πήγα για τα αναγνωριστικά σουτάκια και το γήπεδο ήταν ήδη μισογεμάτο. Μου… ταίριαξε εκείνο το ματς. Ήταν μια εμπειρία την οποία μπορώ να συγκρίνω μόνο με το Final Four. Τα συναισθήματα που μπαίνουν σ’ αυτό το ματς είναι κάτι τρελό».

Για το γεγονός πως σημείωσε 41 πόντους: «Δεν μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου, ακόμη και για ένα παιχνίδι σαν αυτό. Στο πρώτο ημίχρονο ένιωσα ότι θα είναι η μέρα μου. Δεν περίμενα ότι θα βάλω 41 πόντους. Ήμουν στη… ζώνη. Τα σουτ είχαν ξεχωριστή σημασία στο τέλος. Είναι ευχάριστο που βγάλαμε αυτές τις φάσεις».

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail