Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

Χρήστος Μπούκουρας

Μπούκουρας Blog: Όποιος δεν μπορεί, πάει σπίτι του!

 

Κι όμως το κατάφερε κι αυτό! Ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη χωρίς να έχει κάτι να χάσει από το παιχνίδι, με τους Πράσινους να θυμίζουν παιδική χαρά τόσο στο παρκέ, όσο και στον πάγκο κόντρα στη Ζενίτ και να προσφέρουν ακόμα ένα σκωτσέζικο ντουζ στον κόσμο τους. που μπορεί να καταλαβαίνει απόλυτα την κατάσταση, αλλά δεν μπορεί να καταπιεί την… αδιαφορία.

Γιατί όταν η ομάδα σου χάνει με 30 πόντους, δεν μπορεί να αλλάξει δεύτερη πάσα στην επίθεση, δέχεται τον έναν αιφνιδιασμό μετά τον άλλον κι εσύ γελάς στον πάγκο, δείχνεις ασέβεια στη φανέλα που φοράς και στην ιστορία που κουβαλάει στην πλάτη της. Υπό άλλες συνθήκες κάποιοι ίσως να μην επέστρεφαν στο ΟΑΚΑ μετά και το παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ, όμως τα δεδομένα είναι διαφορετικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, κάτι που κανείς δεν μπορεί να μην το λάβει υπόψιν του.

 

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το πολύ χαμηλό μπάτζετ και η μεταβατική σεζόν που διανύει το Τριφύλλι “καλύπτει” όλα τα κακώς κείμενα της φετινής χρονιάς. Ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει να χάσει το DNA του, να αλλοιώσει τον χαρακτήρα που έχει ως ομάδα “χτίσει”. Κι αν σε πάρει από… κάτω, το καράβι δεν είναι εύκολο να επιστρέψει και πάλι στη “ρότα” που έπλεε τόσα χρόνια. Ναι, οι Πράσινοι δεν έχουν την ποιότητα να βρίσκονται στην πρώτη οκτάδα, αλλά το ότι δεν μπορεί να προκριθεί δεν σημαίνει ότι τους επιτρέπονται εμφανίσεις σαν αυτές του τελευταίου μήνα.

Ο Παναθηναϊκός στα πέντε τελευταία παιχνίδια του στην Euroleague έχει γνωρίσει τέσσερις διασυρμούς, 85-65 από την Εφές, 82-97 από την Μπασκόνια, 93-78 από τη… μισή Ζαλγκίρις και 112-83 από τη Ζενίτ. Μόνο την Αρμάνι κατάφερε να κερδίσει, σε ματς που είχε “στραβώσει” στο ημίχρονο με το -20, αλλά την επανάληψη το Τριφύλλι θύμισε κάτι από την ομάδα που κουβαλάει μία από τις μεγαλύτερες ιστορίες στην πλάτη της.

 

Αν η “πράσινη” διοίκηση ήταν εμφανώς ενοχλημένη από την εικόνα του Παναθηναϊκού στο Κάουνας κόντρα στη Ζαλγκίρις, είναι δεδομένο πως η εμφάνιση απέναντι στη Ζενίτ φέρνει τους ιθύνοντες του Τριφυλλιού προ των “σκληρών” αποφάσεων που πρέπει να πάρουν. Αλλιώς ουδείς αυτή τη στιγμή μπορεί να βάλει το χέρι του στη “φωτιά” πως η κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου θα είναι εύκολη υπόθεση.

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να “φιλοδώρησε” με 40 πόντους το Λαύριο, όμως όταν μετά από 2 μέρες παρουσιάζεις τέτοια εικόνα, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Δεν γίνεται τη μία να είσαι συγκεντρωμένος και έτοιμος να βάλεις τα σώμα σου στη “φωτιά” και την άλλη να γελάς στον πάγκο την ώρα που δέχεσαι 30 πόντους σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Γιατί με αυτή τη νοοτροπία δεν θα πας πουθενά ούτε την επόμενη σεζόν.

 

Δημήτρης Διαμαντίδης, Φραγκίσκος Αλβέρτης και Τάκης Τριαντόπουλος είναι εκεί κάθε μέρα για τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Βρίσκονται δίπλα τους, τους παρέχουν κάθε δυνατή ευκολία σε μία σεζόν που λίγοι θα τα έβγαζαν πέρα, αλλά οι Πράσινοι δείχνουν να μην σέβονται τον καθημερινό κόπο των δύο μύθων του Τριφυλλιού και προέδρου των Πράσινων. Γιατί η εικόνα τουρισμού σε ακόμα ένα ματς δεν ανταποκρίνεται στην ιστορία αυτής της ομάδας. Άραγε πως κοιτούν στα μάτια τους Διαμαντίδη και Αλβέρτη;

Από την άλλη ο Όντεντ Κάτας ίσως για πρώτη φορά είχε τόσο μεγάλο μερίδιο ευθύνης στον διασυρμό από τη Ζενίτ. Δοκίμασε σχήματα στο παρκέ που οι Πράσινοι δεν έχουν ξαναπαίξει, με άμυνες ζώνης που οι παίκτες του Παναθηναϊκού έδειχναν να μην έχουν καν ιδέα του τι πρέπει να κάνουν. Ενώ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι δεν έκοψε τον ρυθμό της αντίπαλης ομάδας στα χρονικά σημεία που “έτρεχε” σερί και το γήπεδο έγερνε. Κι όλα αυτά σε αγώνα Euroleague.

Μάλιστα την στιγμή που το Τριφύλλι έριξε τη διαφορά στους 13 πόντους με τους Λεωνίδα Κασελάκη και Νίκο Δίπλαρο, επέλεξε να τους τραβήξει στον πάγκο και να ρίξει στο παρκέ και πάλι τους παίκτες με τους οποίους η Ζενίτ πήγε το ματς στο +20. Δεν φτάνει να έχεις την ποιότητα για αγωνιστείς, πρέπει πρώτα να έχεις πρώτα τη διάθεση, κάτι που οι δύο Έλληνες παρουσίασαν στην αναμέτρηση.

 

Επιπλέον, ερωτηματικά προκαλεί και η διαχείριση του Λευτέρη Μαντζούκα. Αν έχεις στο μυαλό σου να κάνεις δοκιμές σε σχήματα και πρόσωπα, τότε ποιος ο λόγος να μην είναι με την αποστολή ο νεαρός φόργουορντ ώστε να πάρει χρόνος συμμετοχής στο υψηλό επίπεδο; Αλλά όταν ο Κάτας δεν τον χρησιμοποιεί σε ένα ματς που βρίσκεται στους 40 πόντους κόντρα στο Λαύριο, πως να θα τον βάλει απέναντι στη Ζενίτ; Κι εκεί είναι που φαίνεται πως υπάρχει θέμα…

Ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του ακόμα ένα “παιχνίδι-αγγαρεία” κόντρα στην ΤΣΣΚΑ και με τους Πράσινους να δείχνουν πως έχουν παραιτηθεί από την υπόθεση Euroelague εδώ και 15 μέρες, η αναμέτρηση ίσως φέρει μεγαλύτερα προβλήματα στο Τριφύλλι. Στο χέρι του Κάτας και των παικτών, σίγουρα όχι όλων φυσικά, είναι να δείξουν ένα διαφορετικό πρόσωπο που να αρμόζει στην ιστορία της ομάδας. Προφανώς και κανείς δεν ζητάει τη νίκη, όπως δεν έκανε ούτε απέναντι στη Ζενίτ, όμως όταν μπαίνεις στο παρκέ και φοράς τη φανέλα του 6 φορές πρωταθλητή Ευρώπης, δεν επιτρέπεται να είσαι αδιάφορος και τουρίστας. Ας χάσεις, αλλά ας έχεις παίξει…

Υ.Γ. Αν δεν είναι ντροπή και ξεφτίλα να χάνει ο Παναθηναϊκός με 29 πόντους, αλλά στέκεσαι στο τι θα γινόταν αν, πίνεις έναν καφέ με τον… κουμπάρο σου. Γιατί στο Τριφύλλι μάλλον δεν έχεις θέση…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Είναι πολλά τα προβλήματα, Όντεντ…

 

Η νίκη κόντρα στην Αρμάνι την περασμένη βδομάδα στο ΟΑΚΑ αναπτέρωσε το ηθικό και την ψυχολογία του Παναθηναϊκού, που έδειξε σημάδια αντίδρασης. Όμως η συνέχεια και η αναμέτρηση απέναντι στη Ζαλγκίρις στο Κάουνας ήταν απογοητευτική. Οι Πράσινοι ήταν τραγικοί στη Λιθουανία, γνωρίζοντας δίκαια την ήττα με το τιμητικό όπως αποδείχθηκε -15.

Είναι μάταιο να ψάξει κάποιος τι μπορεί να κρατήσει το Τριφύλλι από το παιχνίδι κόντρα στη Ζαλγκίρις, αφού ο Παναθηναϊκός στην ουσία είτε ταξίδεψε στο Κάουνας, είτε όχι δεν φάνηκε ιδιαίτερη διαφορά. Και κάπου εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Οι Πράσινοι έχουν ήδη αποκλειστεί από τη συνέχεια της Euroleague, όμως αν δεν έχει κάποιος παίκτης το κίνητρο να μην βάλει το όνομά το δίπλα στη χειρότερη χρονιά της ομάδας στην ιστορία της διοργάνωσης, τότε (ίσως) να βρίσκεται σε λάθος σύλλογο…

 

Στην ίδια κατάσταση με τον Παναθηναϊκό βρέθηκε και η Ζαλγκίρις. Οι Λιθουανοί έχουν επίσης αποκλειστεί από τη συνέχεια της Euroleague, κάτι που όμως δεν φάνηκε στο παρκέ, με την ενέργεια και το πάθος να περισσεύουν. Άραγε είχε μεγαλύτερο κίνητρο η ελλιπής ομάδα του Μάρτιν Σίλερ από τους Πράσινους; Ήθελε τη νίκη για το γόητρο; Για να κλείσει με θετικό πρόσημο τη σεζόν; Ε, οι Πράσινοι δεν είχαν τίποτα από όλα αυτά.

Και θα ήταν διαφορετικό αν το Τριφύλλι είχε κάνει στη διάρκεια της σεζόν στην Euroleague την προσπάθειά του και βρισκόταν στο τέλος εκτός play offs. Τότε ίσως μία εικόνα σαν αυτής που παρουσιάστηκε το βράδυ της Πέμπτης θα ήταν στα πλαίσιο της λογικής, αφού θα είχαν αδειάσει. Όταν όμως η “κατάρρευση” έρχεται μετά από μία κακή χρονιά στη διοργάνωση, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

 

Ο Παναθηναϊκός μπαίνει στο τελευταίο και πιο κρίσιμο κομμάτι της σεζόν. Στη φάση που θα κριθούν οι τίτλοι στην Ελλάδα και θα αποδειχθεί αν οι Πράσινοι θα πετύχουν τους στόχους που είχαν θέσει εξ αρχής. Υπό κανονικές συνθήκες το Τριφύλλι θα έπρεπε να φόρτσαρε στην παρούσα φάση και όχι να κάνει ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει χρόνος για να διορθωθούν τόσα προβλήματα μαζεμένα.

Και, ναι, ο Παναθηναϊκός ακόμα κι έτσι είναι ένα επίπεδο πιο πάνω από όλες τις υπόλοιπες ομάδες στην Ελλάδα. Ναι, είναι το απόλυτο φαβορί και σε μία σειρά παιχνιδιών είναι δύσκολο ως ακατόρθωτο να τον κερδίσεις. Αυτό όμως ισχύει για τα ματς της Basket League. Τι θα γίνει αν οι Πράσινοι δείξουν μία ανάλογη εικόνα σε κάποιο ματς του κυπέλλου που είναι νοκ άουτ; Γιατί το να πεις ότι ξαφνικά σηκώνω τον διακόπτη και παίζω μπάσκετ δεν υφίσταται στον αθλητισμό. Και το Τριφύλλι δεν έχει άλλα περιθώρια για απώλεια στόχου, έχοντας ήδη χάσει το Super Cup στην αρχή της σεζόν.

 

Ο Όντεντ Κάτας είδε και πάλι όλα τα προβλήματα να “αραδιάζονται” στο παρκέ και κατάλαβε από νωρίς ότι το βράδυ δεν θα είναι εύκολο για την ομάδα του. Αυτό μαρτυρά άλλωστε και η “κατσάδα” σε τάιμ άουτ της πρώτης περιόδου, με τον Ισραηλινό να είναι έξαλλος από την εικόνα του Παναθηναϊκού και να τα “ψέλνει” στους Πράσινους για να προλάβει τα χειρότερα. Που τελικά ωστόσο ήρθαν.

Ο τεχνικός του Τριφυλλιού είναι μπροστά σε ένα δίλλημα. Και μάλιστα μεγάλο. Στον Παναθηναϊκό ακολουθεί ένας “γολγοθάς” συνεχόμενων παιχνιδιών στο οποίο ο Κάτας είναι αναγκασμένος να ανοίξει το ροτέισον αισθητά, αφού αν χρησιμοποιήσει 7-8 παίκτες στις επόμενες δύο βδομάδα το πιθανότερο είναι να “σκάσουν”. Είναι αυτό που θέλει όμως, ή θα το κάνει αναγκαστικά;

 

Να μπει κάποιος στο μυαλό του Ισραηλινού προπονητή είναι αδύνατον. Όμως τα πεπραγμένα στο παρκέ δείχνουν πως ο Κάτας εμπιστεύεται συγκεκριμένους παίκτες και σχήματα, γιατί πολλοί απλά ορισμένοι έχουν θέσει τον εαυτό τους στην άκρη και κάποιοι άλλοι αποδεδειγμένα πλέον δεν μπορούν να προσφέρουν. Είναι δεδομένο πως αν ο τεχνικός του Παναθηναϊκού μπορούσε, θα έκλεινε το ροτέισον “ασφυκτικά”.

Σε όλα αυτά θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η απουσία του Τι Τζέι Μπρέι, με τον Αμερικανό γκαρντ να αποτελεί μία λύση στα χέρια του Κάτας, που όμως μέχρι νεοτέρας δεν θα την έχει. Ο Ισραηλινός προπονητής θα ρίξει όλα του τα “χαρτιά” στο παρκέ στο τελευταίο και κρίσιμο σημείο της σεζόν, όπου θα κριθεί και η παραμονή, αν δεν έχει γίνει ήδη για ορισμένους, παικτών και τη νέα σεζόν στο ΟΑΚΑ. Γιατί το να κριθεί ο Κάτας στον φετινό Παναθηναϊκό είναι τουλάχιστον άδικο.

Υ.Γ. Αν κάτι μπορείς να προσάψεις στον Κάτας είναι ότι θα μπορούσε στο 14-0 σερί της Ζαλγκίρις να πάρει ένα τάιμ άουτ πιο νωρίς. Γιατί στο -17 δεν έχει και νόημα…

Υ.Γ. 2 Έχει γίνει παράδοση πλέον η τεχνική ποινή στον Ισραηλινό προπονητή σε κάθε ματς. Και να πεις ότι τις δέχεται γιατί είναι οξύθυμος και παράλογος, να το δεχτείς. Δεν είναι όμως…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Μία γεύση από τον Παναθηναϊκό της επόμενης σεζόν

 

Αν κάποιος διάβαζε το βράδυ της Πέμπτης πως ο Παναθηναϊκός επέστρεψε από διαφορά 20 πόντων κόντρα στην Αρμάνι με πρωταγωνιστή τον Μακ χωρίς να έχει δει το παιχνίδι, είναι δεδομένο πως θα νόμιζε ότι ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο. Κι όμως οι Πράσινοι ξεδίπλωσαν στο παρκέ στο δεύτερο ημίχρονο όλες τις ικανότητές τους, συμπαρέσυραν και τον Αμερικανό, φτάνοντας στην ανατροπή της σεζόν.

Το Τριφύλλι καθρέφτισε σε ένα ματς την πλήρη εικόνα της φετινής σεζόν και πλέον καλείται να επιλέξει ποιο πρόσωπο θα κρατήσει και ποιο θα πετάξει. Όταν μία ομάδα καταφέρνει να επιστρέψει από διαφορά 20 πόντων κόντρα σε ένα σύνολο σαν αυτό των Ιταλών, τους οποίους ο Παναθηναϊκός κέρδισε δύο φορές στη χρονιά, τότε σημαίνει ότι κάτι γίνεται σωστά, έστω κι αν προς στιγμής είχε παρουσιαστεί πρόβλημα.

 

Οι αντιδράσεις των Αλβέρτη και Διαμαντίδη στην εξέδρα δείχνουν τη “δίψα” που υπάρχει στο στρατόπεδο των Πράσινων για επιτυχία. Φανταζόταν κάποιος πριν από ένα μήνα πως οι δύο μύθοι του Τριφυλλιού θα έκαναν σας παιδάκια στην κερκίδα και ο Μακ εντός γηπέδου θα οδηγούσε τον Παναθηναϊκό σε νίκη-ανατροπή επί της Αρμάνι; Ε, αυτό είναι το DNA αυτής της ομάδας. Αυτός είναι ο χαρακτήρας που την ανέδειξε την κορυφαία ομάδα που γέννησε ποτέ ο ελληνικός αθλητισμός.

Βαθμολογικά η νίκη δεν είχε φυσικά καμία απολύτως σημασία. Όμως η ανατροπή κόντρα στους Ιταλούς είναι το σημείο αναφοράς που έψαχναν οι Πράσινοι για το φινάλε της σεζόν και τα κρίσιμα παιχνίδια που έρχονται στην Ελλάδα και θα κρίνουν τους τίτλους. Η αγωνιστική ανάσα και το ψυχολογικό ντοπάρισμα που πήραν οι παίκτες του Κάτας είναι αυτό που θα τους οδηγήσει στα επόμενα ματς. Και ο λόγος που ο Ισραηλινός τεχνικός επιτέλους έδειξε ότι μπορεί να… χαμογελάσει.

 

Κι όλα αυτά με τον Νέντοβιτς στο παρκέ μόλις 11 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα. Με τον Σέρβο γκαρντ να χαίρεται σαν μικρό παιδί την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση και να πανηγυρίζει κάθε πόντο έντονα. Οι Πράσινοι έβγαλαν το άχτι τους, έδιωξαν από πάνω τους το βάρος των προβληματικών εμφανίσεων και πλέον φορτσάρουν για να κλείσουν τη σεζόν όπως έχουν προγραμματίσει από την έναρξη της χρονιάς.

Αγωνιστικά ο Παπαγιάννης απέδειξε για ακόμα μία φορά πως μέσα στα επόμενα χρόνια θα αποτελέσει τον κορυφαίο σέντερ της Ευρώπης. Η δουλεία που έχει κάνει και η βελτίωση που έχει είναι εντυπωσιακή. Όχι μόνο επιθετικά, αλλά συνολικά στον τρόπο παιχνιδιού του στο παρκέ. Άραγε πόσοι έχουν πάρει πίσω αυτά που έλεγαν τα προηγούμενα χρόνια…

 

Ο Χεζόνια στο τέλος της κανονικής διάρκειας πήρε την μπάλα, δεν είδε κανέναν αντίπαλο μπροστά του και έστειλε το ματς στην παράταση. Μάλιστα αν οι διαιτητές είχαν δει και το πεντακάθαρο φάουλ του Χάινς στον Κροάτη το έξτρα πεντάλεπτο δεν θα χρειαζόταν καν. Αλλά έτσι δεν θα βλέπαμε την επιστροφή του Μακ στις υψηλές πτήσεις.

Ο Αμερικανός εμφανίστηκε ξαφνικά μετά από ένα δίμηνο που οι επιδόσεις του δεν ήταν καν μέτριες. Ο Μακ πήρε αυτοπεποίθηση μέσα από το παιχνίδι και παρότι προς στιγμήν φάνηκε ο μοιραίος με το χαμένο floater, έγινε ο “ωραίος” στην παράταση, σκοράροντας με κάθε τρόπο και παίζοντας άμυνα ακόμα και στον ύψους 2,13μ. Ταρζέφκι.

 

Αρχηγός με τα όλα του ο Παπαπέτρου. Ο Έλληνας φόργουορντ πήρε την μπάλα όταν χρειάστηκε και δήλωσε παρών, χωρίς να εκβιάσει ούτε μία προσπάθεια. Ο “Παπ” εμφανίζεται στα δύσκολα και ξελασπώνει τον Παναθηναϊκό, όταν τον έχει ανάγκη. Γιατί αυτό σημαίνει “αρχηγός”. Να περιμένεις πότε η ομάδα σου σε θέλει να βγεις μπροστά και να “καθαρίσεις” την μπουγάδα.

Το Τριφύλλι έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο τις φετινές εντός έδρας υποχρεώσεις του στην φετινή Euroleague και ελπίζει το πρώτο παιχνίδι της επόμενης χρονιάς στη διοργάνωση στο ΟΑΚΑ να τον βρει με τη συμπαράσταση του κόσμου του. Παρόντες θα είναι φυσικά και οι Νέντοβιτς και Χεζόνια, που ανυπομονούν ίσως περισσότερο και από τους φίλους του Παναθηναϊκού…

Υ.Γ. Αν δεν το πεις θα σκάσεις. Πως είναι δυνατόν ο διαιτητής να κοιτάει την μπάλα από τόσο κοντινή απόσταση και να μην δει ότι έχει σκάσει εκτός. Αλλά εδώ δεν εξηγούνται αλλά, σε αυτό θα βρεθεί απάντηση;

Υ.Γ. 2 Αυτό και τίποτα άλλο…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Στο κρισιμότερο σημείο της σεζόν κινδυνεύει να χαθεί!

 

Ο Παναθηναϊκός γνώρισε την ήττα στο ΟΑΚΑ από τη φορμαρισμένη Μπασκόνια προβληματίζοντας έντονα με την απόδοσή του. Οι Πράσινοι εμφανίστηκαν χωρίς ενέργεια και διάθεση στο παρκέ και έδειξαν πως σε ένα κομβικό σημείο της σεζόν δεν πατούν στα πόδια τους. Κι όλα αυτά λίγες μέρες πριν μπουν στη μάχη του Κυπέλλου Ελλάδας και στην τελική ευθεία για την Basket League.

Φυσικά και η ήττα από μία ομάδα που έχει 9 νίκες στα τελευταία 10 παιχνίδια δεν είναι έκπληξη. Οι πρωταθλητές Ισπανίας ήρθαν στο ΟΑΚΑ με στόχο τη νίκη, προσπαθώντας να εξαντλήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης στα play offs της Euroleague. To κίνητρο των παικτών της Μπασκόνια ήταν αρκετό για να κρίνει το παιχνίδι, ωστόσο αν οι Πράσινοι δεν έχουν τη θέληση και τον εγωισμό να μην συνδέσουν το όνομά τους με τη χειρότερη θέση του Παναθηναϊκού στην ιστορία της διοργάνωσης, τότε ίσως να μην αξίζουν και θέση στο ρόστερ.

 

Το Τριφύλλι μπαίνει στην τελική ευθεία των εντός των τειχών στόχων του και εμφανίσεις όπως αυτή κόντρα στην Μπασκόνια χτυπούν το “καμπανάκι”. Όταν η απόδοση μίας ομάδας είναι αυτή που έδειξε το βράδυ της Τρίτης, δεν είναι εύκολο να αλλάξουν όλα μέσα σε λίγες μέρες και ο Παναθηναϊκός να “πετάει” στο παρκέ. Αν οι Πράσινοι επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια της Euroleague για να ετοιμαστούν για πρωτάθλημα και κύπελλο, τότε σίγουρα μέχρι στιγμής έχουν αποτύχει.

Και μόνο εύκολο δεν είναι να πεις από τη μία μέρα στην άλλη “ξεκινάω να παίζω”, αν πρώτα δεν έχουν εμφανιστεί δείγματα ενέργειας, διάθεσης και αυτοπεποίθησης. Η εικόνα του Παναθηναϊκού στα ματς με το Περιστέρι, το πρώτο ημίχρονο με το Μεσολόγγι και της αναμέτρησης με την Μπασκόνια δεν είναι τυχαία. Το Τριφύλλι βρίσκεται και πάλι στην τελική ευθεία της σεζόν να ψάχνεται στο παρκέ. Κι αν στο πρώτο μισό της χρονιάς η κατάσταση ήταν αναστρέψιμη, στην παρούσα φάση αν ξεφύγει, ο κίνδυνος να “ξεστρατίσει” είναι μεγάλος.

Από τους Πράσινους είναι εμφανές πως λείπει ο Νέντοβιτς. Ο Κάτας κατάφερε στα πρώτα παιχνίδια χωρίς τον Σέρβο να καλύψει το κενό του Νέντο με τα ψηλά σχήματα, όμως πλέον το καράβι δεν “τραβάει” και η επιστροφή του “Captain Nemo” είναι επιβεβλημένη. Ο Παναθηναϊκός τον έχει ανάγκη, μπαίνοντας στη φάση της σεζόν που θα κρίνει αν η χρονιά είναι επιτυχημένη ή όχι. Στόχος του Τριφυλλιού είναι το νταμπλ και μόνο έτσι θα μπει θετικό πρόσημο στην περίοδο που διανύει.

 

Ο Ισραηλινός τεχνικός βρήκε μία ομάδα χωρίς πλέι μέικερ. Χωρίς τον παίκτη που θα κατευθύνει τους Πράσινους στα δύσκολα και θα διαχειριστεί τον ρυθμό σε κομβικά σημεία του παιχνιδιού. Έχασε τον Νέντοβιτς, παίκτη που ο Παναθηναϊκός δεν έχει άλλον στο ρόστερ του για να τον αντικαταστήσει, όμως ακόμα κι έτσι παλεύει για να βρει τη λύση. Αναμφίβολα μόνο στα θετικά του μπορεί να συμπεριληφθεί. Το να κριθεί ο Κάτας τη φετινή σεζόν μόνο άδικο θα ήταν.

Το Τριφύλλι δεν έχει χρόνο. Πρέπει να ανασυνταχθεί άμεσα και να δείξει αρχής γενομένης από το παιχνίδι με την Αρμάνι την Πέμπτη σημάδια βελτίωσης. Όσο κι αν η σεζόν είναι μεταβατική και δύσκολη, το να μετράει 10 ήττες παραπάνω από τις νίκες είναι από μόνο του ένα κίνητρο για τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Οι Πράσινοι πρέπει να εκμεταλλευτούν κάθε δευτερόλεπτο στο παρκέ και να παρουσιαστούν όταν χρειαστεί έτοιμοι να πετύχουν τους εγχώριους στόχους τους. Τα υπόλοιπα είναι βερεσέ.

Υ.Γ. Όταν βλέπεις τον ήρεμο Κάτας να δέχεται τεχνική ποινή σε κάθε ματς καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Που να είχε και ελπίδες πρόκρισης ο Παναθηναϊκός τι θα γινόταν δηλαδή. Ντροπή…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Από τα ψηλά… σχήματα στα χαμηλά… προβλήματα

 

O Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να πετύχει τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του στην Euroleague, κάτι που ακόμα δεν έχει καταφέρει τη φετινή σεζόν, γνωρίζοντας την ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα. Οι Πράσινοι μετά από καιρό συνάντησαν στο παρκέ το μεγάλο τους πρόβλημα, αφού για πρώτη φορά επί εποχής Κάτας τα ψηλά σχήματα δεν απέδωσαν.

Ήταν αναμενόμενο πως κάποια στιγμή τα τρικ του Ισραηλινού τεχνικού δεν θα έπιαναν και το Τριφύλλι θα έβρισκε και πάλι αντίπαλο τον κακό του εαυτό και την έλλειψη ενός πλέι μέικερ που θα διαχειριστεί τις δύσκολες καταστάσεις. Κι αν δεν υπήρχε ο “μαγικός” Σαντ Ρος στο παιχνίδι, τότε ίσως η ήττα είχε έρθει πιο νωρίς στη διάρκεια του ματς.

 

Για πρώτη φορά στο διάστημα της απουσίας του φάνηκε τόσο έντονα το “κενό” του Νέντοβιτς. Η ποιότητά του και οι ικανότητές του λείπουν από το παρκέ, με τον Παναθηναϊκό να έχει ανάγκη έναν παίκτη με την κλάση του Σέρβου γκαρντ, ιδιαίτερα με το επίπεδο των περιφερειακών που έχει στο ρόστερ του τη φετινή σεζόν.

Το Τριφύλλι ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 13 λάθη. Ο αριθμός δεν είναι τόσο μεγάλος για τις επιδόσεις των Πράσινων στη διάρκεια της χρονιάς, αφού έχουν υπάρξει παιχνίδια με περισσότερα, αλλά το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός χάρισε κατοχές σε κομβικά σημεία και οι Σέρβοι εκμεταλλεύτηκαν μέχρι και το τελευταίο “ψίχουλο” ήταν καθοριστικό.

 

Μάλιστα για πρώτη φορά στη θητεία του Κάτας στον “πράσινο” πάγκο το Τριφύλλι έχασε τη μάχη των ριμπάουντ, έχοντας 28, έναντι των 30 των παικτών του Ερυθρού Αστέρα. Ενώ είναι χαρακτηριστικό πως στην πρώτη περίοδο, το χειρότερο διάστημα των Σέρβων στο ματς, η ομάδα του Ράντονιτς είχε 6 επιθετικά ριμπάουντ, με τον Παναθηναϊκό να μην έχει ούτε ένα. Έκτοτε ο Ερυθρός Αστέρας σε 30 λεπτά ανανέωσε μόλις μία κατοχή, με τους Πράσινους να παίρνουν 6 επιθετικά ριμπάουντ. Αλλά οι Σέρβοι είχαν κάνει τη δουλειά τους.

Το Τριφύλλι είδε στο δεύτερο ημίχρονο το έργο του… Μίσιτς να παίζεται κα πάλι στο ΟΑΚΑ, με τον Λόιντ να ολοκληρώνει την αναμέτρηση με 27 πόντους και να είναι ο παίκτης που έκρινε το ματς. Ο Αμερικανός παρά τα δύο γρήγορα φάουλ στην πρώτη περίοδο, βρήκε ρυθμό στην επανάληψη και πραγματικά ήταν ασταμάτητος. Πέτυχε το τρίποντο που έκρινε τον νικητή, ενώ οι 5 ασίστ και τα  4 ριμπάουντ έδωσαν το 30 στο σύστημα αξιολόγησης.

 

Μέσα σε όλα στον Παναθηναϊκό κατάλαβαν γι ακόμη μία φορά, πως ο τρόπος αντιμετώπισης από την Euroleague και τη διαιτησία δεν έχει αλλάξει. Σαφώς υπάρχει και η πιθανότητα του λάθους, όταν όμως κλείνεις τα μάτια σε φάσεις όπως του Σαντ Ρος, το μπρος-πίσω του Λόιντ, αλλά και το επιθετικό φάουλ του Αμερικανού στη τελευταία φάση, τότε ή οι διαιτητές δεν είναι ικανοί να σφυρίζουν παιχνίδι της διοργάνωσης ή κάτι άλλο συμβαίνει.

Το ματς είχε στραβώσει από νωρίς για τους Πράσινους και με την αποβολή του Κάτας για δύο διαμαρτυρίες που ήταν σε κόσμιο επίπεδο, βλέπε Αταμάν και Τρινκιέρι, έφεραν ένταση και εκνευρισμό στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού και το έργο ξαναπαίχτηκε στο ΟΑΚΑ. Φυσικά το Τριφύλλι δεν έχει ελπίδες πρόκρισης στην οκτάδα, όμως σε ένα ματς δεν έχουν σημασία τα δεδομένα, αλλά τα πεπραγμένα.

Το προβλήματα, λοιπόν, εμφανίστηκαν και πάλι στο Τριφύλλι, κάτι που όμως φαντάζει φυσιολογικό. Οι Πράσινοι δεν τα έλυσαν, αλλά κατάφεραν να τα “καμουφλάρουν” και πλέον καλούνται να δώσουν λύσεις και με την επιστροφή του Νέντοβιτς στην αγωνιστική δράση. Ο Σέρβος πιθανότατα μέσα στην ερχόμενη βδομάδα θα μπει στις προπονήσεις, με την παρουσία του κόντρα στην Αναντολού Εφές να είναι πιθανή, αλλά όχι σίγουρη.

Τα χέρια του Κάτας θα λυθούν με την επιστροφή του Νέντοβιτς στο παρκέ και πλέον έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που ο Σέρβος θα συνυπάρξει στο γήπεδο με τον Χεζόνια και η εικόνα που θα δείξει ο Παναθηναϊκός. Είναι σίγουρο πως ο Σέρβος λείπει από τους Πράσινους και το Τριφύλλι θα ανέβει επίπεδο. Οψόμεθα…

Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός έδειξε εικόνα ομάδας που στη συνολική διάρκεια του αγώνα ήταν ένα επίπεδο κάτω από την ενέργεια που έβγαλε ο Ερυθρός Αστέρας. Απόρροια και της περιπέτειας με τον κορωνοϊό. Κάποια στιγμή η 20ημερη απραξία θα φαινόταν.

Υ.Γ.2 Οι Πράσινοι έχασαν σε δύο παιχνίδια τη φετινή σεζόν από μία ομάδα που δεν ήταν καλύτερη και αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίζει.

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Μπούκουρας Blog: Που να είχε και πλέι μέικερ δηλαδή…

 

O Παναθηναϊκός θύμισε την ομάδα του παρελθόντος κόντρα στη Μακάμπι, με τους Πράσινους να είναι κυρίαρχοι στο παρκέ για παραπάνω από 35 λεπτά. Ο Όντεντ Κάτας με τα γνωστά του πλέον ψηλά σχήματα “στραγγάλισε” τους Ισραηλινούς, που μπλέχτηκαν στις “δαγκάνες” της άμυνας του Τριφυλλιού και δεν κατάφεραν να απεμπλακούν έκτοτε.

Μοναδικό “χλωμό” στοιχείο της αναμέτρησης το πρόβλημα που εμφάνισε ο Παναθηναϊκός στην πίεση της Μακάμπι σε όλο το γήπεδο, με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να ρίχνει το βάρος στην πρώτη μπάλα των Πράσινων, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το “κενό” του Τριφυλλιού στη θέση του πλέι μέικερ.

 

Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε το ματς με 17 λάθη, εκ των οποίων τα 8 από τους παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν στον “άσσο”. Χάουαρντ Σαντ Ρος, Σέλβιν Μακ και Λευτέρης Μποχωρίδης χρησιμοποιήθηκαν και πάλι ως κατά συνθήκη πλέι μέικερ, με τους Ισραηλινούς, όπως οι περισσότερες ομάδες, να προσπαθούν να με συνεχόμενες “παγίδες” να βάλουν πίεση στους Πράσινους.

Κι όμως το Τριφύλλι χωρίς καθαρό πλέι μέικερ και δίχως τον Νεμάνια Νέντοβιτς πραγματοποίησε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση, συνέχισε από εκεί που έμεινε στο ΣΕΦ πριν την περιπέτεια με τον κορωνοϊό, με τον Κάτας να έχει βάλει πλέον φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στον τρόπο παιχνιδιού του Παναθηναϊκού.

 

Όπως είναι φυσιολογικό το ερώτημα που υπάρχει είναι τι θα γινόταν αν στο “πράσινο” ρόστερ υπήρχε εξ αρχής ένας καθαρός πλέι μέικερ, ο οποίος δεν θα ήταν ανάγκη να υπάγεται στο “πρώτο ράφι”, αλλά να φέρει την ταμπέλα του δημιουργού. Πιθανότατα η σεζόν θα είχε πάρει άλλη τροπή, όμως το Τριφύλλι έμαθε από τα λάθη του περασμένου καλοκαιριού και ήδη αναζητά να δώσει λύση ενόψει της νέας σεζόν στο “κενό” που υπάρχει.

Ο Κάτας έχει αποδεχτεί το πρόβλημα, όμως δεν το βάζει κάτω και παραδέχεται πως μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά τα δεδομένα είναι ως έχουν και οφείλει να πορευτεί στο τελευταίο κομμάτι της χρονιάς με το ρόστερ που έχει, δίχως ένα πλέι μέικερ που θα μπορούσε να του προσφέρει πολύτιμες λύσεις. Και σε κάθε περίπτωση μόνο στα υπέρ του Ισραηλινού μπορεί να είναι.

 

Στα κατορθώματα του Κάτας άλλωστε είναι και η αγωνιστική μεταμόρφωση του Παναθηναϊκού, που σε πολλές φάσεις θυμίζει την ομάδα που με την άμυνα της “έπνιγε” τους αντιπάλους. Ενώ έργο του Ισραηλινού είναι και η κατακόρυφη άνοδος στην απόδοση του Άαρον Γουάιτ.

Ο Αμερικανός φόργουορντ είναι ο κορυφαίος παίκτης του Τριφυλλιού στα τελευταία παιχνίδια, έχοντας αναγεννηθεί υπό τις οδηγίες του Κάτας και θυμίζει τον Γουάιτ που όλοι θαύμασαν με τη φανέλα της Ζαλγκίρις. Ο 28χρονος φόργουορντ έχει αποδειχθεί σε “κλειδί” του Παναθηναϊκού, δίνοντας λύσεις και στις δύο πλευρές του παρκέ.

 

Τα ψηλά σχήματα του Κάτας κάνουν “θραύση” στον τρόπο παιχνιδιού των Πράσινων, που ορισμένες φορές δείχνουν πως όχι μόνο σε 24 δευτερόλεπτα, αλλά και σε 2 και 3 λεπτά καθιστούν αδύνατο στον αντίπαλο όχι να σκοράρει, αλλά να δει το καλάθι. Ενώ εμφανής είναι και η κυριαρχία του Τριφυλλιού στον τομέα των ριμπάουντ, με το Τριφύλλι να μην αφήσει “σκουπίδι” να πέσει κάτω.

Μεγάλο ενδιαφέρον έχει πλέον ο τρόπος με τον οποίο θα ενσωματωθεί ο Νέντοβιτς στην “πράσινη” εξίσωση με την παρουσία και του Χεζόνια. Ο Παναθηναϊκός αποκτά μία πεντάδα από το πρώτο ράφι και η ανυπομονησία είναι μεγάλη. Είναι δεδομένο πως ο Σέρβος θα πάρει χρόνο συμμετοχής στον “άσσο”, με τους φίλους του Τριφυλλιού να αναμένουν την κοινή συνύπαρξη του “Νέντο” και του “Σούπερ Μάριο” στο παρκέ.

Υ.Γ. Αν ο Παπαγιάννης ξεκινήσει να παίζει άμυνα και να σταματάει παίκτες όπως ο Γουίλμπεκιν και ο Ντόρσεϊ στην περιφέρεια, τότε σίγουρα αναφερόμαστε στον πιο βελτιωμένο παίκτη της Euroleague. Και στον πιο χαρούμενο προπονητή της διοργάνωσης. Τον Κάτας…

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail