Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ

Αργύρης Ντέμος

Συγκινητικές εικόνες και δάκρυα στην παρέλαση στο Αρκαλοχώρι (vid)

 

Σε έντονα φορτισμένο κλίμα διεξήχθη η παρέλαση στο Αρκαλοχώρι, όπου πριν από έναν μήνα “χτυπήθηκε” από σεισμό 6.2 ρίχτερ που είχε ως αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να χάσει τη ζωή του και αρκετά σπίτια να καταστραφούν. 

Πολλοί κάτοικοι του Αρκαλοχωρίου και μαθητές ζουν ακόμα σε σκηνές, με αποτέλεσμα η διεξαγωγή της παρέλασης να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης. Πολλοί παρακολούθησαν την παρέλαση με δάκρυα στα μάτια, ενώ οι μικροί μαθητές σκόρπισαν ελπίδα στους Αρκαλοχωρίτες που παρακολουθούσαν βουρκωμένοι την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας, Μανώλης Φραγκάκης, τόνισε πως «η ζωή συνεχίζεται και εμείς πρέπει να συνεχίσουμε τους ρυθμούς μας. Γιορτάζουμε σήμερα όπως όλος ο κόσμος, σαν να μην συνέβη τίποτα, ιδίως για ψυχολογικούς λόγος. Δεν πρέπει να δώσουμε στα παιδιά την “χαριστική βολή”, τα παιδιά είναι μικρά και θέλουν την δική μας στήριξη και βοήθεια και εμείς προσπαθούμε να την προσφέρουμε με οποιοδήποτε τρόπο».

Πηγή: cretapost.gr, neakriti.gr

0 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Το πέναλτι “φάντασμα” και το… φάντασμα του Παναθηναϊκού

 

Τι κοινό έχει η εμφάνιση του Παναθηναϊκού για ακόμη ένα εκτός έδρας ματς και το πέναλτι που δόθηκε στον Μπαράλες; Ούτε πέναλτι ήταν αυτό που πήρε ο Αστέρας αλλά ούτε και εμφανίστηκε το Τριφύλλι στην Τρίπολη…

Κρίθηκε το αποτέλεσμα του παιχνιδιού στο “Θεόδωρος Κολοκοτρώνης” στο ανύπαρκτο πέναλτι του Πούγγουρα στον Μπαράλες; Εν πολλοίς ναι, καθώς οι γηπεδούχοι έμοιαζαν ανήμποροι να απειλήσουν στο ματς. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά. Οι πράξεις μετράνε και με βάσεις αυτές -και το 2-1 που διαμορφώθηκε στο τέλος του πρώτου μέρους- ο Αστέρας έστησε… πούλμαν και δεν ασχολήθηκε με την επίθεση.

Είναι αυτό δικαιολογία για μία ακόμη προβληματική εμφάνιση του Παναθηναϊκού εκτός έδρας; ΟΧΙ, με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Και δεν είναι ότι του πήγε άσχημα το ματς. Οι Πράσινοι προηγήθηκαν ουσιαστικά στην πρώτη φάση που δημιούργησαν. Χτύπησαν στην κόντρα, πήραν το προβάδισμα και κανονικά, αν μπορεί αυτό να ειπωθεί για ένα ποδοσφαιρικό ματς, θα έπρεπε να είχε το πάνω χέρι, απέναντι σε μία ομάδα που δεν είναι του επιπέδου του.

Αντ’ αυτού, χωρίς καμία συγκέντρωση έγινε λάθος κατευθείαν για να… χαραμιστεί το 0-1. Γιατί είναι δεν είναι πέναλτι, η φάση προέρχεται από ατομικό λάθος. Σε άλλη περίπτωση φάση δεν θα υπήρχε καν. Αυτή είναι η φάση “κλειδί” του ματς. Εκεί κρίνεται. Οκ έχει ακόμη μία ώρα μπάλας, αλλά η ψυχολογία όλων αντιστρέφεται. Από εκεί που σφιχταγκαλιάζεις το πρώτο σου διπλό, ισοφαρίζεσαι και δίνεις δικαιώματα.

Δεν είναι ένα ή δύο ματς. Το σημερινό ήταν το τέταρτο εκτός έδρας, όπου το Τριφύλλι είναι “σκιά” της ομάδας που αγωνίζεται στη Λεωφόρο. Της ομάδας που δεν χορταίνουν να βλέπουν οι οπαδοί του στα εντός έδρας ματς. Που πιάνει τον αντίπαλο από τον λαιμό, δημιουργεί, σκοράρει και το κάνει με εντυπωσιακό τρόπο.

Θα πρέπει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς να βρει άμεσα τη λύση καθώς μεσοβδόμαδα, έρχεται και ο νοκ άουτ αγώνας με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι. Εκεί δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία ή αγώνες για να καλυφθούν οι χαμένοι βαθμοί. Είναι μία κι έξω… Και παρότι η κλήρωση ήταν η χειρότερη δυνατή, ένας ενδεχόμενος αποκλεισμός θα αποτελεί μεγάλη αποτυχία.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Ο “βράχος” Μπρινιόλι, τα “σκυλιά” ΡουμπενΑλεξ και ο… ουρανοκατέβατος Σαρλια

 

Τα ντέρμπι πάντα θα είναι ματς των προσώπων και των προσωπικοτήτων. Η σημασία του αποτελέσματος για τους οπαδούς των ομάδων θα “γεννά” ήρωες. Κάποιες φορές οι πρωταγωνιστές των ντέρμπι είναι τα… αστέρια που περιμένεις να τα κρίνουν, αλλά κάποιες άλλες είναι παίκτες που “λάμπουν” σχεδόν από το… πουθενά.

Ξεκινώντας πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι. Καλός ο βαθμός της ισοπαλίας στην παρούσα φάση, ιδιαίτερα και με τις τεράστιες απώλειες που κλήθηκε να αγωνιστεί ο Παναθηναϊκός. Ωστόσο, δεν πρέπει να πανηγυριστεί, όπως και πολύ σωστά δεν πανηγυρίστηκε. Δε γίνεται να βάζουμε ταβάνι, που φτάνει μέχρι ένα “x” στην έδρα του “αιώνιου”, στα όνειρα μας. Κρατάμε τον βαθμό, το μηδέν παθητικό, το εξαιρετικό στήσιμο της ομάδας από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς αλλά κρατάμε και το μέτριο, για να μην πω άσχημο, δεύτερο ημίχρονο.

Πάμε όμως και στα πρόσωπα του ντέρμπι. Δε γίνεται να μην αρχίσουμε από τον Αλμπέρτο Μπρινιόλι. Όσο κι αν γνωρίζαμε ότι ο Ιταλός έχει πείρα, προέρχεται από γεμάτες χρονιές, υπήρχε ένα… κόμπιασμα που το ντεμπούτο θα γινόταν σε ματς με τον Ολυμπιακό. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπρινιόλι, όχι μόνο ήταν εξαιρετικός κάτω από τα δοκάρια, αλλά το έκανε να φαίνεται και εύκολο! Είτε μπλοκάροντας, είτε αποκρούοντας, είτε στις εξόδους του, είτε με τη μπάλα στα πόδια, ο τερματοφύλακας του Τριφυλλιού έδειχνε ψύχραιμος, σταθερός και η σιγουριά αυτή πέρναγε και στους συμπαίκτες του. Ευχάριστος “πονοκέφαλος” για τον Γιοβάνοβιτς να έχει δύο πραγματικά καλούς γκολκίπερ.

Από τους πρωταγωνιστές του Τριφυλλιού στο 0-0 του Καραϊσκάκη όμως ήταν και ο… ΡουμπενΑλεξ (κακή προσπάθεια γλωσσοπλασίας θα το δεχτώ). Το δίδυμο στο κέντρο του Τριφυλλιού αγωνίστηκε ως… ένα δείχνοντας εξαιρετική χημεία. Πότε έβγαινε ο Αλεξανδρόπουλος μερικά μέτρα πιο πάνω να πιέσει, πότε ο Ρούμπεν, πάντα όμως ο έτερος του ζευγαριού κάλυπτε μένοντας πίσω. Έτρεξαν πολύ για να μην χαθεί ο έλεγχος του κέντρου και το κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό. Οκ Μπουχαλάκης και Καμαρά προέρχονταν από αγώνα τρεις ημέρες νωρίτερα και μπορεί να είχαν πεσμένες αντοχές, αλλά το Πράσινο δίδυμο δεν έχασε τη μάχη ούτε στο ξεκίνημα του ματς που οι αντίπαλοι ήταν ακόμη με… φρέσκα πόδια. Κομβική η απόδοση αμφότερων, περιόρισε τους Πειραιώτες που φαινόταν ότι δεν θα σκόραραν και μέχρι το 120’ να παίζαμε.

Στον τομέα της ανάπτυξης δε, ο Πέρεθ έδειξε πόσο σημαντικός είναι για τον Παναθηναϊκό. Κράτησε τον ρυθμό χαμηλά όταν οι “ερυθρόλευκοι” επιχειρούσαν να ανεβάσουν ταχύτητα. Μόνο υπέρ του Ισπανού και του Τριφυλλιού κατ’ επέκταση, λειτουργεί ο χρόνος. Όταν “δέσει” με όλους τους υπόλοιπους και αφομοιωθεί στο 100% το πλάνο του Γιοβάνοβιτς, ο Ρούμπεν θα είναι ο play maker που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός. Θα είναι το… μυαλό μέσα στο γήπεδο.

Επειδή όμως στο ξεκίνημα μιλήσαμε για πρωταγωνιστές που δεν τους περιμένεις, ιδιαίτερη αναφορά χρειάζεται στον Ζβόνιμιρ Σάρλια. Φαντάζομαι ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι που… ανησυχούσαν για την απόδοσή του στο ντέρμπι. Μαζί και ο υπογράφων. Το πόσο τεράστια απουσία ήταν ο Βέλεθ, που όντως ήταν. Ο Κροάτης ωστόσο έκλεισε στόματα…

Και όχι το ματς δεν άρχισε με τον καλύτερο τρόπο για τον Σάρλια. Βλέποντας την ντρίμπλα του Ελ Αραμπί πάνω του και ένα εύκολο πούλημα της μπάλας στα πρώτα λεπτά, οι σκέψεις που τριγυρνούσαν στο μυαλό δεν ήταν ιδιαίτερα ευχάριστες. Η συνέχεια όμως; Τι να πούμε; Έβγαινε πρώτος σε μπάλες, έκοβε χαμηλά, ψηλά, μοίραζε απλά και σωστά τη μπάλα δίπλα του, όταν χρειάστηκε την έστειλε και στην κερκίδα προς αποφυγή κινδύνου. Ένα και μοναδικό λάθος έκανε μετά το ξεκίνημα. Στη φάση του 78’ όπου έχασε το κοντρόλ στρώνοντας στον Ελ Αραμπί, ωστόσο κι εκεί ακόμη πρόλαβε να του βάλει την κόντρα αποσοβώντας τεράστιο κίνδυνο. Οπότε… Dobro si igrao. Svaka čast Zvonimir!

Υ.Γ. : Καμία διάθεση δεν έχω να αδικήσω και τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές που τα έδωσαν όλα, κυριολεκτικά, χθες. Καρλίτος, Χατζηγιοβάνης προσπάθησαν πολύ, να κρατήσουν, να κουβαλήσουν, να σπάσουν τη μπάλα. Οι δύο μπακ έκαναν εξαιρετική δουλειά, ιδιαίτερα ο Χουάνκαρ που σε αρκετές φάσεις δεν είχε τη βοήθεια του Βιτάλ. Ο Παλάσιος μολονότι δεν έκανε κάτι ουσιαστικό, κέρδισε φάουλ και μαζί πολύτιμο χρόνο, προσπάθησε σε μία θέση… έκπληξη που του -και μας- επιφύλασσε ο Γιοβάνοβιτς και φαίνεται ότι θα είναι σημαντικός για την ομάδα όταν προσαρμοστεί.

Υ.Γ. 1 : Απογοητευτική η παρουσία του Μακέντα. Όχι μόνο δεν βοήθησε μπαίνοντας, αλλά χάλασε και 1-2 προϋποθέσεις αντεπίθεσης που παρουσιάστηκαν.

Υ.Γ. 2 : Το “Παναθηναϊκός θα πει μαχητική ψυχή” ξεκίνησε από το Σάββατο. Οι Νέοι του Τριφυλλιού πέρασαν με 3-2 από τον Ρέντη, κάνοντας ανατροπή στην ανατροπή. Παρά το ότι βρέθηκαν να χάνουν σχεδόν από το… πουθενά, επέστρεψαν στο ματς και το πήραν με συγκλονιστική προσπάθεια.

3 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Το ισπανικό… κλειδί που κρίνει το ντέρμπι

 

Ο Ρούμπεν Σαλβαδόρ Πέρεθ ντελ Μάρμολ αποτελεί τον x-factor του Παναθηναϊκού και η απόδοσή του αναμένεται, σε μεγάλο βαθμό, να κρίνει την έκβαση του κυριακάτικου (3/10) ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο “Καραϊσκάκης”. Σε καμία περίπτωση ένας μόνο κούκος δε φέρνει την άνοιξη, αλλά για να διεκδικήσουν τη νίκη οι Πράσινοι, ο Ισπανός θα πρέπει να είναι σχεδόν… αλάνθαστος.

Ο χώρος στον οποίο κινείται είναι νευραλγικός και τα λάθη στον συγκεκριμένο τομέα του γηπέδου “απαγορεύονται”. Ιδιαίτερα για μία ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός που θέλει να παίξει κυριαρχικό ποδόσφαιρο. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς του έχει δώσει έναν άτυπο ρόλο… playmaker, καθώς ο Ρούμπεν είναι ο πρώτος που υποδέχεται τη μπάλα από τα στόπερ και είναι δικιά του ευθύνη η ομαλή μετάβαση στο μεσαίο τρίτο του γηπέδου. Προφανώς κι αυτό το γνωρίζουν οι αντίπαλοι και θέλουν να του δυσκολέψουν τη ζωή ασκώντας του πίεση. Βέβαια, άλλο το pressing που βάζουν οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΣ Γιάννινα ή του Βόλου για παράδειγμα, και διαφορετικό αυτό που θα δεχθεί ο Ισπανός από τους “ερυθρόλευκους”. Τόσο λόγω των ατομικών χαρακτηριστικών των παικτών, όσο και από τη γενικότερη τακτική προσέγγιση. Οι παίκτες του Πέδρο Μαρτίνς και με την ψυχολογία της έδρας θα πιέσουν ψηλά στο γήπεδο, σε μια προσπάθεια να “στραγγαλίσουν” τους Πράσινους και κατά συνέπεια τον Πέρεθ ο οποίος είναι ο δέκτης της πρώτης μπάλας σε φάση ανάπτυξης.

 

Ο Ρούμπεν κακός δεν ήταν στα μέχρι τώρα ματς του Τριφυλλιού, αντιθέτως στο ματς κόντρα στον Βόλο ήταν εξαιρετικός πραγματοποιώντας αναμφισβήτητα την καλύτερή του εμφάνιση με τα πράσινα. Ίσως να μην είναι τυχαίο ότι αυτό έγινε έχοντας ως παρτενέρ στο χώρο του κέντρου τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο. Μπορεί η παρουσία του νεαρού μέσου να “διευκόλυνε” το παιχνίδι του Ισπανού. Διότι η αλήθεια είναι ότι το δίδυμο Ρούμπεν-Μαουρίσιο φαίνεται να μη δουλεύει, μέχρι τώρα τουλάχιστον.

Εκτός όμως από την οργάνωση του παιχνιδιού, μία ακόμη οδός με την οποία μπορεί να κρίνει το ματς με τον Ολυμπιακό ο Πέρεθ είναι οι διαγώνιες πάσες που επιχειρεί στην πλάτη της άμυνας. Ο Ισπανός αμυντικός μέσος έχει δείξει ότι την “έχει” τη συγκεκριμένη μπαλιά. Στο ντέρμπι της Κυριακής (3/10) μάλιστα, δεν θα βρει απέναντι μία… ταμπουρωμένη ομάδα. Οι Πειραιώτες θα επιτεθούν, οι πλάγιοι αμυντικοί τους θα ανέβουν και οι χώροι θα δημιουργηθούν. Στο χέρι του ή καλύτερα στο πόδι του είναι να βρει τους ακραίους του Τριφυλλιού οι οποίοι και ταχύτητα έχουν και μπορούν να πάνε στο ένας εναντίον ενός τρέχοντας στο ανοιχτό γήπεδο.

Ο έλεγχος του ρυθμού επίσης σίγουρα θα παίξει ρόλο και εν μέρει θα είναι “ευθύνη” του Ρούμπεν. Πότε θα ηρεμήσει το ματς, χαμηλώνοντας το τέμπο, πότε θα το… τρέξει για να πιάσει εξαπίνης τους γηπεδούχους. Ο Ισπανός όμως πείρα έχει και μάλιστα αρκετή. Μπορεί να είναι καινούργιος στην ομάδα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αλλά τις παραστάσεις τις έχει για να λάβει τις σωστές αποφάσεις μέσα στο ματς.

Ο Ρούμπεν αποτέλεσε τη δεύτερη μεταγραφή του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι και αν κρίνουμε από το χρονικό σημείο στο οποίο υλοποιήθηκαν οι υπόλοιπες κινήσεις, ο Σέρβος τεχνικός βρήκε στον Ισπανό αυτό που έψαχνε. Ο Πέρεθ πλησίαζε αρκετά το… πακέτο του “6αριου” που έψαχνε στην αγορά ο Γιοβάνοβιτς, συνεπώς υπάρχει η πίστη ότι μπορεί να συνεισφέρει στα μεγάλα ματς και, γιατί όχι, να τα κρίνει κιόλας.

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Το δέντρο, το δάσος και τα λόγια που όλο και στερεύουν

 

Λίγες ημέρες μετά την ήττα στα Γιάννενα ήρθε άλλη μία ήττα στον Παναθηναϊκό, απέναντι στον Άρη αυτή τη φορά. Ένα ματς διαφορετικό, αλλά και τόσο ίδιο…

 

Απέναντι στους “κίτρινους” δεν είχαμε στείρα κατοχή. Αυτή τη φορά υπήρξαν καταστάσεις “απειλητικές” στην αντίπαλη άμυνα, αν και ευκαιρίες πραγματικές ήταν μόνο οι δύο του Ιωαννίδη στο πρώτο ημίχρονο. Γιατί στο δεύτερο μέρος, εκεί που περίμενες το Τριφύλλι να ζορίσει τον Άρη και να το γυρίσει το ματς -με αυτή την εικόνα ολοκληρώθηκε το πρώτο ημίχρονο- ένας… άλλος Παναθηναϊκός εμφανίστηκε. Ή για την ακρίβεια δεν εμφανίστηκε ποτέ…

Με εξαίρεση 10; 15; θέλετε 20 λεπτά; -γιατί παραπάνω δεν ήταν- η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν κατάφερε να κάνει τίποτα απολύτως στο χορτάρι του Βικελίδης. Δε θα μιλήσω για “αδιαφορία” γιατί είναι αρκετά βαρύ και ίσως άδικο, αλλά όταν κυνηγάς στο σκορ, όταν φοράς τη φανέλα με το Τριφύλλι και χάνεις, λυσσάς για την ανατροπή.

Να μιλήσουμε για ατομικές επιδόσεις συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, νομίζω δεν έχει νόημα. Αν ο Α ή ο Β δεν… κάνουν, περπατάνε ή οτιδήποτε άλλο, είναι μονάχα “δεντράκια” σε ένα αχανές… δάσος. Αν το πρόβλημα ήταν ατομικό θα είχε λυθεί, χρόνια τώρα.

Ο κόουτς από την άλλη, φαίνεται ότι την δουλεύει την ομάδα. Προσπαθεί να την κάνει και πάλι “κανονική”. Με υποσημείωση ξανά, ότι οι Πράσινοι γίνονται σιγά σιγά κανονική ομάδα, όχι ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Γι’ αυτό έχουμε πολύ μακρύ δρόμο ακόμη. Όπως και να έχει όμως, με όλα τα ελαφρυντικά για τον Γιοβάνοβιτς, η εικόνα της ομάδας στο δεύτερο μέρος με τον Άρη μας καλύπτει; Φάνηκε να βγάζει… παναθηναϊκό τσαμπουκά για να γυρίσει το ματς;

Προφανώς και η σεζόν ούτε επιτυχημένη ούτε αποτυχημένη θα ήταν στις 23 Σεπτεμβρίου. Έχει πολύ δρόμο ακόμη. Αλλά είναι γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός με εμφανίσεις όπως στους Ζωσιμάδες και το Βικελίδης τον ξενερώνει τον κόσμο. Και δε μιλάμε για την ποδοσφαιρική απόδοση μονάχα. Παναθηναϊκός είσαι, δεν μπορεί να φοβάσαι και τη… σκιά σου μακριά από τη Λεωφόρο. Πρέπει να σκληρύνει, να “ατσαλώσει”, να δείξει σε κάθε αντίπαλο ότι “κουμάντο κάνουμε εμείς στο χορτάρι” και πρέπει να το κάνει άμεσα.

2 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail
Ντέμος blog: Παρατηρήσεις από τους Ζωσιμάδες με… ομοιότητες πρεμιέρας

 

Ούτε η τεσσάρα της πρεμιέρας ούτε η ήττα στα Γιάννενα αρκεί για να κριθεί από τώρα η δουλειά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι μπορεί να βγάζουν τα συμπεράσματά τους, αλλά ο Σέρβος που βρίσκεται 24 ώρες το 24ωρο στην ομάδα γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους. Και τι φταίει και το πως θα διορθωθεί ή τουλάχιστον το πως θα προσπαθήσει να το διορθώσει.

 

Αρκετή γκρίνια έχει ξεσπάσει, δικαιολογημένα έως ένα βαθμό, μετά την ήττα του Παναθηναϊκού στους Ζωσιμάδες από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Για τις επιλογές του Γιοβάνοβιτς στο βασικό σχήμα, τις κινήσεις από τον πάγκο κατά τη διάρκεια του ματς και το χρονικό σημείο στο οποίο έγιναν. Δεν νομίζω ωστόσο ότι ο Σέρβος τεχνικός ήθελε να το χάσει το ματς. Αυτό που έκρινε καλύτερο έπραξε. Με Αϊτόρ βασικό και Χατζηγιοβάνη-Παλάσιος πάγκο; Με Σάρλια βασικό και Πούγγουρα αναπληρωματικό; Σίγουρα εκείνος ξέρει καλύτερα.

Ένα είναι βέβαιο πάντως. Ο Γιοβάνοβιτς δεν περίμενε το αποτέλεσμα για να… μάθει την ομάδα του. Αυτό είχε φανεί και από τις δηλώσεις μετά το ματς της Λεωφόρου με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Τα κακώς κείμενα δεν αλλάζουν ως διά μαγείας. Ειδικά με την κατάσταση που παρέλαβε.

Πάμε στον χθεσινό (18/9) αγώνα τώρα. Το πρώτο ημίωρο του ματς ήταν μια… κόπια του πρώτου 30λεπτου της πρεμιέρας. Μοναδική διαφορά το απίθανο γκολ του Γκαρντάβσκι το οποίο έκρινε σε τεράστιο βαθμό την έκβαση του ματς. Αντίστοιχα, ο Απόλλωνας δεν είχε καταφέρει να σκοράρει στο “Απόστολος Νικολαΐδης” , με τη συνέχεια να είναι γνωστή.

Κοινό στοιχείο σε Ζωσιμάδες και Λεωφόρο επίσης, η κάτω του μετρίου απόδοση του Λούντκβιστ. Ο Σουηδός αγωνίστηκε πίσω από τον Καρλίτος και στα δύο παιχνίδια, αλλά ήταν “άφαντος”. Βέβαια, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στα εξαιρετικά χτυπήματα που έχει στις στατικές φάσεις. Μάλιστα απέναντι στους Γιαννιώτες λίγο έλειψε να σκοράρει με το φάουλ που εκτέλεσε λίγο πριν αντικατασταθεί. Το θετικό που ίσως μπορούμε να κρατήσουμε, είναι ότι ακόμη και στις κακές του βραδιές δύναται να βοηθήσει με τα κόρνερ και τα φάουλ του.

 

Επόμενη ομοιότητα ανάμεσα στο ματς της πρεμιέρας και το χθεσινό, η αστάθεια που δείχνει ο Σάρλια. Ο Κροάτης στόπερ δεν φαίνεται να είναι αυτό λέμε “βράχος” της άμυνας. Δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, ιδιαίτερα στο χαμηλό παιχνίδι και όταν καλείται να… κυνηγήσει τους αντίπαλους φορ. Για να τα λέμε όλα όμως, χθες πήρε δύο κεφαλιές σε κόρνερ του Τριφυλλιού αλλά και τις δύο φορές δεν απειλήθηκε ο Λοντίγκιν.

Κοινή παρατήρηση, όχι μόνο από τα δύο επίσημα ματς των Πράσινων, είναι ότι δεν φαίνεται να “τραβάει” το δίδυμο Ρούμπεν-Μαουρίσιο στο κέντρο. Μοιάζει… αργό και μία ταχύτητα κάτω στις φάσεις του τρανζίσιον. Σαφώς και δεν μετράει μόνο η ταχύτητα στα… πόδια αλλά και η γρηγοράδα στη σκέψη. Είναι αρκετά τα παραδείγματα “αργών ποδοσφαιριστών” που με την ευστροφία τους και την ακρίβεια στις κινήσεις τους έκαναν τεράστια καριέρα. Ωστόσο, Ο Βραζιλιάνος και ο Ισπανός δείχνουν να μην είναι το ιδανικό… ζευγάρι, τουλάχιστον για την ώρα.

Στον αντίποδα, ο Παναθηναϊκός της πρεμιέρας είχε καταφέρει να δημιουργήσει ευκαιρίες μετά το κακό του ξεκίνημα στο ματς. Όχι πολλές -η αποτελεσματικότητα οδήγησε στο 4-0- αλλά ήταν ευκαιρίες “κλασικές”. Στους Ζωσιμάδες, παρά το 70%+ της κατοχής της μπάλας, δεν απείλησε σχεδόν καθόλου. Με εξαίρεση τη φάση του Αϊτόρ στο 42’, οι Πράσινοι είχαν μία… στείρα κατοχή που δεν οδηγούσε πουθενά. Οκ, καλός και οργανωμένος αμυντικά ο ΠΑΣ,  αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία. Καταστάσεις σαν τη χθεσινή θα έρθουν ξανά και ξανά μέσα στη σεζόν και η λύση-αντίδοτο πρέπει να βρεθεί…

 

1 FacebookTwitterLinkedinWhatsappEmail